நீதிமொழிகள் 28 Proverbs 28 in Tamil and Tanglish

ஒருவனும் தொடராதிருந்தும் துன்மார்க்கர் ஓடிப்போகிறார்கள்; நீதிமான்களோ சிங்கத்தைப்போலே தைரியமாயிருக்கிறார்கள்.

oruvanum thodaraadhirundhum thunmaarkkar odippogiraargal; needhimaangalo singathaippolae thairiyamaayirukkiraargal.

தேசத்தின் பாவத்தினிமித்தம் அதின் அதிகாரிகள் அநேகராயிருக்கிறார்கள்; புத்தியும் அறிவுமுள்ள மனுஷனாலோ அதின் நற்சீர் நீடித்திருக்கும்.

thesathin paavathinimitham adhin adhigaarigal anegaraayirukkiraargal; puthiyum arivumulla manushanaalo adhin narseer needithirukkum.

ஏழைகளை ஒடுக்குகிற தரித்திரன் ஆகாரம் விளையாதபடி வெள்ளமாய் அடித்துக்கொண்டுபோகிற மழையைப்போலிருக்கிறான்.

ezhaigalai odukkugira tharithiran aagaaram vilaiyaadhabadi vellamaay adithukkondubogira mazhaiyaippolirukkiraan.

வேதப்பிரமாணத்தை விட்டு விலகுகிறவர்கள் துன்மார்க்கரைப் புகழுகிறார்கள்; வேதப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களோ அவர்களோடே போராடுகிறார்கள்.

vedhappiramaanathai vittu vilagugiravargal thunmaarkkaraip pugazhugiraargal; vedhappiramaanathaik kaikkollugiravargalo avargalodae poraadugiraargal.

துஷ்டர் நியாயத்தை அறியார்கள்; கர்த்தரைத் தேடுகிறவர்களோ சகலத்தையும் அறிவார்கள்.

thushtar niyaayathai ariyaargal; kartharaith thedugiravargalo sagalathaiyum arivaargal.

இருவழிகளில் நடக்கிற திரியாவரக்காரன் ஐசுவரியவானாயிருந்தாலும், நேர்மையாய் நடக்கிற தரித்திரன் அவனிலும் வாசி.

iruvazhigalil nadakkira thiriyaavarakkaaran aisuvariyavaanaayirundhaalum, nermaiyaay nadakkira tharithiran avanilum vaasi.

வேதப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் விவேகமுள்ள புத்திரன்; போஜனப்பிரியருக்குத் தோழனாயிருக்கிறவனோ தன் தகப்பனை அவமானப்படுத்துகிறான்.

vedhappiramaanathaik kaikkollugiravan vivegamulla puthiran; pojanappiriyarukkuth thozhanaayirukkiravano than thagappanai avamaanappaduthugiraan.

அநியாய வட்டியினாலும் ஆதாயத்தினாலும் தன் ஆஸ்தியைப் பெருகப்பண்ணுகிறவன், தரித்திரர்பேரில் இரங்குகிறவனுக்காக அதைச் சேகரிக்கிறான்.

aniyaaya vattiyinaalum aadhaayathinaalum than aasthiyaip perugappannugiravan, tharithirarberil irangugiravanukkaaga adhaich segarikkiraan.

வேதத்தைக் கேளாதபடி தன்செவியை விலக்குகிறவனுடைய ஜெபமும் அருவருப்பானது.

vedhathaik kelaadhabadi thanseviyai vilakkugiravanudaiya jebamum aruvaruppaanadhu.

உத்தமர்களை மோசப்படுத்தி, பொல்லாத வழியிலே நடத்துகிறவன் தான் வெட்டின குழியில் தானே விழுவான்; உத்தமர்களோ நன்மையைச் சுதந்தரிப்பார்கள்.

uthamargalai mosappaduthi, pollaadha vazhiyilae nadathugiravan thaan vettina kuzhiyil thaanae vizhuvaan; uthamargalo nanmaiyaich sudhandharippaargal.

ஐசுவரியவான் தன் பார்வைக்கு ஞானவான்; புத்தியுள்ள தரித்திரனோ அவனைப் பரிசோதிக்கிறான்.

aisuvariyavaan than paarvaikku njaanavaan; puthiyulla tharithirano avanaip parisodhikkiraan.

நீதிமான்கள் களிகூரும்போது மகா கொண்டாட்டம் உண்டாகும்; துன்மார்க்கர் எழும்பும்போதோ மனுஷர் மறைந்துகொள்ளுகிறார்கள்.

needhimaangal kaligoorumbodhu magaa kondaattam undaagum; thunmaarkkar ezhumbumbodho manushar maraindhugollugiraargal.

தன் பாவங்களை மறைக்கிறவன் வாழ்வடையமாட்டான்; அவைகளை அறிக்கை செய்து விட்டுவிடுகிறவனோ இரக்கம் பெறுவான்.

than paavangalai maraikkiravan vaazhvadaiyamaattaan; avaigalai arikkai seydhu vittuvidugiravano irakkam peruvaan.

