யோவான் 3 John 3 in Tamil and Tanglish

யூதருக்குள்ளே அதிகாரியான நிக்கொதேமு என்னப்பட்ட பரிசேயன் ஒருவன் இருந்தான்.

yoodharukkullae adhigaariyaana nikkodhemu ennappatta pariseyan oruvan irundhaan.

அவன் இராக்காலத்திலே இயேசுவினிடத்தில் வந்து: ரபீ, நீர் தேவனிடத்திலிருந்து வந்த போதகர் என்று அறிந்திருக்கிறோம், ஏனெனில் ஒருவனும் தன்னுடனே தேவன் இராவிட்டால் நீர் செய்கிற இப்படிப்பட்ட அற்புதங்களைச் செய்யமாட்டான் என்றான்.

avan iraakkaalathilae yesuvinidathil vandhu: rabee, neer thevanidathilirundhu vandha podhagar endru arindhirukkirom, enenil oruvanum thannudanae thevan iraavittaal neer seygira ippadippatta arpudhangalaich seyyamaattaan endraan.

இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஒருவன் மறுபடியும் பிறவாவிட்டால் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக் காணமாட்டான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

yesu avanukkup piradhiyutharamaaga: oruvan marubadiyum piravaavittaal thevanudaiya raajyathaik kaanamaattaan endru meyyaagavae meyyaagavae unakkuch sollugiren endraar.

அதற்கு நிக்கொதேமு: ஒரு மனுஷன் முதிர்வயதாயிருக்கையில் எப்படிப் பிறப்பான்? அவன் தன் தாயின் கர்ப்பத்தில் இரண்டாந்தரம் பிரவேசித்துப் பிறக்கக்கூடுமோ என்றான்.

adharku nikkodhemu: oru manushan mudhirvayadhaayirukkaiyil eppadip pirappaan? avan than thaayin karppathil irandaandharam piravesithup pirakkakkoodumo endraan.

இயேசு பிரதியுத்தரமாக: ஒருவன் ஜலத்தினாலும் ஆவியினாலும் பிறவாவிட்டால் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்கமாட்டான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன்.

yesu piradhiyutharamaaga: oruvan jalathinaalum aaviyinaalum piravaavittaal thevanudaiya raajyathil piravesikkamaattaan endru meyyaagavae meyyaagavae unakkuch sollugiren.

மாம்சத்தினால் பிறப்பது மாம்சமாயிருக்கும், ஆவியினால் பிறப்பது ஆவியாயிருக்கும்.

maamsathinaal pirappadhu maamsamaayirukkum, aaviyinaal pirappadhu aaviyaayirukkum.

நீங்கள் மறுபடியும் பிறக்கவேண்டுமென்று நான் உனக்குச் சொன்னதைக் குறித்து அதிசயப்படவேண்டாம்.

neengal marubadiyum pirakkavendumendru naan unakkuch sonnadhaik kurithu adhisayappadavendaam.

காற்றானது தனக்கு இஷ்டமான இடத்திலே வீசுகிறது, அதின் சத்தத்தைக் கேட்கிறாய், ஆகிலும் அது இன்ன இடத்திலிருந்து வருகிறதென்றும், இன்ன இடத்துக்குப் போகிறதென்றும் உனக்குத் தெரியாது; ஆவியினால் பிறந்தவனெவனோ அவனும் அப்படியே இருக்கிறான் என்றார்.

kaatraanadhu thanakku ishtamaana idathilae veesugiradhu, adhin sathathaik ketkiraay, aagilum adhu inna idathilirundhu varugiradhendrum, inna idathukkup pogiradhendrum unakkuth theriyaadhu; aaviyinaal pirandhavanevano avanum appadiyae irukkiraan endraar.

அதற்கு நிக்கொதேமு: இவைகள் எப்படி ஆகும் என்றான்.

adharku nikkodhemu: ivaigal eppadi aagum endraan.

இயேசு அவனை நோக்கி: நீ இஸ்ரவேலில் போதகனாயிருந்தும் இவைகளை அறியாமலிருக்கிறாயா?

yesu avanai nokki: nee isravelil podhaganaayirundhum ivaigalai ariyaamalirukkiraayaa?

மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன், நாங்கள் அறிந்திருக்கிறதைச் சொல்லி, நாங்கள் கண்டதைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறோம், நீங்களோ எங்கள் சாட்சியை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறதில்லை.

meyyaagavae meyyaagavae naan unakkuch sollugiren, naangal arindhirukkiradhaich solli, naangal kandadhaikkurithuch saatsigodukkirom, neengalo engal saatsiyai etrukkollugiradhillai.

பூமிக்கடுத்த காரியங்களை நான் உங்களுக்குச் சொல்லியும் நீங்கள் விசுவாசிக்கவில்லையே, பரமகாரியங்களை உங்களுக்குச் சொல்வேனானால் எப்படி விசுவாசிப்பீர்கள்?

poomikkadutha kaariyangalai naan ungalukkuch solliyum neengal visuvaasikkavillaiyae, paramagaariyangalai ungalukkuch solvenaanaal eppadi visuvaasippeergal?

