Matthew 6 · 34 verses
மனுஷர் காணவேண்டுமென்று அவர்களுக்கு முன்பாக உங்கள் தர்மத்தைச் செய்யாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; செய்தால் பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதாவினிடத்தில் உங்களுக்குப் பலனில்லை.
manushar kaanavendumendru avargalukku munbaaga ungal tharmathaich seyyaadhabadikku echarikkaiyaayirungal; seydhaal paralogathilirukkira ungal pidhaavinidathil ungalukkup palanillai.
ஆகையால் நீ தர்மஞ்செய்யும்போது மனுஷரால் புகழப்படுவதற்கு, மாயக்காரர் ஆலயங்களிலும் வீதிகளிலும் செய்வதுபோல, உனக்கு முன்பாக தாரை ஊதுவியாதே; அவர்கள் தங்கள் பலனை அடைந்து தீர்ந்ததென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
aagaiyaal nee tharmanjeyyumbodhu manusharaal pugazhappaduvadharku, maayakkaarar aalayangalilum veedhigalilum seyvadhubola, unakku munbaaga thaarai oodhuviyaadhae; avargal thangal palanai adaindhu theerndhadhendru meyyaagavae ungalukkuch sollugiren.
நீயோ தர்மஞ்செய்யும்போது, உன் தர்மம் அந்தரங்கமாயிருப்பதற்கு, உன் வலது கை செய்கிறது உன் இடது கை அறியாதிருக்கக்கடவது;
neeyo tharmanjeyyumbodhu, un tharmam andharangamaayiruppadharku, un valadhu kai seygiradhu un idadhu kai ariyaadhirukkakkadavadhu;
அப்பொழுது அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற உன் பிதா தாமே உனக்கு வெளியரங்கமாய்ப் பலனளிப்பார்.
appozhudhu andharangathil paarkkira un pidhaa thaamae unakku veliyarangamaayp palanalippaar.
அன்றியும் நீ ஜெபம்பண்ணும்போது மாயக்காரரைப் போலிருக்கவேண்டாம்; மனுஷர் காணும்படியாக அவர்கள் ஜெப ஆலயங்களிலும் வீதிகளின் சந்திகளிலும் நின்று ஜெபம்பண்ண விரும்புகிறார்கள்; அவர்கள் தங்கள் பலனை அடைந்து தீர்ந்ததென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
andriyum nee jebambannumbodhu maayakkaararaip polirukkavendaam; manushar kaanumbadiyaaga avargal jeba aalayangalilum veedhigalin sandhigalilum nindru jebambanna virumbugiraargal; avargal thangal palanai adaindhu theerndhadhendru meyyaagavae ungalukkuch sollugiren.
நீயோ ஜெபம்பண்ணும்போது, உன் அறைவீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, உன் கதவைப்பூட்டி, அந்தரங்கத்திலிருக்கிற உன் பிதாவை நோக்கி ஜெபம்பண்ணு; அப்பொழுது அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற உன் பிதா வெளியரங்கமாய் உனக்குப் பலனளிப்பார்.
neeyo jebambannumbodhu, un araiveettukkul piravesithu, un kadhavaippootti, andharangathilirukkira un pidhaavai nokki jebambannu; appozhudhu andharangathil paarkkira un pidhaa veliyarangamaay unakkup palanalippaar.
அன்றியும் நீங்கள் ஜெபம்பண்ணும்போது, அஞ்ஞானிகளைப்போல வீண் வார்த்தைகளை அலப்பாதேயுங்கள்; அவர்கள், அதிக வசனிப்பினால் தங்கள் ஜெபம் கேட்கப்படுமென்று நினைக்கிறார்கள்.
andriyum neengal jebambannumbodhu, anjnjaanigalaippola veen vaarthaigalai alappaadheyungal; avargal, adhiga vasanippinaal thangal jebam ketkappadumendru ninaikkiraargal.
