மத்தேயு 14 Matthew 14 in Tamil and Tanglish

அக்காலத்தில், காற்பங்கு தேசாதிபதியாகிய ஏரோது இயேசுவின் கீர்த்தியைக் கேள்விப்பட்டு,

akkaalathil, kaarpangu thesaadhibadhiyaagiya erodhu yesuvin keerthiyaik kelvippattu,

தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி: இவன் யோவான்ஸ்நானன்; இவன் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தான்; ஆகையால், இவனிடத்தில் பலத்த செய்கைகள் விளங்குகிறது என்றான்.

than oozhiyakkaararai nokki: ivan yovaansnaanan; ivan marithorilirundhu ezhundhaan; aagaiyaal, ivanidathil palatha seygaigal vilangugiradhu endraan.

ஏரோது தன் சகோதரனாகிய பிலிப்புவின் மனைவி ஏரோதியாளினிமித்தம் யோவானைப்பிடித்துக் கட்டி காவலில் வைத்திருந்தான்.

erodhu than sagodharanaagiya pilippuvin manaivi erodhiyaalinimitham yovaanaippidithuk katti kaavalil vaithirundhaan.

ஏனெனில்: நீர் அவளை வைத்துக்கொள்வது நியாயமல்லவென்று யோவான் அவனுக்குச் சொல்லியிருந்தான்.

enenil: neer avalai vaithukkolvadhu niyaayamallavendru yovaan avanukkuch solliyirundhaan.

ஏரோது அவனைக் கொலைசெய்ய மனதாயிருந்தும், ஜனங்கள் அவனைத் தீர்க்கதரிசியென்று எண்ணினபடியால் அவர்களுக்குப் பயந்திருந்தான்.

erodhu avanaik kolaiseyya manadhaayirundhum, janangal avanaith theerkkadharisiyendru enninabadiyaal avargalukkup payandhirundhaan.

அப்படியிருக்க ஏரோதின் ஜென்மநாள் கொண்டாடப்படுகிறபோது, ஏரோதியாளின் குமாரத்தி அவர்கள் நடுவே நடனம் பண்ணி ஏரோதைச் சந்தோஷப்படுத்தினாள்.

appadiyirukka erodhin jenmanaal kondaadappadugirabodhu, erodhiyaalin kumaarathi avargal naduvae nadanam panni erodhaich sandhoshappaduthinaal.

அதினிமித்தம் அவன்: நீ எதைக்கேட்டாலும் தருவேன் என்று அவளுக்கு ஆணையிட்டு வாக்குக்கொடுத்தான்.

adhinimitham avan: nee edhaikkettaalum tharuven endru avalukku aanaiyittu vaakkukkoduthaan.

அவள் தன் தாயினால் ஏவப்பட்டபடியே: யோவான்ஸ்நானனுடைய தலையை இங்கே ஒரு தாலத்திலே எனக்குத் தாரும் என்று கேட்டாள்.

aval than thaayinaal evappattabadiyae: yovaansnaananudaiya thalaiyai ingae oru thaalathilae enakkuth thaarum endru kettaal.

ராஜா துக்கமடைந்தான். ஆகிலும் ஆணையினிமித்தமும், பந்தியில் கூட இருந்தவர்களினிமித்தமும், அதைக் கொடுக்கக் கட்டளையிட்டு,

raajaa thukkamadaindhaan. aagilum aanaiyinimithamum, pandhiyil kooda irundhavargalinimithamum, adhaik kodukkak kattalaiyittu,

ஆள் அனுப்பி, காவற்கூடத்திலே யோவானைச் சிரச்சேதம்பண்ணுவித்தான்.

aal anuppi, kaavarkoodathilae yovaanaich sirachedhambannuvithaan.

அவனுடைய சிரசை ஒரு தாலத்திலே கொண்டுவந்து, சிறு பெண்ணுக்குக் கொடுத்தார்கள்; அவள் அதைத் தன் தாயினிடத்திலே கொண்டு போனாள்.

avanudaiya sirasai oru thaalathilae konduvandhu, siru pennukkuk koduthaargal; aval adhaith than thaayinidathilae kondu ponaal.

அவனுடைய சீஷர்கள் வந்து உடலை எடுத்து அடக்கம்பண்ணி, பின்பு போய் அந்தச் சங்கதியை இயேசுவுக்கு அறிவித்தார்கள்.

avanudaiya seeshargal vandhu udalai eduthu adakkambanni, pinbu poy andhach sangadhiyai yesuvukku arivithaargal.

