Proverbs 16 · 33 verses

நீதிமொழிகள் 16 Proverbs 16 in Tamil and Tanglish

தமிழ் பழைய மொழிபெயர்ப்பு · Tamil Old Version · ஒவ்வொரு வசனத்தின் கீழும் Tanglish வரி — needhimozhigal 16.

1

மனதின் யோசனைகள் மனுஷனுடையது; நாவின் பிரதியுத்தரம் கர்த்தரால் வரும்.

manadhin yosanaigal manushanudaiyadhu; naavin piradhiyutharam kartharaal varum.

2

மனுஷனுடைய வழிகளெல்லாம் அவன் பார்வைக்குச் சுத்தமானவைகள்; கர்த்தரோ ஆவிகளை நிறுத்துப்பார்க்கிறார்.

manushanudaiya vazhigalellaam avan paarvaikkuch suthamaanavaigal; kartharo aavigalai niruthuppaarkkiraar.

3

உன் செய்கைகளைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புவி; அப்பொழுது உன் யோசனைகள் உறுதிப்படும்.

un seygaigalaik kartharukku oppuvi; appozhudhu un yosanaigal urudhippadum.

4

கர்த்தர் சகலத்தையும் தமக்கென்று படைத்தார்; தீங்குநாளுக்காகத் துன்மார்க்கனையும் உண்டாக்கினார்.

karthar sagalathaiyum thamakkendru padaithaar; theengunaalukkaagath thunmaarkkanaiyum undaakkinaar.

5

மனமேட்டிமையுள்ளவனெவனும் கர்த்தருக்கு அருவருப்பானவன்; கையோடே கைகோர்த்தாலும் அவன் தண்டனைக்குத் தப்பான்.

manamettimaiyullavanevanum kartharukku aruvaruppaanavan; kaiyodae kaigorthaalum avan thandanaikkuth thappaan.

6

கிருபையினாலும் சத்தியத்தினாலும் பாவம் நிவிர்த்தியாகும்; கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறதினால் மனுஷர் தீமையை விட்டு விலகுவார்கள்.

kirubaiyinaalum sathiyathinaalum paavam nivirthiyaagum; kartharukkup payappadugiradhinaal manushar theemaiyai vittu vilaguvaargal.

7

ஒருவனுடைய வழிகள் கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருந்தால், அவனுடைய சத்துருக்களும் அவனோடே சமாதானமாகும்படி செய்வார்.

oruvanudaiya vazhigal kartharukkup piriyamaayirundhaal, avanudaiya sathurukkalum avanodae samaadhaanamaagumbadi seyvaar.

8

அநியாயமாய் வந்த அதிக வருமானத்திலும், நியாயமாய் வந்த கொஞ்ச வருமானமே உத்தமம்.

aniyaayamaay vandha adhiga varumaanathilum, niyaayamaay vandha konja varumaanamae uthamam.

9

மனுஷனுடைய இருதயம் அவனுடைய வழியை யோசிக்கும்; அவனுடைய நடைகளை உறுதிப்படுத்துகிறவரோ கர்த்தர்.

manushanudaiya irudhayam avanudaiya vazhiyai yosikkum; avanudaiya nadaigalai urudhippaduthugiravaro karthar.

10

ராஜாவின் உதடுகளில் திவ்வியவாக்கு பிறக்கும்; நியாயத்தில் அவன் வாய் தவறாது.

raajaavin udhadugalil thivviyavaakku pirakkum; niyaayathil avan vaay thavaraadhu.

11

சுமுத்திரையான நிறைகோலும் தராசும் கர்த்தருடையது; பையிலிருக்கும் நிறைகல்லெல்லாம் அவருடைய செயல்.

sumuthiraiyaana niraigolum tharaasum kartharudaiyadhu; paiyilirukkum niraigallellaam avarudaiya seyal.

12

அநியாயஞ்செய்வது ராஜாக்களுக்கு அருவருப்பு; நீதியினால் சிங்காசனம் உறுதிப்படும்.

aniyaayanjeyvadhu raajaakkalukku aruvaruppu; needhiyinaal singaasanam urudhippadum.

13

நீதியுள்ள உதடுகள் ராஜாக்களுக்குப் பிரியம்; நிதானமாய்ப் பேசுகிறவனில் ராஜாக்கள் பிரியப்படுவார்கள்.

needhiyulla udhadugal raajaakkalukkup piriyam; nidhaanamaayp pesugiravanil raajaakkal piriyappaduvaargal.

14

ராஜாவின் கோபம் மரணதூதருக்குச் சமானம்; ஞானமுள்ளவனோ அதை ஆற்றுவான்.

raajaavin kobam maranadhoodharukkuch samaanam; njaanamullavano adhai aatruvaan.

15

ராஜாவின் முகக்களையில் ஜீவன் உண்டு; அவனுடைய தயை பின்மாரி பெய்யும் மேகத்தைப்போல் இருக்கும்.

raajaavin mugakkalaiyil jeevan undu; avanudaiya thayai pinmaari peyyum megathaippol irukkum.

16

பொன்னைச் சம்பாதிப்பதிலும் ஞானத்தைச் சம்பாதிப்பது எவ்வளவு உத்தமம்! வெள்ளியைச் சம்பாதிப்பதிலும் புத்தியைச் சம்பாதிப்பது எவ்வளவு மேன்மை!

ponnaich sambaadhippadhilum njaanathaich sambaadhippadhu evvalavu uthamam! velliyaich sambaadhippadhilum puthiyaich sambaadhippadhu evvalavu menmai!

