ஆமோத்சின் குமாரனாகிய ஏசாயா பாபிலோன்மேல் வரக்கண்ட பாரம்.
aamothsin kumaaranaagiya esaayaa paabilonmel varakkanda paaram.
Isaiah 13 · 22 verses
ஆமோத்சின் குமாரனாகிய ஏசாயா பாபிலோன்மேல் வரக்கண்ட பாரம்.
aamothsin kumaaranaagiya esaayaa paabilonmel varakkanda paaram.
உயர்ந்த பர்வதத்தின்மேல் கொடியேற்றுங்கள்; உரத்த சத்தமிட்டு ஜனங்களை வரவழையுங்கள்; அவர்கள் பிரபுக்களின் வாசல்களுக்குள் பிரவேசிப்பதற்குச் சைகை காட்டுங்கள்.
uyarndha parvadhathinmel kodiyetrungal; uratha sathamittu janangalai varavazhaiyungal; avargal pirabukkalin vaasalgalukkul piravesippadharkuch saigai kaattungal.
நான் பரிசுத்தமாக்கினவர்களுக்கு கட்டளை கொடுத்தேன்; என் கோபத்தை நிறைவேற்ற என் பராக்கிரமசாலிகளை அழைத்தும் இருக்கிறேன்; அவர்கள் என் மகத்துவத்தினாலே களிகூருகிறவர்கள் என்கிறார்.
naan parisuthamaakkinavargalukku kattalai koduthen; en kobathai niraivetra en paraakkiramasaaligalai azhaithum irukkiren; avargal en magathuvathinaalae kaligoorugiravargal engiraar.
திரளான ஜனங்களின் சத்தத்துக்கொத்த வெகு கூட்டத்தின் இரைச்சலும், கூட்டப்பட்ட ஜாதிகளுடைய ராஜ்யங்களின் அமளியான இரைச்சலும் மலைகளில் கேட்கப்படுகிறது; சேனைகளின் கர்த்தர் யுத்தராணுவத்தை இலக்கம்பார்க்கிறார்.
thiralaana janangalin sathathukkotha vegu koottathin iraichalum, koottappatta jaadhigaludaiya raajyangalin amaliyaana iraichalum malaigalil ketkappadugiradhu; senaigalin karthar yutharaanuvathai ilakkambaarkkiraar.
கர்த்தர் வருகிறார்; அவருடைய கோபத்தின் ஆயுதங்களும், தேசத்தையெல்லாம் அழிக்க, வானங்கவிழ்ந்த கடையாந்தர தேசத்திலிருந்து வருகிறது.
karthar varugiraar; avarudaiya kobathin aayudhangalum, thesathaiyellaam azhikka, vaanangavizhndha kadaiyaandhara thesathilirundhu varugiradhu.
அலறுங்கள், கர்த்தரின் நாள் சமீபமாயிருக்கிறது, அது சர்வவல்லவரிடத்திலிருந்து மகா சங்காரமாய் வரும்.
alarungal, kartharin naal sameebamaayirukkiradhu, adhu sarvavallavaridathilirundhu magaa sangaaramaay varum.
ஆதலால் எல்லாக் கைகளும் நெகிழ்ந்து, எல்லா மனுஷரின் இருதயமும் கரைந்துபோம்.
aadhalaal ellaak kaigalum negizhndhu, ellaa manusharin irudhayamum karaindhubom.
அவர்கள் திகிலடைவார்கள்; வேதனைகளும் வாதைகளும் அவர்களைப் பிடிக்கும்; பிள்ளைபெறுகிறவளைப்போல வேதனைப்படுவார்கள்; ஒருவரையொருவர் பிரமித்துப்பார்ப்பார்கள்; அவர்கள் முகங்கள் நெருப்பான முகங்களாயிருக்கும்.
avargal thigiladaivaargal; vedhanaigalum vaadhaigalum avargalaip pidikkum; pillaiberugiravalaippola vedhanaippaduvaargal; oruvaraiyoruvar piramithuppaarppaargal; avargal mugangal neruppaana mugangalaayirukkum.
இதோ, தேசத்தைப் பாழாக்கி, அதின் பாவிகளை அதிலிருந்து அழிப்பதற்காகக் கர்த்தருடைய நாள் கடூரமும், மூர்க்கமும், உக்கிரகோபமுமாய் வருகிறது.
idho, thesathaip paazhaakki, adhin paavigalai adhilirundhu azhippadharkaagak kartharudaiya naal kadooramum, moorkkamum, ukkiragobamumaay varugiradhu.
வானத்தின் நட்சத்திரங்களும் ராசிகளும் ஒளி கொடாதிருக்கும்; சூரியன் உதிக்கையில் இருண்டுபோம்; சந்திரன் ஒளி கொடாதிருக்கும்.
vaanathin natsathirangalum raasigalum oli kodaadhirukkum; sooriyan udhikkaiyil irundubom; sandhiran oli kodaadhirukkum.
பாவத்தினிமித்தம் உலகத்தையும், அக்கிரமத்தினிமித்தம் துன்மார்க்கரையும் நான் தண்டித்து, அகங்காரரின் பெருமையை ஒழியப்பண்ணி, கொடியரின் இடும்பைத் தாழ்த்துவேன்.
paavathinimitham ulagathaiyum, akkiramathinimitham thunmaarkkaraiyum naan thandithu, agangaararin perumaiyai ozhiyappanni, kodiyarin idumbaith thaazhthuven.
