2 Samuel 5 · 25 verses
அக்காலத்திலே இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களெல்லாம் எப்ரோனிலிருக்கிற தாவீதினிடத்தில் வந்து: இதோ, நாங்கள் உம்முடைய எலும்பும் உம்முடைய மாம்சமுமானவர்கள்.
akkaalathilae isravelin kothirangalellaam epronilirukkira thaaveedhinidathil vandhu: idho, naangal ummudaiya elumbum ummudaiya maamsamumaanavargal.
சவுல் எங்கள்மேல் ராஜாவாயிருக்கும்போதே இஸ்ரவேலை நடத்திக்கொண்டுபோனவரும் நடத்திகொண்டு வந்தவரும் நீரே; கர்த்தர்: என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலை நீ மேய்த்து, நீ இஸ்ரவேலின்மேல் தலைவனாயிருப்பாய் என்று உம்மிடத்தில் சொன்னாரே என்றார்கள்.
savul engalmel raajaavaayirukkumbodhae isravelai nadathikkondubonavarum nadathigondu vandhavarum neerae; karthar: en janamaagiya isravelai nee meythu, nee isravelinmel thalaivanaayiruppaay endru ummidathil sonnaarae endraargal.
இஸ்ரவேலின் மூப்பர் எல்லாரும் எப்ரோனில் ராஜாவினிடத்தில் வந்தார்கள்; தாவீதுராஜா எப்ரோனிலே கர்த்தருக்குமுன்பாக அவர்களோடே உடன்படிக்கைபண்ணினபின்பு, அவர்கள் தாவீதை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம்பண்ணினார்கள்.
isravelin mooppar ellaarum epronil raajaavinidathil vandhaargal; thaaveedhuraajaa epronilae kartharukkumunbaaga avargalodae udanbadikkaibanninabinbu, avargal thaaveedhai isravelinmel raajaavaaga abishegambanninaargal.
தாவீது ராஜாவாகும்போது, முப்பது வயதாயிருந்தான்; அவன் நாற்பது வருஷம் ராஜ்யபாரம்பண்ணினான்.
thaaveedhu raajaavaagumbodhu, muppadhu vayadhaayirundhaan; avan naarpadhu varusham raajyabaarambanninaan.
அவன் எப்ரோனிலே யூதாவின்மேல் ஏழு வருஷமும் ஆறு மாதமும், எருசலேமிலே சமஸ்த இஸ்ரவேலின்மேலும் யூதாவின்மேலும் முப்பத்துமூன்று வருஷமும் ராஜ்யபாரம்பண்ணினான்.
avan epronilae yoodhaavinmel ezhu varushamum aaru maadhamum, erusalemilae samastha isravelinmelum yoodhaavinmelum muppathumoondru varushamum raajyabaarambanninaan.
தேசத்திலே குடியிருக்கிற எபூசியர்மேல் யுத்தம்பண்ண ராஜாவானவன் தன் மனுஷரோடேகூட எருசலேமுக்குப் போனான் அவர்கள்: இதிலே பிரவேசிக்க தாவீதினால் கூடாது என்று எண்ணி, தாவீதை நோக்கி: நீ இதற்குள் பிரவேசிப்பதில்லை; குருடரும் சப்பாணிகளும் உன்னைத் தடுப்பார்கள் என்று சொன்னார்கள்.
thesathilae kudiyirukkira eboosiyarmel yuthambanna raajaavaanavan than manusharodegooda erusalemukkup ponaan avargal: idhilae piravesikka thaaveedhinaal koodaadhu endru enni, thaaveedhai nokki: nee idharkul piravesippadhillai; kurudarum sappaanigalum unnaith thaduppaargal endru sonnaargal.
ஆனாலும் தாவீது சீயோன் கோட்டையைப் பிடித்தான்; அது தாவீதின் நகரமாயிற்று.
aanaalum thaaveedhu seeyon kottaiyaip pidithaan; adhu thaaveedhin nagaramaayitru.