பரலோகத்திலிருந்திறங்கினவரும் பரலோகத்திலிருக்கிறவருமான மனுஷகுமாரனேயல்லாமல் பரலோகத்துக்கு ஏறினவன் ஒருவனுமில்லை.

paralogathilirundhiranginavarum paralogathilirukkiravarumaana manushagumaaraneyallaamal paralogathukku erinavan oruvanumillai.

சர்ப்பமானது மோசேயினால் வனாந்தரத்திலே உயர்த்தப்பட்டது போல மனுஷகுமாரனும்,

sarppamaanadhu moseyinaal vanaandharathilae uyarthappattadhu pola manushagumaaranum,

தன்னை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்திய ஜீவனை அடையும்படிக்கு, உயர்த்தப்படவேண்டும்.

thannai visuvaasikkiravan evano avan kettuppogaamal nithiya jeevanai adaiyumbadikku, uyarthappadavendum.

தேவன், தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு, அவரைத் தந்தருளி, இவ்வளவாய் உலகத்தில் அன்புகூர்ந்தார்.

thevan, thammudaiya oreberaana kumaaranai visuvaasikkiravan evano avan kettuppogaamal nithiyajeevanai adaiyumbadikku, avaraith thandharuli, ivvalavaay ulagathil anbugoorndhaar.

உலகத்தை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கும்படி தேவன் தம்முடைய குமாரனை உலகத்தில் அனுப்பாமல், அவராலே உலகம் இரட்சிக்கப்படுவதற்காகவே அவரை அனுப்பினார்.

ulagathai aakkinaikkullaagath theerkkumbadi thevan thammudaiya kumaaranai ulagathil anuppaamal, avaraalae ulagam iratsikkappaduvadharkaagavae avarai anuppinaar.

அவரை விசுவாசிக்கிறவன் ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கப்படான்; விசுவாசியாதவனோ தேவனுடைய ஒரேபேறான குமாரனுடைய நாமத்தில் விசுவாசமுள்ளவனாயிராதபடியினால், அவன் ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குட்பட்டாயிற்று.

avarai visuvaasikkiravan aakkinaikkullaagath theerkkappadaan; visuvaasiyaadhavano thevanudaiya oreberaana kumaaranudaiya naamathil visuvaasamullavanaayiraadhabadiyinaal, avan aakkinaitheerppukkutpattaayitru.

ஒளியானது உலகத்திலே வந்திருந்தும் மனுஷருடைய கிரியைகள் பொல்லாதவைகளாயிருக்கிறபடியினால் அவர்கள் ஒளியைப்பார்க்கிலும் இருளை விரும்புகிறதே அந்த ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குக் காரணமாயிருக்கிறது.

oliyaanadhu ulagathilae vandhirundhum manusharudaiya kiriyaigal pollaadhavaigalaayirukkirabadiyinaal avargal oliyaippaarkkilum irulai virumbugiradhae andha aakkinaitheerppukkuk kaaranamaayirukkiradhu.

பொல்லாங்கு செய்கிற எவனும் ஒளியைப் பகைக்கிறான், தன் கிரியைகள் கண்டிக்கப்படாதபடிக்கு, ஒளியினிடத்தில் வராதிருக்கிறான்.

pollaangu seygira evanum oliyaip pagaikkiraan, than kiriyaigal kandikkappadaadhabadikku, oliyinidathil varaadhirukkiraan.

சத்தியத்தின்படி செய்கிறவனோ தன் கிரியைகள் தேவனுக்குள்ளாய்ச் செய்யப்படுகிறதென்று வெளியாகும்படிக்கு, ஒளியினிடத்தில் வருகிறான் என்றார்.

sathiyathinbadi seygiravano than kiriyaigal thevanukkullaaych seyyappadugiradhendru veliyaagumbadikku, oliyinidathil varugiraan endraar.

இவைகளுக்குப்பின்பு, இயேசுவும் அவருடைய சீஷரும் யூதேயா தேசத்திற்கு வந்தார்கள்; அங்கே அவர் அவர்களோடே சஞ்சரித்து, ஞானஸ்நானங்கொடுத்துவந்தார்.

ivaigalukkuppinbu, yesuvum avarudaiya seesharum yoodheyaa thesathirku vandhaargal; angae avar avargalodae sanjarithu, njaanasnaanangoduthuvandhaar.

சாலிம் ஊருக்குச் சமீபமான அயினோன் என்னும் இடத்திலே தண்ணீர் மிகுதியாயிருந்தபடியினால், யோவானும் அங்கே ஞானஸ்நானங்கொடுத்துவந்தான்; ஜனங்கள் அவனிடத்தில் வந்து ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்.

saalim oorukkuch sameebamaana ayinon ennum idathilae thanneer migudhiyaayirundhabadiyinaal, yovaanum angae njaanasnaanangoduthuvandhaan; janangal avanidathil vandhu njaanasnaanam petraargal.

அக்காலத்தில் யோவான் காவலில் வைக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.

akkaalathil yovaan kaavalil vaikkappattirukkavillai.

