Isaiah 21 · 17 verses
கடல் வனாந்தரத்தின் பாரம். சுழல்காற்று தென்திசையிலிருந்து எழும்பிக் கடந்துவருகிறதுபோல, பயங்கரமான தேசமாகிய வனாந்தரத்திலிருந்து அது வருகிறது.
kadal vanaandharathin paaram. suzhalgaatru thendhisaiyilirundhu ezhumbik kadandhuvarugiradhubola, payangaramaana thesamaagiya vanaandharathilirundhu adhu varugiradhu.
கொடிய தரிசனம் எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது; துரோகி துரோகம்பண்ணி பாழாக்கிறவன் பாழாக்கிக்கொண்டே இருக்கிறான்; ஏலாமே எழும்பு; மேதியாவே முற்றிக்கைபோடு; அதினாலே உண்டான தவிப்பையெல்லாம் ஒழியப்பண்ணினேன்.
kodiya tharisanam enakkuth therivikkappattadhu; thurogi thurogambanni paazhaakkiravan paazhaakkikkondae irukkiraan; elaamae ezhumbu; medhiyaavae mutrikkaibodu; adhinaalae undaana thavippaiyellaam ozhiyappanninen.
ஆகையால், என் இடுப்பு மகா வேதனையால் நிறைந்திருக்கிறது; பிள்ளைபெறுகிறவளின் வேதனைகளுக்கு ஒத்த வேதனைகள் என்னைப் பிடித்தது; கேட்டதினால் உளைவுகொண்டு, கண்டதினால் கலங்கினேன்.
aagaiyaal, en iduppu magaa vedhanaiyaal niraindhirukkiradhu; pillaiberugiravalin vedhanaigalukku otha vedhanaigal ennaip pidithadhu; kettadhinaal ulaivugondu, kandadhinaal kalanginen.
என் இருதயம் திகைத்தது; திகில் என்னைத் திடுக்கிடப்பண்ணிற்று; எனக்கு இன்பந்தந்த இரவு பயங்கரமாயிற்று.
en irudhayam thigaithadhu; thigil ennaith thidukkidappannitru; enakku inbandhandha iravu payangaramaayitru.
பந்தியை ஆயத்தப்படுத்துங்கள், ஜாமக்காரரை வையுங்கள், புசியுங்கள் குடியுங்கள்; பிரபுக்களே, எழுந்து பரிசைகளுக்கு எண்ணெய் பூசுங்கள்.
pandhiyai aayathappaduthungal, jaamakkaararai vaiyungal, pusiyungal kudiyungal; pirabukkalae, ezhundhu parisaigalukku enney poosungal.
ஆண்டவர் என்னை நோக்கி: நீ போய், காண்பதைத் தெரிவிக்கும்படி ஜாமக்காரனை வை என்றார்.
aandavar ennai nokki: nee poy, kaanbadhaith therivikkumbadi jaamakkaaranai vai endraar.
அவன் ஒரு இரதத்தையும், ஜோடு ஜோடான குதிரைவீரரையும், ஜோடு ஜோடாகக் கழுதைகளின்மேலும் ஒட்டகங்களின்மேலும் ஏறிவருகிறவர்களையும் கண்டு, மிகுந்த கவனமாய்க் கவனித்துக்கொண்டே இருந்து:
avan oru iradhathaiyum, jodu jodaana kudhiraiveeraraiyum, jodu jodaagak kazhudhaigalinmelum ottagangalinmelum erivarugiravargalaiyum kandu, migundha kavanamaayk kavanithukkondae irundhu:
ஆண்டவரே, நான் பகல்முழுதும் என் காவலிலே நின்று, இராமுழுதும் நான் என் காவலிடத்திலே தரித்திருக்கிறேன் என்று சிங்கத்தைப்போல் சத்தமிட்டுக் கூப்பிடுகிறான்.
aandavarae, naan pagalmuzhudhum en kaavalilae nindru, iraamuzhudhum naan en kaavalidathilae tharithirukkiren endru singathaippol sathamittuk kooppidugiraan.