புருஷனைப் பசும்பொன்னிலும், மனுஷனை ஓப்பீரின் தங்கத்திலும் அபூருவமாக்குவேன்.
purushanaip pasumbonnilum, manushanai oppeerin thangathilum abooruvamaakkuven.
இதினிமித்தம் சேனைகளின் கர்த்தருடைய உக்கிரத்தினால் அவருடைய கடுங்கோபத்தின் நாளிலே பூமி தன்னிடத்தைவிட்டு நீங்கும்படி வானத்தை அதிரப்பண்ணுவேன்.
idhinimitham senaigalin kartharudaiya ukkirathinaal avarudaiya kadungobathin naalilae poomi thannidathaivittu neengumbadi vaanathai adhirappannuven.
துரத்தப்பட்ட வெளிமானைப்போலும், யாரும் சேர்க்காத ஆட்டைப்போலும் இருப்பார்கள்; அவரவர் தங்கள் ஜனத்தண்டைக்குப் போக முகத்தைத் திருப்பி, அவரவர் தங்கள் தேசத்துக்கு ஓடிப்போவார்கள்.
thurathappatta velimaanaippolum, yaarum serkkaadha aattaippolum iruppaargal; avaravar thangal janathandaikkup poga mugathaith thiruppi, avaravar thangal thesathukku odippovaargal.
அகப்பட்டவனெவனும் குத்துண்டு, அவர்களைச் சேர்ந்திருந்தவனெவனும் பட்டயத்தால் விழுவான்.
agappattavanevanum kuthundu, avargalaich serndhirundhavanevanum pattayathaal vizhuvaan.
அவர்கள் குழந்தைகள் அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாக மோதியடிக்கப்படும்; அவர்கள் வீடுகள் கொள்ளையிடப்படும்; அவர்கள் மனைவிகள் அவமானப்படுவார்கள்.
avargal kuzhandhaigal avargal kangalukku munbaaga modhiyadikkappadum; avargal veedugal kollaiyidappadum; avargal manaivigal avamaanappaduvaargal.
இதோ, நான் அவர்களுக்கு விரோதமாய் மேதியரை எழுப்புவேன்; அவர்கள் வெள்ளியை மதியாமலும், பொன்னின்மேல் பிரியப்படாமலும்,
idho, naan avargalukku virodhamaay medhiyarai ezhuppuven; avargal velliyai madhiyaamalum, ponninmel piriyappadaamalum,
வில்லுகளால் இளைஞரைச் சிதைத்துவிடுவார்கள்; கர்ப்பக்கனியின்மேல் அவர்கள் இரங்குவதில்லை; அவர்கள் கண் பிள்ளைகளைத் தப்பவிடுவதுமில்லை.
villugalaal ilainjaraich sidhaithuviduvaargal; karppakkaniyinmel avargal iranguvadhillai; avargal kan pillaigalaith thappaviduvadhumillai.
ராஜ்யங்களுக்குள் அலங்காரமும் கல்தேயருடைய பிரதான மகிமையுமாகிய பாபிலோனானது தேவனால் சோதோமும் கொமோராவும் கவிழ்க்கப்பட்டதுபோல கவிழ்க்கப்படும்.
raajyangalukkul alangaaramum kaldheyarudaiya piradhaana magimaiyumaagiya paabilonaanadhu thevanaal sodhomum komoraavum kavizhkkappattadhubola kavizhkkappadum.
இனி ஒருபோதும் அதில் ஒருவரும் குடியேறுவதுமில்லை, தலைமுறைதோறும் அதில் ஒருவரும் தங்கித் தரிப்பதுமில்லை; அங்கே அரபியன் கூடாரம்போடுவதுமில்லை; அங்கே மேய்ப்பர் மந்தையை மறிப்பதுமில்லை.
ini orubodhum adhil oruvarum kudiyeruvadhumillai, thalaimuraidhorum adhil oruvarum thangith tharippadhumillai; angae arabiyan koodaaramboduvadhumillai; angae meyppar mandhaiyai marippadhumillai.
காட்டுமிருகங்கள் அங்கே படுத்துக்கொள்ளும்; ஊளையிடும் பிராணிகள் அவர்கள் வீடுகளை நிரப்பும், கோட்டான்கள் அங்கே குடிகொள்ளும்; காட்டாடு அங்கே துள்ளும்.
kaattumirugangal angae paduthukkollum; oolaiyidum piraanigal avargal veedugalai nirappum, kottaangal angae kudigollum; kaattaadu angae thullum.
அவர்கள் பாழான மாளிகைகளில் ஓரிகள் ஊளையிடும்; வலுசர்ப்பங்கள் அவர்கள் செல்விக்கையான அரமனைகளில் ஏகமாய்க் கூடும்; அதின்காலம் சீக்கிரம் வரும், அதின் நாட்கள் நீடித்திராது என்கிறார்.
avargal paazhaana maaligaigalil origal oolaiyidum; valusarppangal avargal selvikkaiyaana aramanaigalil egamaayk koodum; adhingaalam seekkiram varum, adhin naatkal needithiraadhu engiraar.