நீதிமொழிகள் 12 Proverbs 12 in Tamil and Tanglish

புத்திமதிகளை விரும்புகிறவன் அறிவை விரும்புகிறான்; கடிந்துகொள்ளுதலை வெறுக்கிறவனோ மிருககுணமுள்ளவன்.

puthimadhigalai virumbugiravan arivai virumbugiraan; kadindhugolludhalai verukkiravano mirugagunamullavan.

நல்லவன் கர்த்தரிடத்தில் தயைபெறுவான்; துர்ச்சிந்தனைகளுள்ள மனுஷனை அவர் ஆக்கினைக்குட்படுத்துவார்.

nallavan kartharidathil thayaiberuvaan; thurchindhanaigalulla manushanai avar aakkinaikkutpaduthuvaar.

துன்மார்க்கத்தினால் மனுஷன் நிலைவரப்படான்; நீதிமான்களுடைய வேரோ அசையாது.

thunmaarkkathinaal manushan nilaivarappadaan; needhimaangaludaiya vero asaiyaadhu.

குணசாலியான ஸ்திரீ தன் புருஷனுக்குக் கிரீடமாயிருக்கிறாள்; இலச்சை உண்டுபண்ணுகிறவளோ அவனுக்கு எலும்புருக்கியாயிருக்கிறாள்.

kunasaaliyaana sthiree than purushanukkuk kireedamaayirukkiraal; ilachai undubannugiravalo avanukku elumburukkiyaayirukkiraal.

நீதிமான்களுடைய நினைவுகள் நியாயமானவைகள்; துன்மார்க்கருடைய ஆலாசனைகளோ சூதானவைகள்.

needhimaangaludaiya ninaivugal niyaayamaanavaigal; thunmaarkkarudaiya aalaasanaigalo soodhaanavaigal.

துன்மார்க்கரின் வார்த்தைகள் இரத்தஞ்சிந்தப் பதிவிருப்பதைப் பற்றியது; உத்தமர்களுடைய வாயோ அவர்களைத் தப்புவிக்கும்.

thunmaarkkarin vaarthaigal irathanjindhap padhiviruppadhaip patriyadhu; uthamargaludaiya vaayo avargalaith thappuvikkum.

துன்மார்க்கர் கவிழ்க்கப்பட்டு ஒழிந்துபோவார்கள்; நீதிமான்களுடைய வீடோ நிலைநிற்கும்.

thunmaarkkar kavizhkkappattu ozhindhubovaargal; needhimaangaludaiya veedo nilainirkum.

தன் புத்திக்குக்தக்கதாக மனுஷன் புகழப்படுவான்; மாறுபாடான இருதயமுள்ளவனோ இகழப்படுவான்.

than puthikkukthakkadhaaga manushan pugazhappaduvaan; maarubaadaana irudhayamullavano igazhappaduvaan.

ஆகாரமில்லாதவனாயிருந்தும், தன்னைத்தான் கனம்பண்ணிக்கொள்ளுகிறவனைப்பார்க்கிலும், கனமற்றவனாயிருந்தும் பணிவிடைக்காரனுள்ளவன் உத்தமன்.

aagaaramillaadhavanaayirundhum, thannaithaan kanambannikkollugiravanaippaarkkilum, kanamatravanaayirundhum panividaikkaaranullavan uthaman.

நீதிமான் தன் மிருகஜீவனைக் காப்பாற்றுகிறான்; துன்மார்க்கருடைய இரக்கமும் கொடுமையே.

needhimaan than mirugajeevanaik kaappaatrugiraan; thunmaarkkarudaiya irakkamum kodumaiyae.

தன் நிலத்தைப் பயிரிடுகிறவன் ஆகாரத்தினால் திருப்தியடைவான்; வீணரைப் பின்பற்றுகிறவனோ மதியற்றவன்.

than nilathaip payiridugiravan aagaarathinaal thirupthiyadaivaan; veenaraip pinbatrugiravano madhiyatravan.

துன்மார்க்கன் துஷ்டருடைய வலையை விரும்புகிறான்; நீதிமானுடைய வேர் கனி கொடுக்கும்.

thunmaarkkan thushtarudaiya valaiyai virumbugiraan; needhimaanudaiya ver kani kodukkum.

துன்மார்க்கனுக்கு அவன் உதடுகளின் துரோகமே கண்ணி; நீதிமானோ நெருக்கத்தினின்று நீங்குவான்.

thunmaarkkanukku avan udhadugalin thurogamae kanni; needhimaano nerukkathinindru neenguvaan.

