அப்போஸ்தலர் 26 Acts 26 in Tamil and Tanglish

அகிரிப்பா பவுலை நோக்கி: நீ உனக்காகப் பேச உனக்கு உத்தரவாகிறது என்றான். அப்பொழுது பவுல் கையை நீட்டி, தனக்காக உத்தரவு சொல்லத்தொடங்கினான்.

agirippaa pavulai nokki: nee unakkaagap pesa unakku utharavaagiradhu endraan. appozhudhu pavul kaiyai neetti, thanakkaaga utharavu sollathodanginaan.

அகிரிப்பா ராஜாவே, யூதர்கள் என்மேல் சாட்டுகிற சகல காரியங்களைக்குறித்தும் நான் இன்றைக்கு உமக்கு முன்பாக உத்தரவு சொல்லப்போகிறபடியினாலே என்னைப் பாக்கியவான் என்றெண்ணுகிறேன்.

agirippaa raajaavae, yoodhargal enmel saattugira sagala kaariyangalaikkurithum naan indraikku umakku munbaaga utharavu sollappogirabadiyinaalae ennaip paakkiyavaan endrennugiren.

விசேஷமாய் நீர் யூதருடைய சகல முறைமைகளையும் தர்க்கங்களையும் அறிந்தவரானதால் அப்படி எண்ணுகிறேன்; ஆகையால் நான் சொல்வதைப் பொறுமையோடே கேட்கும்படி உம்மை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்.

viseshamaay neer yoodharudaiya sagala muraimaigalaiyum tharkkangalaiyum arindhavaraanadhaal appadi ennugiren; aagaiyaal naan solvadhaip porumaiyodae ketkumbadi ummai vendikkollugiren.

நான் என் சிறுவயதுமுதற்கொண்டு, எருசலேமிலே என் ஜனத்தாருக்குள்ளே இருந்தபடியால், ஆதிமுதல் நான் நடந்த நடக்கையை யூதரெல்லாரும் அறிந்திருக்கிறார்கள்.

naan en siruvayadhumudharkondu, erusalemilae en janathaarukkullae irundhabadiyaal, aadhimudhal naan nadandha nadakkaiyai yoodharellaarum arindhirukkiraargal.

நம்முடைய மார்க்கத்திலுள்ள சமயபேதங்களில் மிகவும் கண்டிப்பான சமயத்துக்கு இசைந்தபடி பரிசேயனாய் நடந்தேனென்று சாட்சிசொல்ல அவர்களுக்கு மனதிருந்தால் சொல்லலாம்.

nammudaiya maarkkathilulla samayabedhangalil migavum kandippaana samayathukku isaindhabadi pariseyanaay nadandhenendru saatsisolla avargalukku manadhirundhaal sollalaam.

தேவன் நம்முடைய பிதாக்களுக்கு அருளிச்செய்த வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறுமென்கிற நம்பிக்கைக்காகவே நான் இப்பொழுது நியாயத்தீர்ப்படைகிறவனாய் நிற்கிறேன்.

thevan nammudaiya pidhaakkalukku arulicheydha vaakkuthatham niraiverumengira nambikkaikkaagavae naan ippozhudhu niyaayatheerppadaigiravanaay nirkiren.

இரவும் பகலும் இடைவிடாமல் ஆராதனை செய்துவருகிற நம்முடைய பன்னிரண்டு கோத்திரத்தாரும் அந்த வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறுமென்று நம்பியிருக்கிறார்கள். அகிரிப்பா ராஜாவே, அந்த நம்பிக்கையினிமித்தமே யூதர்கள் என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்கள்.

iravum pagalum idaividaamal aaraadhanai seydhuvarugira nammudaiya pannirandu kothirathaarum andha vaakkuthatham niraiverumendru nambiyirukkiraargal. agirippaa raajaavae, andha nambikkaiyinimithamae yoodhargal enmel kutranjaattugiraargal.

தேவன் மரித்தோரை எழுப்புகிறது நம்பப்படாத காரியமென்று நீங்கள் எண்ணுகிறதென்ன?

thevan marithorai ezhuppugiradhu nambappadaadha kaariyamendru neengal ennugiradhenna?

