நீதிமொழிகள் 25 Proverbs 25 in Tamil and Tanglish

யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியாவின் மனுஷர் பேர்த்தெழுதின சாலொமோனுடைய நீதிமொழிகள்:

yoodhaavin raajaavaagiya esekkiyaavin manushar perthezhudhina saalomonudaiya needhimozhigal:

காரியத்தை மறைப்பது தேவனுக்கு மேன்மை; காரியத்தை ஆராய்வதோ ராஜாக்களுக்கு மேன்மை.

kaariyathai maraippadhu thevanukku menmai; kaariyathai aaraayvadho raajaakkalukku menmai.

வானத்தின் உயரமும், பூமியின் ஆழமும், ராஜாக்களின் இருதயங்களும் ஆராய்ந்துமுடியாது.

vaanathin uyaramum, poomiyin aazhamum, raajaakkalin irudhayangalum aaraayndhumudiyaadhu.

வெள்ளியினின்று களிம்பை நீக்கிவிடு, அப்பொழுது தட்டானால் நல்ல உடைமை பிறக்கும்.

velliyinindru kalimbai neekkividu, appozhudhu thattaanaal nalla udaimai pirakkum.

ராஜாவின் முன்னின்று துஷ்டரை நீக்கிவிடு, அப்பொழுது அவனுடைய சிங்காசனம் நீதியினால் நிலைநிற்கும்.

raajaavin munnindru thushtarai neekkividu, appozhudhu avanudaiya singaasanam needhiyinaal nilainirkum.

ராஜாவின் சமுகத்தில் மேன்மைபாராட்டாதே; பெரியோர்களுடைய ஸ்தானத்தில் நில்லாதே.

raajaavin samugathil menmaibaaraattaadhae; periyorgaludaiya sthaanathil nillaadhae.

உன் கண்கள் கண்ட பிரபுவின் சமுகத்தில் நீ தாழ்த்தப்படுவது நல்லதல்ல; அவன் உன்னைப் பார்த்து: மேலே வா என்று சொல்வதே உனக்கு மேன்மை.

un kangal kanda pirabuvin samugathil nee thaazhthappaduvadhu nalladhalla; avan unnaip paarthu: melae vaa endru solvadhae unakku menmai.

வழக்காடப் பதற்றமாய்ப் போகாதே; முடிவிலே உன் அயலான் உன்னை வெட்கப்படுத்தும்போது, நீ என்ன செய்யலாம் என்று திகைப்பாயே.

vazhakkaadap padhatramaayp pogaadhae; mudivilae un ayalaan unnai vetkappaduthumbodhu, nee enna seyyalaam endru thigaippaayae.

நீ உன் அயலானுடனே மாத்திரம் உன் வியாஜ்யத்தைக்குறித்து வழக்காடு, மற்றவனிடத்தில் இரகசியத்தை வெளிப்படுத்தாதே.

nee un ayalaanudanae maathiram un viyaajyathaikkurithu vazhakkaadu, matravanidathil iragasiyathai velippaduthaadhae.

மற்றப்படி அதைக் கேட்கிறவன் உன்னை நிந்திப்பான்; உன் அவமானம் உன்னைவிட்டு நீங்காது.

matrappadi adhaik ketkiravan unnai nindhippaan; un avamaanam unnaivittu neengaadhu.

ஏற்ற சமயத்தில் சொன்ன வார்த்தை வெள்ளித்தட்டில் வைக்கப்பட்ட பொற்பழங்களுக்குச் சமானம்.

etra samayathil sonna vaarthai vellithattil vaikkappatta porpazhangalukkuch samaanam.

கேட்கிற செவிக்கு, ஞானமாய்க் கடிந்துகொண்டு புத்திசொல்லுகிறவன், பொற்கடுக்கனுக்கும் அபரஞ்சிப் பூஷணத்திற்கும் சரி.

ketkira sevikku, njaanamaayk kadindhugondu puthisollugiravan, porkadukkanukkum abaranjip pooshanathirkum sari.

கோடைகாலத்தில் உறைந்தமழையின் குளிர்ச்சி எப்படியிருக்கிறதோ, அப்படியே உண்மையான ஸ்தானாபதியும் தன்னை அனுப்பினவனுக்கு இருப்பான்; அவன் தன் எஜமான்களுடைய ஆத்துமாவைக் குளிரப்பண்ணுவான்.

kodaigaalathil uraindhamazhaiyin kulirchi eppadiyirukkiradho, appadiyae unmaiyaana sthaanaabadhiyum thannai anuppinavanukku iruppaan; avan than ejamaangaludaiya aathumaavaik kulirappannuvaan.

கொடுப்பேன் என்று சொல்லியும் கொடாமலிருக்கிற வஞ்சகன் மழையில்லாத மேகங்களுக்கும் காற்றுக்கும் சரி.

koduppen endru solliyum kodaamalirukkira vanjagan mazhaiyillaadha megangalukkum kaatrukkum sari.

