Proverbs 10 · 32 verses
சாலொமோனின் நீதிமொழிகள்: ஞானமுள்ள மகன் தகப்பனைச் சந்தோஷப்படுத்துகிறான்; மூடத்தனமுள்ளவனோ தாய்க்குச் சஞ்சலமாயிருக்கிறான்.
saalomonin needhimozhigal: njaanamulla magan thagappanaich sandhoshappaduthugiraan; moodathanamullavano thaaykkuch sanjalamaayirukkiraan.
அநியாயத்தின் திரவியங்கள் ஒன்றுக்கும் உதவாது; நீதியோ மரணத்துக்குத் தப்புவிக்கும்.
aniyaayathin thiraviyangal ondrukkum udhavaadhu; needhiyo maranathukkuth thappuvikkum.
கர்த்தர் நீதிமான்களைப் பசியினால் வருந்தவிடார்; துன்மார்க்கருடைய பொருளையோ அகற்றிவிடுகிறார்.
karthar needhimaangalaip pasiyinaal varundhavidaar; thunmaarkkarudaiya porulaiyo agatrividugiraar.
சோம்பற்கையால் வேலைசெய்கிறவன் ஏழையாவான்; சுறுசுறுப்புள்ளவன் கையோ செல்வத்தை உண்டாக்கும்.
sombarkaiyaal velaiseygiravan ezhaiyaavaan; surusuruppullavan kaiyo selvathai undaakkum.
கோடைகாலத்தில் சேர்க்கிறவன் புத்தியுள்ள மகன்; அறுப்புக்காலத்தில் தூங்குகிறவனோ இலச்சையை உண்டாக்குகிற மகன்.
kodaigaalathil serkkiravan puthiyulla magan; aruppukkaalathil thoongugiravano ilachaiyai undaakkugira magan.
நீதிமானுடைய சிரசின்மேல் ஆசீர்வாதங்கள் தங்கும்; கொடுமையோ துன்மார்க்கனுடைய வாயை அடைக்கும்.
needhimaanudaiya sirasinmel aaseervaadhangal thangum; kodumaiyo thunmaarkkanudaiya vaayai adaikkum.
நீதிமானுடைய பேர் புகழ்பெற்று விளங்கும்; துன்மார்க்கனுடைய பேரோ அழிந்துபோகும்.
needhimaanudaiya per pugazhbetru vilangum; thunmaarkkanudaiya pero azhindhubogum.
இருதயத்தில் ஞானமுள்ளவன் கட்டளைகளை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்; அலப்புகிற மூடனோ விழுவான்.
irudhayathil njaanamullavan kattalaigalai etrukkollugiraan; alappugira moodano vizhuvaan.
உத்தமமாய் நடக்கிறவன் பத்திரமாய் நடக்கிறான்; கோணலான வழிகளில் நடக்கிறவனோ கண்டுபிடிக்கப்படுவான்.
uthamamaay nadakkiravan pathiramaay nadakkiraan; konalaana vazhigalil nadakkiravano kandubidikkappaduvaan.
கண்சாடை காட்டுகிறவன் நோவு உண்டாக்குகிறான்; அலப்புகிற மூடன் விழுவான்.
kansaadai kaattugiravan novu undaakkugiraan; alappugira moodan vizhuvaan.
நீதிமானுடைய வாய் ஜீவஊற்று; கொடுமையோ துன்மார்க்கனுடைய வாயை அடைக்கும்.
needhimaanudaiya vaay jeevaootru; kodumaiyo thunmaarkkanudaiya vaayai adaikkum.
பகை விரோதங்களை எழுப்பும்; அன்போ சகல பாவங்களையும் மூடும்.
pagai virodhangalai ezhuppum; anbo sagala paavangalaiyum moodum.
புத்திமானுடைய உதடுகளில் விளங்குவது ஞானம்; மதிகேடனுடைய முதுகுக்கு ஏற்றது பிரம்பு.
puthimaanudaiya udhadugalil vilanguvadhu njaanam; madhigedanudaiya mudhugukku etradhu pirambu.
ஞானவான்கள் அறிவைச் சேர்த்துவைக்கிறார்கள்; மூடனுடைய வாய்க்குக் கேடு சமீபித்திருக்கிறது.
njaanavaangal arivaich serthuvaikkiraargal; moodanudaiya vaaykkuk kedu sameebithirukkiradhu.
ஐசுவரியவானுடைய பொருள் அவனுக்கு அரணான பட்டணம்; ஏழைகளின் வறுமையோ அவர்களைக் கலங்கப்பண்ணும்.
aisuvariyavaanudaiya porul avanukku aranaana pattanam; ezhaigalin varumaiyo avargalaik kalangappannum.
