யோவான் 13 John 13 in Tamil and Tanglish

பஸ்கா பண்டிகைக்கு முன்னே, இயேசு இவ்வுலகத்தை விட்டுப் பிதாவினிடத்திற்குப் போகும்படியான தம்முடைய வேளை வந்ததென்று அறிந்து, தாம் இவ்வுலகத்திலிருக்கிற தம்முடையவர்களிடத்தில் அன்புவைத்தபடியே, முடிவுபரியந்தமும் அவர்களிடத்தில் அன்புவைத்தார்.

paskaa pandigaikku munnae, yesu ivvulagathai vittup pidhaavinidathirkup pogumbadiyaana thammudaiya velai vandhadhendru arindhu, thaam ivvulagathilirukkira thammudaiyavargalidathil anbuvaithabadiyae, mudivubariyandhamum avargalidathil anbuvaithaar.

சீமோனின் குமாரனாகிய யூதாஸ்காரியோத்து அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கும்படி பிசாசானவன் அவன் இருதயத்தைத் தூண்டினபின்பு, அவர்கள் போஜனம்பண்ணிக்கொண்டிருக்கையில்;

seemonin kumaaranaagiya yoodhaaskaariyothu avaraik kaattikkodukkumbadi pisaasaanavan avan irudhayathaith thoondinabinbu, avargal pojanambannikkondirukkaiyil;

தம்முடைய கையில் பிதா எல்லாவற்றையும் ஒப்புக்கொடுத்தாரென்பதையும், தாம் தேவனிடத்திலிருந்து வந்ததையும், தேவனிடத்திற்குப் போகிறதையும் இயேசு அறிந்து;

thammudaiya kaiyil pidhaa ellaavatraiyum oppukkoduthaarenbadhaiyum, thaam thevanidathilirundhu vandhadhaiyum, thevanidathirkup pogiradhaiyum yesu arindhu;

போஜனத்தை விட்டெழுந்து, வஸ்திரங்களைச் கழற்றிவைத்து, ஒரு சீலையை எடுத்து, அரையிலே கட்டிக்கொண்டு,

pojanathai vittezhundhu, vasthirangalaich kazhatrivaithu, oru seelaiyai eduthu, araiyilae kattikkondu,

பின்பு பாத்திரத்தில் தண்ணீரை வார்த்து, சீஷருடைய கால்களைக் கழுவவும், தாம் கட்டிக்கொண்டிருந்த சீலையினால் துடைக்கவும் தொடங்கினார்.

pinbu paathirathil thanneerai vaarthu, seesharudaiya kaalgalaik kazhuvavum, thaam kattikkondirundha seelaiyinaal thudaikkavum thodanginaar.

அவர் சீமோன் பேதுருவினிடத்தில் வந்தபோது, அவன் அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, நீர் என் கால்களைக் கழுவலாமா என்றான்.

avar seemon pedhuruvinidathil vandhabodhu, avan avarai nokki: aandavarae, neer en kaalgalaik kazhuvalaamaa endraan.

இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நான் செய்கிறது இன்னதென்று இப்பொழுது நீ அறியாய், இனிமேல் அறிவாய் என்றார்.

yesu avanukkup piradhiyutharamaaga: naan seygiradhu innadhendru ippozhudhu nee ariyaay, inimel arivaay endraar.

பேதுரு அவரை நோக்கி: நீர் ஒருக்காலும் என் கால்களைக் கழுவப்படாது என்றான். இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நான் உன்னைக் கழுவாவிட்டால் என்னிடத்தில் உனக்குப் பங்கில்லை என்றார்.

pedhuru avarai nokki: neer orukkaalum en kaalgalaik kazhuvappadaadhu endraan. yesu avanukkup piradhiyutharamaaga: naan unnaik kazhuvaavittaal ennidathil unakkup pangillai endraar.

அதற்குச் சீமோன் பேதுரு: ஆண்டவரே, என் கால்களைமாத்திரமல்ல, என் கைகளையும் என் தலையையும்கூட கழுவவேண்டும் என்றான்.

adharkuch seemon pedhuru: aandavarae, en kaalgalaimaathiramalla, en kaigalaiyum en thalaiyaiyumgooda kazhuvavendum endraan.

