எரேமியா 14 Jeremiah 14 in Tamil and Tanglish

மழைத்தாழ்ச்சியைக் குறித்து எரேமியாவுக்கு உண்டான கர்த்தருடைய வசனம்:

mazhaithaazhchiyaik kurithu eremiyaavukku undaana kartharudaiya vasanam:

யூதா துக்கிக்கிறது, அதின் வாசல்கள் பெலனற்றுக் கிடக்கிறது தரைமட்டும் குனிந்து, கரிகறுத்துத் திரிகிறார்கள்; எருசலேமின் கூக்குரல் எழும்புகிறது.

yoodhaa thukkikkiradhu, adhin vaasalgal pelanatruk kidakkiradhu tharaimattum kunindhu, karigaruthuth thirigiraargal; erusalemin kookkural ezhumbugiradhu.

அவர்களில் பிரபலமானவர்கள் தங்கள் சிறுவர்களைத் தண்ணீருக்கு அனுப்புகிறார்கள்; இவர்கள் பள்ளங்களுக்குப் போய்த் தண்ணீரைக்காணாமல் வெறும் பாத்திரங்களோடே திரும்பிவருகிறார்கள்; வெட்கி நாணி, தங்கள் தலையை மூடிக்கொள்ளுகிறார்கள்.

avargalil pirabalamaanavargal thangal siruvargalaith thanneerukku anuppugiraargal; ivargal pallangalukkup poyth thanneeraikkaanaamal verum paathirangalodae thirumbivarugiraargal; vetki naani, thangal thalaiyai moodikkollugiraargal.

தேசத்தின்மேல் மழை இல்லாததினால் கரை வெடித்திருக்கிறது பயிர்செய்கிறவர்கள் வெட்கி, தங்கள் தலையை மூடிக்கொள்ளுகிறார்கள்.

thesathinmel mazhai illaadhadhinaal karai vedithirukkiradhu payirseygiravargal vetki, thangal thalaiyai moodikkollugiraargal.

வெளியின் பெண்மானும் குட்டிபோட்டு, புல்லில்லாததினால் அதைவிட்டு ஓடிப்போகும்.

veliyin penmaanum kuttibottu, pullillaadhadhinaal adhaivittu odippogum.

காட்டுக்கழுதைகள் மேடுகளில்நின்று வலுசர்ப்பங்களைப்போல், காற்றை உட்கொள்ளுகிறது; புல் இல்லாததினால் அவைகளுடைய கண்கள் பூத்துப்போகிறது என்றார்.

kaattukkazhudhaigal medugalilnindru valusarppangalaippol, kaatrai utkollugiradhu; pul illaadhadhinaal avaigaludaiya kangal poothuppogiradhu endraar.

கர்த்தாவே, எங்கள் அக்கிரமங்கள் எங்களுக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சியிட்டாலும், உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் கிருபைசெய்யும்; எங்கள் சீர்கேடுகள் மிகுதியாயிருக்கிறது; உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தோம்.

karthaavae, engal akkiramangal engalukku virodhamaaych saatsiyittaalum, ummudaiya naamathinimitham kirubaiseyyum; engal seergedugal migudhiyaayirukkiradhu; umakku virodhamaayp paavanjeydhom.

இஸ்ரவேலின் நம்பிக்கையே, ஆபத்துக்காலத்தில் அதின் இரட்சகரே, நீர் தேசத்தில் பரதேசியைப்போலவும் இராத்தங்க இறங்குகிற வழிப்போக்கனைப்போலவும் இருப்பானேன்?

isravelin nambikkaiyae, aabathukkaalathil adhin iratsagarae, neer thesathil paradhesiyaippolavum iraathanga irangugira vazhippokkanaippolavum iruppaanen?

நீர் விடாய்த்துப்போன புருஷனைப்போலவும், இரட்சிக்கமாட்டாத பராக்கிரமசாலியைப்போலவும் இருப்பானேன்? கர்த்தாவே நீர் எங்கள் நடுவிலிருக்கிறவராமே; உம்முடைய நாமம் எங்களுக்குத் தரிக்கப்பட்டுமிருக்கிறதே; எங்களை விட்டுப் போகாதிரும்.

neer vidaaythuppona purushanaippolavum, iratsikkamaattaadha paraakkiramasaaliyaippolavum iruppaanen? karthaavae neer engal naduvilirukkiravaraamae; ummudaiya naamam engalukkuth tharikkappattumirukkiradhae; engalai vittup pogaadhirum.

