பிரிந்துபோகிறவன் தன் இச்சையின்படி செய்யப்பார்க்கிறான், எல்லா ஞானத்திலும் தலையிட்டுக்கொள்ளுகிறான்.
pirindhubogiravan than ichaiyinbadi seyyappaarkkiraan, ellaa njaanathilum thalaiyittukkollugiraan.
Proverbs 18 · 24 verses
பிரிந்துபோகிறவன் தன் இச்சையின்படி செய்யப்பார்க்கிறான், எல்லா ஞானத்திலும் தலையிட்டுக்கொள்ளுகிறான்.
pirindhubogiravan than ichaiyinbadi seyyappaarkkiraan, ellaa njaanathilum thalaiyittukkollugiraan.
மூடன் ஞானத்தில் பிரியங்கொள்ளாமல், தன் மனதிலுள்ளவைகளை வெளிப்படுத்தப் பிரியப்படுகிறான்.
moodan njaanathil piriyangollaamal, than manadhilullavaigalai velippaduthap piriyappadugiraan.
துன்மார்க்கன் வர அவமானம் வரும்; அவமானத்தோடே நிந்தையும் வரும்.
thunmaarkkan vara avamaanam varum; avamaanathodae nindhaiyum varum.
மனுஷனுடைய வாய்மொழிகள் ஆழமான ஜலம்போலிருக்கும்; ஞானத்தின் ஊற்று பாய்கிற ஆற்றைப்போலிருக்கும்.
manushanudaiya vaaymozhigal aazhamaana jalambolirukkum; njaanathin ootru paaygira aatraippolirukkum.
வழக்கிலே நீதிமானைத் தோற்கடிக்கிறதற்கு, துன்மார்க்கனுக்கு முகதாட்சிணியம்பண்ணுவது நல்லதல்ல;
vazhakkilae needhimaanaith thorkadikkiradharku, thunmaarkkanukku mugadhaatsiniyambannuvadhu nalladhalla;
மூடனுடைய உதடுகள் விவாதத்தில் நுழையும், அவன் வாய் அடிகளை வரவழைக்கும்.
moodanudaiya udhadugal vivaadhathil nuzhaiyum, avan vaay adigalai varavazhaikkum.
மூடனுடைய வாய் அவனுக்குக் கேடு, அவன் உதடுகள் அவன் ஆத்துமாவுக்குக் கண்ணி.
moodanudaiya vaay avanukkuk kedu, avan udhadugal avan aathumaavukkuk kanni.
கோள்காரனுடைய வார்த்தைகள் விளையாட்டுபோலிருக்கும், ஆனாலும் அவைகள் உள்ளத்திற்குள் தைக்கும்.
kolgaaranudaiya vaarthaigal vilaiyaattubolirukkum, aanaalum avaigal ullathirkul thaikkum.
தன் வேலையில் அசதியாயிருப்பவன் அழிம்பனுக்குச் சகோதரன்.
than velaiyil asadhiyaayiruppavan azhimbanukkuch sagodharan.
கர்த்தரின் நாமம் பலத்த துருகம்; நீதிமான் அதற்குள் ஓடிச் சுகமாயிருப்பான்.
kartharin naamam palatha thurugam; needhimaan adharkul odich sugamaayiruppaan.
ஐசுவரியவானுடைய பொருள் அவனுக்கு அரணான பட்டணம்; அது அவன் எண்ணத்தில் உயர்ந்த மதில்போலிருக்கும்.
aisuvariyavaanudaiya porul avanukku aranaana pattanam; adhu avan ennathil uyarndha madhilbolirukkum.
அழிவு வருமுன் மனுஷனுடைய இருதயம் இறுமாப்பாயிருக்கும்; மேன்மைக்கு முன்னானது தாழ்மை.
azhivu varumun manushanudaiya irudhayam irumaappaayirukkum; menmaikku munnaanadhu thaazhmai.
