Proverbs 18 · 24 verses

நீதிமொழிகள் 18 Proverbs 18 in Tamil and Tanglish

தமிழ் பழைய மொழிபெயர்ப்பு · Tamil Old Version · ஒவ்வொரு வசனத்தின் கீழும் Tanglish வரி — needhimozhigal 18.

1

பிரிந்துபோகிறவன் தன் இச்சையின்படி செய்யப்பார்க்கிறான், எல்லா ஞானத்திலும் தலையிட்டுக்கொள்ளுகிறான்.

pirindhubogiravan than ichaiyinbadi seyyappaarkkiraan, ellaa njaanathilum thalaiyittukkollugiraan.

2

மூடன் ஞானத்தில் பிரியங்கொள்ளாமல், தன் மனதிலுள்ளவைகளை வெளிப்படுத்தப் பிரியப்படுகிறான்.

moodan njaanathil piriyangollaamal, than manadhilullavaigalai velippaduthap piriyappadugiraan.

3

துன்மார்க்கன் வர அவமானம் வரும்; அவமானத்தோடே நிந்தையும் வரும்.

thunmaarkkan vara avamaanam varum; avamaanathodae nindhaiyum varum.

4

மனுஷனுடைய வாய்மொழிகள் ஆழமான ஜலம்போலிருக்கும்; ஞானத்தின் ஊற்று பாய்கிற ஆற்றைப்போலிருக்கும்.

manushanudaiya vaaymozhigal aazhamaana jalambolirukkum; njaanathin ootru paaygira aatraippolirukkum.

5

வழக்கிலே நீதிமானைத் தோற்கடிக்கிறதற்கு, துன்மார்க்கனுக்கு முகதாட்சிணியம்பண்ணுவது நல்லதல்ல;

vazhakkilae needhimaanaith thorkadikkiradharku, thunmaarkkanukku mugadhaatsiniyambannuvadhu nalladhalla;

6

மூடனுடைய உதடுகள் விவாதத்தில் நுழையும், அவன் வாய் அடிகளை வரவழைக்கும்.

moodanudaiya udhadugal vivaadhathil nuzhaiyum, avan vaay adigalai varavazhaikkum.

7

மூடனுடைய வாய் அவனுக்குக் கேடு, அவன் உதடுகள் அவன் ஆத்துமாவுக்குக் கண்ணி.

moodanudaiya vaay avanukkuk kedu, avan udhadugal avan aathumaavukkuk kanni.

8

கோள்காரனுடைய வார்த்தைகள் விளையாட்டுபோலிருக்கும், ஆனாலும் அவைகள் உள்ளத்திற்குள் தைக்கும்.

kolgaaranudaiya vaarthaigal vilaiyaattubolirukkum, aanaalum avaigal ullathirkul thaikkum.

9

தன் வேலையில் அசதியாயிருப்பவன் அழிம்பனுக்குச் சகோதரன்.

than velaiyil asadhiyaayiruppavan azhimbanukkuch sagodharan.

10

கர்த்தரின் நாமம் பலத்த துருகம்; நீதிமான் அதற்குள் ஓடிச் சுகமாயிருப்பான்.

kartharin naamam palatha thurugam; needhimaan adharkul odich sugamaayiruppaan.

11

ஐசுவரியவானுடைய பொருள் அவனுக்கு அரணான பட்டணம்; அது அவன் எண்ணத்தில் உயர்ந்த மதில்போலிருக்கும்.

aisuvariyavaanudaiya porul avanukku aranaana pattanam; adhu avan ennathil uyarndha madhilbolirukkum.

12

அழிவு வருமுன் மனுஷனுடைய இருதயம் இறுமாப்பாயிருக்கும்; மேன்மைக்கு முன்னானது தாழ்மை.

azhivu varumun manushanudaiya irudhayam irumaappaayirukkum; menmaikku munnaanadhu thaazhmai.