நீதிமானுடைய பிரயாசம் ஜீவனையும், துன்மார்க்கனுடைய விளைவோ பாவத்தையும் பிறப்பிக்கும்.
needhimaanudaiya pirayaasam jeevanaiyum, thunmaarkkanudaiya vilaivo paavathaiyum pirappikkum.
புத்திமதிகளைக் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் ஜீவவழியில் இருக்கிறான்; கண்டனையை (கண்டிப்பை) வெறுக்கிறவனோ மோசம்போகிறான்.
puthimadhigalaik kaathukkollugiravan jeevavazhiyil irukkiraan; kandanaiyai (kandippai) verukkiravano mosambogiraan.
பகையை மறைக்கிறவன் பொய்உதடன்; புறங்கூறுகிறவன் மதிகேடன்.
pagaiyai maraikkiravan poyudhadan; purangoorugiravan madhigedan.
சொற்களின் மிகுதியில் பாவமில்லாமற்போகாது; தன் உதடுகளை அடக்குகிறவனோ புத்திமான்.
sorkalin migudhiyil paavamillaamarpogaadhu; than udhadugalai adakkugiravano puthimaan.
நீதிமானுடைய நாவு சுத்தவெள்ளி; துன்மார்க்கனுடைய மனம் அற்பவிலையும் பெறாது.
needhimaanudaiya naavu suthavelli; thunmaarkkanudaiya manam arpavilaiyum peraadhu.
நீதிமானுடைய உதடுகள் அநேகரைப் போஷிக்கும்; மூடரோ மதியீனத்தினால் மாளுவார்கள்.
needhimaanudaiya udhadugal anegaraip poshikkum; moodaro madhiyeenathinaal maaluvaargal.
கர்த்தரின் ஆசீர்வாதமே ஐசுவரியத்தைத் தரும்; அதனோடே அவர் வேதனையைக் கூட்டார்.
kartharin aaseervaadhamae aisuvariyathaith tharum; adhanodae avar vedhanaiyaik koottaar.
தீவினைசெய்வது மூடனுக்கு விளையாட்டு; புத்திமானுக்கோ ஞானம் உண்டு.
theevinaiseyvadhu moodanukku vilaiyaattu; puthimaanukko njaanam undu.
துன்மார்க்கன் பயப்படும் காரியம் அவனுக்கு வந்து நேரிடும்; நீதிமான் விரும்புகிற காரியம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும்.
thunmaarkkan payappadum kaariyam avanukku vandhu neridum; needhimaan virumbugira kaariyam avanukkuk kodukkappadum.
சுழல்காற்று கடந்துபோவதுபோல் துன்மார்க்கன் கடந்துபோவான்; நீதிமானோ நித்திய அஸ்திபாரமுள்ளவன்.
suzhalgaatru kadandhubovadhubol thunmaarkkan kadandhubovaan; needhimaano nithiya asthibaaramullavan.
பற்களுக்குக் காடியும், கண்களுக்குப் புகையும் எப்படியிருக்கிறதோ, அப்படியே சோம்பேறியும் தன்னை அனுப்புகிறவர்களுக்கு இருக்கிறான்.
parkalukkuk kaadiyum, kangalukkup pugaiyum eppadiyirukkiradho, appadiyae somberiyum thannai anuppugiravargalukku irukkiraan.
கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் ஆயுசுநாட்களைப் பெருகப்பண்ணும்; துன்மார்க்கருடைய வருஷங்களோ குறுகிப்போம்.
kartharukkup payappadudhal aayusunaatkalaip perugappannum; thunmaarkkarudaiya varushangalo kurugippom.
நீதிமான்களின் நம்பிக்கை மகிழ்ச்சியாகும்; துன்மார்க்கருடைய அபேட்சையோ அழியும்.
needhimaangalin nambikkai magizhchiyaagum; thunmaarkkarudaiya abetsaiyo azhiyum.
கர்த்தரின் வழி உத்தமர்களுக்கு அரண்; அக்கிரமக்காரருக்கோ கலக்கம்.
kartharin vazhi uthamargalukku aran; akkiramakkaararukko kalakkam.
நீதிமான் என்றும் அசைக்கப்படுவதில்லை; துன்மார்க்கர் பூமியில் வசிப்பதில்லை.
needhimaan endrum asaikkappaduvadhillai; thunmaarkkar poomiyil vasippadhillai.
நீதிமானுடைய வாய் ஞானத்தை வெளிப்படுத்தும்; மாறுபாடுள்ள நாவோ அறுப்புண்டுபோம்.
needhimaanudaiya vaay njaanathai velippaduthum; maarubaadulla naavo aruppundubom.
நீதிமான்களுடைய உதடுகள் பிரியமானவைகளைப் பேச அறியும்; துன்மார்க்கருடைய வாயோ மாறுபாடுள்ளது.
needhimaangaludaiya udhadugal piriyamaanavaigalaip pesa ariyum; thunmaarkkarudaiya vaayo maarubaadulladhu.