இதோ, ஒரு ஜோடு குதிரை பூண்ட இரதத்தின்மேல் ஏறியிருக்கிற ஒரு மனுஷன் வருகிறான்; பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அதின் விக்கிரகதேவர்களையெல்லாம் தரையோடே மோதி உடைத்தார் என்று பிரதியுத்தரம் சொல்லுகிறான்.
idho, oru jodu kudhirai poonda iradhathinmel eriyirukkira oru manushan varugiraan; paabilon vizhundhadhu, vizhundhadhu; adhin vikkiragadhevargalaiyellaam tharaiyodae modhi udaithaar endru piradhiyutharam sollugiraan.
என் போரடிப்பின் தானியமே, களத்தின் கோதுமையே, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய சேனைகளின் கர்த்தரால் நான் கேள்விப்பட்டதை உங்களுக்கு அறிவித்தேன்.
en poradippin thaaniyamae, kalathin kodhumaiyae, isravelin thevanaagiya senaigalin kartharaal naan kelvippattadhai ungalukku arivithen.
தூமாவின் பாரம். சேயீரிலிருந்து என்னை நோக்கி: ஜாமக்காரனே, இரவு எவ்வளவு சென்றது? என்று கூப்பிட்டுக் கேட்க;
thoomaavin paaram. seyeerilirundhu ennai nokki: jaamakkaaranae, iravu evvalavu sendradhu? endru kooppittuk ketka;
அதற்கு ஜாமக்காரன்: விடியற்காலம் வருகிறது இராக்காலமும் வருகிறது; நீங்கள் கேட்க மனதானால் திரும்பிவந்து கேளுங்கள் என்று சொல்லுகிறான்.
adharku jaamakkaaran: vidiyarkaalam varugiradhu iraakkaalamum varugiradhu; neengal ketka manadhaanaal thirumbivandhu kelungal endru sollugiraan.
அரபியாவின் பாரம். திதானியராகிய பயணக்கூட்டங்களே, நீங்கள் அரபியாவின் காடுகளில் இராத்தங்குவீர்கள்.
arabiyaavin paaram. thidhaaniyaraagiya payanakkoottangalae, neengal arabiyaavin kaadugalil iraathanguveergal.
தேமாதேசத்தின் குடிகளே, நீங்கள் தாகமாயிருக்கிறவர்களுக்குத் தண்ணீர் கொண்டுபோய், தப்பி ஓடுகிறவர்களுக்கு அப்பங்கொடுக்க எதிர்கொண்டுபோங்கள்.
themaadhesathin kudigalae, neengal thaagamaayirukkiravargalukkuth thanneer konduboy, thappi odugiravargalukku appangodukka edhirgondubongal.
அவர்கள், பட்டயங்களுக்கும், உருவின கட்கத்துக்கும் நாணேற்றின வில்லுக்கும், யுத்தத்தின் கொடுமைக்கும் தப்பி ஓடுகிறார்கள்.
avargal, pattayangalukkum, uruvina katkathukkum naanetrina villukkum, yuthathin kodumaikkum thappi odugiraargal.
ஆண்டவர் என்னை நோக்கி: ஒரு கூலிக்காரனுடைய வருஷங்களுக்கொத்த ஒரே வருஷத்திலே கேதாருடைய மகிமையெல்லாம் அற்றுப்போம்.
aandavar ennai nokki: oru koolikkaaranudaiya varushangalukkotha orae varushathilae kedhaarudaiya magimaiyellaam atruppom.
கேதார் புத்திரராகிய பராக்கிரம வில்வீரரின் தொகையில் மீதியானவர்கள் கொஞ்சப்பேராயிருப்பார்கள் என்றார்; இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் இதை உரைத்தார்.
kedhaar puthiraraagiya paraakkirama vilveerarin thogaiyil meedhiyaanavargal konjapperaayiruppaargal endraar; isravelin thevanaagiya karthar idhai uraithaar.