இயேசு அவனை நோக்கி: முழுகினவன் தன் கால்களைமாத்திரம் கழுவவேண்டியதாயிருக்கும், மற்றப்படி அவன் முழுவதும் சுத்தமாயிருக்கிறான்; நீங்கள் சுத்தமாயிருக்கிறீர்கள்; ஆகிலும் எல்லாரும் அல்ல என்றார்.

yesu avanai nokki: muzhuginavan than kaalgalaimaathiram kazhuvavendiyadhaayirukkum, matrappadi avan muzhuvadhum suthamaayirukkiraan; neengal suthamaayirukkireergal; aagilum ellaarum alla endraar.

தம்மைக் காட்டிக்கொடுக்கிறவனை அவர் அறிந்திருந்தபடியினால் நீங்களெல்லாரும் சுத்தமுள்ளவர்கள் அல்ல என்றார்.

thammaik kaattikkodukkiravanai avar arindhirundhabadiyinaal neengalellaarum suthamullavargal alla endraar.

அவர்களுடைய கால்களை அவர் கழுவினபின்பு, தம்முடைய வஸ்திரங்களைத் தரித்துக்கொண்டு, திரும்ப உட்கார்ந்து, அவர்களை நோக்கி: நான் உங்களுக்குச் செய்ததை அறிந்திருக்கிறீர்களா?

avargaludaiya kaalgalai avar kazhuvinabinbu, thammudaiya vasthirangalaith tharithukkondu, thirumba utkaarndhu, avargalai nokki: naan ungalukkuch seydhadhai arindhirukkireergalaa?

நீங்கள் என்னைப் போதகரென்றும் ஆண்டவரென்றும் சொல்லுகிறீர்கள். நீங்கள் சொல்லுகிறது சரியே, நான் அவர்தான்.

neengal ennaip podhagarendrum aandavarendrum sollugireergal. neengal sollugiradhu sariyae, naan avardhaan.

ஆண்டவரும் போதகருமாகிய நானே உங்கள் கால்களைக் கழுவினதுண்டானால், நீங்களும் ஒருவருடைய கால்களை ஒருவர் கழுவக்கடவீர்கள்.

aandavarum podhagarumaagiya naanae ungal kaalgalaik kazhuvinadhundaanaal, neengalum oruvarudaiya kaalgalai oruvar kazhuvakkadaveergal.

நான் உங்களுக்குச் செய்ததுபோல நீங்களும் செய்யும்படி உங்களுக்கு மாதிரியைக் காண்பித்தேன்.

naan ungalukkuch seydhadhubola neengalum seyyumbadi ungalukku maadhiriyaik kaanbithen.

மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், ஊழியக்காரன் தன் எஜமானிலும் பெரியவனல்ல, அனுப்பப்பட்டவன் தன்னை அனுப்பினவரிலும் பெரியவனல்ல.

meyyaagavae meyyaagavae naan ungalukkuch sollugiren, oozhiyakkaaran than ejamaanilum periyavanalla, anuppappattavan thannai anuppinavarilum periyavanalla.

நீங்கள் இவைகளை அறிந்திருக்கிறபடியினால், இவைகளைச் செய்வீர்களானால், பாக்கியவான்களாயிருப்பீர்கள்.

neengal ivaigalai arindhirukkirabadiyinaal, ivaigalaich seyveergalaanaal, paakkiyavaangalaayiruppeergal.

உங்களெல்லாரையுங்குறித்து நான் பேசவில்லை, நான் தெரிந்துகொண்டவர்களை அறிவேன்; ஆகிலும் வேதவாக்கியம் நிறைவேறத்தக்கதாக, என்னுடனே அப்பம் புசிக்கிறவன் என்மேல் தன் குதிகாலைத் தூக்கினான்.

ungalellaaraiyungurithu naan pesavillai, naan therindhugondavargalai ariven; aagilum vedhavaakkiyam niraiverathakkadhaaga, ennudanae appam pusikkiravan enmel than kudhigaalaith thookkinaan.

அது நடக்கும்போது நானே அவரென்று நீங்கள் விசுவாசிக்கும்பொருட்டு, இப்பொழுது அது நடப்பதற்கு முன்னமே அதை உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.

adhu nadakkumbodhu naanae avarendru neengal visuvaasikkumboruttu, ippozhudhu adhu nadappadharku munnamae adhai ungalukkuch sollugiren.