அவர்கள் தங்கள் கால்களை அடக்கிக்கொள்ளாமல், அலைய விரும்புகிறார்களென்று கர்த்தர் இந்த ஜனத்தைக்குறித்துச் சொல்லுகிறார், ஆகையால், கர்த்தர் அவர்கள்மேல் பிரியமாயிராமல், இப்பொழுது அவர்கள் அக்கிரமத்தை நினைத்து, அவர்கள் பாவங்களை விசாரிப்பார்.

avargal thangal kaalgalai adakkikkollaamal, alaiya virumbugiraargalendru karthar indha janathaikkurithuch sollugiraar, aagaiyaal, karthar avargalmel piriyamaayiraamal, ippozhudhu avargal akkiramathai ninaithu, avargal paavangalai visaarippaar.

கர்த்தர் என்னை நோக்கி: நீ இந்த ஜனத்துக்கு நன்மையுண்டாக விண்ணப்பம்பண்ணவேண்டாம்.

karthar ennai nokki: nee indha janathukku nanmaiyundaaga vinnappambannavendaam.

அவர்கள் உபவாசித்தாலும், நான் அவர்கள் விண்ணப்பத்தைக்கேட்பதில்லை; அவர்கள் தகனபலிகளையும் காணிக்கைகளையும் செலுத்தினாலும், நான் அவர்கள்மேல் பிரியமாயிருப்பதில்லை; பட்டயத்தினாலும் பஞ்சத்தினாலும் கொள்ளைநோயினாலும் நான் அவர்களை நிர்மூலமாக்குவேன் என்றார்.

avargal ubavaasithaalum, naan avargal vinnappathaikketpadhillai; avargal thaganabaligalaiyum kaanikkaigalaiyum seluthinaalum, naan avargalmel piriyamaayiruppadhillai; pattayathinaalum panjathinaalum kollainoyinaalum naan avargalai nirmoolamaakkuven endraar.

அப்பொழுது நான்: ஆ கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, இதோ, நீங்கள் பட்டயத்தைக் காண்பதில்லை, உங்களுக்குப் பஞ்சமும் வருவதில்லை; உறுதியான சமாதானத்தையே இவ்விடத்தில் உங்களுக்குத் தருவோமென்றார் என்று தீர்க்கதரிசிகள் அவர்களுக்குச் சொல்லுகிறார்களே என்றேன்.

appozhudhu naan: aa kartharaagiya aandavarae, idho, neengal pattayathaik kaanbadhillai, ungalukkup panjamum varuvadhillai; urudhiyaana samaadhaanathaiyae ivvidathil ungalukkuth tharuvomendraar endru theerkkadharisigal avargalukkuch sollugiraargalae endren.

அப்பொழுது கர்த்தர் என்னை நோக்கி: தீர்க்கதரிசிகள் என் நாமத்தைக்கொண்டு பொய்யாய்த் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிறார்கள். நான் அவர்களை அனுப்பினதுமில்லை, அவர்களுக்குக் கற்பித்ததுமில்லை; அவர்களோடே பேசினதுமில்லை; அவர்கள் கள்ளத் தரிசனத்தையும், கள்ள சகுனத்தையும், இல்லாத விசேஷத்தையும், தங்கள் இருதயத்தின் கபடத்தையுமே, உங்களுக்குத் தீர்க்கதரிசனமாய்ச் சொல்லுகிறார்கள்.

appozhudhu karthar ennai nokki: theerkkadharisigal en naamathaikkondu poyyaayth theerkkadharisanam sollugiraargal. naan avargalai anuppinadhumillai, avargalukkuk karpithadhumillai; avargalodae pesinadhumillai; avargal kallath tharisanathaiyum, kalla sagunathaiyum, illaadha viseshathaiyum, thangal irudhayathin kabadathaiyumae, ungalukkuth theerkkadharisanamaaych sollugiraargal.

ஆதலால், நான் அனுப்பாதிருந்தும், என் நாமத்தைக்கொண்டு தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்லி, இந்தத் தேசத்திலே பட்டயமும் பஞ்சமும் வருவதில்லையென்கிற தீர்க்கதரிசிகளைக்குறித்து: இப்படிப்பட்ட தீர்க்கதரிசிகள் பட்டயத்தாலும் பஞ்சத்தாலும் சாவார்கள்.

aadhalaal, naan anuppaadhirundhum, en naamathaikkondu theerkkadharisananjolli, indhath thesathilae pattayamum panjamum varuvadhillaiyengira theerkkadharisigalaikkurithu: ippadippatta theerkkadharisigal pattayathaalum panjathaalum saavaargal.

