Jeremiah 13 · 27 verses
கர்த்தர் என்னை நோக்கி: நீ போய், உனக்கு ஒரு சணல் கச்சையை வாங்கி, அதை உன் அரையிலே கட்டிக்கொள்; அதைத் தண்ணீரிலே படவொட்டாதே என்றார்.
karthar ennai nokki: nee poy, unakku oru sanal kachaiyai vaangi, adhai un araiyilae kattikkol; adhaith thanneerilae padavottaadhae endraar.
நான் கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படியே ஒரு கச்சையை வாங்கி, அதை என் அரையிலே கட்டிக்கொண்டேன்.
naan kartharudaiya vaarthaiyinbadiyae oru kachaiyai vaangi, adhai en araiyilae kattikkonden.
இரண்டாம்விசை கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி: அவர்
irandaamvisai kartharudaiya vaarthai enakku undaagi: avar
நீ வாங்கினதும் உன் அரையிலிருக்கிறதுமான கச்சையை எடுத்துக்கொண்டு எழுந்து, ஐப்பிராத்து நதிமட்டும் போய், அதை அங்கே ஒரு கன்மலை வெடிப்பிலே ஒளித்துவை என்றார்.
nee vaanginadhum un araiyilirukkiradhumaana kachaiyai eduthukkondu ezhundhu, aippiraathu nadhimattum poy, adhai angae oru kanmalai vedippilae olithuvai endraar.
நான் போய் கர்த்தர் எனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே அதை ஐப்பிராத்து நதியின் ஓரத்திலே ஒளித்துவைத்தேன்.
naan poy karthar enakkuk kattalaiyittabadiyae adhai aippiraathu nadhiyin orathilae olithuvaithen.
அநேகநாள் சென்றபின்பு கர்த்தர் என்னை நோக்கி: நீ எழுந்து ஐப்பிராத்து நதிக்குப்போய் அங்கே ஒளித்துவைக்க நான் உனக்குக் கட்டளையிட்ட கச்சையை அவ்விடத்திலிருந்து எடுத்துக்கொண்டுவா என்றார்.
aneganaal sendrabinbu karthar ennai nokki: nee ezhundhu aippiraathu nadhikkuppoy angae olithuvaikka naan unakkuk kattalaiyitta kachaiyai avvidathilirundhu eduthukkonduvaa endraar.
அப்பொழுது நான் ஐப்பிராத்து நதிக்குப்போய், கச்சையை ஒளித்துவைத்த இடத்திலே தோண்டி அதை எடுத்தேன்; ஆனால், இதோ, அந்தக் கச்சை கெட்டு ஒன்றுக்கும் உதவாமற்போயிற்று.
appozhudhu naan aippiraathu nadhikkuppoy, kachaiyai olithuvaitha idathilae thondi adhai eduthen; aanaal, idho, andhak kachai kettu ondrukkum udhavaamarpoyitru.
அப்பொழுது கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி, அவர்:
appozhudhu kartharudaiya vaarthai enakku undaagi, avar:
இப்படியே நான் யூதாவுடைய பெருமையையும், எருசலேமுடைய மிகுந்த பெருமையையும் கெட்டுப்போகப்பண்ணுவேன்.
ippadiyae naan yoodhaavudaiya perumaiyaiyum, erusalemudaiya migundha perumaiyaiyum kettuppogappannuven.
என் வார்த்தைகளைக் கேட்கமாட்டோம் என்று மறுத்து, தங்கள் இருதயத்தின் கடினத்தின்படி நடந்து, அந்நிய தேவர்களைச் சேவிக்கவும் அவர்களைப் பணிந்துகொள்ளவும் அவர்களைப் பின்பற்றுகிற இந்தப் பொல்லாத ஜனங்கள் ஒன்றுக்கும் உதவாமற்போன இந்தக் கச்சையைப்போலாவார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
en vaarthaigalaik ketkamaattom endru maruthu, thangal irudhayathin kadinathinbadi nadandhu, anniya thevargalaich sevikkavum avargalaip panindhugollavum avargalaip pinbatrugira indhap pollaadha janangal ondrukkum udhavaamarpona indhak kachaiyaippolaavaargal endru karthar sollugiraar.
கச்சையானது மனுஷனுடைய அரைக்குச் சேர்க்கையாயிருக்கிறதுபோல, நான் இஸ்ரவேல் குடும்பத்தாரனைவரையும் யூதாவின் குடும்பத்தாரனைவரையும், எனக்கு ஜனங்களாகவும், கீர்த்தியாகவும், துதியாகவும், மகிமையாகவும் சேர்க்கையாக்கிக் கொண்டேன்; ஆனாலும் அவர்கள் செவிகொடாமற்போனார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
kachaiyaanadhu manushanudaiya araikkuch serkkaiyaayirukkiradhubola, naan isravel kudumbathaaranaivaraiyum yoodhaavin kudumbathaaranaivaraiyum, enakku janangalaagavum, keerthiyaagavum, thudhiyaagavum, magimaiyaagavum serkkaiyaakkik konden; aanaalum avargal sevigodaamarponaargal endru karthar sollugiraar.