இயேசு அதைக்கேட்டு அவ்விடம் விட்டு, படவில் ஏறி, வனாந்தரமான ஒரு இடத்துக்குப் போனார். ஜனங்கள் அதைக் கேள்விப்பட்டு, பட்டணங்களிலிருந்து கால்நடையாய் அவரிடத்திற்குப் போனார்கள்.

yesu adhaikkettu avvidam vittu, padavil eri, vanaandharamaana oru idathukkup ponaar. janangal adhaik kelvippattu, pattanangalilirundhu kaalnadaiyaay avaridathirkup ponaargal.

இயேசு வந்து, திரளான ஜனங்களைக் கண்டு, அவர்கள் மேல் மனதுருகி, அவர்களில் வியாதியஸ்தர்களாயிருந்தவர்களைச் சொஸ்தமாக்கினார்.

yesu vandhu, thiralaana janangalaik kandu, avargal mel manadhurugi, avargalil viyaadhiyasthargalaayirundhavargalaich sosthamaakkinaar.

சாயங்காலமானபோது, அவருடைய சீஷர்கள் அவரிடத்தில் வந்து: இது வனாந்தரமான இடம், நேரமுமாயிற்று; ஜனங்கள் கிராமங்களுக்குப் போய்த் தங்களுக்குப் போஜனபதார்த்தங்களைக் கொள்ளும்படி அவர்களை அனுப்பிவிடவேண்டும் என்றார்கள்.

saayangaalamaanabodhu, avarudaiya seeshargal avaridathil vandhu: idhu vanaandharamaana idam, neramumaayitru; janangal kiraamangalukkup poyth thangalukkup pojanabadhaarthangalaik kollumbadi avargalai anuppividavendum endraargal.

இயேசு அவர்களை நோக்கி: அவர்கள் போகவேண்டியதில்லை; நீங்களே அவர்களுக்குப் போஜனம் கொடுங்கள் என்றார்.

yesu avargalai nokki: avargal pogavendiyadhillai; neengalae avargalukkup pojanam kodungal endraar.

அதற்கு அவர்கள்: இங்கே எங்களிடத்தில் ஐந்து அப்பமும் இரண்டு மீன்களுமேயல்லாமல், வேறொன்றும் இல்லை என்றார்கள்.

adharku avargal: ingae engalidathil aindhu appamum irandu meengalumeyallaamal, verondrum illai endraargal.

அவைகளை என்னிடத்தில் கொண்டுவாருங்கள் என்றார்.

avaigalai ennidathil konduvaarungal endraar.

அப்பொழுது, அவர் ஜனங்களைப் புல்லின்மேல் பந்தியிருக்கக் கட்டளையிட்டு, அந்த ஐந்து அப்பங்களையும், அந்த இரண்டு மீன்களையும் எடுத்து, வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, ஆசீர்வதித்து, அப்பங்களைப் பிட்டுச் சீஷர்களிடத்தில் கொடுத்தார்; சீஷர்கள் ஜனங்களுக்குக் கொடுத்தார்கள்.

appozhudhu, avar janangalaip pullinmel pandhiyirukkak kattalaiyittu, andha aindhu appangalaiyum, andha irandu meengalaiyum eduthu, vaanathai annaandhu paarthu, aaseervadhithu, appangalaip pittuch seeshargalidathil koduthaar; seeshargal janangalukkuk koduthaargal.

எல்லாரும் சாப்பிட்டு திருப்தியடைந்தார்கள்; மீதியான துணிக்கைகளைப் பன்னிரண்டு கூடை நிறைய எடுத்தார்கள்.

ellaarum saappittu thirupthiyadaindhaargal; meedhiyaana thunikkaigalaip pannirandu koodai niraiya eduthaargal.

ஸ்திரீகளும் பிள்ளைகளும் தவிர, சாப்பிட்ட புருஷர்கள் ஏறக்குறைய ஐயாயிரம்பேராயிருந்தார்கள்.

sthireegalum pillaigalum thavira, saappitta purushargal erakkuraiya aiyaayiramberaayirundhaargal.

இயேசு ஜனங்களை அனுப்பிவிடுகையில், தம்முடைய சீஷர்கள் படவில் ஏறி, தமக்கு முன்னே அக்கரைக்குப்போகும்படி அவர்களைத் துரிதப்படுத்தினார்.

yesu janangalai anuppividugaiyil, thammudaiya seeshargal padavil eri, thamakku munnae akkaraikkuppogumbadi avargalaith thuridhappaduthinaar.