எவன் சாலகத்தின் வழியாய் ஏறி, எபூசியரையும் தாவீதின் ஆத்துமா பகைக்கிற சப்பாணிகளையும், குருடரையும் முறிய அடிக்கிறானோ, அவன் தலைவனாயிருப்பான் என்று தாவீது அன்றையதினம் சொல்லியிருந்தான்; அதனால் குருடனும் சப்பாணியும் வீட்டிலே வரலாகாது என்று சொல்லுகிறதுண்டு.
evan saalagathin vazhiyaay eri, eboosiyaraiyum thaaveedhin aathumaa pagaikkira sappaanigalaiyum, kurudaraiyum muriya adikkiraano, avan thalaivanaayiruppaan endru thaaveedhu andraiyadhinam solliyirundhaan; adhanaal kurudanum sappaaniyum veettilae varalaagaadhu endru sollugiradhundu.
அந்தக் கோட்டையிலே தாவீது வாசம்பண்ணி, அதற்குத் தாவீதின் நகரம் என்று பேரிட்டு, மில்லோ என்னும் ஸ்தலந்துவக்கி, உட்புறமட்டும் சுற்றிலுமிருக்கிற மதிலைக் கட்டினான்.
andhak kottaiyilae thaaveedhu vaasambanni, adharkuth thaaveedhin nagaram endru perittu, millo ennum sthalandhuvakki, utpuramattum sutrilumirukkira madhilaik kattinaan.
தாவீது நாளுக்குநாள் விருத்தியடைந்தான்; சேனைகளின் தேவனாகிய கர்த்தர் அவனோடேகூட இருந்தார்.
thaaveedhu naalukkunaal viruthiyadaindhaan; senaigalin thevanaagiya karthar avanodegooda irundhaar.
தீருவின் ராஜாவாகிய ஈராம் தாவீதினிடத்தில் ஸ்தானாபதிகளையும் கேதுருமரங்களையும், தச்சரையும், கல்தச்சரையும் அனுப்பினான்; அவர்கள் தாவீதுக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டினார்கள்.
theeruvin raajaavaagiya eeraam thaaveedhinidathil sthaanaabadhigalaiyum kedhurumarangalaiyum, thacharaiyum, kaldhacharaiyum anuppinaan; avargal thaaveedhukku oru veettaik kattinaargal.
கர்த்தர் தன்னை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாகத் திடப்படுத்தி, தம்முடைய ஜனமாகிய இஸ்ரவேலினிமித்தம் தன்னுடைய ராஜ்யத்தை உயர்த்தினார் என்று தாவீது கண்டறிந்தபோது,
karthar thannai isravelinmel raajaavaagath thidappaduthi, thammudaiya janamaagiya isravelinimitham thannudaiya raajyathai uyarthinaar endru thaaveedhu kandarindhabodhu,
அவன் எப்ரோனிலிருந்து வந்தபின்பு, எருசலேமில் இன்னும் அதிகமான மறுமனையாட்டிகளையும் ஸ்திரீகளையும் கொண்டான்; இன்னும் அதிக குமாரரும் குமாரத்திகளும் தாவீதுக்குப் பிறந்தார்கள்.
avan epronilirundhu vandhabinbu, erusalemil innum adhigamaana marumanaiyaattigalaiyum sthireegalaiyum kondaan; innum adhiga kumaararum kumaarathigalum thaaveedhukkup pirandhaargal.
எருசலேமில் அவனுக்குச் சம்முவா, சோபா, நாத்தான், சாலொமோன்.
erusalemil avanukkuch sammuvaa, sobaa, naathaan, saalomon.
இப்பார், எலிசூவா, நெப்பேக், யப்பியா,
ippaar, elisoovaa, neppek, yappiyaa,
எலிஷாமா, எலியாதா, எலிப்பேலேத் என்னும் பேர்களையுடைய குமாரர் பிறந்தார்கள்.
elishaamaa, eliyaadhaa, elippeleth ennum pergalaiyudaiya kumaarar pirandhaargal.
தாவீதை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம்பண்ணினார்கள் என்று பெலிஸ்தர் கேள்விப்பட்டபோது அவர்கள் எல்லாரும் தாவீதைத் தேடும்படிவந்தார்கள்; அதைத் தாவீது கேட்டபோது, ஒரு அரணிப்பான இடத்துக்குப்போனான்.
thaaveedhai isravelinmel raajaavaaga abishegambanninaargal endru pelisthar kelvippattabodhu avargal ellaarum thaaveedhaith thedumbadivandhaargal; adhaith thaaveedhu kettabodhu, oru aranippaana idathukkupponaan.
