மாற்கு 1 Mark 1 in Tamil and Tanglish

தேவனுடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய சுவிசேஷத்தின் ஆரம்பம்.

thevanudaiya kumaaranaagiya yesu kiristhuvinudaiya suviseshathin aarambam.

இதோ, நான் என் தூதனை உமக்கு முன்பாக அனுப்புகிறேன், அவன் உமக்கு முன்னே போய், உமக்கு வழியை ஆயத்தம்பண்ணுவான் என்றும்;

idho, naan en thoodhanai umakku munbaaga anuppugiren, avan umakku munnae poy, umakku vazhiyai aayathambannuvaan endrum;

கர்த்தருக்கு வழியை ஆயத்தப்படுத்துங்கள், அவருக்குப் பாதைகளைச் செவ்வைபண்ணுங்கள், என்று வனாந்தரத்திலே கூப்பிடுகிறவனுடைய சத்தம் உண்டாகும் என்றும், தீர்க்கதரிசன ஆகமங்களில் எழுதியிருக்கிற பிரகாரமாய்;

kartharukku vazhiyai aayathappaduthungal, avarukkup paadhaigalaich sevvaibannungal, endru vanaandharathilae kooppidugiravanudaiya satham undaagum endrum, theerkkadharisana aagamangalil ezhudhiyirukkira piragaaramaay;

யோவான் வனாந்தரத்தில் ஞானஸ்நானங்கொடுத்து, பாவமன்னிப்புக்கென்று மனந்திரும்புதலுக்கேற்ற ஞானஸ்நானத்தைக் குறித்துப் பிரசங்கம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.

yovaan vanaandharathil njaanasnaanangoduthu, paavamannippukkendru manandhirumbudhalukketra njaanasnaanathaik kurithup pirasangam pannikkondirundhaan.

அப்பொழுது யூதேயா தேசத்தார் அனைவரும் எருசலேம் நகரத்தார் யாவரும், அவனிடத்திற்குப்போய், தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, யோர்தான் நதியில் அவனால் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்.

appozhudhu yoodheyaa thesathaar anaivarum erusalem nagarathaar yaavarum, avanidathirkuppoy, thangal paavangalai arikkaiyittu, yordhaan nadhiyil avanaal njaanasnaanam petraargal.

யோவான் ஒட்டகமயிர் உடையைத் தரித்து, தன் அரையில் வார்கச்சையைக் கட்டிக்கொண்டவனாயும், வெட்டுக்கிளியையும் காட்டுத்தேனையும் புசிக்கிறவனாயும் இருந்தான்.

yovaan ottagamayir udaiyaith tharithu, than araiyil vaargachaiyaik kattikkondavanaayum, vettukkiliyaiyum kaattuthenaiyum pusikkiravanaayum irundhaan.

அவன்: என்னிலும் வல்லவர் ஒருவர் எனக்குப்பின் வருகிறார், அவருடைய பாதரட்சைகளின் வாரைக் குனிந்து அவிழ்க்கிறதற்கும் நான் பாத்திரன் அல்ல.

avan: ennilum vallavar oruvar enakkuppin varugiraar, avarudaiya paadharatsaigalin vaaraik kunindhu avizhkkiradharkum naan paathiran alla.

நான் ஜலத்தினால் உங்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுத்தேன்; அவரோ பரிசுத்த ஆவியினால் உங்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்பார் என்று பிரசங்கித்தான்.

naan jalathinaal ungalukku njaanasnaanam koduthen; avaro parisutha aaviyinaal ungalukku njaanasnaanam koduppaar endru pirasangithaan.

அந்த நாட்களில், இயேசு கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத்தூரிலிருந்து வந்து, யோர்தான் நதியில் யோவானால் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்.

andha naatkalil, yesu kalileyaavilulla naasarethoorilirundhu vandhu, yordhaan nadhiyil yovaanaal njaanasnaanam petraar.

அவர் ஜலத்திலிருந்து கரையேறினவுடனே, வானம் திறக்கப்பட்டதையும், ஆவியானவர் புறாவைப்போல் தம்மேல் இறங்குகிறதையும் கண்டார்.

avar jalathilirundhu karaiyerinavudanae, vaanam thirakkappattadhaiyum, aaviyaanavar puraavaippol thammel irangugiradhaiyum kandaar.

அன்றியும், நீர் என்னுடைய நேச குமாரன், உம்மில் பிரியமாயிருக்கிறேன் என்று, வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று.

andriyum, neer ennudaiya nesa kumaaran, ummil piriyamaayirukkiren endru, vaanathilirundhu oru satham undaayitru.