அப்பொழுது யோவானுடைய சீஷரில் சிலருக்கும் யூதருக்கும் சுத்திகரிப்பைக் குறித்து வாக்குவாதமுண்டாயிற்று.

appozhudhu yovaanudaiya seesharil silarukkum yoodharukkum suthigarippaik kurithu vaakkuvaadhamundaayitru.

அவர்கள் யோவானிடத்தில் வந்து: ரபீ, உம்முடனேகூட யோர்தானுக்கு அக்கரையில் ஒருவர் இருந்தாரே; அவரைக் குறித்து நீரும் சாட்சிகொடுத்தீரே, இதோ, அவர் ஞானஸ்நானங்கொடுக்கிறார், எல்லாரும் அவரிடத்தில் போகிறார்கள் என்றார்கள்.

avargal yovaanidathil vandhu: rabee, ummudanegooda yordhaanukku akkaraiyil oruvar irundhaarae; avaraik kurithu neerum saatsigodutheerae, idho, avar njaanasnaanangodukkiraar, ellaarum avaridathil pogiraargal endraargal.

யோவான் பிரதியுத்தரமாக: பரலோகத்திலிருந்து ஒருவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டாலொழிய, அவன் ஒன்றையும் பெற்றுக்கொள்ளமாட்டான்.

yovaan piradhiyutharamaaga: paralogathilirundhu oruvanukkuk kodukkappattaalozhiya, avan ondraiyum petrukkollamaattaan.

நான் கிறிஸ்துவல்ல, அவருக்கு முன்னாக அனுப்பப்பட்டவன் என்று நான் சொன்னதற்கு நீங்களே சாட்சிகள்.

naan kiristhuvalla, avarukku munnaaga anuppappattavan endru naan sonnadharku neengalae saatsigal.

மணவாட்டியை உடையவனே மணவாளன்; மணவாளனுடைய தோழனோ அருகே நின்று, அவருடைய சொல்லைக் கேட்கிறவனாய் மணவாளனுடைய சத்தத்தைக் குறித்து மிகவும் சந்தோஷப்படுகிறான்; இந்தச் சந்தோஷம் இப்பொழுது எனக்குச் சம்பூரணமாயிற்று.

manavaattiyai udaiyavanae manavaalan; manavaalanudaiya thozhano arugae nindru, avarudaiya sollaik ketkiravanaay manavaalanudaiya sathathaik kurithu migavum sandhoshappadugiraan; indhach sandhosham ippozhudhu enakkuch sambooranamaayitru.

அவர் பெருகவும் நான் சிறுகவும் வேண்டும்.

avar perugavum naan sirugavum vendum.

உன்னதத்திலிருந்து வருகிறவர் எல்லாரிலும் மேலானவர்; பூமியிலிருந்துண்டானவன் பூமியின் தன்மையுள்ளவனாயிருந்து, பூமிக்கடுத்தவைகளைப் பேசுகிறான்; பரலோகத்திலிருந்து வருகிறவர் எல்லாரிலும் மேலானவர்.

unnadhathilirundhu varugiravar ellaarilum melaanavar; poomiyilirundhundaanavan poomiyin thanmaiyullavanaayirundhu, poomikkaduthavaigalaip pesugiraan; paralogathilirundhu varugiravar ellaarilum melaanavar.

தாம் கண்டதையும் கேட்டதையும் சாட்சியாகச் சொல்லுகிறார்; அவருடைய சாட்சியை ஒருவனும் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறதில்லை.

thaam kandadhaiyum kettadhaiyum saatsiyaagach sollugiraar; avarudaiya saatsiyai oruvanum etrukkollugiradhillai.

அவருடைய சாட்சியை ஏற்றுக்கொள்கிறவன் தேவன் சத்தியமுள்ளவரென்று முத்திரைபோட்டு நிச்சயப்படுத்துகிறான்.

avarudaiya saatsiyai etrukkolgiravan thevan sathiyamullavarendru muthiraibottu nichayappaduthugiraan.

தேவனால் அனுப்பப்பட்டவர் தேவனுடைய வார்த்தைகளைப் பேசுகிறார், தேவன் அவருக்குத் தமது ஆவியை அளவில்லாமல் கொடுத்திருக்கிறார்.

thevanaal anuppappattavar thevanudaiya vaarthaigalaip pesugiraar, thevan avarukkuth thamadhu aaviyai alavillaamal koduthirukkiraar.

பிதாவானவர் குமாரனில் அன்பாயிருந்து எல்லாவற்றையும் அவர் கையில் ஒப்புக்கொடுத்திருக்கிறார்.

pidhaavaanavar kumaaranil anbaayirundhu ellaavatraiyum avar kaiyil oppukkoduthirukkiraar.

குமாரனிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் நித்தியஜீவனை உடையவனாயிருக்கிறான்; குமாரனை விசுவாசியாதவனோ ஜீவனைக் காண்பதில்லை, தேவனுடைய கோபம் அவன்மேல் நிலைநிற்கும் என்றான்.

kumaaranidathil visuvaasamaayirukkiravan nithiyajeevanai udaiyavanaayirukkiraan; kumaaranai visuvaasiyaadhavano jeevanaik kaanbadhillai, thevanudaiya kobam avanmel nilainirkum endraan.