மாற்கு 3 Mark 3 in Tamil and Tanglish

மறுபடியும் அவர் ஜெபஆலயத்தில் பிரவேசித்தார். அங்கே சூம்பின கையுடைய ஒரு மனுஷன் இருந்தான்.

marubadiyum avar jebaaalayathil piravesithaar. angae soombina kaiyudaiya oru manushan irundhaan.

அவர் ஓய்வுநாளில் அவனைச் சொஸ்தமாக்கினால் அவர்பேரில் குற்றஞ்சாட்டலாமென்று அவர்மேல் நோக்கமாயிருந்தார்கள்.

avar oyvunaalil avanaich sosthamaakkinaal avarberil kutranjaattalaamendru avarmel nokkamaayirundhaargal.

அப்பொழுது அவர் சூம்பினகையையுடைய மனுஷனை நோக்கி: எழுந்து நடுவே நில் என்று சொல்லி;

appozhudhu avar soombinagaiyaiyudaiya manushanai nokki: ezhundhu naduvae nil endru solli;

அவர்களைப் பார்த்து: ஓய்வுநாட்களில் நன்மைசெய்வதோ, தீமைசெய்வதோ, ஜீவனைக்காப்பதோ அழிப்பதோ, எது நியாயம் என்றார். அதற்கு அவர்கள் பேசாமலிருந்தார்கள்.

avargalaip paarthu: oyvunaatkalil nanmaiseyvadho, theemaiseyvadho, jeevanaikkaappadho azhippadho, edhu niyaayam endraar. adharku avargal pesaamalirundhaargal.

அவர்களுடைய இருதயகடினத்தினிமித்தம் அவர் விசனப்பட்டு, கோபத்துடனே சுற்றிலும் இருந்தவர்களைப் பார்த்து, அந்த மனுஷனை நோக்கி: உன் கையை நீட்டு என்றார்; அவன் நீட்டினான்; அவன் கை மறுகையைப்போலச் சொஸ்தமாயிற்று.

avargaludaiya irudhayagadinathinimitham avar visanappattu, kobathudanae sutrilum irundhavargalaip paarthu, andha manushanai nokki: un kaiyai neettu endraar; avan neettinaan; avan kai marugaiyaippolach sosthamaayitru.

உடனே பரிசேயர் புறப்பட்டுப்போய், அவரைக் கொலைசெய்யும்படி, அவருக்கு விரோதமாய் ஏரோதியரோடேகூட ஆலோசனைபண்ணினார்கள்.

udanae pariseyar purappattuppoy, avaraik kolaiseyyumbadi, avarukku virodhamaay erodhiyarodegooda aalosanaibanninaargal.

இயேசு தம்முடைய சீஷர்களோடே அவ்விடம் விட்டு, கடலோரத்துக்குப் போனார்.

yesu thammudaiya seeshargalodae avvidam vittu, kadalorathukkup ponaar.

கலிலேயாவிலும், யூதேயாவிலும், எருசலேமிலும், இதுமேயாவிலும், யோர்தானுக்கு அக்கரையிலுமிருந்து திரளான ஜனங்கள் வந்து, அவருக்குப் பின்சென்றார்கள். அல்லாமலும் தீரு சீதோன் பட்டணங்களின் திசைகளிலுமிருந்து திரளான ஜனங்கள் அவர் செய்த அற்புதங்களைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டு, அவரிடத்தில் வந்தார்கள்.

kalileyaavilum, yoodheyaavilum, erusalemilum, idhumeyaavilum, yordhaanukku akkaraiyilumirundhu thiralaana janangal vandhu, avarukkup pinsendraargal. allaamalum theeru seedhon pattanangalin thisaigalilumirundhu thiralaana janangal avar seydha arpudhangalaikkurithuk kelvippattu, avaridathil vandhaargal.

அவர் அநேகரைச் சொஸ்தமாக்கினார். நோயாளிகளெல்லாரும் அதை அறிந்து அவரைத் தொடவேண்டுமென்று அவரிடத்தில் நெருங்கிவந்தார்கள்.

avar anegaraich sosthamaakkinaar. noyaaligalellaarum adhai arindhu avaraith thodavendumendru avaridathil nerungivandhaargal.

ஜனங்கள் திரளாயிருந்தபடியால் அவர்கள் தம்மை நெருக்காதபடிக்கு, தமக்காக ஒரு படவை ஆயத்தம்பண்ண வேண்டுமென்று, தம்முடைய சீஷர்களுக்குச் சொன்னார்.

janangal thiralaayirundhabadiyaal avargal thammai nerukkaadhabadikku, thamakkaaga oru padavai aayathambanna vendumendru, thammudaiya seeshargalukkuch sonnaar.