உடனே ஆவியானவர் அவரை வனாந்தரத்திற்குப் போகும்படி ஏவினார்.

udanae aaviyaanavar avarai vanaandharathirkup pogumbadi evinaar.

அவர் வனாந்தரத்திலே நாற்பதுநாள் இருந்து, சாத்தானால் சோதிக்கப்பட்டு, அங்கே காட்டு மிருகங்களின் நடுவிலே சஞ்சரித்துக்கொண்டிருந்தார். தேவதூதர்கள் அவருக்கு ஊழியஞ்செய்தார்கள்.

avar vanaandharathilae naarpadhunaal irundhu, saathaanaal sodhikkappattu, angae kaattu mirugangalin naduvilae sanjarithukkondirundhaar. thevadhoodhargal avarukku oozhiyanjeydhaargal.

யோவான் காவலில் வைக்கப்பட்ட பின்பு, இயேசு கலிலேயாவிலே வந்து, தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து:

yovaan kaavalil vaikkappatta pinbu, yesu kalileyaavilae vandhu, thevanudaiya raajyathin suviseshathaip pirasangithu:

காலம் நிறைவேறிற்று, தேவனுடைய ராஜ்யம் சமீபமாயிற்று; மனந்திரும்பி, சுவிசேஷத்தை விசுவாசியுங்கள் என்றார்.

kaalam niraiveritru, thevanudaiya raajyam sameebamaayitru; manandhirumbi, suviseshathai visuvaasiyungal endraar.

அவர் கலிலேயாக் கடலோரமாய் நடந்துபோகையில், மீன்பிடிக்கிறவர்களாயிருந்த சீமோனும், அவன் சகோதரன் அந்திரேயாவும் கடலில் வலைபோட்டுக்கொண்டிருக்கிறபோது அவர்களைக் கண்டார்.

avar kalileyaak kadaloramaay nadandhubogaiyil, meenbidikkiravargalaayirundha seemonum, avan sagodharan andhireyaavum kadalil valaibottukkondirukkirabodhu avargalaik kandaar.

இயேசு அவர்களை நோக்கி: என் பின்னே வாருங்கள், உங்களை மனுஷரைப் பிடிக்கிறவர்களாக்குவேன் என்றார்.

yesu avargalai nokki: en pinnae vaarungal, ungalai manusharaip pidikkiravargalaakkuven endraar.

உடனே அவர்கள் தங்கள் வலைகளை விட்டு, அவருக்குப் பின்சென்றார்கள்.

udanae avargal thangal valaigalai vittu, avarukkup pinsendraargal.

அவர் அவ்விடம் விட்டுச் சற்று அப்புறம் போனபோது, செபதேயுவின் குமாரன் யாக்கோபும் அவன் சகோதரன் யோவானும் படவிலே வலைகளைப் பழுது பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறதைக் கண்டு,

avar avvidam vittuch satru appuram ponabodhu, sebadheyuvin kumaaran yaakkobum avan sagodharan yovaanum padavilae valaigalaip pazhudhu paarthukkondirukkiradhaik kandu,

உடனே அவர்களையும் அழைத்தார்; அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் தகப்பனாகிய செபெதேயுவைக் கூலியாட்களோடு படவிலே விட்டு அவருக்குப் பின்சென்றார்கள்.

udanae avargalaiyum azhaithaar; appozhudhu avargal thangal thagappanaagiya sebedheyuvaik kooliyaatkalodu padavilae vittu avarukkup pinsendraargal.

பின்பு கப்பர்நகூமுக்குப் போனார்கள். உடனே அவர் ஓய்வுநாளில் ஜெப ஆலயத்திலே பிரவேசித்து, போதகம் பண்ணினார்.

pinbu kapparnagoomukkup ponaargal. udanae avar oyvunaalil jeba aalayathilae piravesithu, podhagam panninaar.

அவர் வேதபாரகரைப்போலப் போதியாமல், அதிகாரமுடையவராய் அவர்களுக்குப் போதித்தபடியினால், அவருடைய போதகத்தைக் குறித்து ஜனங்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.

avar vedhabaaragaraippolap podhiyaamal, adhigaaramudaiyavaraay avargalukkup podhithabadiyinaal, avarudaiya podhagathaik kurithu janangal aachariyappattaargal.

அவர்களுடைய ஜெபஆலயத்திலே அசுத்த ஆவியுள்ள ஒரு மனுஷன் இருந்தான்.

avargaludaiya jebaaalayathilae asutha aaviyulla oru manushan irundhaan.