நான் அனுப்புகிறவனை ஏற்றுக்கொள்கிறவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான், என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவன் என்னை அனுப்பினவரை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான் என்று, மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

naan anuppugiravanai etrukkolgiravan ennai etrukkollugiraan, ennai etrukkollugiravan ennai anuppinavarai etrukkollugiraan endru, meyyaagavae meyyaagavae ungalukkuch sollugiren endraar.

இயேசு இவைகளைச் சொன்னபின்பு, ஆவியிலே கலங்கி: உங்களில் ஒருவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று, மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்று சாட்சியாகச் சொன்னார்.

yesu ivaigalaich sonnabinbu, aaviyilae kalangi: ungalil oruvan ennaik kaattikkoduppaan endru, meyyaagavae meyyaagavae ungalukkuch sollugiren endru saatsiyaagach sonnaar.

அப்பொழுது யாரைக்குறித்துப் பேசுகிறாரோ என்று சீஷர்கள் ஐயப்பட்டு, ஒருவரையொருவர் நோக்கிப்பார்த்தார்கள்.

appozhudhu yaaraikkurithup pesugiraaro endru seeshargal aiyappattu, oruvaraiyoruvar nokkippaarthaargal.

அந்தச் சமயத்தில் அவருடைய சீஷரில் இயேசுவுக்கு அன்பானவனாயிருந்த ஒருவன் இயேசுவின் மார்பிலே சாய்ந்துகொண்டிருந்தான்

andhach samayathil avarudaiya seesharil yesuvukku anbaanavanaayirundha oruvan yesuvin maarbilae saayndhugondirundhaan

யாரைக்குறித்துச் சொல்லுகிறாறென்று விசாரிக்கும்படி சீமோன்பேதுரு அவனுக்குச் சைகைகாட்டினான்.

yaaraikkurithuch sollugiraarendru visaarikkumbadi seemonbedhuru avanukkuch saigaigaattinaan.

அப்பொழுது அவன் இயேசுவின் மார்பிலே சாய்ந்துகொண்டு ஆண்டவரே, அவன் யார் என்றான்.

appozhudhu avan yesuvin maarbilae saayndhugondu aandavarae, avan yaar endraan.

இயேசு பிரதியுத்தரமாக: நான் இந்தத் துணிக்கையைத் தோய்த்து எவனுக்குக் கொடுப்பேனோ அவன்தான் என்று சொல்லி, துணிக்கையைத் தோய்த்து, சீமோன் குமாரனாகிய யூதாஸ்காரியோத்துக்குக் கொடுத்தார்.

yesu piradhiyutharamaaga: naan indhath thunikkaiyaith thoythu evanukkuk koduppeno avandhaan endru solli, thunikkaiyaith thoythu, seemon kumaaranaagiya yoodhaaskaariyothukkuk koduthaar.

அந்தத் துணிக்கையை அவன் வாங்கினபின்பு, சாத்தான் அவனுக்குள் புகுந்தான். அப்பொழுது இயேசு அவனை நோக்கி: நீ செய்கிறதைச் சீக்கிரமாய்ச் செய் என்றார்.

andhath thunikkaiyai avan vaanginabinbu, saathaan avanukkul pugundhaan. appozhudhu yesu avanai nokki: nee seygiradhaich seekkiramaaych sey endraar.

அவர் இப்படி அவனுடனே சொன்னதின் கருத்தைப் பந்தியிருந்தவர்களில் ஒருவனும் அறியவில்லை.

avar ippadi avanudanae sonnadhin karuthaip pandhiyirundhavargalil oruvanum ariyavillai.

யூதாஸ் பணப்பையை வைத்துக்கொண்டிருந்தபடியினால், அவன் போய், பண்டிகைக்குத் தேவையானவைகளைக் கொள்ளும்படிக்காவது, தரித்திரருக்கு ஏதாகிலும் கொடுக்கும்படிக்காவது, இயேசு அவனுடனே சொல்லியிருப்பார் என்று சிலர் நினைத்தார்கள்.

yoodhaas panappaiyai vaithukkondirundhabadiyinaal, avan poy, pandigaikkuth thevaiyaanavaigalaik kollumbadikkaavadhu, tharithirarukku edhaagilum kodukkumbadikkaavadhu, yesu avanudanae solliyiruppaar endru silar ninaithaargal.