சகல ஜாடிகளும் திராட்சரசத்திலே நிரப்பப்படுமென்று, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்கிற வார்த்தையை அவர்களுடனே சொல்; அதற்கு அவர்கள்: சகல ஜாடிகளும் திராட்சரசத்தினாலே நிரப்பப்படுவது எங்களுக்குத் தெரியாதா என்று உன்னுடனே சொல்லுவார்கள்.
sagala jaadigalum thiraatsarasathilae nirappappadumendru, isravelin thevanaagiya karthar uraikkiraar engira vaarthaiyai avargaludanae sol; adharku avargal: sagala jaadigalum thiraatsarasathinaalae nirappappaduvadhu engalukkuth theriyaadhaa endru unnudanae solluvaargal.
அப்பொழுது நீ அவர்களை நோக்கி: இதோ, இந்தத் தேசத்தின்குடிகளெல்லாரையும், தாவீதின் சிங்காசனத்தின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கிற ராஜாக்களையும், ஆசாரியர்களையும், தீர்க்கதரிசிகளையும், எருசலேமின் குடிகள் எல்லாரையும் நான் வெறியினால் நிரப்பி,
appozhudhu nee avargalai nokki: idho, indhath thesathingudigalellaaraiyum, thaaveedhin singaasanathinmel utkaarndhirukkira raajaakkalaiyum, aasaariyargalaiyum, theerkkadharisigalaiyum, erusalemin kudigal ellaaraiyum naan veriyinaal nirappi,
பிதாக்களும் பிள்ளைகளுமாகிய அவர்களை ஒருவர்மேல் ஒருவர் மோதி விழும்படிப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; நான் அவர்களை அழிப்பதேயன்றி மன்னிப்பதுமில்லை, தப்பவிடுவதுமில்லை இரங்குவதுமில்லையென்று கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்று சொல் என்றார்.
pidhaakkalum pillaigalumaagiya avargalai oruvarmel oruvar modhi vizhumbadippannuven endru karthar sollugiraar; naan avargalai azhippadheyandri mannippadhumillai, thappaviduvadhumillai iranguvadhumillaiyendru karthar uraikkiraar endru sol endraar.
நீங்கள் செவிகொடுத்துக் கேளுங்கள்; மேட்டிமையாய் இராதேயுங்கள்; கர்த்தர் விளம்பினார்.
neengal sevigoduthuk kelungal; mettimaiyaay iraadheyungal; karthar vilambinaar.
அவர் அந்தகாரத்தை வரப்பண்ணுவதற்கு முன்னும், இருண்ட மலைகளில் உங்கள் கால்கள் இடறுவதற்கு முன்னும் நீங்கள் வெளிச்சத்துக்குக் காத்திருக்கும்போது, அவர் அதை அந்தகாரமும் காரிருளுமாக மாறப்பண்ணுவதற்கு முன்னும், உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு மகிமையைச் செலுத்துங்கள்.
avar andhagaarathai varappannuvadharku munnum, irunda malaigalil ungal kaalgal idaruvadharku munnum neengal velichathukkuk kaathirukkumbodhu, avar adhai andhagaaramum kaarirulumaaga maarappannuvadharku munnum, ungal thevanaagiya kartharukku magimaiyaich seluthungal.
நீங்கள் இதை கேளாமற்போனீர்களானால், என் ஆத்துமா மறைவிடங்களில் உங்கள் பெருமையினிமித்தம் துக்கித்து, கர்த்தருடைய மந்தை சிறைப்பட்டுப்போனதென்று என் கண்மிகவும் அழுது கண்ணீர் சொரியும்.
neengal idhai kelaamarponeergalaanaal, en aathumaa maraividangalil ungal perumaiyinimitham thukkithu, kartharudaiya mandhai siraippattupponadhendru en kanmigavum azhudhu kanneer soriyum.
நீங்கள் ராஜாவையும் ராஜாத்தியையும் நோக்கி: தாழவந்து உட்காருங்கள்; உங்கள் சிரசின் சிங்காரமாகிய உங்கள் மகிமையின் கிரீடம் விழுந்ததென்று சொல்லுங்கள்.
neengal raajaavaiyum raajaathiyaiyum nokki: thaazhavandhu utkaarungal; ungal sirasin singaaramaagiya ungal magimaiyin kireedam vizhundhadhendru sollungal.