அசுத்த ஆவிகளும் அவரைக் கண்டபோது, அவர் முன்பாக விழுந்து: நீர் தேவனுடைய குமாரன் என்று சத்தமிட்டன.

asutha aavigalum avaraik kandabodhu, avar munbaaga vizhundhu: neer thevanudaiya kumaaran endru sathamittana.

தம்மைப் பிரசித்தம்பண்ணாதபடி அவைகளுக்குக் கண்டிப்பாய்க் கட்டளையிட்டார்.

thammaip pirasithambannaadhabadi avaigalukkuk kandippaayk kattalaiyittaar.

பின்பு அவர் ஒரு மலையின்மேல் ஏறி, தமக்குச் சித்தமானவர்களைத் தம்மிடத்தில் வரவழைத்தார்; அவர்கள் அவரிடத்திற்கு வந்தார்கள்.

pinbu avar oru malaiyinmel eri, thamakkuch sithamaanavargalaith thammidathil varavazhaithaar; avargal avaridathirku vandhaargal.

அப்பொழுது அவர் பன்னிரண்டு பேரைத் தெரிந்துகொண்டு, அவர்கள் தம்மோடுகூட இருக்கவும், பிரசங்கம்பண்ணும்படியாகத் தாம் அவர்களை அனுப்பவும்,

appozhudhu avar pannirandu peraith therindhugondu, avargal thammodugooda irukkavum, pirasangambannumbadiyaagath thaam avargalai anuppavum,

வியாதிகளைக் குணமாக்கிப் பிசாசுகளைத் துரத்தும்படி அவர்கள் அதிகாரமுடையவர்களாயிருக்கவும், அவர்களை ஏற்படுத்தினார்.

viyaadhigalaik kunamaakkip pisaasugalaith thurathumbadi avargal adhigaaramudaiyavargalaayirukkavum, avargalai erpaduthinaar.

அவர்கள் யாரெனில், சீமோன், இவனுக்குப் பேதுரு என்கிற பெயரிட்டார்.

avargal yaarenil, seemon, ivanukkup pedhuru engira peyarittaar.

செபதேயுவின் குமாரனாகிய யாக்கோபு, யாக்கோபின் சகோதரனாகிய யோவான், இவ்விருவருக்கும் இடிமுழக்க மக்களென்று அர்த்தங்கொள்ளும் பொவனெர்கேஸ் என்கிற பெயரிட்டார்.

sebadheyuvin kumaaranaagiya yaakkobu, yaakkobin sagodharanaagiya yovaan, ivviruvarukkum idimuzhakka makkalendru arthangollum povanerges engira peyarittaar.

அந்திரேயா, பிலிப்பு, பர்த்தொலொமேயு, மத்தேயு, தோமா, அல்பேயுவின் குமாரன் யாக்கோபு, ததேயு, கானானியனாகிய சீமோன்,

andhireyaa, pilippu, partholomeyu, matheyu, thomaa, albeyuvin kumaaran yaakkobu, thadheyu, kaanaaniyanaagiya seemon,

அவரைக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாஸ்காரியோத்து என்பவர்களே.

avaraik kaattikkodutha yoodhaaskaariyothu enbavargalae.

பின்பு வீட்டுக்குப் போனார்கள்; அங்கே அவர்கள் சாப்பிடுவதற்கும் சமயமில்லாதபடிக்கு அநேக ஜனங்கள் மறுபடியும் கூடிவந்தார்கள்.

pinbu veettukkup ponaargal; angae avargal saappiduvadharkum samayamillaadhabadikku anega janangal marubadiyum koodivandhaargal.

அவருடைய இனத்தார் இதைக்கேட்டபோது, அவர் மதிமயங்கியிருக்கிறார் என்று சொல்லி அவரைப் பிடித்துக்கொள்ளும்படி வந்தார்கள்.

avarudaiya inathaar idhaikkettabodhu, avar madhimayangiyirukkiraar endru solli avaraip pidithukkollumbadi vandhaargal.

எருசலேமிலிருந்து வந்த வேதபாரகர்: இவன் பெயெல்செபூலைக்கொண்டிருக்கிறான். பிசாசுகளின் தலைவனாலே பிசாசுகளைத்துரத்துகிறான் என்றார்கள்.

erusalemilirundhu vandha vedhabaaragar: ivan peyelseboolaikkondirukkiraan. pisaasugalin thalaivanaalae pisaasugalaithurathugiraan endraargal.

அவர்களை அவர் அழைத்து, உவமைகளாய் அவர்களுக்குச் சொன்னதாவது: சாத்தானைச் சாத்தான் துரத்துவது எப்படி?

avargalai avar azhaithu, uvamaigalaay avargalukkuch sonnadhaavadhu: saathaanaich saathaan thurathuvadhu eppadi?

