நீதிமொழிகள் 15 Proverbs 15 in Tamil and Tanglish

மெதுவான பிரதியுத்தரம் உக்கிரத்தை மாற்றும்; கடுஞ்சொற்களோ கோபத்தை எழுப்பும்.

medhuvaana piradhiyutharam ukkirathai maatrum; kadunjorkalo kobathai ezhuppum.

ஞானிகளின் நாவு அறிவை உபயோகப்படுத்தும்; மூடரின் வாயோ புத்தியீனத்தைக் கக்கும்.

njaanigalin naavu arivai ubayogappaduthum; moodarin vaayo puthiyeenathaik kakkum.

கர்த்தரின் கண்கள் எவ்விடத்திலுமிருந்து, நல்லோரையும் தீயோரையும் நோக்கிப்பார்க்கிறது.

kartharin kangal evvidathilumirundhu, nalloraiyum theeyoraiyum nokkippaarkkiradhu.

ஆரோக்கியமுள்ள நாவு ஜீவவிருட்சம்; நாவின் மாறுபாடோ ஆவியை நொறுக்கும்.

aarokkiyamulla naavu jeevavirutsam; naavin maarubaado aaviyai norukkum.

மூடன் தன் தகப்பன் புத்தியை அலட்சியம்பண்ணுகிறான்; கடிந்துகொள்ளுதலைக் கவனித்து நடக்கிறவனோ விவேகி.

moodan than thagappan puthiyai alatsiyambannugiraan; kadindhugolludhalaik kavanithu nadakkiravano vivegi.

நீதிமானுடைய வீட்டில் அதிக பொக்கிஷமுண்டு; துன்மார்க்கனுடைய வருமானத்திலோ துன்பமுண்டு.

needhimaanudaiya veettil adhiga pokkishamundu; thunmaarkkanudaiya varumaanathilo thunbamundu.

ஞானிகளின் உதடுகள் அறிவை இறைக்கும்; மூடரின் இருதயமோ அப்படியல்ல.

njaanigalin udhadugal arivai iraikkum; moodarin irudhayamo appadiyalla.

துன்மார்க்கருடைய பலி கர்த்தருக்கு அருவருப்பானது; செம்மையானவர்களின் ஜெபமோ அவருக்குப் பிரியம்.

thunmaarkkarudaiya pali kartharukku aruvaruppaanadhu; semmaiyaanavargalin jebamo avarukkup piriyam.

துன்மார்க்கனுடைய வழி கர்த்தருக்கு அருவருப்பானது; நீதியைப் பின்பற்றுகிறவனையோ அவர் நேசிக்கிறார்.

thunmaarkkanudaiya vazhi kartharukku aruvaruppaanadhu; needhiyaip pinbatrugiravanaiyo avar nesikkiraar.

வழியை விட்டு விலகுகிறவனுக்குப் புத்திமதி விசனமாயிருக்கும்; கடிந்துகொள்ளுதலை வெறுக்கிறவன் சாவான்.

vazhiyai vittu vilagugiravanukkup puthimadhi visanamaayirukkum; kadindhugolludhalai verukkiravan saavaan.

பாதாளமும் அழிவும் கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பிரத்தியட்சமாயிருக்க, மனுபுத்திரருடைய இருதயம் அதிக பிரத்தியட்சமாயிருக்குமல்லவோ?

paadhaalamum azhivum kartharin paarvaikkup pirathiyatsamaayirukka, manubuthirarudaiya irudhayam adhiga pirathiyatsamaayirukkumallavo?

பரியாசக்காரன் தன்னைக் கடிந்துகொள்ளுகிறவனை நேசியான்; ஞானவான்களிடத்தில் போகவுமாட்டான்.

pariyaasakkaaran thannaik kadindhugollugiravanai nesiyaan; njaanavaangalidathil pogavumaattaan.

மனமகிழ்ச்சி முகமலர்ச்சியைத் தரும்; மனோதுக்கத்தினாலே ஆவி முறிந்துபோம்.

manamagizhchi mugamalarchiyaith tharum; manodhukkathinaalae aavi murindhubom.

புத்திமானுடைய மனம் அறிவைத் தேடும்; மூடரின் வாயோ மதியீனத்தை மேயும்.

puthimaanudaiya manam arivaith thedum; moodarin vaayo madhiyeenathai meyum.

சிறுமைப்பட்டவனுடைய நாட்களெல்லாம் தீங்குள்ளவைகள்; மனரம்மியமோ நித்திய விருந்து.

sirumaippattavanudaiya naatkalellaam theengullavaigal; manarammiyamo nithiya virundhu.

சஞ்சலத்தோடு கூடிய அதிகப்பொருளிலும் கர்த்தரைப் பற்றும் பயத்தோடு கூடிய கொஞ்சப்பொருளே உத்தமம்.

sanjalathodu koodiya adhigapporulilum kartharaip patrum payathodu koodiya konjapporulae uthamam.

பகையோடிருக்கும் கொழுத்த எருதின் கறியைப்பார்க்கிலும், சிநேகத்தோடிருக்கும் இலைக்கறியே நல்லது.

pagaiyodirukkum kozhutha erudhin kariyaippaarkkilum, sinegathodirukkum ilaikkariyae nalladhu.