அவர்களிடத்தில் தீர்க்கதரிசனம் கேட்கும் ஜனங்களும், எருசலேமின் வீதிகளிலே பட்டயத்தாலும் பஞ்சத்தாலும் அழிந்து, அவர்களும் அவர்கள் மனைவிகளும், அவர்கள் குமாரரும், அவர்கள் குமாரத்திகளும் அடக்கம்பண்ணுவாரில்லாமல் கிடப்பார்கள்; அவர்களுடைய பொல்லாப்பை அவர்கள்மேல் வரப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

avargalidathil theerkkadharisanam ketkum janangalum, erusalemin veedhigalilae pattayathaalum panjathaalum azhindhu, avargalum avargal manaivigalum, avargal kumaararum, avargal kumaarathigalum adakkambannuvaarillaamal kidappaargal; avargaludaiya pollaappai avargalmel varappannuven endru karthar sollugiraar.

என் கண்களிலிருந்து இரவும்பகலும் ஓயாமல் கண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்; என் ஜனமென்கிற குமாரத்தியாகிய கன்னிகை மகா வேதனையுள்ள அடியினாலும் கொடிய காயத்தினாலும் சேதப்பட்டிருக்கிறாள்

en kangalilirundhu iravumbagalum oyaamal kanneer odikkondirukkum; en janamengira kumaarathiyaagiya kannigai magaa vedhanaiyulla adiyinaalum kodiya kaayathinaalum sedhappattirukkiraal

நான் வெளியே போனால் இதோ, பட்டயத்தால் கொல்லப்பட்டவர்கள்; நகரத்தில் வந்தால், இதோ, பஞ்சத்தால் வருந்துகிறவர்கள், தீர்க்கதரிசிகளும் ஆசாரியர்களும் ஒன்றும் அறியாமல் தேசத்தில் அலைகிறார்களென்னும் இந்த வார்த்தையை அவர்களுக்குச் சொல் என்றார்.

naan veliyae ponaal idho, pattayathaal kollappattavargal; nagarathil vandhaal, idho, panjathaal varundhugiravargal, theerkkadharisigalum aasaariyargalum ondrum ariyaamal thesathil alaigiraargalennum indha vaarthaiyai avargalukkuch sol endraar.

யூதாவை முற்றிலும் வெறுத்தீரோ? சீயோன் உம்முடைய ஆத்துமாவுக்கு அரோசிகமாயிற்றோ? நாங்கள் ஆரோக்கியம் அடையக் கூடாதபடி எங்களை ஏன் அடித்தீர்? சமாதானத்துக்குக் காத்திருந்தோம், ஒரு நன்மையுமில்லை; ஆரோக்கிய காலத்துக்குக் காத்திருந்தோம், இதோ, ஆபத்து.

yoodhaavai mutrilum verutheero? seeyon ummudaiya aathumaavukku arosigamaayitro? naangal aarokkiyam adaiyak koodaadhabadi engalai en aditheer? samaadhaanathukkuk kaathirundhom, oru nanmaiyumillai; aarokkiya kaalathukkuk kaathirundhom, idho, aabathu.

கர்த்தாவே, எங்கள் தீமையையும் எங்கள் பிதாக்களின் அக்கிரமத்தையும் நாங்கள் அறிந்திருக்கிறோம்; உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தோம்.

karthaavae, engal theemaiyaiyum engal pidhaakkalin akkiramathaiyum naangal arindhirukkirom; umakku virodhamaayp paavanjeydhom.

உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் எங்களை அருவருக்காதிரும், உமது மகிமையின் சிங்காசனத்தைக் கனவீனப்படுத்தாதேயும்; எங்களோடே உமக்கு இருக்கிற உடன்படிக்கை அபத்தமாகாதபடி எங்களை நினைத்தருளும்.

ummudaiya naamathinimitham engalai aruvarukkaadhirum, umadhu magimaiyin singaasanathaik kanaveenappaduthaadheyum; engalodae umakku irukkira udanbadikkai abathamaagaadhabadi engalai ninaitharulum.

புறஜாதிகளுடைய வீணான தேவர்களுக்குள் மழை வருஷிக்கப்பண்ணத்தக்கவர்கள் உண்டோ? அல்லது, வானங்கள் தானாய் மழைகளைக் கொடுக்குமோ? எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தராயிருக்கிற நீரல்லவோ அதைச் செய்கிறவர்; ஆகையால் உமக்குக் காத்திருக்கிறோம்; தேவரீர் இவைகளையெல்லாம் உண்டுபண்ணினீர்.

purajaadhigaludaiya veenaana thevargalukkul mazhai varushikkappannathakkavargal undo? alladhu, vaanangal thaanaay mazhaigalaik kodukkumo? engal thevanaagiya kartharaayirukkira neerallavo adhaich seygiravar; aagaiyaal umakkuk kaathirukkirom; thevareer ivaigalaiyellaam undubannineer.