13

காரியத்தைக் கேட்குமுன் உத்தரம் சொல்லுகிறவனுக்கு, அது புத்தியீனமும் வெட்கமுமாயிருக்கும்.

kaariyathaik ketkumun utharam sollugiravanukku, adhu puthiyeenamum vetkamumaayirukkum.

14

மனுஷனுடைய ஆவி அவன் பலவீனத்தைத் தாங்கும்; முறிந்த ஆவி யாரால் தாங்கக்கூடும்?

manushanudaiya aavi avan palaveenathaith thaangum; murindha aavi yaaraal thaangakkoodum?

15

புத்திமானுடைய மனம் அறிவைச் சம்பாதிக்கும்; ஞானியின் செவி அறிவை நாடும்.

puthimaanudaiya manam arivaich sambaadhikkum; njaaniyin sevi arivai naadum.

16

ஒருவன் கொடுக்கும் வெகுமதி அவனுக்கு வழியுண்டாக்கி, பெரியோர்களுக்கு முன்பாக அவனைக் கொண்டுபோய்விடும்.

oruvan kodukkum vegumadhi avanukku vazhiyundaakki, periyorgalukku munbaaga avanaik konduboyvidum.

17

தன் வழக்கிலே முதல்பேசுகிறவன் நீதிமான்போல் காணப்படுவான்; அவன் அயலானோ வந்து அவனைப் பரிசோதிக்கிறான்.

than vazhakkilae mudhalbesugiravan needhimaanbol kaanappaduvaan; avan ayalaano vandhu avanaip parisodhikkiraan.

18

சீட்டுப்போடுதல் விரோதங்களை ஒழித்து, பலவான்கள் நடுவே சிக்கறுக்கும்.

seettuppodudhal virodhangalai ozhithu, palavaangal naduvae sikkarukkum.

19

அரணான பட்டணத்தை வசப்படுத்துவதைப்பார்க்கிலும் கோபங்கொண்ட சகோதரனை வசப்படுத்துவது அரிது; அவர்களுடைய விரோதங்கள் கோட்டைத் தாழ்ப்பாள்கள் போலிருக்கும்.

aranaana pattanathai vasappaduthuvadhaippaarkkilum kobangonda sagodharanai vasappaduthuvadhu aridhu; avargaludaiya virodhangal kottaith thaazhppaalgal polirukkum.

20

அவனவன் வாயின் பலனால் அவனவன் வயிறு நிரம்பும்; அவனவன் உதடுகளின் விளைவினால் அவனவன் திருப்தியாவான்.

avanavan vaayin palanaal avanavan vayiru nirambum; avanavan udhadugalin vilaivinaal avanavan thirupthiyaavaan.

21

மரணமும் ஜீவனும் நாவின் அதிகாரத்திலிருக்கும்; அதில் பிரியப்படுகிறவர்கள் அதின் கனியைப் புசிப்பார்கள்.

maranamum jeevanum naavin adhigaarathilirukkum; adhil piriyappadugiravargal adhin kaniyaip pusippaargal.

22

மனைவியைக் கண்டடைகிறவன் நன்மையானதைக் கண்டடைகிறான்; கர்த்தரால் தயையும் பெற்றுக்கொள்ளுகிறான்.

manaiviyaik kandadaigiravan nanmaiyaanadhaik kandadaigiraan; kartharaal thayaiyum petrukkollugiraan.

23

தரித்திரன் கெஞ்சிக்கேட்கிறான்; ஐசுவரியவான் கடினமாய் உத்தரவுகொடுக்கிறான்.

tharithiran kenjikketkiraan; aisuvariyavaan kadinamaay utharavugodukkiraan.

24

சிநேகிதருள்ளவன் சிநேகம் பாராட்டவேண்டும்; சகோதரனிலும் அதிக சொந்தமாய்ச் சிநேகிப்பவனுமுண்டு.

sinegidharullavan sinegam paaraattavendum; sagodharanilum adhiga sondhamaaych sinegippavanumundu.