நீதிமொழிகள் 3 Proverbs 3 in Tamil and Tanglish

என் மகனே, என் போதகத்தை மறவாதே; உன் இருதயம் என் கட்டளைகளைக் காக்கக்கடவது.

en maganae, en podhagathai maravaadhae; un irudhayam en kattalaigalaik kaakkakkadavadhu.

அவைகள் உனக்கு நீடித்த நாட்களையும், தீர்க்காயுசையும், சமாதானத்தையும் பெருகப்பண்ணும்.

avaigal unakku needitha naatkalaiyum, theerkkaayusaiyum, samaadhaanathaiyum perugappannum.

கிருபையும் சத்தியமும் உன்னைவிட்டு விலகாதிருப்பதாக; நீ அவைகளை உன் கழுத்திலே பூண்டு, அவைகளை உன் இருதயமாகிய பலகையில் எழுதிக்கொள்.

kirubaiyum sathiyamum unnaivittu vilagaadhiruppadhaaga; nee avaigalai un kazhuthilae poondu, avaigalai un irudhayamaagiya palagaiyil ezhudhikkol.

அதினால் தேவனுடைய பார்வையிலும் மனுஷருடைய பார்வையிலும் தயையும் நற்புத்தியும் பெறுவாய்.

adhinaal thevanudaiya paarvaiyilum manusharudaiya paarvaiyilum thayaiyum narputhiyum peruvaay.

உன் சுயபுத்தியின்மேல் சாயாமல், உன் முழு இருதயத்தோடும் கர்த்தரில் நம்பிக்கையாயிருந்து,

un suyabuthiyinmel saayaamal, un muzhu irudhayathodum kartharil nambikkaiyaayirundhu,

உன் வழிகளிலெல்லாம் அவரை நினைத்துக்கொள்; அப்பொழுது அவர் உன் பாதைகளைச் செவ்வைப்படுத்துவார்.

un vazhigalilellaam avarai ninaithukkol; appozhudhu avar un paadhaigalaich sevvaippaduthuvaar.

நீ உன்னை ஞானியென்று எண்ணாதே; கர்த்தருக்குப் பயந்து, தீமையை விட்டு விலகு.

nee unnai njaaniyendru ennaadhae; kartharukkup payandhu, theemaiyai vittu vilagu.

அது உன் நாபிக்கு ஆரோக்கியமும், உன் எலும்புகளுக்கு ஊனுமாகும்.

adhu un naabikku aarokkiyamum, un elumbugalukku oonumaagum.

உன் பொருளாலும், உன் எல்லா விளைவின் முதற்பலனாலும் கர்த்தரைக் கனம்பண்ணு.

un porulaalum, un ellaa vilaivin mudharpalanaalum kartharaik kanambannu.

அப்பொழுது உன் களஞ்சியங்கள் பூரணமாய் நிரம்பும்; உன் ஆலைகளில் திராட்சரசம் புரண்டோடும்.

appozhudhu un kalanjiyangal pooranamaay nirambum; un aalaigalil thiraatsarasam purandodum.

என் மகனே, நீ கர்த்தருடைய சிட்சையை அற்பமாக எண்ணாதே, அவர் கடிந்துகொள்ளும்போது சோர்ந்துபோகாதே.

en maganae, nee kartharudaiya sitsaiyai arpamaaga ennaadhae, avar kadindhugollumbodhu sorndhubogaadhae.

தகப்பன் தான் நேசிக்கிற புத்திரனைச் சிட்சிக்கிறதுபோல, கர்த்தரும் எவனிடத்தில் அன்புகூருகிறாரோ அவனைச் சிட்சிக்கிறார்.

thagappan thaan nesikkira puthiranaich sitsikkiradhubola, kartharum evanidathil anbugoorugiraaro avanaich sitsikkiraar.

ஞானத்தைக் கண்டடைகிற மனுஷனும், புத்தியைச் சம்பாதிக்கிற மனுஷனும் பாக்கியவான்கள்.

njaanathaik kandadaigira manushanum, puthiyaich sambaadhikkira manushanum paakkiyavaangal.

அதின் வர்த்தகம் வெள்ளி வர்த்தகத்திலும், அதின் ஆதாயம் பசும்பொன்னிலும் உத்தமமானது.

adhin varthagam velli varthagathilum, adhin aadhaayam pasumbonnilum uthamamaanadhu.

முத்துக்களைப்பார்கிலும் அது விலையேறப்பெற்றது; நீ இச்சிக்கத்தக்கதொன்றும் அதற்கு நிகரல்ல.

muthukkalaippaargilum adhu vilaiyerappetradhu; nee ichikkathakkadhondrum adharku nigaralla.

அதின் வலது கையில் தீர்க்காயுசும், அதின் இடதுகையில் செல்வமும் கனமும் இருக்கிறது.

adhin valadhu kaiyil theerkkaayusum, adhin idadhugaiyil selvamum kanamum irukkiradhu.

அதின் வழிகள் இனிதான வழிகள், அதின் பாதைகளெல்லாம் சமாதானம்.

adhin vazhigal inidhaana vazhigal, adhin paadhaigalellaam samaadhaanam.

