22 verses · Tamil and Tanglish · Tamil Old Version
ஞானமும் வழிநடத்துதலும் பற்றிய வசனங்கள்: முழு இருதயத்தோடும் கர்த்தரில் நம்பிக்கை, ஞானத்தின் ஆரம்பமாகிய கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல், என் கால்களுக்குத் தீபம்.
Verses on wisdom and guidance: trust in the Lord with all your heart, the fear of the Lord as the beginning of wisdom, a lamp unto my feet. Tap a reference to open the verse's own page, with the verses around it.
கர்த்தாவே, உம்முடைய வழிகளை எனக்குத் தெரிவியும்; உம்முடைய பாதைகளை எனக்குப் போதித்தருளும். உம்முடைய சத்தியத்திலே என்னை நடத்தி, என்னைப் போதித்தருளும்; நீரே என் இரட்சிப்பின் தேவன், உம்மை நோக்கி நாள் முழுதும் காத்திருக்கிறேன்.
karthaavae, ummudaiya vazhigalai enakkuth theriviyum; ummudaiya paadhaigalai enakkup podhitharulum. ummudaiya sathiyathilae ennai nadathi, ennaip podhitharulum; neerae en iratsippin thevan, ummai nokki naal muzhudhum kaathirukkiren.
நான் உனக்குப் போதித்து, நீ நடக்கவேண்டிய வழியை உனக்குக் காட்டுவேன்; உன்மேல் என் கண்ணை வைத்து, உனக்கு ஆலோசனை சொல்லுவேன்.
naan unakkup podhithu, nee nadakkavendiya vazhiyai unakkuk kaattuven; unmel en kannai vaithu, unakku aalosanai solluven.
நல்ல மனுஷனுடைய நடைகள் கர்த்தரால் உறுதிப்படும், அவனுடைய வழியின்மேல் அவர் பிரியமாயிருக்கிறார்.
nalla manushanudaiya nadaigal kartharaal urudhippadum, avanudaiya vazhiyinmel avar piriyamaayirukkiraar.
நாங்கள் ஞான இருதயமுள்ளவர்களாகும்படி, எங்கள் நாட்களை எண்ணும் அறிவை எங்களுக்குப் போதித்தருளும்.
naangal njaana irudhayamullavargalaagumbadi, engal naatkalai ennum arivai engalukkup podhitharulum.
உம்முடைய வசனம் என் கால்களுக்குத் தீபமும், என் பாதைக்கு வெளிச்சமுமாயிருக்கிறது.
ummudaiya vasanam en kaalgalukkuth theebamum, en paadhaikku velichamumaayirukkiradhu.
கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்; மூடர் ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அசட்டைபண்ணுகிறார்கள்.
kartharukkup payappadudhalae njaanathin aarambam; moodar njaanathaiyum podhagathaiyum asattaibannugiraargal.
கர்த்தர் ஞானத்தைத் தருகிறார்; அவர் வாயினின்று அறிவும் புத்தியும் வரும்.
karthar njaanathaith tharugiraar; avar vaayinindru arivum puthiyum varum.
உன் சுயபுத்தியின்மேல் சாயாமல், உன் முழு இருதயத்தோடும் கர்த்தரில் நம்பிக்கையாயிருந்து, உன் வழிகளிலெல்லாம் அவரை நினைத்துக்கொள்; அப்பொழுது அவர் உன் பாதைகளைச் செவ்வைப்படுத்துவார்.
un suyabuthiyinmel saayaamal, un muzhu irudhayathodum kartharil nambikkaiyaayirundhu, un vazhigalilellaam avarai ninaithukkol; appozhudhu avar un paadhaigalaich sevvaippaduthuvaar.
ஞானத்தைக் கண்டடைகிற மனுஷனும், புத்தியைச் சம்பாதிக்கிற மனுஷனும் பாக்கியவான்கள்.
njaanathaik kandadaigira manushanum, puthiyaich sambaadhikkira manushanum paakkiyavaangal.
ஞானமே முக்கியம் ஞானத்தைச் சம்பாதி; என்னத்தைச் சம்பாதித்தாலும் புத்தியைச் சம்பாதித்துக்கொள்.
njaanamae mukkiyam njaanathaich sambaadhi; ennathaich sambaadhithaalum puthiyaich sambaadhithukkol.
கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்; பரிசுத்தரின் அறிவே அறிவு.
kartharukkup payappadudhalae njaanathin aarambam; parisutharin arivae arivu.
