கள்ளத்தராசு கர்த்தருக்கு அருவருப்பானது; சுமுத்திரையான நிறைகல்லோ அவருக்குப் பிரியம்.
kallatharaasu kartharukku aruvaruppaanadhu; sumuthiraiyaana niraigallo avarukkup piriyam.
Proverbs 11 · 31 verses
கள்ளத்தராசு கர்த்தருக்கு அருவருப்பானது; சுமுத்திரையான நிறைகல்லோ அவருக்குப் பிரியம்.
kallatharaasu kartharukku aruvaruppaanadhu; sumuthiraiyaana niraigallo avarukkup piriyam.
அகந்தை வந்தால் இலச்சையும் வரும்; தாழ்ந்த சிந்தையுள்ளவர்களிடத்தில் ஞானம் உண்டு.
agandhai vandhaal ilachaiyum varum; thaazhndha sindhaiyullavargalidathil njaanam undu.
செம்மையானவர்களுடைய உத்தமம் அவர்களை நடத்தும்; துரோகிகளின் மாறுபாடோ அவர்களைப் பாழாக்கும்.
semmaiyaanavargaludaiya uthamam avargalai nadathum; thurogigalin maarubaado avargalaip paazhaakkum.
கோபாக்கினை நாளில் ஐசுவரியம் உதவாது; நீதியோ மரணத்துக்குத் தப்புவிக்கும்.
kobaakkinai naalil aisuvariyam udhavaadhu; needhiyo maranathukkuth thappuvikkum.
உத்தமனுடைய நீதி அவன் வழியைச் செம்மைப்படுத்தும்; துன்மார்க்கனோ தன் துன்மார்க்கத்தினால் விழுவான்.
uthamanudaiya needhi avan vazhiyaich semmaippaduthum; thunmaarkkano than thunmaarkkathinaal vizhuvaan.
செம்மையானவர்களுடைய நீதி அவர்களைத் தப்புவிக்கும்; துரோகிகளோ தங்கள் தீவினையிலே பிடிபடுவார்கள்.
semmaiyaanavargaludaiya needhi avargalaith thappuvikkum; thurogigalo thangal theevinaiyilae pidibaduvaargal.
துன்மார்க்கன் மரிக்கும்போது அவன் நம்பிக்கை அழியும்; அக்கிரமக்காரரின் அபேட்சை கெட்டுப்போம்.
thunmaarkkan marikkumbodhu avan nambikkai azhiyum; akkiramakkaararin abetsai kettuppom.
நீதிமான் இக்கட்டினின்று விடுவிக்கப்படுவான்; அவன் இருந்த இடத்திலே துன்மார்க்கன் வருவான்.
needhimaan ikkattinindru viduvikkappaduvaan; avan irundha idathilae thunmaarkkan varuvaan.
மாயக்காரன் தனக்கு அடுத்தவனை வாயினால் கெடுக்கிறான்; நீதிமானோ அறிவினால் தப்புகிறான்.
maayakkaaran thanakku aduthavanai vaayinaal kedukkiraan; needhimaano arivinaal thappugiraan.
நீதிமான்கள் நன்றாயிருந்தால் பட்டணம் களிகூரும்; துன்மார்க்கர் அழிந்தால் கம்பீரம் உண்டாகும்.
needhimaangal nandraayirundhaal pattanam kaligoorum; thunmaarkkar azhindhaal kambeeram undaagum.
செம்மையானவர்களுடைய ஆசீர்வாதத்தினால் பட்டணம் நிலைபெற்றோங்கும்; துன்மார்க்கருடைய வாயினால் அது இடிந்து விழும்.
semmaiyaanavargaludaiya aaseervaadhathinaal pattanam nilaibetrongum; thunmaarkkarudaiya vaayinaal adhu idindhu vizhum.
மதிகெட்டவன் பிறனை அவமதிக்கிறான்; புத்திமானோ தன் வாயை அடக்கிக்கொண்டிருக்கிறான்.
madhigettavan piranai avamadhikkiraan; puthimaano than vaayai adakkikkondirukkiraan.
புறங்கூறித் திரிகிறவன் இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்; ஆவியில் உண்மையுள்ளவனோ காரியத்தை அடக்குகிறான்.
purangoorith thirigiravan iragasiyathai velippaduthugiraan; aaviyil unmaiyullavano kaariyathai adakkugiraan.
ஆலோசனையில்லாத இடத்தில் ஜனங்கள் விழுந்துபோவார்கள்; அநேக ஆலோசனைக்காரர் உண்டானால் சுகம் உண்டாகும்.
aalosanaiyillaadha idathil janangal vizhundhubovaargal; anega aalosanaikkaarar undaanaal sugam undaagum.
அந்நியனுக்காகப் பிணைப்படுகிறவன் வெகு பாடுபடுவான்; பிணைப்படுவதை வெறுப்பவன் சுகமாயிருப்பான்.
anniyanukkaagap pinaippadugiravan vegu paadubaduvaan; pinaippaduvadhai veruppavan sugamaayiruppaan.