கோபக்காரன் சண்டையை எழுப்புகிறான்; நீடிய சாந்தமுள்ளவனோ சண்டையை அமர்த்துகிறான்.

kobakkaaran sandaiyai ezhuppugiraan; neediya saandhamullavano sandaiyai amarthugiraan.

சோம்பேறியின் வழி முள்வேலிக்குச் சமானம்; நீதிமானுடைய வழியோ ராஜபாதை.

somberiyin vazhi mulvelikkuch samaanam; needhimaanudaiya vazhiyo raajabaadhai.

ஞானமுள்ள மகன் தகப்பனைச் சந்தோஷப்படுத்துகிறான்; மதியற்ற மனுஷனோ தன் தாயை அலட்சியம்பண்ணுகிறான்.

njaanamulla magan thagappanaich sandhoshappaduthugiraan; madhiyatra manushano than thaayai alatsiyambannugiraan.

மூடத்தனம் புத்தியீனனுக்குச் சந்தோஷம்; புத்திமானோ தன் நடக்கையைச் செம்மைப்படுத்துகிறான்.

moodathanam puthiyeenanukkuch sandhosham; puthimaano than nadakkaiyaich semmaippaduthugiraan.

ஆலோசனையில்லாமையால் எண்ணங்கள் சித்தியாமற்போம்; ஆலோசனைக்காரர் அநேகர் இருந்தால் அவைகள் உறுதிப்படும்.

aalosanaiyillaamaiyaal ennangal sithiyaamarpom; aalosanaikkaarar anegar irundhaal avaigal urudhippadum.

மனுஷனுக்குத் தன் வாய்மொழியினால் மகிழ்ச்சியுண்டாகும்; ஏற்ற காலத்தில் சொன்ன வார்த்தை எவ்வளவு நல்லது!

manushanukkuth than vaaymozhiyinaal magizhchiyundaagum; etra kaalathil sonna vaarthai evvalavu nalladhu!

கீழான பாதாளத்தை விட்டு விலகும்படி, விவேகிக்கு ஜீவவழியானது உன்னதத்தை நோக்கும் வழியாம்.

keezhaana paadhaalathai vittu vilagumbadi, vivegikku jeevavazhiyaanadhu unnadhathai nokkum vazhiyaam.

அகங்காரியின் வீட்டைக் கர்த்தர் பிடுங்கிப்போடுவார்; விதவையின் எல்லையையோ நிலைப்படுத்துவார்.

agangaariyin veettaik karthar pidungippoduvaar; vidhavaiyin ellaiyaiyo nilaippaduthuvaar.

துன்மார்க்கருடைய நினைவுகள் கர்த்தருக்கு அருவருப்பானவைகள்; சுத்தவான்களுடைய வார்த்தைகளோ இன்பமானவைகள்.

thunmaarkkarudaiya ninaivugal kartharukku aruvaruppaanavaigal; suthavaangaludaiya vaarthaigalo inbamaanavaigal.

பொருளாசைக்காரன் தன் வீட்டைக் கலைக்கிறான்; பரிதானங்களை வெறுக்கிறவனோ பிழைப்பான்.

porulaasaikkaaran than veettaik kalaikkiraan; paridhaanangalai verukkiravano pizhaippaan.

நீதிமானுடைய மனம் பிரதியுத்தரம் சொல்ல யோசிக்கும்; துன்மார்க்கனுடைய வாயோ தீமைகளைக் கொப்பளிக்கும்.

needhimaanudaiya manam piradhiyutharam solla yosikkum; thunmaarkkanudaiya vaayo theemaigalaik koppalikkum.

துன்மார்க்கருக்குக் கர்த்தர் தூரமாயிருக்கிறார்; நீதிமான்களின் ஜெபத்தையோ கேட்கிறார்.

thunmaarkkarukkuk karthar thooramaayirukkiraar; needhimaangalin jebathaiyo ketkiraar.

கண்களின் ஒளி இருதயத்தைப் பூரிப்பாக்கும்; நற்செய்தி எலும்புகளைப் புஷ்டியாக்கும்.

kangalin oli irudhayathaip poorippaakkum; narseydhi elumbugalaip pushtiyaakkum.

ஜீவனுக்கேதுவான கடிந்துகொள்ளுதலை ஏற்றுக்கொள்ளும் காது ஞானிகளிடத்தே தங்கும்.

jeevanukkedhuvaana kadindhugolludhalai etrukkollum kaadhu njaanigalidathae thangum.

புத்திமதியைத் தள்ளிவிடுகிறவன் தன் ஆத்துமாவை வெறுக்கிறான்; கடிந்துகொள்ளுதலைக் கேட்கிறவனோ ஞானமடைவான்.

puthimadhiyaith thallividugiravan than aathumaavai verukkiraan; kadindhugolludhalaik ketkiravano njaanamadaivaan.

கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் ஞானத்தைப் போதிக்கும்; மேன்மைக்கு முன்னானது தாழ்மை.

kartharukkup payappadudhal njaanathaip podhikkum; menmaikku munnaanadhu thaazhmai.