பிரசங்கி 3 Ecclesiastes 3 in Tamil and Tanglish

ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒவ்வொரு காலமுண்டு; வானத்தின் கீழிருக்கிற ஒவ்வொரு காரியத்துக்கும் ஒவ்வொரு சமயமுண்டு.

ovvondrirkum ovvoru kaalamundu; vaanathin keezhirukkira ovvoru kaariyathukkum ovvoru samayamundu.

பிறக்க ஒரு காலமுண்டு, இறக்க ஒரு காலமுண்டு; நட ஒரு காலமுண்டு, நட்டதைப் பிடுங்க ஒரு காலமுண்டு;

pirakka oru kaalamundu, irakka oru kaalamundu; nada oru kaalamundu, nattadhaip pidunga oru kaalamundu;

கொல்ல ஒரு காலமுண்டு, குணமாக்க ஒரு காலமுண்டு; இடிக்க ஒரு காலமுண்டு, கட்ட ஒரு காலமுண்டு;

kolla oru kaalamundu, kunamaakka oru kaalamundu; idikka oru kaalamundu, katta oru kaalamundu;

அழ ஒரு காலமுண்டு, நகைக்க ஒரு காலமுண்டு; புலம்ப ஒரு காலமுண்டு, நடனம்பண்ண ஒரு காலமுண்டு;

azha oru kaalamundu, nagaikka oru kaalamundu; pulamba oru kaalamundu, nadanambanna oru kaalamundu;

கற்களை எறிந்துவிட ஒரு காலமுண்டு, கற்களைச் சேர்க்க ஒரு காலமுண்டு; தழுவ ஒரு காலமுண்டு, தழுவாமலிருக்க ஒரு காலமுண்டு;

karkalai erindhuvida oru kaalamundu, karkalaich serkka oru kaalamundu; thazhuva oru kaalamundu, thazhuvaamalirukka oru kaalamundu;

தேட ஒரு காலமுண்டு, இழக்க ஒரு காலமுண்டு; காப்பாற்ற ஒரு காலமுண்டு, எறிந்துவிட ஒரு காலமுண்டு;

theda oru kaalamundu, izhakka oru kaalamundu; kaappaatra oru kaalamundu, erindhuvida oru kaalamundu;

கிழிக்க ஒரு காலமுண்டு, தைக்க ஒரு காலமுண்டு; மவுனமாயிருக்க ஒரு காலமுண்டு, பேச ஒரு காலமுண்டு;

kizhikka oru kaalamundu, thaikka oru kaalamundu; mavunamaayirukka oru kaalamundu, pesa oru kaalamundu;

சிநேகிக்க ஒரு காலமுண்டு, பகைக்க ஒரு காலமுண்டு; யுத்தம்பண்ண ஒரு காலமுண்டு, சமாதானம்பண்ண ஒரு காலமுண்டு.

sinegikka oru kaalamundu, pagaikka oru kaalamundu; yuthambanna oru kaalamundu, samaadhaanambanna oru kaalamundu.

வருத்தப்பட்டுப் பிரயாசப்படுகிறவனுக்கு அதினால் பலன் என்ன?

varuthappattup pirayaasappadugiravanukku adhinaal palan enna?

மனுபுத்திரர் பாடுபடும்படி தேவன் அவர்களுக்கு நியமித்த தொல்லையைக் கண்டேன்.

manubuthirar paadubadumbadi thevan avargalukku niyamitha thollaiyaik kanden.

அவர் சகலத்தையும் அதினதின் காலத்திலே நேர்த்தியாகச் செய்திருக்கிறார்; உலகத்தையும் அவர்கள் உள்ளத்திலே வைத்திருக்கிறார்; ஆதலால் தேவன் ஆதிமுதல் அந்தம்மட்டும் செய்துவரும்கிரியையை மனுஷன் கண்டுபிடியான்.

avar sagalathaiyum adhinadhin kaalathilae nerthiyaagach seydhirukkiraar; ulagathaiyum avargal ullathilae vaithirukkiraar; aadhalaal thevan aadhimudhal andhammattum seydhuvarumgiriyaiyai manushan kandubidiyaan.

மகிழ்ச்சியாயிருப்பதும், உயிரோடிருக்கையில் நன்மைசெய்வதுமேயல்லாமல், வேறொரு நன்மையும் மனுஷனுக்கு இல்லையென்று அறிந்தேன்.

magizhchiyaayiruppadhum, uyirodirukkaiyil nanmaiseyvadhumeyallaamal, veroru nanmaiyum manushanukku illaiyendru arindhen.

அன்றியும் மனுஷர் யாவரும் புசித்துக் குடித்து தங்கள் சகலப் பிரயாசத்தின் பலனையும் அநுபவிப்பது தேவனுடைய அநுக்கிரகம்.

andriyum manushar yaavarum pusithuk kudithu thangal sagalap pirayaasathin palanaiyum anubavippadhu thevanudaiya anukkiragam.