ஒரு ராஜ்யம் தனக்குதானே விரோதமாகப் பிரிந்திருந்தால், அந்த ராஜ்யம் நிலைநிற்கமாட்டாதே.

oru raajyam thanakkudhaanae virodhamaagap pirindhirundhaal, andha raajyam nilainirkamaattaadhae.

ஒரு வீடு தனக்குத்தானே விரோதமாகப் பிரிந்திருந்தால், அந்த வீடு நிலைநிற்கமாட்டாதே.

oru veedu thanakkuthaanae virodhamaagap pirindhirundhaal, andha veedu nilainirkamaattaadhae.

சாத்தான் தனக்குத்தானே விரோதமாக எழும்பிப் பிரிந்திருந்தால், அவன் நிலைநிற்கமாட்டாமல், அழிந்துபோவானே.

saathaan thanakkuthaanae virodhamaaga ezhumbip pirindhirundhaal, avan nilainirkamaattaamal, azhindhubovaanae.

பலவானை முந்திக் கட்டினாலொழிய, ஒருவனும் பலவானுடைய வீட்டுக்குள் புகுந்து, அவன் உடமைகளைக் கொள்ளையிடக்கூடாது; கட்டினானேயாகில், அவன் வீட்டைக் கொள்ளையிடுவான்.

palavaanai mundhik kattinaalozhiya, oruvanum palavaanudaiya veettukkul pugundhu, avan udamaigalaik kollaiyidakkoodaadhu; kattinaaneyaagil, avan veettaik kollaiyiduvaan.

மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: மனுஷர்கள் செய்யும் எல்லாப் பாவங்களும், அவர்கள் தூஷிக்கும் எந்தத் தூஷணங்களும், அவர்களுக்கு மன்னிக்கப்படும்;

meyyaagavae naan ungalukkuch sollugiren: manushargal seyyum ellaap paavangalum, avargal thooshikkum endhath thooshanangalum, avargalukku mannikkappadum;

ஒருவன் பரிசுத்த ஆவிக்கு விரோதமாகத் தூஷணஞ்சொல்வானாகில், அவன் என்றென்றைக்கும் மன்னிப்படையாமல் நித்திய ஆக்கினைக்குள்ளாயிருப்பான் என்றார்.

oruvan parisutha aavikku virodhamaagath thooshananjolvaanaagil, avan endrendraikkum mannippadaiyaamal nithiya aakkinaikkullaayiruppaan endraar.

அசுத்த ஆவியைக்கொண்டிருக்கிறானென்று அவர்கள் சொன்னபடியினாலே அவர் இப்படிச் சொன்னார்.

asutha aaviyaikkondirukkiraanendru avargal sonnabadiyinaalae avar ippadich sonnaar.

அப்பொழுது அவருடைய சகோதரரும், தாயாரும் வந்து, வெளியே நின்று, அவரை அழைக்கும்படி அவரிடத்தில் ஆள் அனுப்பினார்கள்.

appozhudhu avarudaiya sagodhararum, thaayaarum vandhu, veliyae nindru, avarai azhaikkumbadi avaridathil aal anuppinaargal.

அவரைச் சுற்றிலும் உட்கார்ந்திருந்த ஜனங்கள் அவரை நோக்கி: இதோ, உம்முடைய தாயாரும் உம்முடைய சகோதரரும் வெளியே நின்று உம்மைத் தேடுகிறார்கள் என்றார்கள்.

avaraich sutrilum utkaarndhirundha janangal avarai nokki: idho, ummudaiya thaayaarum ummudaiya sagodhararum veliyae nindru ummaith thedugiraargal endraargal.

அவர்களுக்கு அவர் பிரதியுத்தரமாக: என் தாயார் யார்? என் சகோதரர் யார்? என்று சொல்லி,

avargalukku avar piradhiyutharamaaga: en thaayaar yaar? en sagodharar yaar? endru solli,

தம்மைச்சூழ உட்கார்ந்திருந்தவர்களைச் சுற்றிப் பார்த்து: இதோ, என் தாயும் என் சகோதரரும் இவர்களே!

thammaichoozha utkaarndhirundhavargalaich sutrip paarthu: idho, en thaayum en sagodhararum ivargalae!

தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செய்கிறவன் எவனோ அவனே எனக்குச் சகோதரனும், எனக்குச் சகோதரியும், எனக்குத் தாயுமாய் இருக்கிறான் என்றார்.

thevanudaiya sithathinbadi seygiravan evano avanae enakkuch sagodharanum, enakkuch sagodhariyum, enakkuth thaayumaay irukkiraan endraar.