Isaiah 47 · 15 verses
பாபிலோன் குமாரத்தியாகிய கன்னிகையே, நீ இறங்கி மண்ணிலே உட்காரு; கல்தேயரின் குமாரத்தியே, தரையிலே உட்காரு; உனக்குச் சிங்காசனமில்லை; நீ செருக்குக்காரியும் சுகசெல்வியும் என்று இனி அழைக்கப்படுவதில்லை.
paabilon kumaarathiyaagiya kannigaiyae, nee irangi mannilae utkaaru; kaldheyarin kumaarathiyae, tharaiyilae utkaaru; unakkuch singaasanamillai; nee serukkukkaariyum sugaselviyum endru ini azhaikkappaduvadhillai.
ஏந்திரத்தை எடுத்து மாவரை; உன் முக்காட்டை நீக்கிவிடு; வெறுங்காலும் அம்மணத்தொடையுமாய் ஆறுகளைக் கடந்துபோ.
endhirathai eduthu maavarai; un mukkaattai neekkividu; verungaalum ammanathodaiyumaay aarugalaik kadandhubo.
உன் நிர்வாணம் வெளிப்படும்; உன் இலச்சை காணப்படும்; நான் ஒருவனையும் பாராமல் நீதியைச் சரிக்கட்டுவேன்.
un nirvaanam velippadum; un ilachai kaanappadum; naan oruvanaiyum paaraamal needhiyaich sarikkattuven.
எங்கள் மீட்பருடைய நாமம் இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தராகிய சேனைகளுடைய கர்த்தர் என்பது.
engal meetparudaiya naamam isravelin parisutharaagiya senaigaludaiya karthar enbadhu.
கல்தேயரின் குமாரத்தியே, நீ அந்தகாரத்துக்குள் பிரவேசித்து மவுனமாய் உட்காரு; இனி நீ ராஜ்யங்களின் நாயகியென்று அழைக்கப்படுவதில்லை.
kaldheyarin kumaarathiyae, nee andhagaarathukkul piravesithu mavunamaay utkaaru; ini nee raajyangalin naayagiyendru azhaikkappaduvadhillai.
நான் என் ஜனத்தின்மேல் கடுங்கோபமடைந்து, என் சுதந்தரத்தைப் பரிசுத்தக் குலைச்சலாக்கி, அவர்களை உன் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தேன்; நீ அவர்கள்மேல் இரக்கம்வையாமல், முதிர்வயதுள்ளவர்களின்மேல் உன் நுகத்தை மகா பாரமாக்கி,
naan en janathinmel kadungobamadaindhu, en sudhandharathaip parisuthak kulaichalaakki, avargalai un kaiyil oppukkoduthen; nee avargalmel irakkamvaiyaamal, mudhirvayadhullavargalinmel un nugathai magaa paaramaakki,
என்றென்றைக்கும் நாயகியாயிருப்பேனென்று சொல்லி, இந்தக்காரியங்களை இதுவரைக்கும் உன் மனதிலே வையாமலும், அதின் முடிவை நினையாமலும் போனாய்.
endrendraikkum naayagiyaayiruppenendru solli, indhakkaariyangalai idhuvaraikkum un manadhilae vaiyaamalum, adhin mudivai ninaiyaamalum ponaay.
இப்பொழுதும் சுகசெல்வியே, விசாரமில்லாமல் வாழ்கிறவளே; நான்தான் என்னைத்தவிர ஒருவருமில்லை; நான் விதவையாவதில்லை, நான் சந்தான சேதத்தை அறிவதில்லையென்று உன் இருதயத்திலே சொல்லுகிறவளே, நான் சொல்லுகிறதைக் கேள்.
ippozhudhum sugaselviyae, visaaramillaamal vaazhgiravalae; naandhaan ennaithavira oruvarumillai; naan vidhavaiyaavadhillai, naan sandhaana sedhathai arivadhillaiyendru un irudhayathilae sollugiravalae, naan sollugiradhaik kel.