அவன்: ஐயோ! நசரேயனாகிய இயேசுவே, எங்களுக்கும் உமக்கும் என்ன? எங்களைக் கெடுக்கவா வந்தீர்? உம்மை இன்னார் என்று அறிவேன், நீர் தேவனுடைய பரிசுத்தர் என்று சத்தமிட்டான்.

avan: aiyo! nasareyanaagiya yesuvae, engalukkum umakkum enna? engalaik kedukkavaa vandheer? ummai innaar endru ariven, neer thevanudaiya parisuthar endru sathamittaan.

அதற்கு இயேசு: நீ பேசாமல் இவனை விட்டுப் புறப்பட்டுப்போ என்று அதை அதட்டினார்.

adharku yesu: nee pesaamal ivanai vittup purappattuppo endru adhai adhattinaar.

உடனே அந்த அசுத்த ஆவி அவனை அலைக்கழித்து, மிகுந்த சத்தமிட்டு, அவனைவிட்டுப் போய்விட்டது.

udanae andha asutha aavi avanai alaikkazhithu, migundha sathamittu, avanaivittup poyvittadhu.

எல்லாரும் ஆச்சரியப்பட்டு: இது என்ன? இந்தப் புதிய உபதேசம் எப்படிப்பட்டது? இவர் அதிகாரத்தோடே அசுத்த ஆவிகளுக்கும் கட்டளையிடுகிறார், அவைகள் இவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறதே என்று தங்களுக்குள்ளே ஒருவரோடொருவர் சொல்லிக்கொண்டார்கள்.

ellaarum aachariyappattu: idhu enna? indhap pudhiya ubadhesam eppadippattadhu? ivar adhigaarathodae asutha aavigalukkum kattalaiyidugiraar, avaigal ivarukkuk keezhppadigiradhae endru thangalukkullae oruvarodoruvar sollikkondaargal.

அதுமுதல் அவருடைய கீர்த்தி கலிலேயா நாடெங்கும் பிரசித்தமாயிற்று.

adhumudhal avarudaiya keerthi kalileyaa naadengum pirasithamaayitru.

உடனே அவர்கள் ஜெப ஆலயத்தை விட்டுப் புறப்பட்டு, யாக்கோபோடும் யோவானோடுங்கூட, சீமோன் அந்திரேயா என்பவர்களுடைய வீட்டில் பிரவேசித்தார்கள்;

udanae avargal jeba aalayathai vittup purappattu, yaakkobodum yovaanodungooda, seemon andhireyaa enbavargaludaiya veettil piravesithaargal;

அங்கே சீமோனுடைய மாமி ஜுரமாய்க் கிடந்தாள்; உடனே அவர்கள் அவளைக்குறித்து அவருக்குச் சொன்னார்கள்.

angae seemonudaiya maami juramaayk kidandhaal; udanae avargal avalaikkurithu avarukkuch sonnaargal.

அவர் கிட்டப்போய், அவள் கையைப் பிடித்து, அவளைத் தூக்கிவிட்டார்; உடனே ஜுரம் அவளை விட்டு நீங்கிற்று; அப்பொழுது அவள் அவர்களுக்குப் பணிவிடைசெய்தாள்.

avar kittappoy, aval kaiyaip pidithu, avalaith thookkivittaar; udanae juram avalai vittu neengitru; appozhudhu aval avargalukkup panividaiseydhaal.

சாயங்காலமாகிச் சூரியன் அஸ்தமித்தபோது, சகல பிணியாளிகளையும், பிசாசுபிடித்தவர்களையும், அவரிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்.

saayangaalamaagich sooriyan asthamithabodhu, sagala piniyaaligalaiyum, pisaasubidithavargalaiyum, avaridathil konduvandhaargal.

பட்டணத்தார் எல்லாரும் வீட்டு வாசலுக்கு முன்பாகக் கூடிவந்தார்கள்.

pattanathaar ellaarum veettu vaasalukku munbaagak koodivandhaargal.

பலவிதமான வியாதிகளால் உபத்திரவப்பட்டிருந்த அநேகரை அவர் சொஸ்தமாக்கி, அநேகம் பிசாசுகளையும் துரத்திவிட்டார்; அந்தப் பிசாசுகள் தம்மை அறிந்திருந்தபடியால், அவைகள் பேசுகிறதற்கு அவர் இடங்கொடுக்கவில்லை.

palavidhamaana viyaadhigalaal ubathiravappattirundha anegarai avar sosthamaakki, anegam pisaasugalaiyum thurathivittaar; andhap pisaasugal thammai arindhirundhabadiyaal, avaigal pesugiradharku avar idangodukkavillai.

