Isaiah 46 · 13 verses
பேல் பணியும், நேபோ குனியும், அவைகளின் விக்கிரகங்கள் காட்டுமிருகங்களுக்கும் நாட்டுமிருகங்களுக்கும் சுமையாகும்; நீங்கள் சுமந்த சுமைகள் இளைத்துப்போன மிருகங்களுக்குப் பாரமாயிருக்கும்.
pel paniyum, nebo kuniyum, avaigalin vikkiragangal kaattumirugangalukkum naattumirugangalukkum sumaiyaagum; neengal sumandha sumaigal ilaithuppona mirugangalukkup paaramaayirukkum.
அவைகள் ஏகமாய்க் குனிந்துபணியும்; சுமைகளை அவைகள் தப்புவிக்கமாட்டாது; அவைகள் தாமே சிறைப்பட்டுப்போகும்.
avaigal egamaayk kunindhubaniyum; sumaigalai avaigal thappuvikkamaattaadhu; avaigal thaamae siraippattuppogum.
யாக்கோபின் சந்ததியாரே இஸ்ரவேல் சந்ததியில் மீதியாகிய சகல ஜனங்களே, எனக்குச் செவிகொடுங்கள்; தாயின் வயிற்றில் தோன்றினதுமுதல் உங்களை ஏந்தி, தாயின் கர்ப்பத்தில் உற்பத்தியானதுமுதல் உங்களைத் தாங்கினேன்,
yaakkobin sandhadhiyaarae isravel sandhadhiyil meedhiyaagiya sagala janangalae, enakkuch sevigodungal; thaayin vayitril thondrinadhumudhal ungalai endhi, thaayin karppathil urpathiyaanadhumudhal ungalaith thaanginen,
உங்கள் முதிர்வயதுவரைக்கும் நான் அப்படிச் செய்வேன்; நரைவயதுமட்டும் நான் உங்களைத் தாங்குவேன்; நான் அப்படிச் செய்துவந்தேன்; இனிமேலும் நான் ஏந்துவேன், நான் சுமப்பேன், தப்புவிப்பேன்.
ungal mudhirvayadhuvaraikkum naan appadich seyven; naraivayadhumattum naan ungalaith thaanguven; naan appadich seydhuvandhen; inimelum naan endhuven, naan sumappen, thappuvippen.
யாருக்கு என்னைச் சாயலும் சமமுமாக்கி, யாருக்கு நான் ஒப்பாகும்படிக்கு என்னை ஒப்பிடுவீர்கள்?
yaarukku ennaich saayalum samamumaakki, yaarukku naan oppaagumbadikku ennai oppiduveergal?
பையிலிருக்கிற பொன்னைக்கொட்டி வெள்ளியைத் தராசில் நிறுத்து, தட்டானுடனே கூலிபொருத்திக்கொள்ளுகிறார்கள்; அவன் ஒரு தெய்வத்தை உண்டாக்குகிறான்; அதை வணங்கிப் பணிந்துகொள்ளுகிறார்கள்.
paiyilirukkira ponnaikkotti velliyaith tharaasil niruthu, thattaanudanae kooliboruthikkollugiraargal; avan oru theyvathai undaakkugiraan; adhai vanangip panindhugollugiraargal.
அதைத் தோளின்மேல் எடுத்து அதைச் சுமந்து, அதை அதின் ஸ்தானத்திலே வைக்கிறார்கள்; அங்கே அது நிற்கும்; தன் இடத்தைவிட்டு அசையாது; ஒருவன் அதை நோக்கிக் கூப்பிட்டால், அது மறுஉத்தரவு கொடுக்கிறதுமில்லை, அவன் இக்கட்டை நீக்கி அவனை இரட்சிக்கிறதுமில்லை.
adhaith tholinmel eduthu adhaich sumandhu, adhai adhin sthaanathilae vaikkiraargal; angae adhu nirkum; than idathaivittu asaiyaadhu; oruvan adhai nokkik kooppittaal, adhu maruutharavu kodukkiradhumillai, avan ikkattai neekki avanai iratsikkiradhumillai.
இதை நினைத்துப் புருஷராயிருங்கள்; பாதகரே, இதை மனதில் வையுங்கள்.
idhai ninaithup purusharaayirungal; paadhagarae, idhai manadhil vaiyungal.
முந்திப் பூர்வகாலத்தில் நடந்தவைகளை நினையுங்கள்; நானே தேவன், வேறொருவரும் இல்லை; நானே தேவன் எனக்குச் சமானமில்லை.
mundhip poorvagaalathil nadandhavaigalai ninaiyungal; naanae thevan, veroruvarum illai; naanae thevan enakkuch samaanamillai.
அந்தத்திலுள்ளவைகளை ஆதிமுதற்கொண்டும், இன்னும் செய்யப்படாதவைகளைப் பூர்வகாலமுதற்கொண்டும் அறிவிக்கிறேன்; என் ஆலோசனை நிலைநிற்கும், எனக்குச் சித்தமானவைகளையெல்லாம் செய்வேன் என்று சொல்லி,
andhathilullavaigalai aadhimudharkondum, innum seyyappadaadhavaigalaip poorvagaalamudharkondum arivikkiren; en aalosanai nilainirkum, enakkuch sithamaanavaigalaiyellaam seyven endru solli,
உராய்ஞ்சுகிற ஒரு பட்சியைக் கிழக்கிலிருந்தும், என் ஆலோசனையை நிறைவேற்றும் மனுஷனை தூரதேசத்திலிருந்தும் வரவழைக்கிறவராயிருக்கிறேன்; அதைச் சொன்னேன், அதை நிறைவேற்றுவேன்; அதைத் திட்டம்பண்ணினேன். அதைச் செய்து முடிப்பேன்.
uraaynjugira oru patsiyaik kizhakkilirundhum, en aalosanaiyai niraivetrum manushanai thooradhesathilirundhum varavazhaikkiravaraayirukkiren; adhaich sonnen, adhai niraivetruven; adhaith thittambanninen. adhaich seydhu mudippen.
முரட்டு இருதயமுள்ளவர்களே, நீதிக்குத் தூரமானவர்களே, எனக்குச்செவிகொடுங்கள்.
murattu irudhayamullavargalae, needhikkuth thooramaanavargalae, enakkuchevigodungal.
என் நீதியைச் சமீபிக்கப்பண்ணுகிறேன், அது தூரமாயிருப்பதில்லை; என் இரட்சிப்புத் தாமதிப்பதுமில்லை; நான் சீயோனில் இரட்சிப்பையும், இஸ்ரவேலுக்கு என் மகிமையையும் கட்டளையிடுவேன்.
en needhiyaich sameebikkappannugiren, adhu thooramaayiruppadhillai; en iratsipputh thaamadhippadhumillai; naan seeyonil iratsippaiyum, isravelukku en magimaiyaiyum kattalaiyiduven.