அவர்களைப்போல நீங்கள் செய்யாதிருங்கள்; உங்கள் பிதாவை நோக்கி நீங்கள் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதற்கு முன்னமே உங்களுக்கு இன்னது தேவை என்று அவர் அறிந்திருக்கிறார்.
avargalaippola neengal seyyaadhirungal; ungal pidhaavai nokki neengal vendikkollugiradharku munnamae ungalukku innadhu thevai endru avar arindhirukkiraar.
நீங்கள் ஜெபம்பண்ணவேண்டிய விதமாவது; பரமண்டலங்களிலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய நாமம் பரிசுத்தப்படுவதாக;
neengal jebambannavendiya vidhamaavadhu; paramandalangalilirukkira engal pidhaavae, ummudaiya naamam parisuthappaduvadhaaga;
உம்முடைய ராஜ்யம் வருவதாக; உம்முடைய சித்தம் பரமண்டலத்திலே செய்யப்படுகிறதுபோல பூமியிலேயும் செய்யப்படுவதாக.
ummudaiya raajyam varuvadhaaga; ummudaiya sitham paramandalathilae seyyappadugiradhubola poomiyileyum seyyappaduvadhaaga.
எங்களுக்கு வேண்டிய ஆகாரத்தை இன்று எங்களுக்குத் தாரும்.
engalukku vendiya aagaarathai indru engalukkuth thaarum.
எங்கள் கடனாளிகளுக்கு நாங்கள் மன்னிக்கிறதுபோல எங்கள் கடன்களை எங்களுக்கு மன்னியும்.
engal kadanaaligalukku naangal mannikkiradhubola engal kadangalai engalukku manniyum.
எங்களைச் சோதனைக்குட்படப்பண்ணாமல், தீமையினின்று எங்களை இரட்சித்துக்கொள்ளும், ராஜ்யமும், வல்லமையும், மகிமையும் என்றென்றைக்கும் உம்முடையவைகளே, ஆமென், என்பதே.
engalaich sodhanaikkutpadappannaamal, theemaiyinindru engalai iratsithukkollum, raajyamum, vallamaiyum, magimaiyum endrendraikkum ummudaiyavaigalae, aamen, enbadhae.
மனுஷருடைய தப்பிதங்களை நீங்கள் அவர்களுக்கு மன்னித்தால், உங்கள் பரமபிதா உங்களுக்கும் மன்னிப்பார்.
manusharudaiya thappidhangalai neengal avargalukku mannithaal, ungal paramabidhaa ungalukkum mannippaar.
மனுஷருடைய தப்பிதங்களை நீங்கள் அவர்களுக்கு மன்னியாதிருந்தால், உங்கள் பிதா உங்கள் தப்பிதங்களையும் மன்னியாதிருப்பார்.
manusharudaiya thappidhangalai neengal avargalukku manniyaadhirundhaal, ungal pidhaa ungal thappidhangalaiyum manniyaadhiruppaar.
நீங்கள் உபவாசிக்கும்போது, மாயக்காரைப்போல முகவாடலாய் இராதேயுங்கள்; அவர்கள் உபவாசிக்கிறதை மனுஷர் காணும் பொருட்டாக, தங்கள் முகங்களை வாடப்பண்ணுகிறார்கள்; அவர்கள் தங்கள் பலனை அடைந்து தீர்ந்ததென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
neengal ubavaasikkumbodhu, maayakkaaraippola mugavaadalaay iraadheyungal; avargal ubavaasikkiradhai manushar kaanum poruttaaga, thangal mugangalai vaadappannugiraargal; avargal thangal palanai adaindhu theerndhadhendru meyyaagavae ungalukkuch sollugiren.
நீயோ உபவாசிக்கும்போது, அந்த உபவாசம் மனுஷர்களுக்குக் காணப்படாமல், அந்தரங்கத்திலிருக்கிற உன் பிதாவுக்கே காணப்படும்படியாக, உன் தலைக்கு எண்ணெய் பூசி, உன் முகத்தைக் கழுவு.
neeyo ubavaasikkumbodhu, andha ubavaasam manushargalukkuk kaanappadaamal, andharangathilirukkira un pidhaavukkae kaanappadumbadiyaaga, un thalaikku enney poosi, un mugathaik kazhuvu.