நீண்ட பொறுமையினால் பிரபுவையும் சம்மதிக்கப்பண்ணலாம்; இனிய நாவு எலும்பையும் நொறுக்கும்.

neenda porumaiyinaal pirabuvaiyum sammadhikkappannalaam; iniya naavu elumbaiyum norukkum.

தேனைக் கண்டுபிடித்தாயானால் மட்டாய்ச் சாப்பிடு; மிதமிஞ்சிச் சாப்பிட்டால் வாந்திபண்ணுவாய்.

thenaik kandubidithaayaanaal mattaaych saappidu; midhaminjich saappittaal vaandhibannuvaay.

உன் அயலான் சலித்து உன்னை வெறுக்காதபடிக்கு, அடிக்கடி அவன் வீட்டில் கால் வைக்காதே.

un ayalaan salithu unnai verukkaadhabadikku, adikkadi avan veettil kaal vaikkaadhae.

பிறனுக்கு விரோதமாய்ப் பொய்ச்சாட்சி சொல்லுகிற மனுஷன் தண்டாயுதத்துக்கும் கட்கத்துக்கும் கூர்மையான அம்புக்கும் ஒப்பானவன்.

piranukku virodhamaayp poychaatsi sollugira manushan thandaayudhathukkum katkathukkum koormaiyaana ambukkum oppaanavan.

ஆபத்துக்காலத்தில் துரோகியை நம்புவது உடைந்த பல்லுக்கும் மொழிபுரண்ட காலுக்கும் சமானம்.

aabathukkaalathil thurogiyai nambuvadhu udaindha pallukkum mozhiburanda kaalukkum samaanam.

மனதுக்கமுள்ளவனுக்குப் பாட்டுகளைப் பாடுகிறவன், குளிர்காலத்தில் வஸ்திரத்தைக் களைகிறவனைப்போலவும், வெடியுப்பின்மேல் வார்த்த காடியைப்போலவும் இருப்பான்.

manadhukkamullavanukkup paattugalaip paadugiravan, kulirgaalathil vasthirathaik kalaigiravanaippolavum, vediyuppinmel vaartha kaadiyaippolavum iruppaan.

உன் சத்துரு பசியாயிருந்தால், அவனுக்குப் புசிக்க ஆகாரங்கொடு; அவன் தாகமாயிருந்தால், குடிக்கத் தண்ணீர்கொடு.

un sathuru pasiyaayirundhaal, avanukkup pusikka aagaarangodu; avan thaagamaayirundhaal, kudikkath thanneergodu.

அதினால் நீ அவன் தலையின்மேல் எரிகிற தழல்களைக் குவிப்பாய்; கர்த்தர் உனக்குப் பலனளிப்பார்.

adhinaal nee avan thalaiyinmel erigira thazhalgalaik kuvippaay; karthar unakkup palanalippaar.

வடகாற்று மழையையும், புறங்கூறுகிற நாவு கோபமுகத்தையும் பிறப்பிக்கும்.

vadagaatru mazhaiyaiyum, purangoorugira naavu kobamugathaiyum pirappikkum.

சண்டைக்காரியோடே ஒரு பெரிய வீட்டில் குடியிருப்பதைப்பார்க்கிலும் வீட்டின்மேல் ஒரு மூலையில் தங்குவதே நலம்.

sandaikkaariyodae oru periya veettil kudiyiruppadhaippaarkkilum veettinmel oru moolaiyil thanguvadhae nalam.

தூரதேசத்திலிருந்து வரும் நற்செய்தி விடாய்த்த ஆத்துமாவுக்குக் கிடைக்கும் குளிர்ந்த தண்ணீருக்குச் சமானம்.

thooradhesathilirundhu varum narseydhi vidaaytha aathumaavukkuk kidaikkum kulirndha thanneerukkuch samaanam.

துன்மார்க்கருக்கு முன்பாக நீதிமான் தள்ளாடுவது கலங்கின கிணற்றுக்கும் கெட்டுப்போன சுனைக்கும் ஒப்பாகும்.

thunmaarkkarukku munbaaga needhimaan thallaaduvadhu kalangina kinatrukkum kettuppona sunaikkum oppaagum.

தேனை மிகுதியாய் உண்பது நல்லதல்ல, தற்புகழை நாடுவதும் புகழல்ல.

thenai migudhiyaay unbadhu nalladhalla, tharpugazhai naaduvadhum pugazhalla.

தன் ஆவியை அடக்காத மனுஷன் மதிலிடிந்த பாழான பட்டணம்போலிருக்கிறான்.

than aaviyai adakkaadha manushan madhilidindha paazhaana pattanambolirukkiraan.