காரியத்தைக் கேட்குமுன் உத்தரம் சொல்லுகிறவனுக்கு, அது புத்தியீனமும் வெட்கமுமாயிருக்கும்.
kaariyathaik ketkumun utharam sollugiravanukku, adhu puthiyeenamum vetkamumaayirukkum.
மனுஷனுடைய ஆவி அவன் பலவீனத்தைத் தாங்கும்; முறிந்த ஆவி யாரால் தாங்கக்கூடும்?
manushanudaiya aavi avan palaveenathaith thaangum; murindha aavi yaaraal thaangakkoodum?
புத்திமானுடைய மனம் அறிவைச் சம்பாதிக்கும்; ஞானியின் செவி அறிவை நாடும்.
puthimaanudaiya manam arivaich sambaadhikkum; njaaniyin sevi arivai naadum.
ஒருவன் கொடுக்கும் வெகுமதி அவனுக்கு வழியுண்டாக்கி, பெரியோர்களுக்கு முன்பாக அவனைக் கொண்டுபோய்விடும்.
oruvan kodukkum vegumadhi avanukku vazhiyundaakki, periyorgalukku munbaaga avanaik konduboyvidum.
தன் வழக்கிலே முதல்பேசுகிறவன் நீதிமான்போல் காணப்படுவான்; அவன் அயலானோ வந்து அவனைப் பரிசோதிக்கிறான்.
than vazhakkilae mudhalbesugiravan needhimaanbol kaanappaduvaan; avan ayalaano vandhu avanaip parisodhikkiraan.
சீட்டுப்போடுதல் விரோதங்களை ஒழித்து, பலவான்கள் நடுவே சிக்கறுக்கும்.
seettuppodudhal virodhangalai ozhithu, palavaangal naduvae sikkarukkum.
அரணான பட்டணத்தை வசப்படுத்துவதைப்பார்க்கிலும் கோபங்கொண்ட சகோதரனை வசப்படுத்துவது அரிது; அவர்களுடைய விரோதங்கள் கோட்டைத் தாழ்ப்பாள்கள் போலிருக்கும்.
aranaana pattanathai vasappaduthuvadhaippaarkkilum kobangonda sagodharanai vasappaduthuvadhu aridhu; avargaludaiya virodhangal kottaith thaazhppaalgal polirukkum.
அவனவன் வாயின் பலனால் அவனவன் வயிறு நிரம்பும்; அவனவன் உதடுகளின் விளைவினால் அவனவன் திருப்தியாவான்.
avanavan vaayin palanaal avanavan vayiru nirambum; avanavan udhadugalin vilaivinaal avanavan thirupthiyaavaan.
மரணமும் ஜீவனும் நாவின் அதிகாரத்திலிருக்கும்; அதில் பிரியப்படுகிறவர்கள் அதின் கனியைப் புசிப்பார்கள்.
maranamum jeevanum naavin adhigaarathilirukkum; adhil piriyappadugiravargal adhin kaniyaip pusippaargal.
மனைவியைக் கண்டடைகிறவன் நன்மையானதைக் கண்டடைகிறான்; கர்த்தரால் தயையும் பெற்றுக்கொள்ளுகிறான்.
manaiviyaik kandadaigiravan nanmaiyaanadhaik kandadaigiraan; kartharaal thayaiyum petrukkollugiraan.
தரித்திரன் கெஞ்சிக்கேட்கிறான்; ஐசுவரியவான் கடினமாய் உத்தரவுகொடுக்கிறான்.
tharithiran kenjikketkiraan; aisuvariyavaan kadinamaay utharavugodukkiraan.
சிநேகிதருள்ளவன் சிநேகம் பாராட்டவேண்டும்; சகோதரனிலும் அதிக சொந்தமாய்ச் சிநேகிப்பவனுமுண்டு.
sinegidharullavan sinegam paaraattavendum; sagodharanilum adhiga sondhamaaych sinegippavanumundu.