அவர் அதிகாலையில், இருட்டோடே எழுந்து புறப்பட்டு, வனாந்தரமான ஓரிடத்திற்குப்போய், அங்கே ஜெபம்பண்ணினார்.

avar adhigaalaiyil, iruttodae ezhundhu purappattu, vanaandharamaana oridathirkuppoy, angae jebambanninaar.

சீமோனும் அவனோடே இருந்தவர்களும் அவரைப் பின் தொடர்ந்துபோய்,

seemonum avanodae irundhavargalum avaraip pin thodarndhuboy,

அவரைக் கண்டபோது: உம்மை எல்லாரும் தேடுகிறார்கள் என்று சொன்னார்கள்.

avaraik kandabodhu: ummai ellaarum thedugiraargal endru sonnaargal.

அவர்களை அவர் நோக்கி: அடுத்த ஊர்களிலும் நான் பிரசங்கம் பண்ணவேண்டுமாதலால், அவ்விடங்களுக்குப் போவோம் வாருங்கள்; இதற்காகவே புறப்பட்டு வந்தேன் என்று சொல்லி;

avargalai avar nokki: adutha oorgalilum naan pirasangam pannavendumaadhalaal, avvidangalukkup povom vaarungal; idharkaagavae purappattu vandhen endru solli;

கலிலேயா நாடெங்கும் அவர்களுடைய ஜெபஆலயங்களில் அவர் பிரசங்கம் பண்ணிக்கொண்டும், பிசாசுகளைத் துரத்திக்கொண்டும் இருந்தார்.

kalileyaa naadengum avargaludaiya jebaaalayangalil avar pirasangam pannikkondum, pisaasugalaith thurathikkondum irundhaar.

அப்பொழுது குஷ்டரோகி ஒருவன் அவரிடத்தில் வந்து, அவர் முன்பாக முழங்கால்படியிட்டு: உமக்குச் சித்தமானால் என்னைச் சுத்தமாக்க உம்மால் ஆகும் என்று வேண்டிக்கொண்டான்.

appozhudhu kushtarogi oruvan avaridathil vandhu, avar munbaaga muzhangaalbadiyittu: umakkuch sithamaanaal ennaich suthamaakka ummaal aagum endru vendikkondaan.

இயேசு மனதுருகி, கையை நீட்டி, அவனைத் தொட்டு: எனக்குச் சித்தமுண்டு, சுத்தமாகு என்றார்.

yesu manadhurugi, kaiyai neetti, avanaith thottu: enakkuch sithamundu, suthamaagu endraar.

இப்படி அவர் சொன்னவுடனே, குஷ்டரோகம் அவனை விட்டு நீங்கிற்று, அவன் சுத்தமானான்.

ippadi avar sonnavudanae, kushtarogam avanai vittu neengitru, avan suthamaanaan.

அப்பொழுது அவர் அவனை நோக்கி: நீ இதை ஒருவருக்கும் சொல்லாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரு;

appozhudhu avar avanai nokki: nee idhai oruvarukkum sollaadhabadikku echarikkaiyaayiru;

ஆயினும் நீ போய், ஆசாரியனுக்கு உன்னைக் காண்பித்து, நீ சுத்தமானதினிமித்தம் மோசே கட்டளையிட்டிருக்கிறவைகளை அவர்களுக்குச் சாட்சியாகச் செலுத்து என்று கண்டிப்பாய்ச் சொல்லி, உடனே அவனை அனுப்பிவிட்டார்.

aayinum nee poy, aasaariyanukku unnaik kaanbithu, nee suthamaanadhinimitham mosae kattalaiyittirukkiravaigalai avargalukkuch saatsiyaagach seluthu endru kandippaaych solli, udanae avanai anuppivittaar.

அவனோ புறப்பட்டுப் போய்: இந்தச் சங்கதி எங்கும் விளங்கும்படியாகப் பிரசித்தம் பண்ணத்தொடங்கினான். அதினால் அவர் வெளியரங்கமாய் பட்டணத்தில் எங்கும் பிரவேசிக்கக்கூடாமல், வெளியே வனாந்தரமான இடங்களில் தங்கியிருந்தார்; எத்திசையிலுமிருந்து ஜனங்கள் அவரிடத்திற்கு வந்தார்கள்.

avano purappattup poy: indhach sangadhi engum vilangumbadiyaagap pirasitham pannathodanginaan. adhinaal avar veliyarangamaay pattanathil engum piravesikkakkoodaamal, veliyae vanaandharamaana idangalil thangiyirundhaar; ethisaiyilumirundhu janangal avaridathirku vandhaargal.