சந்தான சேதமும் விதவையிருப்பும் ஆகிய இவ்விரண்டும் உனக்குச் சடிதியாக ஒரேநாளில் வரும்; உன் திரளான சூனியங்களினிமித்தமும், உன் வெகுவான ஸ்தம்பன வித்தைகளினிமித்தமும் அவைகள் பூரணமாய் உன்மேல் வரும்.
sandhaana sedhamum vidhavaiyiruppum aagiya ivvirandum unakkuch sadidhiyaaga orenaalil varum; un thiralaana sooniyangalinimithamum, un veguvaana sthambana vithaigalinimithamum avaigal pooranamaay unmel varum.
உன் துன்மார்க்கத்திலே நீ திடநம்பிக்கையாயிருந்து: என்னைப் பார்க்கிறவர் ஒருவரும் இல்லையென்றாய். உன் ஞானமும் உன் அறிவுமே உன்னைக் கெடுத்தது; நான்தான், என்னைத்தவிர ஒருவருமில்லையென்று உன் இருதயத்தில் எண்ணினாய்.
un thunmaarkkathilae nee thidanambikkaiyaayirundhu: ennaip paarkkiravar oruvarum illaiyendraay. un njaanamum un arivumae unnaik keduthadhu; naandhaan, ennaithavira oruvarumillaiyendru un irudhayathil enninaay.
ஆகையால் தீங்கு உன்மேல் வரும், அது எங்கேயிருந்து உதித்ததென்று நீ அறியாய்; விக்கினம் உன்மேல் வரும், நீ அதை நிவிர்த்தியாக்கமாட்டாய்; நீ அறியாதபடிக்குச் சடிதியாய் உண்டாகும் பாழ்க்கடிப்பு உன்மேல் வரும்.
aagaiyaal theengu unmel varum, adhu engeyirundhu udhithadhendru nee ariyaay; vikkinam unmel varum, nee adhai nivirthiyaakkamaattaay; nee ariyaadhabadikkuch sadidhiyaay undaagum paazhkkadippu unmel varum.
நீ உன் சிறுவயதுமுதல் பிரயாசப்பட்டுப் பழகிவருகிற உன் ஸ்தம்பன வித்தைகளையும், உன் திரளான சூனியங்களையும் நீ அநுசரித்து நில்; அவைகளால் உனக்குப் பிரயோஜனம் உண்டோ, பலன் உண்டோ, பார்ப்போம்.
nee un siruvayadhumudhal pirayaasappattup pazhagivarugira un sthambana vithaigalaiyum, un thiralaana sooniyangalaiyum nee anusarithu nil; avaigalaal unakkup pirayojanam undo, palan undo, paarppom.
உன் திரளான யோசனைகளினால் நீ இளைத்துப்போனாய்; இப்பொழுதும் ஜோசியரும், நட்சத்திரம் பார்க்கிறவர்களும், அமாவாசி கணிக்கிறவர்களும் எழும்பி, உனக்கு நேரிடுகிறவைகளுக்கு உன்னை விலக்கி இரட்சிக்கட்டும்.
un thiralaana yosanaigalinaal nee ilaithupponaay; ippozhudhum josiyarum, natsathiram paarkkiravargalum, amaavaasi kanikkiravargalum ezhumbi, unakku neridugiravaigalukku unnai vilakki iratsikkattum.
இதோ, அவர்கள் தாளடியைப்போல இருப்பார்கள், நெருப்பு அவர்களைச் சுட்டெரிக்கும்; அவர்கள் தங்கள் பிராணனை அக்கினிஜுவாலையினின்று விடுவிப்பதில்லை; அது குளிர்காயத்தக்க தழலுமல்ல; எதிரே உட்காரத்தக்க அடுப்புமல்ல.
idho, avargal thaaladiyaippola iruppaargal, neruppu avargalaich sutterikkum; avargal thangal piraananai akkinijuvaalaiyinindru viduvippadhillai; adhu kulirgaayathakka thazhalumalla; edhirae utkaarathakka aduppumalla.
உன் சிறுவயதுமுதல் நீ பிரயாசப்பட்டு எவர்களுடன் வியாபாரம்பண்ணினாயோ, அவர்களும் அப்படியே இருப்பார்கள், அவரவர் தங்கள் போக்கிலே போய் அலைவார்கள்; உன்னை இரட்சிப்பார் இல்லை.
un siruvayadhumudhal nee pirayaasappattu evargaludan viyaabaarambanninaayo, avargalum appadiyae iruppaargal, avaravar thangal pokkilae poy alaivaargal; unnai iratsippaar illai.