அவனவன் தன் தன் வாயின் பலனால் திருப்தியடைவான்; அவனவன் கைக்கிரியையின் பலனுக்குத்தக்கதாக அவனவனுக்குக் கிடைக்கும்.

avanavan than than vaayin palanaal thirupthiyadaivaan; avanavan kaikkiriyaiyin palanukkuthakkadhaaga avanavanukkuk kidaikkum.

மதியீனனுடைய வழி அவன் பார்வைக்குச் செம்மையாயிருக்கும்; ஆலோசனைக்குச் செவிகொடுக்கிறவனோ ஞானமுள்ளவன்.

madhiyeenanudaiya vazhi avan paarvaikkuch semmaiyaayirukkum; aalosanaikkuch sevigodukkiravano njaanamullavan.

மூடனுடைய கோபம் சீக்கிரத்தில் வெளிப்படும்; இலச்சையை மூடுகிறவனோ விவேகி.

moodanudaiya kobam seekkirathil velippadum; ilachaiyai moodugiravano vivegi.

சத்தியவாசகன் நீதியை வெளிப்படுத்துவான்; பொய்ச்சாட்சிக்காரனோ வஞ்சகத்தை வெளிப்படுத்துவான்.

sathiyavaasagan needhiyai velippaduthuvaan; poychaatsikkaarano vanjagathai velippaduthuvaan.

பட்டயக்குத்துகள்போல் பேசுகிறவர்களும் உண்டு; ஞானமுள்ளவர்களுடைய நாவோ ஔஷதம்.

pattayakkuthugalbol pesugiravargalum undu; njaanamullavargaludaiya naavo aushadham.

சத்திய உதடு என்றும் நிலைத்திருக்கும்; பொய் நாவோ ஒரு நிமிஷமாத்திரம் இருக்கும்.

sathiya udhadu endrum nilaithirukkum; poy naavo oru nimishamaathiram irukkum.

தீங்கைப் பிணைக்கிறவர்களின் இருதயத்தில் இருக்கிறது கபடம்; சமாதானம்பண்ணுகிற ஆலோசனைக்காரருக்கு உள்ளது சந்தோஷம்.

theengaip pinaikkiravargalin irudhayathil irukkiradhu kabadam; samaadhaanambannugira aalosanaikkaararukku ulladhu sandhosham.

நீதிமானுக்கு ஒரு கேடும் வராது; துன்மார்க்கரோ தீமையினால் நிறையப்படுவார்கள்.

needhimaanukku oru kedum varaadhu; thunmaarkkaro theemaiyinaal niraiyappaduvaargal.

பொய் உதடுகள் கர்த்தருக்கு அருவருப்பானவைகள்; உண்மையாய் நடக்கிறவர்களோ அவருக்குப் பிரியம்.

poy udhadugal kartharukku aruvaruppaanavaigal; unmaiyaay nadakkiravargalo avarukkup piriyam.

விவேகமுள்ள மனுஷன் அறிவை அடக்கிவைக்கிறான்; மூடருடைய இருதயமோ மதியீனத்தைப் பிரசித்தப்படுத்தும்.

vivegamulla manushan arivai adakkivaikkiraan; moodarudaiya irudhayamo madhiyeenathaip pirasithappaduthum.

ஜாக்கிரதையுள்ளவர்களுடைய கை ஆளுகைசெய்யும்; சோம்பேறியோ பகுதிகட்டுவான்.

jaakkiradhaiyullavargaludaiya kai aalugaiseyyum; somberiyo pagudhigattuvaan.

மனுஷனுடைய இருதயத்திலுள்ள கவலை அதை ஒடுக்கும்; நல்வார்த்தையோ அதை மகிழ்ச்சியாக்கும்.

manushanudaiya irudhayathilulla kavalai adhai odukkum; nalvaarthaiyo adhai magizhchiyaakkum.

நீதிமான் தன் அயலானைப்பார்க்கிலும் மேன்மையுள்ளவன்; துன்மார்க்கருடைய வழியோ அவர்களை மோசப்படுத்தும்.

needhimaan than ayalaanaippaarkkilum menmaiyullavan; thunmaarkkarudaiya vazhiyo avargalai mosappaduthum.

சோம்பேறி தான் வேட்டையாடிப் பிடித்ததைச் சமைப்பதில்லை; ஜாக்கிரதையுள்ளவனுடைய பொருளோ அருமையானது.

somberi thaan vettaiyaadip pidithadhaich samaippadhillai; jaakkiradhaiyullavanudaiya porulo arumaiyaanadhu.

நீதியின் பாதையில் ஜீவன் உண்டு; அந்தப் பாதையில் மரணம் இல்லை.

needhiyin paadhaiyil jeevan undu; andhap paadhaiyil maranam illai.