நீதிமொழிகள் 24 Proverbs 24 in Tamil and Tanglish

பொல்லாத மனுஷர்மேல் பொறாமைகொள்ளாதே; அவர்களோடே இருக்கவும் விரும்பாதே.

pollaadha manusharmel poraamaigollaadhae; avargalodae irukkavum virumbaadhae.

அவர்கள் இருதயம் கொடுமையை யோசிக்கும், அவர்கள் உதடுகள் தீவினையைப் பேசும்.

avargal irudhayam kodumaiyai yosikkum, avargal udhadugal theevinaiyaip pesum.

வீடு ஞானத்தினாலே கட்டப்பட்டு, விவேகத்தினாலே நிலைநிறுத்தப்படும்.

veedu njaanathinaalae kattappattu, vivegathinaalae nilainiruthappadum.

அறிவினாலே அறைகளில் அருமையும் இனிமையுமான சகல விதைப்பொருள்களும் நிறைந்திருக்கும்.

arivinaalae araigalil arumaiyum inimaiyumaana sagala vidhaipporulgalum niraindhirukkum.

ஞானமுள்ளவன் பெலமுள்ளவன்; அறிவுள்ளவன் தன் வல்லமையை அதிகரிக்கப்பண்ணுகிறான்.

njaanamullavan pelamullavan; arivullavan than vallamaiyai adhigarikkappannugiraan.

நல்யோசனை செய்து யுத்தம்பண்ணு; ஆலோசனைக்காரர் அநேகரால் ஜெயங்கிடைக்கும்.

nalyosanai seydhu yuthambannu; aalosanaikkaarar anegaraal jeyangidaikkum.

மூடனுக்கு ஞானம் எட்டாத உயரமாயிருக்கும்; அவன் நியாயஸ்தலத்தில் தன் வாயைத் திறவான்.

moodanukku njaanam ettaadha uyaramaayirukkum; avan niyaayasthalathil than vaayaith thiravaan.

தீவினைசெய்ய உபாயஞ்செய்கிறவன் துஷ்டன் என்னப்படுவான்.

theevinaiseyya ubaayanjeygiravan thushtan ennappaduvaan.

தீயநோக்கம் பாவமாம்; பரியாசக்காரன் மனுஷருக்கு அருவருப்பானவன்.

theeyanokkam paavamaam; pariyaasakkaaran manusharukku aruvaruppaanavan.

ஆபத்துக்காலத்தில் நீ சோர்ந்துபோவாயானால் உன் பெலன் குறுகினது.

aabathukkaalathil nee sorndhubovaayaanaal un pelan kuruginadhu.

மரணத்துக்கு ஒப்பிக்கப்பட்டவர்களையும், கொலையுண்ணப்போகிறவர்களையும் விடுவிக்கக்கூடுமானால் விடுவி.

maranathukku oppikkappattavargalaiyum, kolaiyunnappogiravargalaiyum viduvikkakkoodumaanaal viduvi.

அதை அறியோம் என்பாயாகில், இருதயங்களைச் சோதிக்கிறவர் அறியாரோ? உன் ஆத்துமாவைக் காக்கிறவர் கவனியாரோ? அவர் மனுஷருக்கு அவனவன் கிரியைக்குத்தக்கதாகப் பலனளியாரோ?

adhai ariyom enbaayaagil, irudhayangalaich sodhikkiravar ariyaaro? un aathumaavaik kaakkiravar kavaniyaaro? avar manusharukku avanavan kiriyaikkuthakkadhaagap palanaliyaaro?

என் மகனே, தேனைச் சாப்பிடு, அது நல்லது; கூட்டிலிருந்து ஒழுகும் தேன் உன் வாய்க்கு இன்பமாயிருக்கும்.

en maganae, thenaich saappidu, adhu nalladhu; koottilirundhu ozhugum then un vaaykku inbamaayirukkum.

அப்படியே ஞானத்தை அறிந்துகொள்வது உன் ஆத்துமாவுக்கு இன்பமாயிருக்கும்; அதைப் பெற்றுக்கொண்டால், அது முடிவில் உதவும், உன் நம்பிக்கை வீண்போகாது.

appadiyae njaanathai arindhugolvadhu un aathumaavukku inbamaayirukkum; adhaip petrukkondaal, adhu mudivil udhavum, un nambikkai veenbogaadhu.

துஷ்டனே, நீ நீதிமானுடைய வாசஸ்தலத்துக்கு விரோதமாய்ப் பதிவிராதே; அவன் தங்கும் இடத்தைப் பாழாக்கிப்போடாதே.

thushtanae, nee needhimaanudaiya vaasasthalathukku virodhamaayp padhiviraadhae; avan thangum idathaip paazhaakkippodaadhae.

நீதிமான் ஏழுதரம் விழுந்தாலும் திரும்பவும் எழுந்திருப்பான்; துன்மார்க்கரோ தீங்கிலே இடறுண்டு கிடப்பார்கள்.

needhimaan ezhudharam vizhundhaalum thirumbavum ezhundhiruppaan; thunmaarkkaro theengilae idarundu kidappaargal.

உன் சத்துரு விழும்போது சந்தோஷப்படாதே; அவன் இடறும்போது உன் இருதயம் களிகூராதிருப்பதாக.

un sathuru vizhumbodhu sandhoshappadaadhae; avan idarumbodhu un irudhayam kaligooraadhiruppadhaaga.