அவர் ஜனங்களை அனுப்பிவிட்டபின்பு, தனித்து ஜெபம்பண்ண ஒரு மலையின்மேல் ஏறி, சாயங்காலமானபோது அங்கே தனிமையாயிருந்தார்.

avar janangalai anuppivittabinbu, thanithu jebambanna oru malaiyinmel eri, saayangaalamaanabodhu angae thanimaiyaayirundhaar.

அதற்குள்ளாக படவு நடுக்கடலிலே சேர்ந்து, எதிர்க்காற்றாயிருந்தபடியால் அலைகளினால் அலைவுபட்டது.

adharkullaaga padavu nadukkadalilae serndhu, edhirkkaatraayirundhabadiyaal alaigalinaal alaivubattadhu.

இரவின் நாலாம் ஜாமத்திலே இயேசு கடலின்மேல் நடந்து, அவர்களிடத்திற்கு வந்தார்.

iravin naalaam jaamathilae yesu kadalinmel nadandhu, avargalidathirku vandhaar.

அவர் கடலின்மேல் நடக்கிறதைச் சீஷர்கள் கண்டு, கலக்கமடைந்து, ஆவேசம் என்று சொல்லி, பயத்தினால் அலறினார்கள்.

avar kadalinmel nadakkiradhaich seeshargal kandu, kalakkamadaindhu, aavesam endru solli, payathinaal alarinaargal.

உடனே இயேசு அவர்களோடே பேசி: திடன்கொள்ளுங்கள், நான்தான், பயப்படாதிருங்கள் என்றார்.

udanae yesu avargalodae pesi: thidangollungal, naandhaan, payappadaadhirungal endraar.

பேதுரு அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே! நீரேயானால் நான் ஜலத்தின்மேல் நடந்து உம்மிடத்தில் வரக்கட்டளையிடும் என்றான்.

pedhuru avarai nokki: aandavarae! neereyaanaal naan jalathinmel nadandhu ummidathil varakkattalaiyidum endraan.

அதற்கு அவர்: வா என்றார். அப்பொழுது, பேதுரு படவை விட்டிறங்கி, இயேசுவினிடத்தில் போக கடலின்மேல் நடந்தான்.

adharku avar: vaa endraar. appozhudhu, pedhuru padavai vittirangi, yesuvinidathil poga kadalinmel nadandhaan.

காற்று பலமாயிருக்கிறதைக் கண்டு, பயந்து அமிழ்ந்துபோகையில்: ஆண்டவரே என்னை இரட்சியும் என்று கூப்பிட்டான்.

kaatru palamaayirukkiradhaik kandu, payandhu amizhndhubogaiyil: aandavarae ennai iratsiyum endru kooppittaan.

உடனே இயேசு கையை நீட்டி அவனைப்பிடித்து: அற்பவிசுவாசியே, ஏன் சந்தேகப்பட்டாய் என்றார்.

udanae yesu kaiyai neetti avanaippidithu: arpavisuvaasiyae, en sandhegappattaay endraar.

அவர்கள் படவில் ஏறினவுடனே காற்று அமர்ந்தது.

avargal padavil erinavudanae kaatru amarndhadhu.

அப்பொழுது, படவில் உள்ளவர்கள் வந்து: மெய்யாகவே நீர் தேவனுடைய குமாரன் என்று சொல்லி, அவரைப் பணிந்து கொண்டார்கள்.

appozhudhu, padavil ullavargal vandhu: meyyaagavae neer thevanudaiya kumaaran endru solli, avaraip panindhu kondaargal.

பின்பு, அவர்கள் கடலைக்கடந்து, கெனேசரேத்து நாட்டில் சேர்ந்தார்கள்.

pinbu, avargal kadalaikkadandhu, kenesarethu naattil serndhaargal.

அவ்விடத்து மனுஷர் அவரை இன்னார் என்று அறிந்து, சுற்றுப்புறமெங்கும் செய்தி அனுப்பி, பிணியாளிகளெல்லாரையும் அவரிடத்தில் கொண்டுவந்து,

avvidathu manushar avarai innaar endru arindhu, sutruppuramengum seydhi anuppi, piniyaaligalellaaraiyum avaridathil konduvandhu,

அவருடைய வஸ்திரத்தின் ஓரத்தையாகிலும் அவர்கள் தொடும்படி உத்தரவாகவேண்டுமென்று அவரை வேண்டிக்கொண்டார்கள்; தொட்ட யாவரும் சொஸ்தமானார்கள்.

avarudaiya vasthirathin orathaiyaagilum avargal thodumbadi utharavaagavendumendru avarai vendikkondaargal; thotta yaavarum sosthamaanaargal.