எப்பொழுதும் பயந்திருக்கிறவன் பாக்கியவான்; தன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்துகிறவனோ தீங்கில் விழுவான்.

eppozhudhum payandhirukkiravan paakkiyavaan; than irudhayathaik kadinappaduthugiravano theengil vizhuvaan.

ஏழை ஜனங்களை ஆளும் துஷ்ட அதிகாரி கெர்ச்சிக்கும் சிங்கத்துக்கும் அலைந்துதிரிகிற கரடிக்கும் ஒப்பாயிருக்கிறான்.

ezhai janangalai aalum thushta adhigaari kerchikkum singathukkum alaindhudhirigira karadikkum oppaayirukkiraan.

பிரபு புத்தியீனனாயிருந்தால் அவன் செய்யும் இடுக்கண் மிகுதி; பொருளாசையை வெறுக்கிறவன் தீர்க்காயுசைப் பெறுவான்.

pirabu puthiyeenanaayirundhaal avan seyyum idukkan migudhi; porulaasaiyai verukkiravan theerkkaayusaip peruvaan.

இரத்தப்பழிக்காக ஒடுக்கப்பட்டவன் குழியில் ஒளிக்க ஓடிவந்தால், அவனை ஆதரிக்கவேண்டாம்.

irathappazhikkaaga odukkappattavan kuzhiyil olikka odivandhaal, avanai aadharikkavendaam.

உத்தமனாய் நடக்கிறவன் இரட்சிக்கப்படுவான்; மாறுபாடான இருவழியில் நடக்கிறவனோ அவற்றில் ஒன்றிலே விழுவான்.

uthamanaay nadakkiravan iratsikkappaduvaan; maarubaadaana iruvazhiyil nadakkiravano avatril ondrilae vizhuvaan.

தன் நிலத்தைப் பயிரிடுகிறவன் ஆகாரத்தால் திருப்தியாவான்; வீணரைப் பின்பற்றுகிறவனோ வறுமையால் நிறைந்திருப்பான்.

than nilathaip payiridugiravan aagaarathaal thirupthiyaavaan; veenaraip pinbatrugiravano varumaiyaal niraindhiruppaan.

உண்மையுள்ள மனுஷன் பரிபூரண ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுவான்; ஐசுவரியவானாகிறதற்குத் தீவிரிக்கிறவனோ ஆக்கினைக்குத் தப்பான்.

unmaiyulla manushan pariboorana aaseervaadhangalaip peruvaan; aisuvariyavaanaagiradharkuth theevirikkiravano aakkinaikkuth thappaan.

முகதாட்சிணியம் நல்லதல்ல, முகதாட்சிணியமுள்ளவன் ஒரு துண்டு அப்பத்துக்காக அநியாயஞ்செய்வான்.

mugadhaatsiniyam nalladhalla, mugadhaatsiniyamullavan oru thundu appathukkaaga aniyaayanjeyvaan.

வன்கண்ணன் செல்வனாகிறதற்குப் பதறுகிறான், வறுமை தனக்கு வருமென்று அறியாதிருக்கிறான்.

vangannan selvanaagiradharkup padharugiraan, varumai thanakku varumendru ariyaadhirukkiraan.

தன் நாவினால் முகஸ்துதி பேசுகிறவனைப்பார்க்கிலும், கடிந்துகொள்ளுகிறவன் முடிவில் அங்கீகாரம் பெறுவான்.

than naavinaal mugasthudhi pesugiravanaippaarkkilum, kadindhugollugiravan mudivil angeegaaram peruvaan.

தன் தகப்பனையும் தன் தாயையும் கொள்ளையிட்டு, அது துரோகமல்ல என்பவன் பாழ்க்கடிக்கிற மனுஷனுக்குத் தோழன்.

than thagappanaiyum than thaayaiyum kollaiyittu, adhu thurogamalla enbavan paazhkkadikkira manushanukkuth thozhan.

பெருநெஞ்சன் வழக்கைக் கொளுவுகிறான்; கர்த்தரை நம்புகிறவனோ செழிப்பான்.

perunenjan vazhakkaik koluvugiraan; kartharai nambugiravano sezhippaan.

தன் இருதயத்தை நம்புகிறவன் மூடன்; ஞானமாய் நடக்கிறவனோ இரட்சிக்கப்படுவான்.

than irudhayathai nambugiravan moodan; njaanamaay nadakkiravano iratsikkappaduvaan.

தரித்திரருக்குக் கொடுப்பவன் தாழ்ச்சியடையான்; தன் கண்களை ஏழைகளுக்கு விலக்குகிறவனுக்கோ அநேக சாபங்கள் வரும்.

tharithirarukkuk koduppavan thaazhchiyadaiyaan; than kangalai ezhaigalukku vilakkugiravanukko anega saabangal varum.

துன்மார்க்கர் எழும்பும்போது மனுஷர் மறைந்துகொள்ளுகிறார்கள்; அவர்கள் அழியும்போதோ நீதிமான்கள் பெருகுகிறார்கள்.

thunmaarkkar ezhumbumbodhu manushar maraindhugollugiraargal; avargal azhiyumbodho needhimaangal perugugiraargal.