நீதிமொழிகள் 1 Proverbs 1 in Tamil and Tanglish

தாவீதின் குமாரனும் இஸ்ரவேலின் ராஜாவுமாகிய சாலொமோனின் நீதிமொழிகள்:

thaaveedhin kumaaranum isravelin raajaavumaagiya saalomonin needhimozhigal:

இவைகளால் ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அறிந்து, புத்திமதிகளை உணர்ந்து,

ivaigalaal njaanathaiyum podhagathaiyum arindhu, puthimadhigalai unarndhu,

விவேகம், நீதி, நியாயம், நிதானம் என்பவைகளைப்பற்றிய உபதேசத்தை அடையலாம்.

vivegam, needhi, niyaayam, nidhaanam enbavaigalaippatriya ubadhesathai adaiyalaam.

இவைகள் பேதைகளுக்கு வினாவையும், வாலிபருக்கு அறிவையும் விவேகத்தையும் கொடுக்கும்.

ivaigal pedhaigalukku vinaavaiyum, vaalibarukku arivaiyum vivegathaiyum kodukkum.

புத்திமான் இவைகளைக் கேட்டு, அறிவில் தேறுவான்; விவேகி நல்லாலோசனைகளை அடைந்து;

puthimaan ivaigalaik kettu, arivil theruvaan; vivegi nallaalosanaigalai adaindhu;

நீதிமொழியையும், அதின் அர்த்தத்தையும், ஞானிகளின் வாக்கியங்களையும், அவர்கள் உரைத்த புதைபொருள்களையும் அறிந்துகொள்வான்.

needhimozhiyaiyum, adhin arthathaiyum, njaanigalin vaakkiyangalaiyum, avargal uraitha pudhaiborulgalaiyum arindhugolvaan.

கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்; மூடர் ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அசட்டைபண்ணுகிறார்கள்.

kartharukkup payappadudhalae njaanathin aarambam; moodar njaanathaiyum podhagathaiyum asattaibannugiraargal.

என் மகனே, உன் தகப்பன் புத்தியைக் கேள், உன் தாயின் போதகத்தைத் தள்ளாதே.

en maganae, un thagappan puthiyaik kel, un thaayin podhagathaith thallaadhae.

அவைகள் உன் சிரசுக்கு அலங்காரமான முடியும், உன் கழுத்துக்குச் சரப்பணியுமாயிருக்கும்.

avaigal un sirasukku alangaaramaana mudiyum, un kazhuthukkuch sarappaniyumaayirukkum.

என் மகனே, பாவிகள் உனக்கு நயங்காட்டினாலும் நீ சம்மதியாதே.

en maganae, paavigal unakku nayangaattinaalum nee sammadhiyaadhae.

எங்களோடே வா, இரத்தஞ்சிந்தும்படி நாம் பதிவிருந்து, குற்றமற்றிருக்கிறவர்களை முகாந்தரமின்றிப் பிடிக்கும்படி ஒளித்திருப்போம்;

engalodae vaa, irathanjindhumbadi naam padhivirundhu, kutramatrirukkiravargalai mugaandharamindrip pidikkumbadi olithiruppom;

பாதாளம் விழுங்குவதுபோல் நாம் அவர்களை உயிரோடே விழுங்குவோம்; குழியில் இறங்குகிறவர்கள் விழுங்கப்படுவதுபோல் அவர்களை முழுமையும் விழுங்குவோம்;

paadhaalam vizhunguvadhubol naam avargalai uyirodae vizhunguvom; kuzhiyil irangugiravargal vizhungappaduvadhubol avargalai muzhumaiyum vizhunguvom;

விலையுயர்ந்த சகலவிதப் பொருள்களையும் கண்டடைவோம்; கொள்ளைப் பொருளினால் நம்முடைய வீடுகளை நிரப்புவோம்.

vilaiyuyarndha sagalavidhap porulgalaiyum kandadaivom; kollaip porulinaal nammudaiya veedugalai nirappuvom.

எங்களோடே பங்காளியாயிரு; நம்மெல்லாருக்கும் ஒரே பை இருக்குமென்று அவர்கள் சொல்வார்களாகில்;

engalodae pangaaliyaayiru; nammellaarukkum orae pai irukkumendru avargal solvaargalaagil;

என் மகனே, நீ அவர்களோடே வழிநடவாமல், உன் காலை அவர்கள் பாதைக்கு விலக்குவாயாக.

en maganae, nee avargalodae vazhinadavaamal, un kaalai avargal paadhaikku vilakkuvaayaaga.

அவர்கள் கால்கள் தீங்குசெய்ய ஓடி, இரத்தஞ்சிந்தத் தீவிரிக்கிறது.

avargal kaalgal theenguseyya odi, irathanjindhath theevirikkiradhu.

எவ்வகையான பட்சியானாலும் சரி, அதின் கண்களுக்கு முன்பாக வலையை விரிப்பது விருதா.

evvagaiyaana patsiyaanaalum sari, adhin kangalukku munbaaga valaiyai virippadhu virudhaa.

இவர்களோ தங்கள் இரத்தத்திற்கே பதிவிருக்கிறார்கள், தங்கள் பிராணனுக்கே ஒளி வைத்திருக்கிறார்கள்.

ivargalo thangal irathathirkae padhivirukkiraargal, thangal piraananukkae oli vaithirukkiraargal.