கர்த்தர் அதைக் காண்பார், அது அவர் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பாயிருக்கும்; அப்பொழுது அவனிடத்தினின்று அவர் தமது கோபத்தை நீக்கிவிடுவார்.

karthar adhaik kaanbaar, adhu avar paarvaikkup pollaappaayirukkum; appozhudhu avanidathinindru avar thamadhu kobathai neekkividuvaar.

பொல்லாதவர்களைக் குறித்து எரிச்சலாகாதே; துன்மார்க்கர்மேல் பொறாமை கொள்ளாதே.

pollaadhavargalaik kurithu erichalaagaadhae; thunmaarkkarmel poraamai kollaadhae.

துன்மார்க்கனுக்கு நல்முடிவு இல்லை; துன்மார்க்கனுடைய விளக்கு அணைந்துபோம்.

thunmaarkkanukku nalmudivu illai; thunmaarkkanudaiya vilakku anaindhubom.

என் மகனே, நீ கர்த்தருக்கும் ராஜாவுக்கும் பயந்து நட; கலகக்காரரோடு கலவாதே.

en maganae, nee kartharukkum raajaavukkum payandhu nada; kalagakkaararodu kalavaadhae.

சடிதியில் அவர்களுடைய ஆபத்து எழும்பும்; அவர்கள் இருவரின் சங்காரத்தையும் அறிந்தவன் யார்?

sadidhiyil avargaludaiya aabathu ezhumbum; avargal iruvarin sangaarathaiyum arindhavan yaar?

பின்னும் ஞானமுள்ளவர்களின் புத்திமதிகள் என்னவெனில்: நியாயத்திலே முகதாட்சிணியம் நல்லதல்ல.

pinnum njaanamullavargalin puthimadhigal ennavenil: niyaayathilae mugadhaatsiniyam nalladhalla.

துன்மார்க்கனைப் பார்த்து: நீதிமானாயிருக்கிறாய் என்று சொல்லுகிறவனை ஜனங்கள் சபிப்பார்கள், பிரஜைகள் அவனை வெறுப்பார்கள்.

thunmaarkkanaip paarthu: needhimaanaayirukkiraay endru sollugiravanai janangal sabippaargal, pirajaigal avanai veruppaargal.

அவனைக் கடிந்துகொள்ளுகிறவர்கள்மேல் பிரியமுண்டாகும், அவர்களுக்கு உத்தம ஆசீர்வாதம் கிடைக்கும்.

avanaik kadindhugollugiravargalmel piriyamundaagum, avargalukku uthama aaseervaadham kidaikkum.

செம்மையான மறுமொழி சொல்லுகிறவன் உதடுகளை முத்தமிடுகிறவனுக்குச் சமானம்.

semmaiyaana marumozhi sollugiravan udhadugalai muthamidugiravanukkuch samaanam.

வெளியில் உன் வேலையை எத்தனப்படுத்தி, வயலில் அதை ஒழுங்காக்கி, பின்பு உன் வீட்டைக் கட்டு.

veliyil un velaiyai ethanappaduthi, vayalil adhai ozhungaakki, pinbu un veettaik kattu.

நியாயமின்றிப் பிறனுக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சியாக ஏற்படாதே; உன் உதடுகளினால் வஞ்சகம் பேசாதே.

niyaayamindrip piranukku virodhamaaych saatsiyaaga erpadaadhae; un udhadugalinaal vanjagam pesaadhae.

அவன் எனக்குச் செய்த பிரகாரம் நானும் அவனுக்குச் செய்வேன், அவன் செய்கைக்குத்தக்கதாக நானும் அவனுக்குச் சரிக்கட்டுவேன் என்று நீ சொல்லாதே.

avan enakkuch seydha piragaaram naanum avanukkuch seyven, avan seygaikkuthakkadhaaga naanum avanukkuch sarikkattuven endru nee sollaadhae.

சோம்பேறியின் வயலையும், மதியீனனுடைய திராட்சத்தோட்டத்தையும் கடந்துபோனேன்.

somberiyin vayalaiyum, madhiyeenanudaiya thiraatsathottathaiyum kadandhubonen.

இதோ, அதெல்லாம் முள்ளுக்காடாயிருந்தது; நிலத்தின் முகத்தைக் காஞ்சொறி மூடினது; அதின் கற்சுவர் இடிந்து கிடந்தது.

idho, adhellaam mullukkaadaayirundhadhu; nilathin mugathaik kaanjori moodinadhu; adhin karsuvar idindhu kidandhadhu.

அதைக் கண்டு சிந்தனைபண்ணினேன்; அதை நோக்கிப் புத்தியடைந்தேன்.

adhaik kandu sindhanaibanninen; adhai nokkip puthiyadaindhen.

இன்னுங்கொஞ்சம் உறங்கட்டும், இன்னுங்கொஞ்சம் கைமுடக்கிக்கொண்டு நித்திரை செய்யட்டும் என்பாயோ?

innungonjam urangattum, innungonjam kaimudakkikkondu nithirai seyyattum enbaayo?

உன் தரித்திரம் வழிப்போக்கனைப்போலும், உன் வறுமை ஆயுதமணிந்தவனைப்போலும் வரும்.

un tharithiram vazhippokkanaippolum, un varumai aayudhamanindhavanaippolum varum.