2 கொரிந்தியர் 4 2 Corinthians 4 in Tamil and Tanglish

இப்படிப்பட்ட ஊழியத்தை உடையவர்களாகிய நாங்கள் இரக்கம் பெற்றிருப்பதால் சோர்ந்துபோகிறதில்லை.

ippadippatta oozhiyathai udaiyavargalaagiya naangal irakkam petriruppadhaal sorndhubogiradhillai.

வெட்கமான அந்தரங்க காரியங்களை நாங்கள் வெறுத்து, தந்திரமாய் நடவாமலும், தேவ வசனத்தைப் புரட்டாமலும், சத்தியத்தை வெளிப்படுத்துகிறதினாலே தேவனுக்கு முன்பாக எல்லா மனுஷருடைய மனச்சாட்சிக்கும் எங்களை உத்தமரென்று விளங்கப்பண்ணுகிறோம்.

vetkamaana andharanga kaariyangalai naangal veruthu, thandhiramaay nadavaamalum, theva vasanathaip purattaamalum, sathiyathai velippaduthugiradhinaalae thevanukku munbaaga ellaa manusharudaiya manachaatsikkum engalai uthamarendru vilangappannugirom.

எங்கள் சுவிசேஷம் மறைபொருளாயிருந்தால், கெட்டுப்போகிறவர்களுக்கு அது மறைபொருளாயிருக்கும்.

engal suvisesham maraiborulaayirundhaal, kettuppogiravargalukku adhu maraiborulaayirukkum.

தேவனுடைய சாயலாயிருக்கிற கிறிஸ்துவின் மகிமையான சுவிசேஷத்தின் ஒளி அவிசுவாசிகளாகிய அவர்களுக்குப் பிரகாசமாயிராதபடிக்கு, இப்பிரபஞ்சத்தின் தேவனானவன் அவர்களுடைய மனதைக் குருடாக்கினான்.

thevanudaiya saayalaayirukkira kiristhuvin magimaiyaana suviseshathin oli avisuvaasigalaagiya avargalukkup piragaasamaayiraadhabadikku, ippirabanjathin thevanaanavan avargaludaiya manadhaik kurudaakkinaan.

நாங்கள் எங்களையே பிரசங்கியாமல், கிறிஸ்து இயேசுவைக் கர்த்தரென்றும், எங்களையோ இயேசுவினிமித்தம் உங்கள் ஊழியக்காரரென்றும் பிரசங்கிக்கிறோம்.

naangal engalaiyae pirasangiyaamal, kiristhu yesuvaik kartharendrum, engalaiyo yesuvinimitham ungal oozhiyakkaararendrum pirasangikkirom.

இருளிலிருந்து வெளிச்சத்தைப் பிரகாசிக்கச்சொன்ன தேவன் இயேசுவின் முகத்திலுள்ள தமது மகிமையின் அறிவாகிய ஒளியைத் தோன்றப்பண்ணும்பொருட்டாக, எங்கள் இருதயங்களிலே பிரகாசித்தார்.

irulilirundhu velichathaip piragaasikkachonna thevan yesuvin mugathilulla thamadhu magimaiyin arivaagiya oliyaith thondrappannumboruttaaga, engal irudhayangalilae piragaasithaar.

இந்த மகத்துவமுள்ள வல்லமை எங்களால் உண்டாயிராமல், தேவனால் உண்டாயிருக்கிறதென்று விளங்கும்படி, இந்தப் பொக்கிஷத்தை மண்பாண்டங்களில் பெற்றிருக்கிறோம்.

indha magathuvamulla vallamai engalaal undaayiraamal, thevanaal undaayirukkiradhendru vilangumbadi, indhap pokkishathai manbaandangalil petrirukkirom.

நாங்கள் எப்பக்கத்திலும் நெருக்கப்பட்டும் ஒடுங்கிப்போகிறதில்லை; கலக்கமடைந்தும் மனமுறிவடைகிறதில்லை;

naangal eppakkathilum nerukkappattum odungippogiradhillai; kalakkamadaindhum manamurivadaigiradhillai;

துன்பப்படுத்தப்பட்டும் கைவிடப்படுகிறதில்லை; கீழே தள்ளப்பட்டும் மடிந்து போகிறதில்லை.

thunbappaduthappattum kaividappadugiradhillai; keezhae thallappattum madindhu pogiradhillai.