தெற்கிலுள்ள பட்டணங்கள் அடைக்கப்பட்டன; அவைகளைத் திறப்பார் இல்லை; யூதா அனைத்தும் குடிவிலக்கப்பட்டுப்போம்; அது சமூலமாய்ச் சிறைப்பட்டுப்போம்.
therkilulla pattanangal adaikkappattana; avaigalaith thirappaar illai; yoodhaa anaithum kudivilakkappattuppom; adhu samoolamaaych siraippattuppom.
உங்கள் கண்களை ஏறெடுத்து, வடக்கேயிருந்து வருகிறவர்களை பாருங்கள்; உனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த மந்தையும், உன் மகிமையான ஆட்டுக்கிடையும் எங்கே?
ungal kangalai ereduthu, vadakkeyirundhu varugiravargalai paarungal; unakkuk kodukkappattirundha mandhaiyum, un magimaiyaana aattukkidaiyum engae?
அவர் உன்னை விசாரிக்கும்போது என்ன சொல்லுவாய்? அவர்கள் உன்மேல் ஆதிக்கக்காரரும் தலைவருமாயிருக்க, நீ அவர்களைப் பழக்குவித்தாயே; கர்ப்பவதிக்குப் பிரசவவேதனை உண்டாகும்போது உண்டாகும் வேதனைகளைப்போல் வேதனைகள் உன்னைப் பிடிப்பதில்லையோ?
avar unnai visaarikkumbodhu enna solluvaay? avargal unmel aadhikkakkaararum thalaivarumaayirukka, nee avargalaip pazhakkuvithaayae; karppavadhikkup pirasavavedhanai undaagumbodhu undaagum vedhanaigalaippol vedhanaigal unnaip pidippadhillaiyo?
இவைகள் எனக்கு நேரிட்டது ஏதென்று நீ உன் இருதயத்தில் சொன்னாயாகில், உன் திரளான அக்கிரமத்தினிமித்தமே உன் ஓரங்கள் விலக்கப்பட்டு, உன் பாதங்கள் பலவந்தஞ்செய்யப்படுகின்றன.
ivaigal enakku nerittadhu edhendru nee un irudhayathil sonnaayaagil, un thiralaana akkiramathinimithamae un orangal vilakkappattu, un paadhangal palavandhanjeyyappadugindrana.
எத்தியோப்பியன் தன் தோலையும், சிவிங்கி தன் புள்ளிகளையும் மாற்றக்கூடுமோ? கூடுமானால் தீமைசெய்யப்பழகின நீங்களும் நன்மைசெய்யக்கூடும்.
ethiyoppiyan than tholaiyum, sivingi than pulligalaiyum maatrakkoodumo? koodumaanaal theemaiseyyappazhagina neengalum nanmaiseyyakkoodum.
ஆதலால் வனாந்தரக் காற்றால் பறக்கடிக்கப்படும் துரும்பைப்போல அவர்களைச் சிதறடிப்பேன்.
aadhalaal vanaandharak kaatraal parakkadikkappadum thurumbaippola avargalaich sidharadippen.
நீ என்னை மறந்து, பொய்யை நம்பினபடியினாலே, இது உன்னுடைய வீதமும், என்னால் உனக்கு அளக்கப்படும் உன்னுடைய பங்குமாயிருக்கும் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
nee ennai marandhu, poyyai nambinabadiyinaalae, idhu unnudaiya veedhamum, ennaal unakku alakkappadum unnudaiya pangumaayirukkum endru karthar sollugiraar.
உன் மானம் காணப்பட நான் உன் வஸ்திரத்து ஓரங்களை முகமட்டாக எடுத்துப்போடுவேன்.
un maanam kaanappada naan un vasthirathu orangalai mugamattaaga eduthuppoduven.
உன் விபசாரங்களையும், உன் கனைக்குதல்களையும், வெளியிலே மேடுகளின்மேல் நீ பண்ணின வேசித்தனத்தின் முறைகேடுகளாகிய உன் அவருப்புகளையும் நான் கண்டேன்; எருசலேமே, உனக்கு ஐயோ! நீ சுத்திகரிக்கப்படமாட்டாயா? இது இன்னும் எத்தனை காலத்துக்குப்பின் நடக்கும்? என்கிறார்.
un vibasaarangalaiyum, un kanaikkudhalgalaiyum, veliyilae medugalinmel nee pannina vesithanathin muraigedugalaagiya un avaruppugalaiyum naan kanden; erusalemae, unakku aiyo! nee suthigarikkappadamaattaayaa? idhu innum ethanai kaalathukkuppin nadakkum? engiraar.