நல்லொழுக்கமுள்ள ஸ்திரீ மானத்தைக் காப்பாள்; பராக்கிரமசாலிகள் ஐசுவரியத்தைக் காப்பார்கள்.
nallozhukkamulla sthiree maanathaik kaappaal; paraakkiramasaaligal aisuvariyathaik kaappaargal.
தயையுள்ள மனுஷன் தன் ஆத்துமாவுக்கு நன்மைசெய்துகொள்ளுகிறான்; கடூரனோ தன் உடலை அலைக்கழிக்கிறான்.
thayaiyulla manushan than aathumaavukku nanmaiseydhugollugiraan; kadoorano than udalai alaikkazhikkiraan.
துன்மார்க்கன் விருதாவேலையைச் செய்கிறான்; நீதியை விதைக்கிறவனோ மெய்ப்பலனைப் பெறுவான்.
thunmaarkkan virudhaavelaiyaich seygiraan; needhiyai vidhaikkiravano meyppalanaip peruvaan.
நீதி ஜீவனுக்கு ஏதுவாகிறதுபோல் தீமையைப் பின்தொடருகிறவன் மரணத்துக்கு ஏதுவாகிறான்.
needhi jeevanukku edhuvaagiradhubol theemaiyaip pindhodarugiravan maranathukku edhuvaagiraan.
மாறுபாடுள்ள இருதயமுடையவர்கள் கர்த்தருக்கு அருவருப்பானவர்கள்; உத்தம மார்க்கத்தாரோ அவருக்குப் பிரியமானவர்கள்.
maarubaadulla irudhayamudaiyavargal kartharukku aruvaruppaanavargal; uthama maarkkathaaro avarukkup piriyamaanavargal.
கையோடே கைகோர்த்தாலும், துஷ்டன் தண்டனைக்குத் தப்பான்; நீதிமான்களுடைய சந்ததியோ விடுவிக்கப்படும்.
kaiyodae kaigorthaalum, thushtan thandanaikkuth thappaan; needhimaangaludaiya sandhadhiyo viduvikkappadum.
மதிகேடாய் நடக்கிற அழகுள்ள ஸ்திரீ பன்றியின் மூக்கிலுள்ள பொன் மூக்குத்திக்குச் சமானம்.
madhigedaay nadakkira azhagulla sthiree pandriyin mookkilulla pon mookkuthikkuch samaanam.
நீதிமான்களுடைய ஆசை நன்மையே; துன்மார்க்கருடைய நம்பிக்கையோ கோபாக்கினையாய் முடியும்.
needhimaangaludaiya aasai nanmaiyae; thunmaarkkarudaiya nambikkaiyo kobaakkinaiyaay mudiyum.
வாரியிறைத்தும் விருத்தியடைவாரும் உண்டு; அதிகமாய்ப் பிசினித்தனம்பண்ணியும் வறுமையடைவாரும் உண்டு.
vaariyiraithum viruthiyadaivaarum undu; adhigamaayp pisinithanambanniyum varumaiyadaivaarum undu.
உதாரகுணமுள்ள ஆத்துமா செழிக்கும்; எவன் தண்ணீர் பாய்ச்சுகிறானோ அவனுக்குத் தண்ணீர் பாய்ச்சப்படும்.
udhaaragunamulla aathumaa sezhikkum; evan thanneer paaychugiraano avanukkuth thanneer paaychappadum.
தானியத்தைக் கட்டிவைக்கிறவனை ஜனங்கள் சபிப்பார்கள்; விற்கிறவனுடைய தலையின்மேல் ஆசீர்வாதம் தங்கும்.
thaaniyathaik kattivaikkiravanai janangal sabippaargal; virkiravanudaiya thalaiyinmel aaseervaadham thangum.
நன்மையை ஜாக்கிரதையுடன் தேடுகிறவன் தயையைப் பெறுவான்; தீமையைத் தேடுகிறவனுக்கோ தீமையே வரும்.
nanmaiyai jaakkiradhaiyudan thedugiravan thayaiyaip peruvaan; theemaiyaith thedugiravanukko theemaiyae varum.
தன் ஐசுவரியத்தை நம்புகிறவன் விழுவான்; நீதிமான்களோ துளிரைப்போலே தழைப்பார்கள்.
than aisuvariyathai nambugiravan vizhuvaan; needhimaangalo thuliraippolae thazhaippaargal.
தன் வீட்டைக் கலைக்கிறவன் காற்றைச் சுதந்தரிப்பான்; மூடன் ஞானமுள்ளவனுக்கு அடிமையாவான்.
than veettaik kalaikkiravan kaatraich sudhandharippaan; moodan njaanamullavanukku adimaiyaavaan.
நீதிமானுடைய பலன் ஜீவவிருட்சம்; ஆத்துமாக்களை ஆதாயப்படுத்திக்கொள்ளுகிறவன் ஞானமுள்ளவன்.
needhimaanudaiya palan jeevavirutsam; aathumaakkalai aadhaayappaduthikkollugiravan njaanamullavan.
இதோ, நீதிமானுக்கு பூமியில் சரிக்கட்டப்படுமே; துன்மார்க்கனுக்கும் பாவிக்கும் எத்தனை அதிகம்.
idho, needhimaanukku poomiyil sarikkattappadumae; thunmaarkkanukkum paavikkum ethanai adhigam.