முன்னே நானும் நசரேயனாகிய இயேசுவின் நாமத்திற்கு விரோதமாய் அநேக காரியங்களை நடப்பிக்கவேண்டுமென்று நினைத்திருந்தேன்.

munnae naanum nasareyanaagiya yesuvin naamathirku virodhamaay anega kaariyangalai nadappikkavendumendru ninaithirundhen.

அப்படியே நான் எருசலேமிலும் செய்தேன். நான் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்தில் அதிகாரம் பெற்று, பரிசுத்தவான்களில் அநேகரைச் சிறைச்சாலைகளில் அடைத்தேன்; அவர்கள் கொலை செய்யப்படுகையில் நானும் சம்மதித்திருந்தேன்.

appadiyae naan erusalemilum seydhen. naan piradhaana aasaariyargalidathil adhigaaram petru, parisuthavaangalil anegaraich siraichaalaigalil adaithen; avargal kolai seyyappadugaiyil naanum sammadhithirundhen.

சகல ஜெபஆலயங்களிலும் நான் அவர்களை அநேகந்தரம் தண்டித்து, தேவதூஷணம் சொல்லக் கட்டாயப்படுத்தினேன்; அவர்கள்பேரில் மூர்க்கவெறி கொண்டவனாய் அந்நியபட்டணங்கள் வரைக்கும் அவர்களைத் துன்பப்படுத்தினேன்.

sagala jebaaalayangalilum naan avargalai anegandharam thandithu, thevadhooshanam sollak kattaayappaduthinen; avargalberil moorkkaveri kondavanaay anniyabattanangal varaikkum avargalaith thunbappaduthinen.

இப்படிச் செய்துவருகையில், நான் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்தில் அதிகாரமும் உத்தரவும் பெற்று, தமஸ்குவுக்குப் போகும்போது,

ippadich seydhuvarugaiyil, naan piradhaana aasaariyargalidathil adhigaaramum utharavum petru, thamaskuvukkup pogumbodhu,

மத்தியான வேளையில், ராஜாவே, நான் வழியிலே சூரியனுடைய பிரகாசத்திலும் அதிகமான ஒளி வானத்திலிருந்து என்னையும் என்னுடனேகூடப் பிரயாணம்பண்ணினவர்களையும் சுற்றிப் பிரகாசிக்கக்கண்டேன்.

mathiyaana velaiyil, raajaavae, naan vazhiyilae sooriyanudaiya piragaasathilum adhigamaana oli vaanathilirundhu ennaiyum ennudanegoodap pirayaanambanninavargalaiyum sutrip piragaasikkakkanden.

நாங்களெல்லாரும் தரையிலே விழுந்தபோது: சவுலே, சவுலே, நீ ஏன் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறாய்? முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாமென்று எபிரெயு பாஷையிலே என்னுடனே சொல்லுகிற ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டேன்.

naangalellaarum tharaiyilae vizhundhabodhu: savulae, savulae, nee en ennaith thunbappaduthugiraay? mullil udhaikkiradhu unakkuk kadinamaamendru ebireyu paashaiyilae ennudanae sollugira oru sathathaik ketten.

அப்பொழுது நான்: ஆண்டவரே, நீர் யார் என்றேன். அதற்கு அவர்: நீ துன்பப்படுத்துகிற இயேசு நானே.

appozhudhu naan: aandavarae, neer yaar endren. adharku avar: nee thunbappaduthugira yesu naanae.

இப்பொழுது நீ எழுந்து, காலுன்றி நில். நீ கண்டவைகளையும் நான் உனக்குத் தரிசனமாகிக் காண்பிக்கப்போகிறவைகளையும் குறித்து உன்னை ஊழியக்காரனாகவும் சாட்சியாகவும் ஏற்படுத்துகிறதற்காக உனக்குத் தரிசனமானேன்.

ippozhudhu nee ezhundhu, kaalundri nil. nee kandavaigalaiyum naan unakkuth tharisanamaagik kaanbikkappogiravaigalaiyum kurithu unnai oozhiyakkaaranaagavum saatsiyaagavum erpaduthugiradharkaaga unakkuth tharisanamaanen.