பொருளாசையுள்ள எல்லாருடைய வழியும் இதுவே; இது தன்னையுடையவர்களின் உயிரை வாங்கும்.

porulaasaiyulla ellaarudaiya vazhiyum idhuvae; idhu thannaiyudaiyavargalin uyirai vaangum.

ஞானமானது வெளியே நின்று கூப்பிடுகிறது, வீதிகளில் சத்தமிடுகிறது.

njaanamaanadhu veliyae nindru kooppidugiradhu, veedhigalil sathamidugiradhu.

அது சந்தடியுள்ள தெருக்களின் சந்திலும், ஒலிமுகவாசலிலும் நின்று கூப்பிட்டு, பட்டணத்தில் தன் வார்த்தைகளை வசனித்துச் சொல்லுகிறது:

adhu sandhadiyulla therukkalin sandhilum, olimugavaasalilum nindru kooppittu, pattanathil than vaarthaigalai vasanithuch sollugiradhu:

பேதைகளே, நீங்கள் பேதைமையை விரும்புவதும், நிந்தனைக்காரரே, நீங்கள் நிந்தனையில் பிரியப்படுவதும், மதியீனரே, நீங்கள் ஞானத்தை வெறுப்பதும், எதுவரைக்கும் இருக்கும்.

pedhaigalae, neengal pedhaimaiyai virumbuvadhum, nindhanaikkaararae, neengal nindhanaiyil piriyappaduvadhum, madhiyeenarae, neengal njaanathai veruppadhum, edhuvaraikkum irukkum.

என் கடிந்துகொள்ளுதலுக்குத் திரும்புங்கள்; இதோ, என் ஆவியை உங்களுக்கு அருளுவேன்; என் வார்த்தைகளை உங்களுக்குத் தெரிவிப்பேன்.

en kadindhugolludhalukkuth thirumbungal; idho, en aaviyai ungalukku aruluven; en vaarthaigalai ungalukkuth therivippen.

நான் கூப்பிட்டும், நீங்கள் கேட்கமாட்டோம் என்கிறீர்கள்; நான் என் கையை நீட்டியும் கவனிக்கிறவன் ஒருவனும் இல்லை.

naan kooppittum, neengal ketkamaattom engireergal; naan en kaiyai neettiyum kavanikkiravan oruvanum illai.

என் ஆலோசனையையெல்லாம் நீங்கள் தள்ளி, என் கடிந்துகொள்ளுதலை வெறுத்தீர்கள்.

en aalosanaiyaiyellaam neengal thalli, en kadindhugolludhalai verutheergal.

ஆகையால், நானும் உங்கள் ஆபத்துக்காலத்தில் நகைத்து, நீங்கள் பயப்படுங்காரியம் வரும்போது ஆகடியம்பண்ணுவேன்.

aagaiyaal, naanum ungal aabathukkaalathil nagaithu, neengal payappadungaariyam varumbodhu aagadiyambannuven.

நீங்கள் பயப்படுங்காரியம் புசல்போல் வரும்போதும், ஆபத்து சூறாவளிபோல் உங்களுக்கு நேரிடும்போதும், நெருக்கமும் இடுக்கமும் உங்கள்மேல் வரும்போதும், ஆகடியம்பண்ணுவேன்.

neengal payappadungaariyam pusalbol varumbodhum, aabathu sooraavalibol ungalukku neridumbodhum, nerukkamum idukkamum ungalmel varumbodhum, aagadiyambannuven.

அப்பொழுது அவர்கள் என்னை நோக்கிக் கூப்பிடுவார்கள்; நான் மறுஉத்தரவு கொடுக்கமாட்டேன்; அவர்கள் அதிகாலையிலே என்னைத் தேடுவார்கள், என்னைக் காணமாட்டார்கள்.

appozhudhu avargal ennai nokkik kooppiduvaargal; naan maruutharavu kodukkamaatten; avargal adhigaalaiyilae ennaith theduvaargal, ennaik kaanamaattaargal.

அவர்கள் அறிவை வெறுத்தார்கள், கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலைத் தெரிந்துகொள்ளாமற்போனார்கள்.

avargal arivai veruthaargal, kartharukkup payappadudhalaith therindhugollaamarponaargal.

என் ஆலோசனையை அவர்கள் விரும்பவில்லை; என் கடிந்துகொள்ளுதலையெல்லாம் அசட்டைபண்ணினார்கள்.

en aalosanaiyai avargal virumbavillai; en kadindhugolludhalaiyellaam asattaibanninaargal.

ஆகையால் அவர்கள் தங்கள் வழியின் பலனைப் புசிப்பார்கள்; தங்கள் யோசனைகளினால் திருப்தியடைவார்கள்.

aagaiyaal avargal thangal vazhiyin palanaip pusippaargal; thangal yosanaigalinaal thirupthiyadaivaargal.

பேதைகளின் மாறுபாடு அவர்களைக் கொல்லும், மூடரின் நிர்விசாரம் அவர்களை அழிக்கும்.

pedhaigalin maarubaadu avargalaik kollum, moodarin nirvisaaram avargalai azhikkum.

எனக்குச் செவிகொடுக்கிறவன் எவனோ, அவன் விக்கினமின்றி வாசம்பண்ணி, ஆபத்திற்குப் பயப்படாமல் அமைதியாயிருப்பான்.

enakkuch sevigodukkiravan evano, avan vikkinamindri vaasambanni, aabathirkup payappadaamal amaidhiyaayiruppaan.