பெலிஸ்தரோ வந்து, ரெப்பாயீம் பள்ளத்தாக்கிலே பரவியிருந்தார்கள்.
pelistharo vandhu, reppaayeem pallathaakkilae paraviyirundhaargal.
பெலிஸ்தருக்கு விரோதமாய்ப்போகலாமா, அவர்களை என் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பீரா என்று தாவீது கர்த்தரிடத்தில் விசாரித்தபோது, கர்த்தர்: போ, பெலிஸ்தரை உன் கையில் நிச்சயமாய் ஒப்புக்கொடுப்பேன் என்று தாவீதுக்குச் சொன்னார்.
pelistharukku virodhamaayppogalaamaa, avargalai en kaiyil oppukkoduppeeraa endru thaaveedhu kartharidathil visaarithabodhu, karthar: po, pelistharai un kaiyil nichayamaay oppukkoduppen endru thaaveedhukkuch sonnaar.
தாவீது பாகால் பிராசீமுக்கு வந்து, அங்கே அவர்களை முறிய அடித்து, தண்ணீர்கள் உடைத்தோடுகிறதுபோல, கர்த்தர் என் சத்துருக்களை எனக்கு முன்பாக உடைத்து ஓடப்பண்ணினார் என்று சொல்லி, அதினிமித்தம் அந்த ஸ்தலத்திற்குப் பாகால்பிராசீம் என்று பேரிட்டான்.
thaaveedhu paagaal piraaseemukku vandhu, angae avargalai muriya adithu, thanneergal udaithodugiradhubola, karthar en sathurukkalai enakku munbaaga udaithu odappanninaar endru solli, adhinimitham andha sthalathirkup paagaalbiraaseem endru perittaan.
அங்கே பெலிஸ்தர் தங்கள் விக்கிரகங்களைவிட்டு ஓடிப்போனார்கள்; அவைகளைத் தாவீதும் அவன் மனுஷரும் சுட்டெரித்தார்கள்.
angae pelisthar thangal vikkiragangalaivittu odipponaargal; avaigalaith thaaveedhum avan manusharum sutterithaargal.
பெலிஸ்தர் திரும்பவும் வந்து, ரெப்பாயீம் பள்ளத்தாக்கிலே இறங்கினார்கள்.
pelisthar thirumbavum vandhu, reppaayeem pallathaakkilae iranginaargal.
தாவீது கர்த்தரிடத்தில் விசாரித்ததற்கு, அவர்: நீ நேராய்ப் போகாமல், அவர்களுக்குப் பின்னாலே சுற்றி, முசுக்கட்டைச் செடிகளுக்கு எதிரேயிருந்து, அவர்கள்மேல் பாய்ந்து,
thaaveedhu kartharidathil visaarithadharku, avar: nee neraayp pogaamal, avargalukkup pinnaalae sutri, musukkattaich sedigalukku edhireyirundhu, avargalmel paayndhu,
முசுக்கட்டைச் செடிகளின் துணிகளிலே செல்லுகிற இரைச்சலை நீ கேட்கும்போது, சீக்கிரமாய் எழும்பிப்போ; அப்பொழுது பெலிஸ்தரின் பாளயத்தைமுறிய அடிக்க, கர்த்தர் உனக்கு முன்பாகப் புறப்பட்டிருப்பார் என்றார்.
musukkattaich sedigalin thunigalilae sellugira iraichalai nee ketkumbodhu, seekkiramaay ezhumbippo; appozhudhu pelistharin paalayathaimuriya adikka, karthar unakku munbaagap purappattiruppaar endraar.
முசுக்கட்டைச் செடிகளின் நுனிகளிலே செல்லுகிற இரைச்சலை நீ கேட்கும்போது, சீக்கிரமாய் எழும்பிப்போ; அப்பொழுது பெலிஸ்தரின் பாளயத்தை முறிய அடிக்க, கர்த்தர் உனக்கு முன்பாகப் புறப்பட்டிருப்பார் என்றார்.
musukkattaich sedigalin nunigalilae sellugira iraichalai nee ketkumbodhu, seekkiramaay ezhumbippo; appozhudhu pelistharin paalayathai muriya adikka, karthar unakku munbaagap purappattiruppaar endraar.