உன் சுயஜனத்தாரிடத்தினின்றும் அந்நிய ஜனத்தாரிடத்தினின்றும் உன்னை விடுதலையாக்கி,

un suyajanathaaridathinindrum anniya janathaaridathinindrum unnai vidudhalaiyaakki,

அவர்கள் என்னைப் பற்றும் விசுவாசத்தினாலே பாவமன்னிப்பையும் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களுக்குரிய சுதந்தரத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளும்படியாக, அவர்கள் இருளைவிட்டு ஒளியினிடத்திற்கும், சாத்தானுடைய அதிகாரத்தைவிட்டு தேவனிடத்திற்கும் திரும்பும்படிக்கு நீ அவர்களுடைய கண்களைத் திறக்கும்பொருட்டு, இப்பொழுது உன்னை அவர்களிடத்திற்கு அனுப்புகிறேன் என்றார்.

avargal ennaip patrum visuvaasathinaalae paavamannippaiyum parisuthamaakkappattavargalukkuriya sudhandharathaiyum petrukkollumbadiyaaga, avargal irulaivittu oliyinidathirkum, saathaanudaiya adhigaarathaivittu thevanidathirkum thirumbumbadikku nee avargaludaiya kangalaith thirakkumboruttu, ippozhudhu unnai avargalidathirku anuppugiren endraar.

ஆகையால், அகிரிப்பா ராஜாவே நான் அந்தப் பரமதரிசனத்துக்குக் கீழ்ப்படியாதவனாயிருக்கவில்லை.

aagaiyaal, agirippaa raajaavae naan andhap paramadharisanathukkuk keezhppadiyaadhavanaayirukkavillai.

முன்பு தமஸ்குவிலும் எருசலேமிலும் யூதேயா தேசமெங்குமுள்ளவர்களிடத்திலும், பின்பு புறஜாதியாரிடத்திலும் நான் போய், அவர்கள் தேவனிடத்திற்கு மனந்திரும்பிக் குணப்படவும், மனந்திரும்புதலுக்கேற்ற கிரியைகளைச் செய்யவும் வேண்டுமென்று அறிவித்தேன்.

munbu thamaskuvilum erusalemilum yoodheyaa thesamengumullavargalidathilum, pinbu purajaadhiyaaridathilum naan poy, avargal thevanidathirku manandhirumbik kunappadavum, manandhirumbudhalukketra kiriyaigalaich seyyavum vendumendru arivithen.

இதினிமித்தமே யூதர்கள் தேவாலயத்திலே என்னைப் பிடித்துக் கொலைசெய்யப் பிரயத்தனம்பண்ணினார்கள்.

idhinimithamae yoodhargal thevaalayathilae ennaip pidithuk kolaiseyyap pirayathanambanninaargal.

ஆனாலும் தேவ அநுக்கிரகம் பெற்று, நான் இந்நாள்வரைக்கும் சிறியோருக்கும் பெரியோருக்கும் சாட்சிகூறி வருகிறேன்.

aanaalum theva anukkiragam petru, naan innaalvaraikkum siriyorukkum periyorukkum saatsigoori varugiren.

தீர்க்கதரிசிகளும் மோசேயும் முன்னமே சொல்லியிருந்தபடியே, கிறிஸ்து பாடுபடவேண்டியதென்றும், மரித்தோர் உயிர்த்தெழுதலில் அவர் முதல்வராகி, சுயஜனங்களுக்கும் அந்நிய ஜனங்களுக்கும் ஒளியை வெளிப்படுத்துகிறவரென்றும் சொல்லுகிறேனேயன்றி, வேறொன்றையும் நான் சொல்லுகிறதில்லை என்றான்.

theerkkadharisigalum moseyum munnamae solliyirundhabadiyae, kiristhu paadubadavendiyadhendrum, marithor uyirthezhudhalil avar mudhalvaraagi, suyajanangalukkum anniya janangalukkum oliyai velippaduthugiravarendrum sollugireneyandri, verondraiyum naan sollugiradhillai endraan.