அவன் அந்தத் துணிக்கையை வாங்கினவுடனே புறப்பட்டுப்போனான்; அப்பொழுது இராக்காலமாயிருந்தது.

avan andhath thunikkaiyai vaanginavudanae purappattupponaan; appozhudhu iraakkaalamaayirundhadhu.

அவன் புறப்பட்டுப்போனபின்பு இயேசு: இப்பொழுது மனுஷகுமாரன் மகிமைப்படுகிறார், தேவனும் அவரில் மகிமைப்படுகிறார்.

avan purappattupponabinbu yesu: ippozhudhu manushagumaaran magimaippadugiraar, thevanum avaril magimaippadugiraar.

தேவன் அவரில் மகிமைப்பட்டிருந்தால், தேவன் அவரைத் தம்மில் மகிமைப்படுத்துவார், சீக்கிரமாய் அவரை மகிமைப்படுத்துவார்.

thevan avaril magimaippattirundhaal, thevan avaraith thammil magimaippaduthuvaar, seekkiramaay avarai magimaippaduthuvaar.

பிள்ளைகளே, இன்னும் கொஞ்சக்காலம் நான் உங்களுடனேகூட இருப்பேன், நீங்கள் என்னைத் தேடுவீர்கள்; ஆனாலும் நான் போகிற இடத்துக்கு நீங்கள் வரக்கூடாதென்று நான் யூதரோடே சொன்னதுபோல இப்பொழுது உங்களோடும் சொல்லுகிறேன்.

pillaigalae, innum konjakkaalam naan ungaludanegooda iruppen, neengal ennaith theduveergal; aanaalum naan pogira idathukku neengal varakkoodaadhendru naan yoodharodae sonnadhubola ippozhudhu ungalodum sollugiren.

நீங்கள் ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருங்கள்; நான் உங்களில் அன்பாயிருந்ததுபோல நீங்களும் ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருங்கள் என்கிற புதிதான கட்டளையை உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன்.

neengal oruvariloruvar anbaayirungal; naan ungalil anbaayirundhadhubola neengalum oruvariloruvar anbaayirungal engira pudhidhaana kattalaiyai ungalukkuk kodukkiren.

நீங்கள் ஒருவரிலொருவர் அன்புள்ளவர்களாயிருந்தால், அதினால் நீங்கள் என்னுடைய சீஷர்களென்று எல்லாரும் அறிந்துகொள்வார்கள் என்றார்.

neengal oruvariloruvar anbullavargalaayirundhaal, adhinaal neengal ennudaiya seeshargalendru ellaarum arindhugolvaargal endraar.

சீமோன்பேதுரு அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர் என்றான். இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நான் போகிற இடத்துக்கு இப்பொழுது நீ என் பின்னே வரக்கூடாது, பிற்பாடு என் பின்னே வருவாய் என்றார்.

seemonbedhuru avarai nokki: aandavarae, neer engae pogireer endraan. yesu avanukkup piradhiyutharamaaga: naan pogira idathukku ippozhudhu nee en pinnae varakkoodaadhu, pirpaadu en pinnae varuvaay endraar.

பேதுரு அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, நான் இப்பொழுது உமக்குப் பின்னே ஏன் வரக்கூடாது? உமக்காக என் ஜீவனையும் கொடுப்பேன் என்றான்.

pedhuru avarai nokki: aandavarae, naan ippozhudhu umakkup pinnae en varakkoodaadhu? umakkaaga en jeevanaiyum koduppen endraan.

இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: எனக்காக உன் ஜீவனைக் கொடுப்பாயோ? சேவல் கூவுகிறதற்கு முன்னே நீ என்னை மூன்றுதரம் மறுதலிப்பாயென்று, மெய்யாகவே மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

yesu avanukkup piradhiyutharamaaga: enakkaaga un jeevanaik koduppaayo? seval koovugiradharku munnae nee ennai moondrudharam marudhalippaayendru, meyyaagavae meyyaagavae unakkuch sollugiren endraar.