நீதிமொழிகள் 21 Proverbs 21 in Tamil and Tanglish

ராஜாவின் இருதயம் கர்த்தரின் கையில் நீர்க்கால்களைப்போலிருக்கிறது; அதைத் தமது சித்தத்தின்படி அவர் திருப்புகிறார்.

raajaavin irudhayam kartharin kaiyil neerkkaalgalaippolirukkiradhu; adhaith thamadhu sithathinbadi avar thiruppugiraar.

மனுஷனுடைய வழியெல்லாம் அவன் பார்வைக்குச் செம்மையாகத் தோன்றும்; கர்த்தரோ இருதயங்களை நிறுத்துப்பார்க்கிறார்.

manushanudaiya vazhiyellaam avan paarvaikkuch semmaiyaagath thondrum; kartharo irudhayangalai niruthuppaarkkiraar.

பலியிடுவதைப்பார்க்கிலும், நீதியும் நியாயமும் செய்வதே கர்த்தருக்குப் பிரியம்.

paliyiduvadhaippaarkkilum, needhiyum niyaayamum seyvadhae kartharukkup piriyam.

மேட்டிமையான பார்வையும், அகந்தையான மனமுமுள்ள துன்மார்க்கர் போடும் வெளிச்சம் பாவமே.

mettimaiyaana paarvaiyum, agandhaiyaana manamumulla thunmaarkkar podum velicham paavamae.

ஜாக்கிரதையுள்ளவனுடைய நினைவுகள் செல்வத்துக்கும், பதறுகிறவனுடைய நினைவுகள் தரித்திரத்துக்கும் ஏதுவாகும்.

jaakkiradhaiyullavanudaiya ninaivugal selvathukkum, padharugiravanudaiya ninaivugal tharithirathukkum edhuvaagum.

பொய்நாவினால் பொருளைச் சம்பாதிப்பது சாவைத் தேடுகிறவர்கள் விடுகிற சுவாசம்போலிருக்கும்.

poynaavinaal porulaich sambaadhippadhu saavaith thedugiravargal vidugira suvaasambolirukkum.

துன்மார்க்கர் நியாயஞ்செய்ய மனதில்லாதிருக்கிறபடியால், அவர்கள் பாழ்க்கடிக்கப்பட்டுப்போவார்கள்.

thunmaarkkar niyaayanjeyya manadhillaadhirukkirabadiyaal, avargal paazhkkadikkappattuppovaargal.

குற்றமுள்ளவன் தன் வழிகளில் மாறுபாடுள்ளவன்; சுத்தமுள்ளவனோ தன் கிரியையில் செம்மையானவன்.

kutramullavan than vazhigalil maarubaadullavan; suthamullavano than kiriyaiyil semmaiyaanavan.

சண்டைக்காரியோடே ஒரு பெரியவீட்டில் குடியிருப்பதைப்பார்க்கிலும், வீட்டின்மேல் ஒரு மூலையில் தங்கியிருப்பதே நலம்.

sandaikkaariyodae oru periyaveettil kudiyiruppadhaippaarkkilum, veettinmel oru moolaiyil thangiyiruppadhae nalam.

துன்மார்க்கனுடைய மனம் பொல்லாப்பைச் செய்ய விரும்பும்; அவன் கண்களில் அவன் அயலானுக்கு இரக்கங்கிடையாது.

thunmaarkkanudaiya manam pollaappaich seyya virumbum; avan kangalil avan ayalaanukku irakkangidaiyaadhu.

பரியாசக்காரனைத் தண்டிக்கும்போது பேதை ஞானமடைவான்; ஞானவான் போதிக்கப்படும்போது அறிவடைவான்.

pariyaasakkaaranaith thandikkumbodhu pedhai njaanamadaivaan; njaanavaan podhikkappadumbodhu arivadaivaan.

நீதிபரர் துன்மார்க்கருடைய வீட்டைக் கவனித்துப் பார்க்கிறார்; துன்மார்க்கரைத் தீங்கில் கவிழ்த்துப்போடுவார்.

needhibarar thunmaarkkarudaiya veettaik kavanithup paarkkiraar; thunmaarkkaraith theengil kavizhthuppoduvaar.

ஏழையின் கூக்குரலுக்குத் தன் செவியை அடைத்துக்கொள்ளுகிறவன், தானும் சத்தமிட்டுக் கூப்பிடும்போது கேட்கப்படமாட்டான்.

ezhaiyin kookkuralukkuth than seviyai adaithukkollugiravan, thaanum sathamittuk kooppidumbodhu ketkappadamaattaan.

அந்தரங்கமாய்க் கொடுக்கப்பட்ட வெகுமதி கோபத்தைத் தணிக்கும்; மடியிலுள்ள பரிதானம் குரோதத்தை ஆற்றும்.

andharangamaayk kodukkappatta vegumadhi kobathaith thanikkum; madiyilulla paridhaanam kurodhathai aatrum.

நியாயந்தீர்ப்பது நீதிமானுக்குச் சந்தோஷமும், அக்கிரமக்காரருக்கோ அழிவுமாம்.

niyaayandheerppadhu needhimaanukkuch sandhoshamum, akkiramakkaararukko azhivumaam.