கர்த்தராகிய இயேசுவினுடைய ஜீவனும் எங்கள் சரீரத்திலே விளங்கும்படிக்கு, இயேசுவின் மரணத்தை எப்பொழுதும் எங்கள் சரீரத்தில் சுமந்து திரிகிறோம்.

kartharaagiya yesuvinudaiya jeevanum engal sareerathilae vilangumbadikku, yesuvin maranathai eppozhudhum engal sareerathil sumandhu thirigirom.

எப்படியெனில், சாவுக்கினமான எங்கள் மாம்சத்திலே இயேசுவினுடைய ஜீவனும் விளங்கும்படிக்கு உயிரோடிருக்கிற நாங்கள் எப்பொழுதும் இயேசுவினிமித்தம் மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகிறோம்.

eppadiyenil, saavukkinamaana engal maamsathilae yesuvinudaiya jeevanum vilangumbadikku uyirodirukkira naangal eppozhudhum yesuvinimitham maranathirku oppukkodukkappadugirom.

இப்படி மரணமானது எங்களிடத்திலும், ஜீவனானது உங்களிடத்திலும் பெலன்செய்கிறது.

ippadi maranamaanadhu engalidathilum, jeevanaanadhu ungalidathilum pelanseygiradhu.

விசுவாசித்தேன், ஆகையால் பேசினேன் என்று எழுதியிருக்கிறபடி, நாங்களும் அந்த விசுவாசத்தின் ஆவியை உடையவர்களாயிருந்து, விசுவாசிக்கிறடியால் பேசுகிறோம்.

visuvaasithen, aagaiyaal pesinen endru ezhudhiyirukkirabadi, naangalum andha visuvaasathin aaviyai udaiyavargalaayirundhu, visuvaasikkiradiyaal pesugirom.

கர்த்தராகிய இயேசுவை எழுப்பினவர் எங்களையும் இயேசுவைக்கொண்டு எழுப்பி உங்களுடனேகூடத் தமக்குமுன்பாக நிறுத்துவாரென்று அறிந்திருக்கிறோம்.

kartharaagiya yesuvai ezhuppinavar engalaiyum yesuvaikkondu ezhuppi ungaludanegoodath thamakkumunbaaga niruthuvaarendru arindhirukkirom.

தேவனுடைய மகிமை விளங்குவதற்கேதுவாகக் கிருபையானது அநேகருடைய ஸ்தோத்திரத்தினாலே பெருகும்படிக்கு இவையெல்லாம் உங்கள்நிமித்தம் உண்டாயிருக்கிறது.

thevanudaiya magimai vilanguvadharkedhuvaagak kirubaiyaanadhu anegarudaiya sthothirathinaalae perugumbadikku ivaiyellaam ungalnimitham undaayirukkiradhu.

ஆனபடியினாலே நாங்கள் சோர்ந்துபோகிறதில்லை; எங்கள் புறம்பான மனுஷனானது அழிந்தும், உள்ளான மனுஷனானது நாளுக்குநாள் புதிதாக்கப்படுகிறது.

aanabadiyinaalae naangal sorndhubogiradhillai; engal purambaana manushanaanadhu azhindhum, ullaana manushanaanadhu naalukkunaal pudhidhaakkappadugiradhu.

மேலும் காணப்படுகிறவைகளையல்ல, காணப்படாதவைகளை நோக்கியிருக்கிற நமக்கு அதிசீக்கிரத்தில் நீங்கும் இலேசான நம்முடைய உபத்திரவம் மிகவும் அதிகமான நித்திய கனமகிமையை உண்டாக்குகிறது.

melum kaanappadugiravaigalaiyalla, kaanappadaadhavaigalai nokkiyirukkira namakku adhiseekkirathil neengum ilesaana nammudaiya ubathiravam migavum adhigamaana nithiya kanamagimaiyai undaakkugiradhu.

ஏனெனில், காணப்படுகிறவைகள் அநித்தியமானவைகள், காணப்படாதவைகளோ நித்தியமானவைகள்.

enenil, kaanappadugiravaigal anithiyamaanavaigal, kaanappadaadhavaigalo nithiyamaanavaigal.