தேவன் செய்வது எதுவோ அது என்றைக்கும் நிலைக்கும் என்று அறிவேன்; அதினோடே ஒன்றும் கூட்டவும் கூடாது, அதிலிருந்து ஒன்றும் குறைக்கவும் கூடாது; மனுஷர் தமது சமுகத்தில் பயந்திருக்கும்படி தேவன் இப்படிச் செய்துவருகிறார்.

thevan seyvadhu edhuvo adhu endraikkum nilaikkum endru ariven; adhinodae ondrum koottavum koodaadhu, adhilirundhu ondrum kuraikkavum koodaadhu; manushar thamadhu samugathil payandhirukkumbadi thevan ippadich seydhuvarugiraar.

முன் நடந்ததே இப்பொழுதும் நடக்கிறது; இனி நடக்கப்போகிறதும் முன்னமே நடந்தது; நடந்ததையோ தேவன் விசாரிப்பார்.

mun nadandhadhae ippozhudhum nadakkiradhu; ini nadakkappogiradhum munnamae nadandhadhu; nadandhadhaiyo thevan visaarippaar.

பின்னும் சூரியனுக்குக் கீழே நான் நியாயஸ்தலத்தைக் கண்டேன், அங்கே அநியாயம் இருந்தது; நீதி ஸ்தலத்தையும் கண்டேன், அங்கே அநீதி இருந்தது.

pinnum sooriyanukkuk keezhae naan niyaayasthalathaik kanden, angae aniyaayam irundhadhu; needhi sthalathaiyum kanden, angae aneedhi irundhadhu.

சகல எண்ணங்களையும் சகல செய்கைகளையும் நியாயந்தீர்க்குங்காலம் இனி இருக்கிறபடியால் சன்மார்க்கனையும் துன்மார்க்கனையும் தேவன் நியாயந்தீர்க்கிறார் என்று என் உள்ளத்தில் எண்ணினேன்.

sagala ennangalaiyum sagala seygaigalaiyum niyaayandheerkkungaalam ini irukkirabadiyaal sanmaarkkanaiyum thunmaarkkanaiyum thevan niyaayandheerkkiraar endru en ullathil enninen.

மனுபுத்திரர் தாங்கள் மிருகங்களைப்போல் இருக்கிறார்களென்பதை அவர்கள் அறியும்படிக்கு தேவன் அவர்களைச் சோதிக்கிறாரென்று நான் மனுஷருடைய நிலைமையைக்குறித்து என் உள்ளத்திலே எண்ணினேன்.

manubuthirar thaangal mirugangalaippol irukkiraargalenbadhai avargal ariyumbadikku thevan avargalaich sodhikkiraarendru naan manusharudaiya nilaimaiyaikkurithu en ullathilae enninen.

மனுபுத்திரருக்குச் சம்பவிக்கிறது மிருகங்களுக்கும் சம்பவிக்கும்; அவர்களுக்கும் இவைகளுக்கும் ஏக சம்பவமுண்டு; இவைகள் சாகிறதுபோலவே இவர்களும் சாகிறார்கள்; ஜீவன்களுக்கெல்லாம் சுவாசம் ஒன்றே; மிருகத்தைப்பார்க்கிலும் மனுஷன் மேன்மையுள்ளவன் அல்ல; எல்லாம் மாயையே.

manubuthirarukkuch sambavikkiradhu mirugangalukkum sambavikkum; avargalukkum ivaigalukkum ega sambavamundu; ivaigal saagiradhubolavae ivargalum saagiraargal; jeevangalukkellaam suvaasam ondrae; mirugathaippaarkkilum manushan menmaiyullavan alla; ellaam maayaiyae.

எல்லாம் ஒரே இடத்துக்குப் போகிறது; எல்லாம் மண்ணிலே உண்டாகிறது, எல்லாம் மண்ணுக்குத் திரும்புகிறது.

ellaam orae idathukkup pogiradhu; ellaam mannilae undaagiradhu, ellaam mannukkuth thirumbugiradhu.

உயர ஏறும் மனுஷனுடைய ஆவியையும், தாழ பூமியிலிறங்கும் மிருகங்களுடைய ஆவியையும் அறிகிறவன் யார்?

uyara erum manushanudaiya aaviyaiyum, thaazha poomiyilirangum mirugangaludaiya aaviyaiyum arigiravan yaar?

இப்படியிருக்கிறபடியால், மனுஷன் தன் செய்கைகளில் மகிழ்ச்சியாயிருக்கும் நன்மையையேயல்லாமல், வேறே நன்மையில்லையென்று கண்டேன்; இதுவே அவன் பங்கு; தனக்குப் பின்வரும் காரியங்களைக் காணும்படிக்கு அவனைத் திரும்பிவரப்பண்ணுகிறவன் யார்?

ippadiyirukkirabadiyaal, manushan than seygaigalil magizhchiyaayirukkum nanmaiyaiyeyallaamal, verae nanmaiyillaiyendru kanden; idhuvae avan pangu; thanakkup pinvarum kaariyangalaik kaanumbadikku avanaith thirumbivarappannugiravan yaar?