Matthew 20 · 34 verses
பரலோகராஜ்யம் வீட்டெஜமானாகிய ஒரு மனுஷனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அவன் தன் திராட்சத்தோட்டத்துக்கு வேலையாட்களை அமர்த்த அதிகாலையிலே புறப்பட்டான்.
paralogaraajyam veettejamaanaagiya oru manushanukku oppaayirukkiradhu; avan than thiraatsathottathukku velaiyaatkalai amartha adhigaalaiyilae purappattaan.
வேலையாட்களுடன் நாளொன்றுக்கு ஒரு பணம் கூலிபேசி, அவர்களைத் தன் திராட்சத்தோட்டத்துக்கு அனுப்பினான்.
velaiyaatkaludan naalondrukku oru panam koolibesi, avargalaith than thiraatsathottathukku anuppinaan.
மூன்றாம் மணி வேளையிலும் அவன் புறப்பட்டுப்போய், கடைத்தெருவிலே சும்மா நிற்கிற வேறு சிலரைக்கண்டு:
moondraam mani velaiyilum avan purappattuppoy, kadaitheruvilae summaa nirkira veru silaraikkandu:
நீங்களும் திராட்சத்தோட்டத்துக்குப் போங்கள்; நியாயமானபடி உங்களுக்கு கூலி கொடுப்பேன் என்றான்; அவர்களும் போனார்கள்.
neengalum thiraatsathottathukkup pongal; niyaayamaanabadi ungalukku kooli koduppen endraan; avargalum ponaargal.
மறுபடியும், ஆறாம் ஒன்பதாம் மணிவேளையிலும் அவன் போய் அப்படியே செய்தான்.
marubadiyum, aaraam onbadhaam manivelaiyilum avan poy appadiyae seydhaan.
பதினோராம் மணிவேளையிலும் அவன்போய், சும்மா நிற்கிற வேறு சிலரைக்கண்டு: நீங்கள் பகல் முழுவதும் இங்கே சும்மா நிற்கிறதென்ன என்று கேட்டான்.
padhinoraam manivelaiyilum avanboy, summaa nirkira veru silaraikkandu: neengal pagal muzhuvadhum ingae summaa nirkiradhenna endru kettaan.
அதற்கு அவர்கள்: ஒருவனும் எங்களுக்கு வேலையிடவில்லை என்றார்கள். அவன் அவர்களை நோக்கி: நீங்களும் திராட்சத்தோட்டத்துக்குப் போங்கள். நியாயமானபடி கூலி பெற்றுக்கொள்வீர்கள் என்றான்.
adharku avargal: oruvanum engalukku velaiyidavillai endraargal. avan avargalai nokki: neengalum thiraatsathottathukkup pongal. niyaayamaanabadi kooli petrukkolveergal endraan.
சாயங்காலத்தில், திராட்சத்தோட்டத்துக்கு எஜமான் தன் காரியக்காரனை நோக்கி: நீ வேலையாட்களை அழைத்து, பிந்திவந்தவர்கள் தொடங்கி முந்திவர்கள்வரைக்கும் அவர்களுக்குக் கூலி கொடு என்றான்.
saayangaalathil, thiraatsathottathukku ejamaan than kaariyakkaaranai nokki: nee velaiyaatkalai azhaithu, pindhivandhavargal thodangi mundhivargalvaraikkum avargalukkuk kooli kodu endraan.
அப்பொழுது பதினோராம் மணிவேளையில் வேலையமர்த்தப்பட்டவர்கள் வந்து ஆளுக்கு ஒவ்வொரு பணம் வாங்கினார்கள்.
appozhudhu padhinoraam manivelaiyil velaiyamarthappattavargal vandhu aalukku ovvoru panam vaanginaargal.
முந்தி அமர்த்தப்பட்டவர்கள் வந்து, தங்களுக்கு அதிக கூலி கிடைக்கும் என்று எண்ணினார்கள், அவர்களும் ஆளுக்கு ஒவ்வொரு பணம் வாங்கினார்கள்.
mundhi amarthappattavargal vandhu, thangalukku adhiga kooli kidaikkum endru enninaargal, avargalum aalukku ovvoru panam vaanginaargal.
வாங்கிக்கொண்டு வீட்டெஜமானை நோக்கி:
vaangikkondu veettejamaanai nokki:
பிந்திவந்தவர்களாகிய இவர்கள் ஒரு மணி நேரமாத்திரம் வேலை செய்தார்கள்; பகலின் கஷ்டத்தையும் வெயிலின் உஷ்ணத்தையும் சகித்த எங்களுக்கு இவர்களைச் சமமாக்கினீரே என்று முறுமுறுத்தார்கள்.
pindhivandhavargalaagiya ivargal oru mani neramaathiram velai seydhaargal; pagalin kashtathaiyum veyilin ushnathaiyum sagitha engalukku ivargalaich samamaakkineerae endru murumuruthaargal.
