யோவான் 2 John 2 in Tamil and Tanglish

மூன்றாம்நாளிலே கலிலேயாவிலுள்ள கானா ஊரிலே ஒரு கலியாணம் நடந்தது; இயேசுவின் தாயும் அங்கேயிருந்தாள்.

moondraamnaalilae kalileyaavilulla kaanaa oorilae oru kaliyaanam nadandhadhu; yesuvin thaayum angeyirundhaal.

இயேசுவும் அவருடைய சீஷரும் அந்தக் கலியாணத்துக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.

yesuvum avarudaiya seesharum andhak kaliyaanathukku azhaikkappattirundhaargal.

திராட்சரசம் குறைவுபட்டபோது, இயேசுவின் தாய் அவரை நோக்கி: அவர்களுக்குத் திராட்சரசம் இல்லை என்றாள்.

thiraatsarasam kuraivubattabodhu, yesuvin thaay avarai nokki: avargalukkuth thiraatsarasam illai endraal.

அதற்கு இயேசு: ஸ்திரீயே, எனக்கும் உனக்கும் என்ன, என் வேளை இன்னும் வரவில்லை என்றார்.

adharku yesu: sthireeyae, enakkum unakkum enna, en velai innum varavillai endraar.

அவருடைய தாய் வேலைக்காரரை நோக்கி: அவர் உங்களுக்கு என்ன சொல்லுகிறாரோ, அதின்படி செய்யுங்கள் என்றாள்.

avarudaiya thaay velaikkaararai nokki: avar ungalukku enna sollugiraaro, adhinbadi seyyungal endraal.

யூதர்கள் தங்களைச் சுத்திகரிக்கும் முறைமையின்படியே, ஒவ்வொன்று இரண்டு மூன்று குடம் தண்ணீர் கொள்ளத்தக்க ஆறு கற்சாடிகள் அங்கே வைத்திருந்தது.

yoodhargal thangalaich suthigarikkum muraimaiyinbadiyae, ovvondru irandu moondru kudam thanneer kollathakka aaru karsaadigal angae vaithirundhadhu.

இயேசு வேலைக்காரரை நோக்கி: ஜாடிகளிலே தண்ணீர் நிரப்புங்கள் என்றார்; அவர்கள் அவைகளை நிறைய நிரப்பினார்கள்.

yesu velaikkaararai nokki: jaadigalilae thanneer nirappungal endraar; avargal avaigalai niraiya nirappinaargal.

அவர் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் இப்பொழுது மொண்டு, பந்திவிசாரிப்புக்காரரிடத்தில் கொண்டுபோங்கள் என்றார்; அவர்கள் கொண்டுபோனார்கள்.

avar avargalai nokki: neengal ippozhudhu mondu, pandhivisaarippukkaararidathil kondubongal endraar; avargal kondubonaargal.

அந்தத் திராட்சரசம் எங்கேயிருந்து வந்ததென்று தண்ணீரை மொண்ட வேலைக்காரருக்குத் தெரிந்ததேயன்றி பந்திவிசாரிப்புக்காரனுக்குத் தெரியாததினால், அவன் திராட்சரசமாய் மாறின தண்ணீரை ருசிபார்த்தபோது, மணவாளனை அழைத்து:

andhath thiraatsarasam engeyirundhu vandhadhendru thanneerai monda velaikkaararukkuth therindhadheyandri pandhivisaarippukkaaranukkuth theriyaadhadhinaal, avan thiraatsarasamaay maarina thanneerai rusibaarthabodhu, manavaalanai azhaithu:

எந்த மனுஷனும் முன்பு நல்ல திராட்சரசத்தைக் கொடுத்து, ஜனங்கள் திருப்தியடைந்தபின்பு, ருசி குறைந்ததைக் கொடுப்பான், நீரோ நல்ல ரசத்தை இது வரைக்கும் வைத்திருந்தீரே என்றான்.

endha manushanum munbu nalla thiraatsarasathaik koduthu, janangal thirupthiyadaindhabinbu, rusi kuraindhadhaik koduppaan, neero nalla rasathai idhu varaikkum vaithirundheerae endraan.

இவ்விதமாக இயேசு இந்த முதலாம் அற்புதத்தைக் கலிலேயாவிலுள்ள கானா ஊரிலே செய்து, தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்தினார், அவருடைய சீஷர்கள் அவரிடத்தில் விசுவாசம் வைத்தார்கள்.

ivvidhamaaga yesu indha mudhalaam arpudhathaik kalileyaavilulla kaanaa oorilae seydhu, thammudaiya magimaiyai velippaduthinaar, avarudaiya seeshargal avaridathil visuvaasam vaithaargal.

அதன்பின்பு அவரும் அவருடைய தாயாரும் அவருடைய சகோதரரும் அவருடைய சீஷரும் கப்பர்நகூமுக்குப்போய், அங்கே சிலநாள் தங்கினார்கள்.

adhanbinbu avarum avarudaiya thaayaarum avarudaiya sagodhararum avarudaiya seesharum kapparnagoomukkuppoy, angae silanaal thanginaargal.