விவேகத்தின் வழியை விட்டுத் தப்பிநடக்கிற மனுஷன் செத்தவர்களின் கூட்டத்தில் தாபரிப்பான்.

vivegathin vazhiyai vittuth thappinadakkira manushan sethavargalin koottathil thaabarippaan.

சிற்றின்பப்பிரியன் தரித்திரனாவான்; மதுபானத்தையும் எண்ணெயையும் விரும்புகிறவன் ஐசுவரியவானாவதில்லை.

sitrinbappiriyan tharithiranaavaan; madhubaanathaiyum enneyaiyum virumbugiravan aisuvariyavaanaavadhillai.

நீதிமானுக்குப் பதிலாகத் துன்மார்க்கனும், செம்மையானவனுக்குப் பதிலாக துரோகியும் மீட்கும்பொருளாவார்கள்.

needhimaanukkup padhilaagath thunmaarkkanum, semmaiyaanavanukkup padhilaaga thurogiyum meetkumborulaavaargal.

சண்டைக்காரியும் கோபக்காரியுமான ஸ்திரீயுடன் குடியிருப்பதைப் பார்க்கிலும் வனாந்தரத்தில் குடியிருப்பது நலம்.

sandaikkaariyum kobakkaariyumaana sthireeyudan kudiyiruppadhaip paarkkilum vanaandharathil kudiyiruppadhu nalam.

வேண்டிய திரவியமும் எண்ணெயும் ஞானவானுடைய வாசஸ்தலத்தில் உண்டு; மூடனோ அதைச் செலவழித்துப்போடுகிறான்.

vendiya thiraviyamum enneyum njaanavaanudaiya vaasasthalathil undu; moodano adhaich selavazhithuppodugiraan.

நீதியையும் தயையையும் பின்பற்றுகிறவன் ஜீவனையும் நீதியையும் மகிமையையும் கண்டடைவான்.

needhiyaiyum thayaiyaiyum pinbatrugiravan jeevanaiyum needhiyaiyum magimaiyaiyum kandadaivaan.

பலவான்களுடைய பட்டணத்தின் மதிலை ஞானமுள்ளவன் ஏறிப்பிடித்து, அவர்கள் நம்பின அரணை இடித்துப்போடுவான்.

palavaangaludaiya pattanathin madhilai njaanamullavan erippidithu, avargal nambina aranai idithuppoduvaan.

தன் வாயையும் தன் நாவையும் காக்கிறவன் தன் ஆத்துமாவை இடுக்கண்களுக்கு விலக்கிக் காக்கிறான்.

than vaayaiyum than naavaiyum kaakkiravan than aathumaavai idukkangalukku vilakkik kaakkiraan.

அகங்காரமும் இடும்புமுள்ளவனுக்குப் பரியாசக்காரனென்று பெயர், அவன் அகந்தையான சினத்தோடே நடக்கிறான்.

agangaaramum idumbumullavanukkup pariyaasakkaaranendru peyar, avan agandhaiyaana sinathodae nadakkiraan.

சோம்பேறியின் கைகள் வேலைசெய்யச் சம்மதியாததினால், அவன் ஆசை அவனைக் கொல்லும்.

somberiyin kaigal velaiseyyach sammadhiyaadhadhinaal, avan aasai avanaik kollum.

அவன் நாள்தோறும் ஆவலுடன் இச்சிக்கிறான்; நீதிமானோ பிசினித்தனமில்லாமல் கொடுப்பான்.

avan naaldhorum aavaludan ichikkiraan; needhimaano pisinithanamillaamal koduppaan.

துன்மார்க்கருடைய பலி அருவருப்பானது; அதைத் துர்ச்சிந்தையோடே செலுத்தினாலோ எத்தனை அதிகமாய் அருவருக்கப்படும்.

thunmaarkkarudaiya pali aruvaruppaanadhu; adhaith thurchindhaiyodae seluthinaalo ethanai adhigamaay aruvarukkappadum.

பொய்ச்சாட்சிக்காரன் கெட்டுப்போவான்; செவிகொடுக்கிறவனோ எப்பொழுதும் பேசத்தக்கவனாவான்.

poychaatsikkaaran kettuppovaan; sevigodukkiravano eppozhudhum pesathakkavanaavaan.

துன்மார்க்கன் தன் முகத்தைக் கடினப்படுத்துகிறான்; செம்மையானவனோ தன் வழியை நேர்ப்படுத்துகிறான்.

thunmaarkkan than mugathaik kadinappaduthugiraan; semmaiyaanavano than vazhiyai nerppaduthugiraan.

கர்த்தருக்கு விரோதமான ஞானமுமில்லை, புத்தியுமில்லை, ஆலோசனையுமில்லை.

kartharukku virodhamaana njaanamumillai, puthiyumillai, aalosanaiyumillai.

குதிரை யுத்தநாளுக்கு ஆயத்தமாக்கப்படும்; ஜெயமோ கர்த்தரால் வரும்.

kudhirai yuthanaalukku aayathamaakkappadum; jeyamo kartharaal varum.