அவர்களில் ஒருவனுக்கு அவன் பிரதியுத்தரமாக: சிநேகிதனே, நான் உனக்கு அநியாயஞ்செய்யவில்லை; நீ என்னிடத்தில் ஒரு பணத்துக்கு சம்மதிக்கவில்லையா?
avargalil oruvanukku avan piradhiyutharamaaga: sinegidhanae, naan unakku aniyaayanjeyyavillai; nee ennidathil oru panathukku sammadhikkavillaiyaa?
உன்னுடையதை நீ வாங்கிக்கொண்டு போ, உனக்குக் கொடுத்தது போலப் பிந்தி வந்தவனாகிய இவனுக்கும் கொடுப்பது என்னுடைய இஷ்டம்.
unnudaiyadhai nee vaangikkondu po, unakkuk koduthadhu polap pindhi vandhavanaagiya ivanukkum koduppadhu ennudaiya ishtam.
என்னுடையதை என் இஷ்டப்படிச் செய்ய எனக்கு அதிகாரமில்லையா? நான் தயாளனாயிருக்கிறபடியால், நீ வன்கண்ணனாயிருக்கலாமா என்றான்.
ennudaiyadhai en ishtappadich seyya enakku adhigaaramillaiyaa? naan thayaalanaayirukkirabadiyaal, nee vangannanaayirukkalaamaa endraan.
இவ்விதமாக முந்தினோர் பிந்தினோராயும், பிந்தினோர் முந்தினோராயும் இருப்பார்கள்; அழைக்கப்பட்டவர்கள் அநேகர், தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களோ சிலர் என்றார்.
ivvidhamaaga mundhinor pindhinoraayum, pindhinor mundhinoraayum iruppaargal; azhaikkappattavargal anegar, therindhugollappattavargalo silar endraar.
இயேசு எருசலேமுக்குப்போகும்போது, வழியிலே பன்னிரண்டு சீஷரையும் தனியே அழைத்து:
yesu erusalemukkuppogumbodhu, vazhiyilae pannirandu seesharaiyum thaniyae azhaithu:
இதோ, எருசலேமுக்குப்போகிறோம்; மனுஷகுமாரன் பிரதான ஆசாரியரிடத்திலும் வேதபாரகரிடத்திலும் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்; அவர்கள் அவரை மரண ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்த்து,
idho, erusalemukkuppogirom; manushagumaaran piradhaana aasaariyaridathilum vedhabaaragaridathilum oppukkodukkappaduvaar; avargal avarai marana aakkinaikkullaagath theerthu,
அவரைப் பரியாசம்பண்ணவும், வாரினால் அடிக்கவும், சிலுவையில் அறையவும் புறஜாதியாரிடத்தில் ஒப்புக்கொடுப்பார்கள்; ஆகிலும் மூன்றாம் நாளிலே உயிரோடே எழுந்திருப்பார் என்றார்.
avaraip pariyaasambannavum, vaarinaal adikkavum, siluvaiyil araiyavum purajaadhiyaaridathil oppukkoduppaargal; aagilum moondraam naalilae uyirodae ezhundhiruppaar endraar.
அப்பொழுது செபதெயுவின் குமாரருடைய தாய் அவரிடத்தில் வந்து அவரைப்பணிந்து கொண்டு: உம்மிடத்தில் ஒரு விண்ணப்பம் பண்ணவேண்டும் என்றாள்.
appozhudhu sebadheyuvin kumaararudaiya thaay avaridathil vandhu avaraippanindhu kondu: ummidathil oru vinnappam pannavendum endraal.
அவர் அவளை நோக்கி: உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார். அதற்கு அவள்: உம்முடைய ராஜ்யத்திலே என் குமாரராகிய இவ்விரண்டுபேரில் ஒருவன் உமது வலது பாரிசத்திலும், ஒருவன் உமது இடதுபாரிசத்திலும் உட்கார்ந்திருக்கும்படி அருள் செய்யவேண்டும் என்றாள்.
avar avalai nokki: unakku enna vendum endru kettaar. adharku aval: ummudaiya raajyathilae en kumaararaagiya ivviranduberil oruvan umadhu valadhu paarisathilum, oruvan umadhu idadhubaarisathilum utkaarndhirukkumbadi arul seyyavendum endraal.
இயேசு பிரதியுத்தரமாக: நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ளுகிறது இன்னது என்று உங்களுக்குத் தெரியவில்லை. நான் குடிக்கும் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிக்கவும், நான் பெறும் ஸ்நானத்தை நீங்கள் பெறவும் கூடுமா என்றார். அதற்கு அவர்கள் கூடும் என்றார்கள்.
yesu piradhiyutharamaaga: neengal kettukkollugiradhu innadhu endru ungalukkuth theriyavillai. naan kudikkum paathirathil neengal kudikkavum, naan perum snaanathai neengal peravum koodumaa endraar. adharku avargal koodum endraargal.