இவ்விதமாய் அவன் தனக்காக உத்தரவு சொல்லுகையில், பெஸ்து உரத்த சத்தமாய்: பவுலே, நீ பிதற்றுகிறாய், அதிகக்கல்வி உனக்குப் பயித்தியமுண்டாக்குகிறது என்றான்.

ivvidhamaay avan thanakkaaga utharavu sollugaiyil, pesthu uratha sathamaay: pavulae, nee pidhatrugiraay, adhigakkalvi unakkup payithiyamundaakkugiradhu endraan.

அதற்கு அவன்: கனம்பொருந்திய பெஸ்துவே, நான் பயித்தியக்காரனல்ல, சத்தியமும் சொஸ்தபுத்தியுமுள்ள வார்த்தைகளைப் பேசுகிறேன்.

adharku avan: kanamborundhiya pesthuvae, naan payithiyakkaaranalla, sathiyamum sosthabuthiyumulla vaarthaigalaip pesugiren.

இந்தச் சங்கதிகளை ராஜா அறிந்திருக்கிறார்; ஆகையால் தைரியமாய் அவருக்கு முன்பாகப் பேசுகிறேன்; இவைகளில் ஒன்றும் அவருக்கு மறைவானதல்லவென்று எண்ணுகிறேன்; இது ஒரு மூலையிலே நடந்த காரியமல்ல.

indhach sangadhigalai raajaa arindhirukkiraar; aagaiyaal thairiyamaay avarukku munbaagap pesugiren; ivaigalil ondrum avarukku maraivaanadhallavendru ennugiren; idhu oru moolaiyilae nadandha kaariyamalla.

அகிரிப்பா ராஜாவே, தீர்க்கதரிசிகளை விசுவாசிக்கிறீரா? விசுவாசிக்கிறீரென்று அறிவேன் என்றான்.

agirippaa raajaavae, theerkkadharisigalai visuvaasikkireeraa? visuvaasikkireerendru ariven endraan.

அப்பொழுது அகிரிப்பா பவுலை நோக்கி: நான் கிறிஸ்தவனாகிறதற்குக் கொஞ்சங்குறைய நீ என்னைச் சம்மதிக்கப்பண்ணுகிறாய் என்றான்.

appozhudhu agirippaa pavulai nokki: naan kiristhavanaagiradharkuk konjanguraiya nee ennaich sammadhikkappannugiraay endraan.

அதற்குப் பவுல்: நீர் மாத்திரமல்ல, இன்று என் வசனத்தைக் கேட்கிற யாவரும், கொஞ்சங்குறையமாத்திரம் அல்ல, இந்தக் கட்டுகள் தவிர, முழுவதும் என்னைப்போலாகும்படி தேவனை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன் என்றான்.

adharkup pavul: neer maathiramalla, indru en vasanathaik ketkira yaavarum, konjanguraiyamaathiram alla, indhak kattugal thavira, muzhuvadhum ennaippolaagumbadi thevanai vendikkollugiren endraan.

இவைகளை அவன் சொன்னபோது, ராஜாவும் தேசாதிபதியும் பெர்னிக்கேயாளும் அவர்களுடனேகூட உட்கார்ந்திருந்தவர்களும் எழுந்து,

ivaigalai avan sonnabodhu, raajaavum thesaadhibadhiyum pernikkeyaalum avargaludanegooda utkaarndhirundhavargalum ezhundhu,

தனியே போய்: இந்த மனுஷன் மரணத்துக்காவது கட்டுகளுக்காவது பாத்திரமானதொன்றையும் செய்யவில்லையென்று தங்களுக்குள்ளே பேசிக்கொண்டார்கள்.

thaniyae poy: indha manushan maranathukkaavadhu kattugalukkaavadhu paathiramaanadhondraiyum seyyavillaiyendru thangalukkullae pesikkondaargal.

அகிரிப்பா பெஸ்துவை நோக்கி: இந்த மனுஷன் இராயனுக்கு அபயமிடாதிருந்தானானால், இவனை விடுதலைபண்ணலாகும் என்றான்.

agirippaa pesthuvai nokki: indha manushan iraayanukku abayamidaadhirundhaanaanaal, ivanai vidudhalaibannalaagum endraan.