நீதிமொழிகள் 9 Proverbs 9 in Tamil and Tanglish

ஞானம் தன் வீட்டைக் கட்டி, தன் ஏழு தூண்களையும் சித்திரந்தீர்த்து,

njaanam than veettaik katti, than ezhu thoongalaiyum sithirandheerthu,

தன் கொழுத்த ஜந்துக்களை அடித்து, திராட்சரசத்தை வார்த்துவைத்து, தன் போஜனபந்தியை ஆயத்தப்படுத்தி,

than kozhutha jandhukkalai adithu, thiraatsarasathai vaarthuvaithu, than pojanabandhiyai aayathappaduthi,

தன் பணிவிடைக்காரிகளை அனுப்பி, பட்டணத்தின் உயர்ந்த மேடைகளின்மேல் நின்று கூப்பிட்டு,

than panividaikkaarigalai anuppi, pattanathin uyarndha medaigalinmel nindru kooppittu,

புத்தியீனனை நோக்கி: எவன் பேதையோ அவன் இவ்விடத்தில் வரக்கடவன்.

puthiyeenanai nokki: evan pedhaiyo avan ivvidathil varakkadavan.

நீங்கள் வந்து என் அப்பத்தைப் புசித்து, நான் வார்த்த திராட்சரசத்தைப் பானம்பண்ணுங்கள்.

neengal vandhu en appathaip pusithu, naan vaartha thiraatsarasathaip paanambannungal.

பேதைமையை விட்டு விலகுங்கள், அப்பொழுது பிழைத்திருப்பீர்கள்; புத்தியின் வழியிலே நடவுங்கள் என்று விளம்புகிறது.

pedhaimaiyai vittu vilagungal, appozhudhu pizhaithiruppeergal; puthiyin vazhiyilae nadavungal endru vilambugiradhu.

பரியாசக்காரனைக் கண்டிக்கிறவன் இலச்சையடைகிறான்; துன்மார்க்கனைக் கண்டிக்கிறவன் தன்னைக் கறைப்படுத்திக்கொள்ளுகிறான்.

pariyaasakkaaranaik kandikkiravan ilachaiyadaigiraan; thunmaarkkanaik kandikkiravan thannaik karaippaduthikkollugiraan.

பரியாசக்காரனைக் கடிந்துகொள்ளாதே, அவன் உன்னைப் பகைப்பான்; ஞானமுள்ளவனைக் கடிந்துகொள், அவன் உன்னை நேசிப்பான்.

pariyaasakkaaranaik kadindhugollaadhae, avan unnaip pagaippaan; njaanamullavanaik kadindhugol, avan unnai nesippaan.

ஞானமுள்ளவனுக்குப் போதகம்பண்ணு, அவன் ஞானத்தில் தேறுவான்; நீதிமானுக்கு உபதேசம்பண்ணு, அவன் அறிவில் விருத்தியடைவான்.

njaanamullavanukkup podhagambannu, avan njaanathil theruvaan; needhimaanukku ubadhesambannu, avan arivil viruthiyadaivaan.

கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்; பரிசுத்தரின் அறிவே அறிவு.

kartharukkup payappadudhalae njaanathin aarambam; parisutharin arivae arivu.

என்னாலே உன் நாட்கள் பெருகும்; உன் ஆயுசின் வருஷங்கள் விருத்தியாகும்.

ennaalae un naatkal perugum; un aayusin varushangal viruthiyaagum.

நீ ஞானியானால் உனக்கென்று ஞானியாவாய்; நீ பரியாசக்காரனானால் நீயே அதின் பயனை அநுபவிப்பாய் என்றும் சொல்லுகிறது.

nee njaaniyaanaal unakkendru njaaniyaavaay; nee pariyaasakkaaranaanaal neeyae adhin payanai anubavippaay endrum sollugiradhu.

மதியற்ற ஸ்திரீ வாயாடியும், ஒன்றுமறியாத நிர்மூடமுமாயிருக்கிறாள்.

madhiyatra sthiree vaayaadiyum, ondrumariyaadha nirmoodamumaayirukkiraal.

அவள் தன் வீட்டுவாசற்படியிலும் பட்டணத்தின் மேடைகளிலும் ஆசனம்போட்டு உட்கார்ந்து,

aval than veettuvaasarpadiyilum pattanathin medaigalilum aasanambottu utkaarndhu,

தங்கள் வழிகளை நோக்கி நேரே போகும் வழிப்போக்கரைப் பார்த்து:

thangal vazhigalai nokki nerae pogum vazhippokkaraip paarthu:

எவன் பேதையோ அவன் இவ்விடத்தில் வரக்கடவன் என்றும்,

evan pedhaiyo avan ivvidathil varakkadavan endrum,

மதியீனனை நோக்கி: திருட்டுத்தண்ணீர் தித்திக்கும், அந்தரங்கத்தில் புசிக்கும் அப்பம் இன்பமாயிருக்கும் என்றும் சொல்லிக் கூப்பிடுகிறாள்.

madhiyeenanai nokki: thiruttuthanneer thithikkum, andharangathil pusikkum appam inbamaayirukkum endrum sollik kooppidugiraal.

ஆயினும் மரித்தவர்கள் அவ்விடத்தில் உண்டென்றும், அவளுடைய விருந்தாளிகள் நரகபாதாளங்களில் கிடக்கிறார்களென்றும் அவன் அறியான்.

aayinum marithavargal avvidathil undendrum, avaludaiya virundhaaligal naragabaadhaalangalil kidakkiraargalendrum avan ariyaan.