அவர் அவர்களை நோக்கி: என் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிப்பீர்கள், நான் பெறும் ஸ்நானத்தையும் நீங்கள் பெறுவீர்கள்; ஆனாலும் என் வலது பாரிசத்திலும் இடது பாரிசத்திலும் உட்கார்ந்திருக்கும்படி என் பிதாவினால் எவர்களுக்கு ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டிருக்கிறதோ அவர்களுக்கேயல்லாமல், மற்றொருவருக்கும் அதை அருளுவது என் காரியமல்ல என்றார்.
avar avargalai nokki: en paathirathil neengal kudippeergal, naan perum snaanathaiyum neengal peruveergal; aanaalum en valadhu paarisathilum idadhu paarisathilum utkaarndhirukkumbadi en pidhaavinaal evargalukku aayathambannappattirukkiradho avargalukkeyallaamal, matroruvarukkum adhai aruluvadhu en kaariyamalla endraar.
மற்ற பத்துப்பேரும் அதைக்கேட்டு, அந்த இரண்டு சகோதரர் பேரிலும் எரிச்சலானார்கள்.
matra pathupperum adhaikkettu, andha irandu sagodharar perilum erichalaanaargal.
அப்பொழுது, இயேசு அவர்களை கிட்டவரச்செய்து: புறஜாதியாருடைய அதிகாரிகள் அவர்களை இறுமாப்பாய் ஆளுகிறார்கள் என்றும், பெரியவர்கள் அவர்கள் மேல் கடினமாய் அதிகாரஞ்செலுத்துகிறார்கள் என்றும், நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள்.
appozhudhu, yesu avargalai kittavaracheydhu: purajaadhiyaarudaiya adhigaarigal avargalai irumaappaay aalugiraargal endrum, periyavargal avargal mel kadinamaay adhigaaranjeluthugiraargal endrum, neengal arindhirukkireergal.
உங்களுக்குள்ளே அப்படி இருக்கலாகாது; உங்களில் எவனாகிலும் பெரியவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் உங்களுக்குப் பணிவிடைக்காரனாயிருக்கக்கடவன்.
ungalukkullae appadi irukkalaagaadhu; ungalil evanaagilum periyavanaayirukka virumbinaal, avan ungalukkup panividaikkaaranaayirukkakkadavan.
உங்களில் எவனாகிலும் முதன்மையானவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் உங்களுக்கு ஊழியக்காரனாயிருக்கக்கடவன்.
ungalil evanaagilum mudhanmaiyaanavanaayirukka virumbinaal, avan ungalukku oozhiyakkaaranaayirukkakkadavan.
அப்படியே, மனுஷகுமாரனும் ஊழியங்கொள்ளும்படி வராமல், ஊழியஞ்செய்யவும், அநேகரை மீட்கும் பொருளாகத் தம்முடைய ஜீவனைக்கொடுக்கவும் வந்தார் என்றார்.
appadiyae, manushagumaaranum oozhiyangollumbadi varaamal, oozhiyanjeyyavum, anegarai meetkum porulaagath thammudaiya jeevanaikkodukkavum vandhaar endraar.
அவர்கள் எரிகோவிலிருந்து புறப்பட்டுப் போகையில், திரளான ஜனங்கள் அவருக்குப் பின் சென்றார்கள்.
avargal erigovilirundhu purappattup pogaiyil, thiralaana janangal avarukkup pin sendraargal.
அப்பொழுது வழியருகே உட்கார்ந்திருந்த இரண்டு குருடர், இயேசு அவ்வழியே வருகிறார் என்று கேள்விப்பட்டு: ஆண்டவரே, தாவீதின் குமாரனே, எங்களுக்கு இரங்கும் என்று கூப்பிட்டார்கள்.
appozhudhu vazhiyarugae utkaarndhirundha irandu kurudar, yesu avvazhiyae varugiraar endru kelvippattu: aandavarae, thaaveedhin kumaaranae, engalukku irangum endru kooppittaargal.
அவர்கள் பேசாதிருக்கும்படி அவர்களை ஜனங்கள் அதட்டினார்கள். அவர்களோ: தாவீதின் குமாரனே, எங்களுக்கு இரங்கும் என்று அதிகமாய்க் கூப்பிட்டார்கள்.
avargal pesaadhirukkumbadi avargalai janangal adhattinaargal. avargalo: thaaveedhin kumaaranae, engalukku irangum endru adhigamaayk kooppittaargal.
இயேசு நின்று, அவர்களைத் தம்மிடத்தில் அழைத்து: நான் உங்களுக்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்றிருக்கிறீர்கள் என்றார்.
yesu nindru, avargalaith thammidathil azhaithu: naan ungalukku enna seyyavendum endrirukkireergal endraar.
அதற்கு அவர்கள்: ஆண்டவரே, எங்கள் கண்களைத் திறக்கவேண்டும் என்றார்கள்.
adharku avargal: aandavarae, engal kangalaith thirakkavendum endraargal.
இயேசு மனதுருகி, அவர்கள் கண்களைத் தொட்டார்; உடனே அவர்கள் பார்வையடைந்து, அவருக்குப் பின்சென்றார்கள்.
yesu manadhurugi, avargal kangalaith thottaar; udanae avargal paarvaiyadaindhu, avarukkup pinsendraargal.