அது தன்னை அடைந்தவர்களுக்கு ஜீவவிருட்சம், அதைப் பற்றிக்கொள்ளுகிற எவனும் பாக்கியவான்.

adhu thannai adaindhavargalukku jeevavirutsam, adhaip patrikkollugira evanum paakkiyavaan.

கர்த்தர் ஞானத்தினாலே பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தி, புத்தியினாலே வானங்களை ஸ்தாபித்தார்.

karthar njaanathinaalae poomiyai asthibaarappaduthi, puthiyinaalae vaanangalai sthaabithaar.

அவருடைய ஞானத்தினாலே ஆழங்கள் பிரிந்தது, ஆகாயமும் பனியைப்பெய்கிறது.

avarudaiya njaanathinaalae aazhangal pirindhadhu, aagaayamum paniyaippeygiradhu.

என் மகனே, இவைகள் உன் கண்களை விட்டுப் பிரியாதிருப்பதாக; மெய்ஞ்ஞானத்தையும் நல்லாலோசனையையும் காத்துக்கொள்.

en maganae, ivaigal un kangalai vittup piriyaadhiruppadhaaga; meynjnjaanathaiyum nallaalosanaiyaiyum kaathukkol.

அவைகள் உன் ஆத்துமாவுக்கு ஜீவனும், உன் கழுத்துக்கு அலங்காரமுமாயிருக்கும்.

avaigal un aathumaavukku jeevanum, un kazhuthukku alangaaramumaayirukkum.

அப்பொழுது நீ பயமின்றி உன் வழியில் நடப்பாய், உன் கால் இடறாது.

appozhudhu nee payamindri un vazhiyil nadappaay, un kaal idaraadhu.

நீ படுக்கும்போது பயப்படாதிருப்பாய்; நீ படுத்துக்கொள்ளும்போது உன் நித்திரை இன்பமாயிருக்கும்.

nee padukkumbodhu payappadaadhiruppaay; nee paduthukkollumbodhu un nithirai inbamaayirukkum.

சடிதியான திகிலும், துஷ்டர்களின் பாழ்க்கடிப்பும் வரும்போது நீ அஞ்சவேண்டாம்.

sadidhiyaana thigilum, thushtargalin paazhkkadippum varumbodhu nee anjavendaam.

கர்த்தர் உன் நம்பிக்கையாயிருந்து, உன் கால் சிக்கிக்கொள்ளாதபடி காப்பார்.

karthar un nambikkaiyaayirundhu, un kaal sikkikkollaadhabadi kaappaar.

நன்மைசெய்யும்படி உனக்குத் திராணியிருக்கும்போது, அதை செய்யத்தக்கவர்களுக்குச் செய்யாமல் இராதே.

nanmaiseyyumbadi unakkuth thiraaniyirukkumbodhu, adhai seyyathakkavargalukkuch seyyaamal iraadhae.

உன்னிடத்தில் பொருள் இருக்கையில் உன் அயலானை நோக்கி: நீ போய்த் திரும்பவா, நாளைக்குத் தருவேன் என்று சொல்லாதே.

unnidathil porul irukkaiyil un ayalaanai nokki: nee poyth thirumbavaa, naalaikkuth tharuven endru sollaadhae.

அச்சமின்றி உன்னிடத்தில் வாசம்பண்ணுகிற உன் அயலானுக்கு விரோதமாக தீங்கு நினையாதே.

achamindri unnidathil vaasambannugira un ayalaanukku virodhamaaga theengu ninaiyaadhae.

ஒருவன் உனக்குத் தீங்குசெய்யாதிருக்க, காரணமின்றி அவனோடே வழக்காடாதே.

oruvan unakkuth theenguseyyaadhirukka, kaaranamindri avanodae vazhakkaadaadhae.

கொடுமையுள்ளவன்மேல் பொறாமை கொள்ளாதே; அவனுடைய வழிகளிலொன்றையும் தெரிந்துகொள்ளாதே.

kodumaiyullavanmel poraamai kollaadhae; avanudaiya vazhigalilondraiyum therindhugollaadhae.

மாறுபாடுள்ளவன் கர்த்தருக்கு அருவருப்பானவன்; நீதிமான்களோடே அவருடைய இரகசியம் இருக்கிறது.

maarubaadullavan kartharukku aruvaruppaanavan; needhimaangalodae avarudaiya iragasiyam irukkiradhu.

துன்மார்க்கனுடைய வீட்டில் கர்த்தரின் சாபம் இருக்கிறது, நீதிமான்களுடைய வாசஸ்தலத்தையோ அவர் ஆசீர்வதிக்கிறார்.

thunmaarkkanudaiya veettil kartharin saabam irukkiradhu, needhimaangaludaiya vaasasthalathaiyo avar aaseervadhikkiraar.

இகழ்வோரை அவர் இகழுகிறார்; தாழ்மையுள்ளவர்களுக்கோ கிருபையளிக்கிறார்.

igazhvorai avar igazhugiraar; thaazhmaiyullavargalukko kirubaiyalikkiraar.

ஞானவான்கள் கனத்தைச் சுதந்தரிப்பார்கள்; மதிகேடரோ கனவீனத்தை அடைவார்கள்.

njaanavaangal kanathaich sudhandharippaargal; madhigedaro kanaveenathai adaivaargal.