ஓசியா 14 Hosea 14 in Tamil and Tanglish

இஸ்ரவேலே, உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் திரும்பு; நீ உன் அக்கிரமத்தினால் விழுந்தாய்.

isravelae, un thevanaagiya kartharidathil thirumbu; nee un akkiramathinaal vizhundhaay.

வார்த்தைகளைக்கொண்டு கர்த்தரிடத்தில் திரும்புங்கள்; அவரை நோக்கி: தேவரீர் எல்லா அக்கிரமத்தையும் நீக்கி, எங்களைத் தயவாய் அங்கீகரித்தருளும்; அப்பொழுது நாங்கள் எங்கள் உதடுகளின் காளைகளைச் செலுத்துவோம்.

vaarthaigalaikkondu kartharidathil thirumbungal; avarai nokki: thevareer ellaa akkiramathaiyum neekki, engalaith thayavaay angeegaritharulum; appozhudhu naangal engal udhadugalin kaalaigalaich seluthuvom.

அசீரியா எங்களை இரட்சிப்பதில்லை; நாங்கள் குதிரைகளின்மேல் ஏறமாட்டோம்; எங்கள் கைகளின் கிரியையைப்பார்த்து: நீங்கள் எங்கள் தேவர்களென்று இனிச் சொல்லமாட்டோம்; திக்கற்றவன் உம்மிடத்தில் இரக்கம்பெறுகிறான் என்று சொல்லுங்கள்.

aseeriyaa engalai iratsippadhillai; naangal kudhiraigalinmel eramaattom; engal kaigalin kiriyaiyaippaarthu: neengal engal thevargalendru inich sollamaattom; thikkatravan ummidathil irakkamberugiraan endru sollungal.

நான் அவர்கள் சீர்கேட்டைக் குணமாக்குவேன்; அவர்களை மனப்பூர்வமாய்ச் சிநேகிப்பேன்; என் கோபம் அவர்களைவிட்டு நீங்கிற்று.

naan avargal seergettaik kunamaakkuven; avargalai manappoorvamaaych sinegippen; en kobam avargalaivittu neengitru.

நான் இஸ்ரவேலுக்குப் பனியைப்போலிருப்பேன்; அவன் லீலிப் புஷ்பத்தைப்போல் மலருவான்; லீபனோனைப்போல் வேரூன்றி நிற்பான்.

naan isravelukkup paniyaippoliruppen; avan leelip pushpathaippol malaruvaan; leebanonaippol veroondri nirpaan.

அவன் கிளைகள் ஓங்கிப் படரும், அவன் அலங்காரம் ஒலிவமரத்தினுடைய அலங்காரத்தைப்போலவும், அவனுடைய வாசனை லீபனோனுடைய வாசனையைப்போலவும் இருக்கும்.

avan kilaigal ongip padarum, avan alangaaram olivamarathinudaiya alangaarathaippolavum, avanudaiya vaasanai leebanonudaiya vaasanaiyaippolavum irukkum.

அவன் நிழலில் குடியிருக்கிறவர்கள் திரும்புவார்கள்; தானிய விளைச்சலைப்போலச் செழித்து, திராட்சச்செடிகளைப்போலப் படருவார்கள்; அவன் வாசனை லீபனோனுடைய திராட்சரசத்தின் வாசனையைப்போல இருக்கும்.

avan nizhalil kudiyirukkiravargal thirumbuvaargal; thaaniya vilaichalaippolach sezhithu, thiraatsachedigalaippolap padaruvaargal; avan vaasanai leebanonudaiya thiraatsarasathin vaasanaiyaippola irukkum.

இனி எனக்கும் விக்கிரகங்களுக்கும் என்ன என்று எப்பிராயீம் சொல்லுவான்; நான் அவனுக்குச் செவிகொடுத்து, அவன்மேல் நோக்கமாயிருந்தேன்; நான் பச்சையான தேவதாரு விருட்சம்போலிருக்கிறேன்; என்னாலே உன் கனியுண்டாயிற்று என்று எப்பிராயீம் சொல்லுவான்.

ini enakkum vikkiragangalukkum enna endru eppiraayeem solluvaan; naan avanukkuch sevigoduthu, avanmel nokkamaayirundhen; naan pachaiyaana thevadhaaru virutsambolirukkiren; ennaalae un kaniyundaayitru endru eppiraayeem solluvaan.

இவைகளை உணரத்தக்க ஞானமுள்ளவன் யார்? இவைகளைக் கிரகிக்கத்தக்க புத்தியுள்ளவன் யார்? கர்த்தருடைய வழிகள் செம்மையானவைகள், நீதிமான்கள் அவைகளில் நடப்பார்கள்; பாதகரோவென்றால் அவைகளில் இடறிவிழுவார்கள்.

ivaigalai unarathakka njaanamullavan yaar? ivaigalaik kiragikkathakka puthiyullavan yaar? kartharudaiya vazhigal semmaiyaanavaigal, needhimaangal avaigalil nadappaargal; paadhagarovendraal avaigalil idarivizhuvaargal.