அப்பொழுது, அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற உன் பிதா உனக்கு வெளியரங்கமாய்ப் பலனளிப்பார்.
appozhudhu, andharangathil paarkkira un pidhaa unakku veliyarangamaayp palanalippaar.
பூமியிலே உங்களுக்குப் பொக்கிஷங்களைச் சேர்த்து வைக்கவேண்டாம்; இங்கே பூச்சியும் துருவும் அவைகளைக் கெடுக்கும்; இங்கே திருடரும் கன்னமிட்டுத் திருடுவார்கள்.
poomiyilae ungalukkup pokkishangalaich serthu vaikkavendaam; ingae poochiyum thuruvum avaigalaik kedukkum; ingae thirudarum kannamittuth thiruduvaargal.
பரலோகத்திலே உங்கள் பொக்கிஷங்களைச் சேர்த்து வையுங்கள்; அங்கே பூச்சியாவது துருவாவது கெடுக்கிறதும் இல்லை; அங்கே திருடர் கன்னமிட்டுத் திருடுகிறதும் இல்லை.
paralogathilae ungal pokkishangalaich serthu vaiyungal; angae poochiyaavadhu thuruvaavadhu kedukkiradhum illai; angae thirudar kannamittuth thirudugiradhum illai.
உங்கள் பொக்கிஷம் எங்கேயிருக்கிறதோ அங்கே உங்கள் இருதயமும் இருக்கும்.
ungal pokkisham engeyirukkiradho angae ungal irudhayamum irukkum.
கண்ணானது சரீரத்தின் விளக்காயிருக்கிறது; உன் கண் தெளிவாயிருந்தால், உன் சரீரம் முழுவதும் வெளிச்சமாயிருக்கும்.
kannaanadhu sareerathin vilakkaayirukkiradhu; un kan thelivaayirundhaal, un sareeram muzhuvadhum velichamaayirukkum.
உன் கண் கெட்டதாயிருந்தால், உன் சரீரம் முழுவதும் இருட்டாயிருக்கும்; இப்படி உன்னிலுள்ள வெளிச்சம் இருளாயிருந்தால், அவ்விருள் எவ்வளவு அதிகமாயிருக்கும்!
un kan kettadhaayirundhaal, un sareeram muzhuvadhum iruttaayirukkum; ippadi unnilulla velicham irulaayirundhaal, avvirul evvalavu adhigamaayirukkum!
இரண்டு எஜமான்களுக்கு ஊழியம் செய்ய ஒருவனாலும் கூடாது; ஒருவனைப் பகைத்து ஒருவனைச் சிநேகிப்பான். அல்லது ஒருவனைப் பற்றிக்கொண்டு மற்றவனை அசட்டைபண்ணுவான்; தேவனுக்கும் உலகப் பொருளுக்கும் ஊழியஞ்செய்ய உங்களால் கூடாது.
irandu ejamaangalukku oozhiyam seyya oruvanaalum koodaadhu; oruvanaip pagaithu oruvanaich sinegippaan. alladhu oruvanaip patrikkondu matravanai asattaibannuvaan; thevanukkum ulagap porulukkum oozhiyanjeyya ungalaal koodaadhu.
ஆகையால் என்னத்தை உண்போம், என்னத்தைக் குடிப்போம் என்று உங்கள் ஜீவனுக்காகவும்; என்னத்தை உடுப்போம் என்று உங்கள் சரீரத்துக்காகவும் கவலைப்படாதிருங்கள் என்று, உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஆகாரத்தைப் பார்க்கிலும் ஜீவனும், உடையைப்பார்க்கிலும் சரீரமும் விசேஷித்தவைகள் அல்லவா?
aagaiyaal ennathai unbom, ennathaik kudippom endru ungal jeevanukkaagavum; ennathai uduppom endru ungal sareerathukkaagavum kavalaippadaadhirungal endru, ungalukkuch sollugiren; aagaarathaip paarkkilum jeevanum, udaiyaippaarkkilum sareeramum viseshithavaigal allavaa?