அகந்தை வந்தால் இலச்சையும் வரும்; தாழ்ந்த சிந்தையுள்ளவர்களிடத்தில் ஞானம் உண்டு.
agandhai vandhaal ilachaiyum varum; thaazhndha sindhaiyullavargalidathil njaanam undu.
ஆலோசனையில்லாமையால் எண்ணங்கள் சித்தியாமற்போம்; ஆலோசனைக்காரர் அநேகர் இருந்தால் அவைகள் உறுதிப்படும்.
aalosanaiyillaamaiyaal ennangal sithiyaamarpom; aalosanaikkaarar anegar irundhaal avaigal urudhippadum.
உன் செய்கைகளைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புவி; அப்பொழுது உன் யோசனைகள் உறுதிப்படும்.
un seygaigalaik kartharukku oppuvi; appozhudhu un yosanaigal urudhippadum.
மனுஷனுடைய இருதயம் அவனுடைய வழியை யோசிக்கும்; அவனுடைய நடைகளை உறுதிப்படுத்துகிறவரோ கர்த்தர்.
manushanudaiya irudhayam avanudaiya vazhiyai yosikkum; avanudaiya nadaigalai urudhippaduthugiravaro karthar.
மனுஷனுடைய இருதயத்தின் எண்ணங்கள் அநேகம்; ஆனாலும் கர்த்தருடைய யோசனையே நிலைநிற்கும்.
manushanudaiya irudhayathin ennangal anegam; aanaalum kartharudaiya yosanaiyae nilainirkum.
ஞானம் கேடகம், திரவியமும் கேடகம்; ஞானம் தன்னை உடையவர்களுக்கு ஜீவனைத் தரும்; இதுவே அறிவின் மேன்மை.
njaanam kedagam, thiraviyamum kedagam; njaanam thannai udaiyavargalukku jeevanaith tharum; idhuvae arivin menmai.
நீங்கள் வலதுபுறமாய்ச் சாயும்போதும், இடதுபுறமாய்ச் சாயும்போதும்: வழி இதுவே, இதிலே நடவுங்கள் என்று உங்களுக்குப் பின்னாலே சொல்லும் வார்த்தையை உங்கள் காதுகள் கேட்கும்.
neengal valadhuburamaaych saayumbodhum, idadhuburamaaych saayumbodhum: vazhi idhuvae, idhilae nadavungal endru ungalukkup pinnaalae sollum vaarthaiyai ungal kaadhugal ketkum.
மனுஷனே, நன்மை இன்னதென்று அவர் உனக்கு அறிவித்திருக்கிறார்; நியாயஞ்செய்து, இரக்கத்தைச் சிநேகித்து, உன் தேவனுக்கு முன்பாக மனத்தாழ்மையாய் நடப்பதை அல்லாமல் வேறே என்னத்தைக் கர்த்தர் உன்னிடத்தில் கேட்கிறார்.
manushanae, nanmai innadhendru avar unakku arivithirukkiraar; niyaayanjeydhu, irakkathaich sinegithu, un thevanukku munbaaga manathaazhmaiyaay nadappadhai allaamal verae ennathaik karthar unnidathil ketkiraar.
சத்தியத்தையும் அறிவீர்கள், சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும் என்றார்.
sathiyathaiyum ariveergal, sathiyam ungalai vidudhalaiyaakkum endraar.
உங்களில் ஒருவன் ஞானத்தில் குறைவுள்ளவனாயிருந்தால், யாவருக்கும் சம்பூரணமாய்க் கொடுக்கிறவரும் ஒருவரையும் கடிந்துகொள்ளாதவருமாகிய தேவனிடத்தில் கேட்கக்கடவன், அப்பொழுது அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும்.
ungalil oruvan njaanathil kuraivullavanaayirundhaal, yaavarukkum sambooranamaayk kodukkiravarum oruvaraiyum kadindhugollaadhavarumaagiya thevanidathil ketkakkadavan, appozhudhu avanukkuk kodukkappadum.
பரத்திலிருந்து வருகிற ஞானமோ முதலாவது சுத்தமுள்ளதாயும், பின்பு சமாதானமும் சாந்தமும் இணக்கமுமுள்ளதாயும், இரக்கத்தாலும் நற்கனிகளாலும் நிறைந்ததாயும், பட்சபாதமில்லாததாயும், மாயமற்றதாயுமிருக்கிறது.
parathilirundhu varugira njaanamo mudhalaavadhu suthamulladhaayum, pinbu samaadhaanamum saandhamum inakkamumulladhaayum, irakkathaalum narkanigalaalum niraindhadhaayum, patsabaadhamillaadhadhaayum, maayamatradhaayumirukkiradhu.