நீதிமொழிகள் 4 Proverbs 4 in Tamil and Tanglish

பிள்ளைகளே, நீங்கள் தகப்பன் போதகத்தைக் கேட்டு, புத்தியை அடையும்படி கவனியுங்கள்.

pillaigalae, neengal thagappan podhagathaik kettu, puthiyai adaiyumbadi kavaniyungal.

நான் உங்களுக்கு நற்போதகத்தைத் தருகிறேன்; என் உபதேசத்தை விடாதிருங்கள்.

naan ungalukku narpodhagathaith tharugiren; en ubadhesathai vidaadhirungal.

நான் என் தகப்பனுக்குப் பிரியமான குமாரனும், என் தாய்க்கு மிகவும் அருமையான ஒரே பிள்ளையுமானவன்.

naan en thagappanukkup piriyamaana kumaaranum, en thaaykku migavum arumaiyaana orae pillaiyumaanavan.

அவர் எனக்குப் போதித்துச் சொன்னது: உன் இருதயம் என் வார்த்தைகளைக் காத்துக்கொள்ளக்கடவது; என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள், அப்பொழுது பிழைப்பாய்.

avar enakkup podhithuch sonnadhu: un irudhayam en vaarthaigalaik kaathukkollakkadavadhu; en kattalaigalaik kaikkol, appozhudhu pizhaippaay.

ஞானத்தைச் சம்பாதி, புத்தியையும் சம்பாதி; என் வாயின் வார்த்தைகளை மறவாமலும் விட்டு விலகாமலும் இரு.

njaanathaich sambaadhi, puthiyaiyum sambaadhi; en vaayin vaarthaigalai maravaamalum vittu vilagaamalum iru.

அதை விடாதே, அது உன்னைத் தற்காக்கும்: அதின்மேல் பிரியமாயிரு, அது உன்னைக் காத்துக்கொள்ளும்.

adhai vidaadhae, adhu unnaith tharkaakkum: adhinmel piriyamaayiru, adhu unnaik kaathukkollum.

ஞானமே முக்கியம் ஞானத்தைச் சம்பாதி; என்னத்தைச் சம்பாதித்தாலும் புத்தியைச் சம்பாதித்துக்கொள்.

njaanamae mukkiyam njaanathaich sambaadhi; ennathaich sambaadhithaalum puthiyaich sambaadhithukkol.

நீ அதை மேன்மைப்படுத்து, அது உன்னை மேன்மைப்படுத்தும்; நீ அதைத் தழுவிக்கொண்டால், அது உன்னைக் கனம்பண்ணும்.

nee adhai menmaippaduthu, adhu unnai menmaippaduthum; nee adhaith thazhuvikkondaal, adhu unnaik kanambannum.

அது உன் தலைக்கு அலங்காரமான முடியைக் கொடுக்கும்; அது மகிமையான கிரீடத்தை உனக்குச் சூட்டும்.

adhu un thalaikku alangaaramaana mudiyaik kodukkum; adhu magimaiyaana kireedathai unakkuch soottum.

என் மகனே, கேள், என் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்; அப்பொழுது உன் ஆயுசின் வருஷங்கள் அதிகமாகும்.

en maganae, kel, en vaarthaigalai etrukkol; appozhudhu un aayusin varushangal adhigamaagum.

ஞானமார்க்கத்தை நான் உனக்குப் போதித்தேன்; செவ்வையான பாதைகளிலே உன்னை நடத்தினேன்.

njaanamaarkkathai naan unakkup podhithen; sevvaiyaana paadhaigalilae unnai nadathinen.

நீ அவைகளில் நடக்கும்போது உன் நடைகளுக்கு இடுக்கண் உண்டாவதில்லை; நீ அவைகளில் ஓடினாலும் இடறமாட்டாய்.

nee avaigalil nadakkumbodhu un nadaigalukku idukkan undaavadhillai; nee avaigalil odinaalum idaramaattaay.

புத்திமதியை உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொள், அதை விட்டுவிடாதே; அதைக்காத்துக்கொள், அதுவே உனக்கு ஜீவன்.

puthimadhiyai urudhiyaayp patrikkol, adhai vittuvidaadhae; adhaikkaathukkol, adhuvae unakku jeevan.