17

தீமையை விட்டு விலகுவதே செம்மையானவர்களுக்குச் சமனான பாதை; தன் நடையைக் கவனித்திருக்கிறவன் தன் ஆத்துமாவைக் காக்கிறான்.

theemaiyai vittu vilaguvadhae semmaiyaanavargalukkuch samanaana paadhai; than nadaiyaik kavanithirukkiravan than aathumaavaik kaakkiraan.

18

அழிவுக்கு முன்னானது அகந்தை; விழுதலுக்கு முன்னானது மனமேட்டிமை.

azhivukku munnaanadhu agandhai; vizhudhalukku munnaanadhu manamettimai.

19

அகங்காரிகளோடே கொள்ளைப் பொருளைப் பங்கிடுவதைப்பார்க்கிலும், சிறுமையானவர்களோடே மனத்தாழ்மையாயிருப்பது நலம்.

agangaarigalodae kollaip porulaip pangiduvadhaippaarkkilum, sirumaiyaanavargalodae manathaazhmaiyaayiruppadhu nalam.

20

விவேகத்துடன் காரியத்தை நடப்பிக்கிறவன் நன்மைபெறுவான்; கர்த்தரை நம்புகிறவன் பாக்கியவான்.

vivegathudan kaariyathai nadappikkiravan nanmaiberuvaan; kartharai nambugiravan paakkiyavaan.

21

இருதயத்தில் ஞானமுள்ளவன் விவேகியென்னப்படுவான்; உதடுகளின் மதுரம் கல்வியைப் பெருகப்பண்ணும்.

irudhayathil njaanamullavan vivegiyennappaduvaan; udhadugalin madhuram kalviyaip perugappannum.

22

புத்தி தன்னை உடையவர்களுக்கு ஜீவஊற்று; மதியீனரின் போதனை மதியீனமே.

puthi thannai udaiyavargalukku jeevaootru; madhiyeenarin podhanai madhiyeenamae.

23

ஞானியின் இருதயம் அவன் வாய்க்கு அறிவையூட்டும்; அவன் உதடுகளுக்கு அது மேன்மேலும் கல்வியைக் கொடுக்கும்.

njaaniyin irudhayam avan vaaykku arivaiyoottum; avan udhadugalukku adhu menmelum kalviyaik kodukkum.

24

இனிய சொற்கள் தேன்கூடுபோல் ஆத்துமாவுக்கு மதுரமும், எலும்புகளுக்கு ஔஷதமுமாகும்.

iniya sorkal thengoodubol aathumaavukku madhuramum, elumbugalukku aushadhamumaagum.

25

மனுஷனுக்குச் செம்மையாய்த் தோன்றுகிற வழியுண்டு; அதின் முடிவோ மரணவழிகள்.

manushanukkuch semmaiyaayth thondrugira vazhiyundu; adhin mudivo maranavazhigal.

26

பிரயாசப்படுகிறவன் தனக்காகவே பிரயாசப்படுகிறான்; அவன் வாய் அதை அவனிடத்தில் வருந்திக் கேட்கும்.

pirayaasappadugiravan thanakkaagavae pirayaasappadugiraan; avan vaay adhai avanidathil varundhik ketkum.

27

பேலியாளின் மகன் கிண்டிவிடுகிறான்; எரிகிற அக்கினிபோன்றது அவன் உதடுகளில் இருக்கிறது.

peliyaalin magan kindividugiraan; erigira akkinibondradhu avan udhadugalil irukkiradhu.

28

மாறுபாடுள்ளவன் சண்டையைக் கிளப்பிவிடுகிறான்; கோள் சொல்லுகிறவன் பிராண சிநேகிதரையும் பிரித்துவிடுகிறான்.

maarubaadullavan sandaiyaik kilappividugiraan; kol sollugiravan piraana sinegidharaiyum pirithuvidugiraan.

29

கொடுமையானவன் தன் அயலானுக்கு நயங்காட்டி, அவனை நலமல்லாத வழியிலே நடக்கப்பண்ணுகிறான்.

kodumaiyaanavan than ayalaanukku nayangaatti, avanai nalamallaadha vazhiyilae nadakkappannugiraan.

30

அவன் மாறுபாடானவைகளை யோசிக்கும்படி தன் கண்களை மூடி, தீமையைச் செய்யும்படி தன் உதடுகளைக் கடிக்கிறான்.

avan maarubaadaanavaigalai yosikkumbadi than kangalai moodi, theemaiyaich seyyumbadi than udhadugalaik kadikkiraan.

31

நீதியின் வழியில் உண்டாகும் நரைமயிரானது மகிமையான கிரீடம்.

needhiyin vazhiyil undaagum naraimayiraanadhu magimaiyaana kireedam.

32

பலவானைப்பார்க்கிலும் நீடிய சாந்தமுள்ளவன் உத்தமன்; பட்டணத்தைப் பிடிக்கிறவனைப்பார்க்கிலும் தன் மனதை அடக்குகிறவன் உத்தமன்.

palavaanaippaarkkilum neediya saandhamullavan uthaman; pattanathaip pidikkiravanaippaarkkilum than manadhai adakkugiravan uthaman.

33

சீட்டு மடியிலே போடப்படும்; காரியசித்தியோ கர்த்தரால் வரும்.

seettu madiyilae podappadum; kaariyasithiyo kartharaal varum.