பின்பு யூதருடைய பஸ்காபண்டிகை சமீபமாயிருந்தது; அப்பொழுது இயேசு எருசலேமுக்குப் போய்,

pinbu yoodharudaiya paskaabandigai sameebamaayirundhadhu; appozhudhu yesu erusalemukkup poy,

தேவாலயத்திலே ஆடுகள் மாடுகள் புறாக்களாகிய இவைகளை விற்கிறவர்களையும், காசுக்காரர் உட்கார்ந்திருக்கிறதையும் கண்டு,

thevaalayathilae aadugal maadugal puraakkalaagiya ivaigalai virkiravargalaiyum, kaasukkaarar utkaarndhirukkiradhaiyum kandu,

கயிற்றினால் ஒரு சவுக்கையுண்டுபண்ணி, அவர்கள் யாவரையும் ஆடுமாடுகளையும் தேவாலயத்துக்குப் புறம்பே துரத்திவிட்டு, காசுக்காரருடைய காசுகளைக் கொட்டி, பலகைகளைக் கவிழ்த்துப்போட்டு,

kayitrinaal oru savukkaiyundubanni, avargal yaavaraiyum aadumaadugalaiyum thevaalayathukkup purambae thurathivittu, kaasukkaararudaiya kaasugalaik kotti, palagaigalaik kavizhthuppottu,

புறாவிற்கிறவர்களை நோக்கி: இவைகளை இவ்விடத்திலிருந்து எடுத்துக்கொண்டுபோங்கள்; என் பிதாவின் வீட்டை வியாபார வீடாக்காதிருங்கள் என்றார்.

puraavirkiravargalai nokki: ivaigalai ivvidathilirundhu eduthukkondubongal; en pidhaavin veettai viyaabaara veedaakkaadhirungal endraar.

அப்பொழுது: உம்முடைய வீட்டைக்குறித்து உண்டான பக்திவைராக்கியம் என்னைப் பட்சித்தது என்று எழுதியிருக்கிறதை அவருடைய சீஷர்கள் நினைவுகூர்ந்தார்கள்.

appozhudhu: ummudaiya veettaikkurithu undaana pakthivairaakkiyam ennaip patsithadhu endru ezhudhiyirukkiradhai avarudaiya seeshargal ninaivugoorndhaargal.

அப்பொழுது யூதர்கள் அவரை நோக்கி: நீர் இவைகளைச் செய்கிறீரே, இதற்கு என்ன அடையாளத்தை எங்களுக்குக் காண்பிக்கிறீர் என்று கேட்டார்கள்.

appozhudhu yoodhargal avarai nokki: neer ivaigalaich seygireerae, idharku enna adaiyaalathai engalukkuk kaanbikkireer endru kettaargal.

இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: இந்த ஆலயத்தை இடித்துப்போடுங்கள், மூன்று நாளைக்குள்ளே இதை எழுப்புவேன் என்றார்.

yesu avargalukkup piradhiyutharamaaga: indha aalayathai idithuppodungal, moondru naalaikkullae idhai ezhuppuven endraar.

அப்பொழுது யூதர்கள்: இந்த ஆலயத்தைக் கட்ட நாற்பத்தாறு வருஷம்சென்றதே, நீர் இதை மூன்று நாளைக்குள்ளே எழுப்புவீரோ என்றார்கள்.

appozhudhu yoodhargal: indha aalayathaik katta naarpathaaru varushamsendradhae, neer idhai moondru naalaikkullae ezhuppuveero endraargal.

அவரோ தம்முடைய சரீரமாகிய ஆலயத்தைக்குறித்துப் பேசினார்.

avaro thammudaiya sareeramaagiya aalayathaikkurithup pesinaar.

அவர் இப்படிச் சொன்னதை அவர் மரித்தோரிலிருந்தெழுந்தபின்பு அவருடைய சீஷர்கள் நினைவுகூர்ந்து, வேதவாக்கியத்தையும் இயேசு சொன்ன வசனத்தையும் விசுவாசித்தார்கள்.

avar ippadich sonnadhai avar marithorilirundhezhundhabinbu avarudaiya seeshargal ninaivugoorndhu, vedhavaakkiyathaiyum yesu sonna vasanathaiyum visuvaasithaargal.

பஸ்காபண்டிகையிலே அவர் எருசலேமிலிருக்கையில், அவர் செய்த அற்புதங்களை அநேகர் கண்டு, அவருடையநாமத்தில் விசுவாசம் வைத்தார்கள்.

paskaabandigaiyilae avar erusalemilirukkaiyil, avar seydha arpudhangalai anegar kandu, avarudaiyanaamathil visuvaasam vaithaargal.

அப்படியிருந்தும், இயேசு எல்லாரையும் அறிந்திருந்தபடியால், அவர்களை நம்பி இணங்கவில்லை.

appadiyirundhum, yesu ellaaraiyum arindhirundhabadiyaal, avargalai nambi inangavillai.

மனுஷருள்ளத்திலிருப்பதை அவர் அறிந்திருந்தபடியால், மனுஷரைக் குறித்து ஒருவரும் அவருக்குச் சாட்சி கொடுக்கவேண்டியதாயிருக்கவில்லை.

manusharullathiliruppadhai avar arindhirundhabadiyaal, manusharaik kurithu oruvarum avarukkuch saatsi kodukkavendiyadhaayirukkavillai.