ஆகாயத்துப் பட்சிகளைக் கவனித்துப்பாருங்கள்; அவைகள் விதைக்கிறதுமில்லை, அறுக்கிறதுமில்லை, களஞ்சியங்களில் சேர்த்துவைக்கிறதுமில்லை; அவைகளையும் உங்கள் பரமபிதா பிழைப்பூட்டுகிறார்; அவைகளைப்பார்க்கிலும் நீங்கள் விசேஷித்தவர்கள் அல்லவா?
aagaayathup patsigalaik kavanithuppaarungal; avaigal vidhaikkiradhumillai, arukkiradhumillai, kalanjiyangalil serthuvaikkiradhumillai; avaigalaiyum ungal paramabidhaa pizhaippoottugiraar; avaigalaippaarkkilum neengal viseshithavargal allavaa?
கவலைப்படுகிறதினாலே உங்களில் எவன் தன் சரீர அளவோடு ஒரு முழத்தைக் கூட்டுவான்?
kavalaippadugiradhinaalae ungalil evan than sareera alavodu oru muzhathaik koottuvaan?
உடைக்காகவும் நீங்கள் கவலைப்படுகிறதென்ன? காட்டுப்புஷ்பங்கள் எப்படி வளருகிறதென்பதைக் கவனித்துப்பாருங்கள். அவைகள் உழைக்கிறதுமில்லை, நூற்கிறதுமில்லை;
udaikkaagavum neengal kavalaippadugiradhenna? kaattuppushpangal eppadi valarugiradhenbadhaik kavanithuppaarungal. avaigal uzhaikkiradhumillai, noorkiradhumillai;
என்றாலும் சாலொமோன் முதலாய்த் தன் சர்வ மகிமையிலும் அவைகளில் ஒன்றைப்போலாகிலும் உடுத்தியிருந்ததில்லை என்று, உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
endraalum saalomon mudhalaayth than sarva magimaiyilum avaigalil ondraippolaagilum uduthiyirundhadhillai endru, ungalukkuch sollugiren.
அற்ப விசுவாசிகளே! இன்றைக்கு இருந்து நாளைக்கு அடுப்பிலே போடப்படும் காட்டுப் புல்லுக்குத் தேவன் இவ்விதமாக உடுத்துவித்தால், உங்களுக்கு உடுத்துவிப்பது அதிக நிச்சயமல்லவா?
arpa visuvaasigalae! indraikku irundhu naalaikku aduppilae podappadum kaattup pullukkuth thevan ivvidhamaaga uduthuvithaal, ungalukku uduthuvippadhu adhiga nichayamallavaa?
ஆகையால், என்னத்தை உண்போம், என்னத்தைக் குடிப்போம் என்று கவலைப்படாதிருங்கள்.
aagaiyaal, ennathai unbom, ennathaik kudippom endru kavalaippadaadhirungal.
இவைகளையெல்லாம் அஞ்ஞானிகள் நாடித்தேடுகிறார்கள்; இவைகளெல்லாம் உங்களுக்கு வேண்டியவைகள் என்று உங்கள் பரமபிதா அறிந்திருக்கிறார்.
ivaigalaiyellaam anjnjaanigal naadithedugiraargal; ivaigalellaam ungalukku vendiyavaigal endru ungal paramabidhaa arindhirukkiraar.
முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்.
mudhalaavadhu thevanudaiya raajyathaiyum avarudaiya needhiyaiyum thedungal; appozhudhu ivaigalellaam ungalukkuk koodak kodukkappadum.
ஆகையால் நாளைக்காகக் கவலைப்படாதிருங்கள்; நாளையத்தினம் தன்னுடையவைகளுக்காகக் கவலைப்படும். அந்தந்த நாளுக்கு அதினதின் பாடு போதும்.
aagaiyaal naalaikkaagak kavalaippadaadhirungal; naalaiyathinam thannudaiyavaigalukkaagak kavalaippadum. andhandha naalukku adhinadhin paadu podhum.
