யாத்திராகமம் 4 Exodus 4 in Tamil and Tanglish

அப்பொழுது மோசே: அவர்கள் என்னை நம்பார்கள்; என் வாக்குக்குச் செவிகொடார்கள்; கர்த்தர் உனக்குத் தரிசனமாகவில்லை என்று சொல்லுவார்கள் என்றான்.

appozhudhu mosae: avargal ennai nambaargal; en vaakkukkuch sevigodaargal; karthar unakkuth tharisanamaagavillai endru solluvaargal endraan.

கர்த்தர் அவனை நோக்கி: உன் கையில் இருக்கிறது என்ன என்றார். ஒரு கோல் என்றான்.

karthar avanai nokki: un kaiyil irukkiradhu enna endraar. oru kol endraan.

அதைத் தரையிலே போடு என்றார்; அவன் அதைத் தரையிலே போட்டபோது, அது சர்ப்பமாயிற்று; மோசே அதற்கு விலகி ஓடினான்.

adhaith tharaiyilae podu endraar; avan adhaith tharaiyilae pottabodhu, adhu sarppamaayitru; mosae adharku vilagi odinaan.

அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: உன் கையை நீட்டி, அதின் வாலைப் பிடி என்றார்; அவன் தன் கையை நீட்டி, அதைப் பிடித்தபோது, அது அவன் கையிலே கோலாயிற்று.

appozhudhu karthar moseyai nokki: un kaiyai neetti, adhin vaalaip pidi endraar; avan than kaiyai neetti, adhaip pidithabodhu, adhu avan kaiyilae kolaayitru.

ஆபிரகாமின் தேவனும் ஈசாக்கின் தேவனும் யாக்கோபின் தேவனுமாயிருக்கிற தங்கள் பிதாக்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்கு தரிசனமானதை அவர்கள் நம்புவதற்கு இதுவே அடையாளம் என்றார்.

aabiragaamin thevanum eesaakkin thevanum yaakkobin thevanumaayirukkira thangal pidhaakkaludaiya thevanaagiya karthar unakku tharisanamaanadhai avargal nambuvadharku idhuvae adaiyaalam endraar.

மேலும், கர்த்தர் அவனை நோக்கி: உன் கையை உன் மடியிலே போடு என்றார்; அவன் தன் கையைத் தன் மடியிலே போட்டு, அதை வெளியே எடுக்கும்போது, இதோ, அவன் கை உறைந்த மழையைப்போல வெண்குஷ்டம் பிடித்திருந்தது.

melum, karthar avanai nokki: un kaiyai un madiyilae podu endraar; avan than kaiyaith than madiyilae pottu, adhai veliyae edukkumbodhu, idho, avan kai uraindha mazhaiyaippola vengushtam pidithirundhadhu.

அவர்: உன் கையைத் திரும்பவும் உன் மடியிலே போடு என்றார். அவன் தன் கையைத் திரும்பத் தன் மடியிலே போட்டு, தன் மடியிலிருந்து அதை வெளியே எடுத்தபோது, அது திரும்ப அவனுடைய மற்றச் சதையைப் போலாயிற்று.

avar: un kaiyaith thirumbavum un madiyilae podu endraar. avan than kaiyaith thirumbath than madiyilae pottu, than madiyilirundhu adhai veliyae eduthabodhu, adhu thirumba avanudaiya matrach sadhaiyaip polaayitru.

அப்பொழுது அவர்: முந்தின அடையாளத்தை அவர்கள் கண்டு, உன்னை நம்பாமலும் உனக்குச் செவிகொடாமலும் போனால், பிந்தின அடையாளத்தைக் கண்டு நம்புவார்கள்.

appozhudhu avar: mundhina adaiyaalathai avargal kandu, unnai nambaamalum unakkuch sevigodaamalum ponaal, pindhina adaiyaalathaik kandu nambuvaargal.

இவ்விரண்டு அடையாளங்களையும் அவர்கள் நம்பாமலும், உன்வாக்குக்குச் செவிகொடாமலும் இருப்பார்களானால், அப்பொழுது நீ நதியின் தண்ணீரை மொண்டு நிலத்தில் ஊற்றுவாயாக; நதியில் மொண்ட தண்ணீர் வெட்டாந்தரையிலே இரத்தமாகும் என்றார்.

ivvirandu adaiyaalangalaiyum avargal nambaamalum, unvaakkukkuch sevigodaamalum iruppaargalaanaal, appozhudhu nee nadhiyin thanneerai mondu nilathil ootruvaayaaga; nadhiyil monda thanneer vettaandharaiyilae irathamaagum endraar.

அப்பொழுது மோசே கர்த்தரை நோக்கி: ஆண்டவரே, இதற்கு முன்னாவது, தேவரீர் உமது அடியானோடே பேசினதற்குப் பின்னாவது நான் வாக்குவல்லவன் அல்ல; நான் திக்குவாயும் மந்த நாவும் உள்ளவன் என்றான்.

appozhudhu mosae kartharai nokki: aandavarae, idharku munnaavadhu, thevareer umadhu adiyaanodae pesinadharkup pinnaavadhu naan vaakkuvallavan alla; naan thikkuvaayum mandha naavum ullavan endraan.

அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கி: மனுஷனுக்கு வாயை உண்டாக்கினவர் யார்? ஊமையனையும் செவிடனையும் பார்வையுள்ளவனையும் குருடனையும் உண்டாக்கினவர் யார்? கர்த்தராகிய நான் அல்லவா?

appozhudhu karthar avanai nokki: manushanukku vaayai undaakkinavar yaar? oomaiyanaiyum sevidanaiyum paarvaiyullavanaiyum kurudanaiyum undaakkinavar yaar? kartharaagiya naan allavaa?

ஆதலால், நீ போ; நான் உன் வாயோடே இருந்து, நீ பேசவேண்டியதை உனக்குப் போதிப்பேன் என்றார்.

aadhalaal, nee po; naan un vaayodae irundhu, nee pesavendiyadhai unakkup podhippen endraar.

அதற்கு அவன்: ஆண்டவரே, நீர் அனுப்பச் சித்தமாயிருக்கிற யாரையாகிலும் அனுப்பும் என்றார்.

adharku avan: aandavarae, neer anuppach sithamaayirukkira yaaraiyaagilum anuppum endraar.

அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயின் மேல் கோபமூண்டவராகி: லேவியனாகிய ஆரோன் உன் சகோதரன் அல்லவா? அவன் நன்றாய்ப் பேசுகிறவன் என்று அறிவேன்; அவன் உன்னைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டு வருகிறான்; உன்னைக் காணும்போது அவன் இருதயம் மகிழும்.

appozhudhu karthar moseyin mel kobamoondavaraagi: leviyanaagiya aaron un sagodharan allavaa? avan nandraayp pesugiravan endru ariven; avan unnaich sandhikkap purappattu varugiraan; unnaik kaanumbodhu avan irudhayam magizhum.

நீ அவனோடே பேசி, அவன் வாயில் வார்த்தைகளை போடு; நான் உன் வாயிலும் அவன் வாயிலும் இருந்து, நீங்கள் செய்ய வேண்டியதை உங்களுக்கு உணர்த்துவேன்.

nee avanodae pesi, avan vaayil vaarthaigalai podu; naan un vaayilum avan vaayilum irundhu, neengal seyya vendiyadhai ungalukku unarthuven.

அவன் உனக்குப் பதிலாக ஜனங்களோடே பேசுவான்; இவ்விதமாய் அவன் உனக்கு வாயாக இருப்பான்; நீ அவனுக்குத் தேவனாக இருப்பாய்.

avan unakkup padhilaaga janangalodae pesuvaan; ivvidhamaay avan unakku vaayaaga iruppaan; nee avanukkuth thevanaaga iruppaay.

இந்தக் கோலையும் உன் கையிலே பிடித்துக்கொண்டுபோ, இதனால் நீ அடையாளங்களைச் செய்வாய் என்றார்.

indhak kolaiyum un kaiyilae pidithukkondubo, idhanaal nee adaiyaalangalaich seyvaay endraar.

மோசே தன் மாமனாகிய எத்திரோவினிடத்துக்கு வந்து: நான் எகிப்திலிருக்கிற என் சகோதரரிடத்துக்குத் திரும்பிப்போய், அவர்கள் இன்னும் உயிரோடே இருக்கிறார்களா என்று பார்க்கும்படிப் புறப்பட்டுப்போக உத்தரவு தரவேண்டும் என்றான். அப்பொழுது எத்திரோ மோசேயை நோக்கி: சுகமாய்ப் போய்வாரும் என்றான்.

mosae than maamanaagiya ethirovinidathukku vandhu: naan egipthilirukkira en sagodhararidathukkuth thirumbippoy, avargal innum uyirodae irukkiraargalaa endru paarkkumbadip purappattuppoga utharavu tharavendum endraan. appozhudhu ethiro moseyai nokki: sugamaayp poyvaarum endraan.

பின்னும் கர்த்தர் மீதியானிலே மோசேயை நோக்கி: நீ எகிப்துக்குத் திரும்பிப் போ, உன் பிராணனை வாங்கத்தேடின மனிதர் எல்லாரும் இறந்து போனார்கள் என்றார்.

pinnum karthar meedhiyaanilae moseyai nokki: nee egipthukkuth thirumbip po, un piraananai vaangathedina manidhar ellaarum irandhu ponaargal endraar.

அப்பொழுது மோசே தன் மனைவியையும் தன் பிள்ளைகளையும் கழுதையின் மேல் ஏற்றிக்கொண்டு, எகிப்து தேசத்துக்குத் திரும்பினான்; தேவனுடைய கோலையும் மோசே தன் கையிலே பிடித்துக்கொண்டுபோனான்.

appozhudhu mosae than manaiviyaiyum than pillaigalaiyum kazhudhaiyin mel etrikkondu, egipthu thesathukkuth thirumbinaan; thevanudaiya kolaiyum mosae than kaiyilae pidithukkondubonaan.

அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: நீ எகிப்திலே திரும்பிப் போய்ச் சேர்ந்தபின், நான் உன் கையில் அளித்திருக்கிற அற்புதங்கள் யாவையும் பார்வோனுக்கு முன்பாகச் செய்யும்படி எச்சரிக்கையாயிரு; ஆகிலும், நான் அவன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்துவேன்; அவன் ஜனத்தைப் போகவிடான்.

appozhudhu karthar moseyai nokki: nee egipthilae thirumbip poych serndhabin, naan un kaiyil alithirukkira arpudhangal yaavaiyum paarvonukku munbaagach seyyumbadi echarikkaiyaayiru; aagilum, naan avan irudhayathaik kadinappaduthuven; avan janathaip pogavidaan.

அப்பொழுது நீ பார்வோனோடே சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால்: இஸ்ரவேல் என்னுடைய குமாரன், என் சேஷ்டபுத்திரன்.

appozhudhu nee paarvonodae sollavendiyadhu ennavendraal: isravel ennudaiya kumaaran, en seshtabuthiran.

எனக்கு ஆராதனை செய்யும்படி என் குமாரனை அனுப்பிவிடு என்று கட்டளையிடுகிறேன்; அவனை விடமாட்டேன் என்பாயாகில் நான் உன்னுடைய குமாரனை, உன் சேஷ்ட புத்திரனைச் சங்கரிப்பேன் என்று கர்த்தர் சொன்னார் என்று சொல் என்றார்.

enakku aaraadhanai seyyumbadi en kumaaranai anuppividu endru kattalaiyidugiren; avanai vidamaatten enbaayaagil naan unnudaiya kumaaranai, un seshta puthiranaich sangarippen endru karthar sonnaar endru sol endraar.

வழியிலே தங்கும் இடத்தில் கர்த்தர் அவனுக்கு எதிர்ப்பட்டு, அவனைக் கொல்லப்பார்த்தார்.

vazhiyilae thangum idathil karthar avanukku edhirppattu, avanaik kollappaarthaar.

அப்பொழுது சிப்போராள் கருக்கான ஒரு கல்லை எடுத்து, தன் புத்திரனுடைய நுனித்தோலை அறுத்து, அதை அவன் கால்களுக்கு முன்பாக எறிந்து: நீர் எனக்கு இரத்த சம்பந்தமான புருஷன் என்றாள்.

appozhudhu sipporaal karukkaana oru kallai eduthu, than puthiranudaiya nunitholai aruthu, adhai avan kaalgalukku munbaaga erindhu: neer enakku iratha sambandhamaana purushan endraal.

பின்பு அவர் அவனை விட்டு விலகினார். அப்பொழுது அவள்: விருத்த சேதனத்தினிமித்தம் நீர் எனக்கு இரத்த சம்பந்தமான புருஷன் என்றாள்.

pinbu avar avanai vittu vilaginaar. appozhudhu aval: virutha sedhanathinimitham neer enakku iratha sambandhamaana purushan endraal.

கர்த்தர் ஆரோனை நோக்கி: நீ வனாந்தரத்தில் மோசேக்கு எதிர்கொண்டுபோ என்றார். அவன் போய், தேவபர்வதத்தில் அவனைச் சந்தித்து, அவனை முத்தஞ்செய்தான்.

karthar aaronai nokki: nee vanaandharathil mosekku edhirgondubo endraar. avan poy, thevabarvadhathil avanaich sandhithu, avanai muthanjeydhaan.

அப்பொழுது மோசே தன்னை அனுப்பின கர்த்தருடைய சகல வார்த்தைகளையும் அவர் தனக்குக் கட்டளையிட்ட சகல அடையாளங்களையும் ஆரோனுக்குத் தெரிவித்தான்.

appozhudhu mosae thannai anuppina kartharudaiya sagala vaarthaigalaiyum avar thanakkuk kattalaiyitta sagala adaiyaalangalaiyum aaronukkuth therivithaan.

மோசேயும் ஆரோனும் போய், இஸ்ரவேல் புத்திரரின் மூப்பர் எல்லாரையும் கூடிவரச் செய்தார்கள்.

moseyum aaronum poy, isravel puthirarin mooppar ellaaraiyum koodivarach seydhaargal.

கர்த்தர் மோசேக்குச் சொல்லிய சகல வார்த்தைகளையும் ஆரோன் சொல்லி, ஜனங்களின் கண்களுக்கு முன்பாக அந்த அடையாளங்களையும் செய்தான்.

karthar mosekkuch solliya sagala vaarthaigalaiyum aaron solli, janangalin kangalukku munbaaga andha adaiyaalangalaiyum seydhaan.

ஜனங்கள் விசுவாசித்தார்கள்; கர்த்தர் இஸ்ரவேல் புத்திரரைச் சந்தித்தார் என்றும், அவர்கள் படும் உபத்திரவங்களைக் கண்ணோக்கிப்பார்த்தார் என்றும், அவர்கள் கேட்டபோது, தலைகுனிந்துத் தொழுதுகொண்டார்கள்.

janangal visuvaasithaargal; karthar isravel puthiraraich sandhithaar endrum, avargal padum ubathiravangalaik kannokkippaarthaar endrum, avargal kettabodhu, thalaigunindhuth thozhudhugondaargal.