துன்மார்க்கருடைய பாதையில் பிரவேசியாதே; தீயோருடைய வழியில் நடவாதே.

thunmaarkkarudaiya paadhaiyil piravesiyaadhae; theeyorudaiya vazhiyil nadavaadhae.

அதை வெறுத்துவிடு அதின் வழியாய்ப் போகாதே; அதை விட்டு விலகிக் கடந்துபோ.

adhai veruthuvidu adhin vazhiyaayp pogaadhae; adhai vittu vilagik kadandhubo.

பொல்லாப்புச் செய்தாலொழிய அவர்களுக்கு நித்திரை வராது; அவர்கள் யாரையாகிலும் விழப்பண்ணாதிருந்தால் அவர்கள் தூக்கம் கலைந்துபோம்.

pollaappuch seydhaalozhiya avargalukku nithirai varaadhu; avargal yaaraiyaagilum vizhappannaadhirundhaal avargal thookkam kalaindhubom.

அவர்கள் ஆகாமியத்தின் அப்பத்தைப் புசித்து, கொடுமையின் இரசத்தைக் குடிக்கிறார்கள்.

avargal aagaamiyathin appathaip pusithu, kodumaiyin irasathaik kudikkiraargal.

நீதிமான்களுடைய பாதை நடுப்பகல்வரைக்கும் அதிகமதிகமாய்ப் பிரகாசிக்கிற சூரியப்பிரகாசம்போலிருக்கும்.

needhimaangaludaiya paadhai naduppagalvaraikkum adhigamadhigamaayp piragaasikkira sooriyappiragaasambolirukkum.

துன்மார்க்கருடைய பாதையோ காரிருளைப்போலிருக்கும்; தாங்கள் இடறுவது இன்னதில் என்று அறியார்கள்.

thunmaarkkarudaiya paadhaiyo kaarirulaippolirukkum; thaangal idaruvadhu innadhil endru ariyaargal.

என் மகனே, என் வார்த்தைகளைக் கவனி; என் வசனங்களுக்கு உன் செவியைச் சாய்.

en maganae, en vaarthaigalaik kavani; en vasanangalukku un seviyaich saay.

அவைகள் உன் கண்களை விட்டுப்பிரியாதிருப்பதாக; அவைகளை உன் இருதயத்துக்குள்ளே காத்துக்கொள்.

avaigal un kangalai vittuppiriyaadhiruppadhaaga; avaigalai un irudhayathukkullae kaathukkol.

அவைகளைக் கண்டுபிடிக்கிறவர்களுக்கு அவைகள் ஜீவனும், அவர்கள் உடலுக்கெல்லாம் ஆரோக்கியமுமாம்.

avaigalaik kandubidikkiravargalukku avaigal jeevanum, avargal udalukkellaam aarokkiyamumaam.

எல்லாக் காவலோடும் உன் இருதயத்தைக் காத்துக்கொள், அதினிடத்தினின்று ஜீவஊற்று புறப்படும்.

ellaak kaavalodum un irudhayathaik kaathukkol, adhinidathinindru jeevaootru purappadum.

வாயின் தாறுமாறுகளை உன்னை விட்டகற்றி, உதடுகளின் மாறுபாட்டை உனக்குத் தூரப்படுத்து.

vaayin thaarumaarugalai unnai vittagatri, udhadugalin maarubaattai unakkuth thoorappaduthu.

உன் கண்கள் நேராய் நோக்கக்கடவது; உன் கண்ணிமைகள் உனக்கு முன்னே செவ்வையாய்ப் பார்க்கக்கடவது.

un kangal neraay nokkakkadavadhu; un kannimaigal unakku munnae sevvaiyaayp paarkkakkadavadhu.

உன் கால் நடையைச் சீர்தூக்கிப்பார்; உன் வழிகளெல்லாம் நிலைவரப்பட்டிருப்பதாக.

un kaal nadaiyaich seerdhookkippaar; un vazhigalellaam nilaivarappattiruppadhaaga.

வலதுபுறமாவது இடதுபுறமாவது சாயாதே; உன் காலைத் தீமைக்கு விலக்குவாயாக.

valadhuburamaavadhu idadhuburamaavadhu saayaadhae; un kaalaith theemaikku vilakkuvaayaaga.