தானியேல் 6 Daniel 6 in Tamil and Tanglish

ராஜ்யம் முழுவதையும் ஆளும்படிக்குத் தன் ராஜ்யத்தின்மேல் நூற்றிருபது தேசாதிபதிகளையும்,

raajyam muzhuvadhaiyum aalumbadikkuth than raajyathinmel nootrirubadhu thesaadhibadhigalaiyum,

ராஜாவுக்கு நஷ்டம் வராதபடிக்கு அந்த தேசாதிபதிகள் கணக்கு ஒப்புவிக்கிறதற்காக அவர்களுக்கு மேலாக மூன்று பிரதானிகளையும் ஏற்படுத்துவது தரியுவுக்கு நலமென்று கண்டது; இவர்களில் தானியேல் ஒருவனாயிருந்தான்.

raajaavukku nashtam varaadhabadikku andha thesaadhibadhigal kanakku oppuvikkiradharkaaga avargalukku melaaga moondru piradhaanigalaiyum erpaduthuvadhu thariyuvukku nalamendru kandadhu; ivargalil thaaniyel oruvanaayirundhaan.

இப்படியிருக்கையில் தானியேல் பிரதானிகளுக்கும் தேசாதிபதிகளுக்கும் மேற்பட்டவனாயிருந்தான்; தானியேலுக்குள் விசேஷித்த ஆவி இருந்தமையால் அவனை ராஜ்யம் முழுமைக்கும் அதிகாரியாக ஏற்படுத்த ராஜா நினைத்தான்.

ippadiyirukkaiyil thaaniyel piradhaanigalukkum thesaadhibadhigalukkum merpattavanaayirundhaan; thaaniyelukkul viseshitha aavi irundhamaiyaal avanai raajyam muzhumaikkum adhigaariyaaga erpadutha raajaa ninaithaan.

அப்பொழுது பிரதானிகளும் தேசாதிபதிகளும் ராஜ்யத்தின் விசாரிப்பிலே தானியேலைக் குற்றப்படுத்தும்படி முகாந்தரம் தேடினார்கள்; ஆனாலும் ஒரு முகாந்தரத்தையும் குற்றத்தையும் கண்டுபிடிக்க அவர்களால் கூடாதிருந்தது; அவன் உண்மையுள்ளவனாயிருந்தபடியால் அவன்மேல் சுமத்த யாதொரு குற்றமும் குறைவும் காணப்படவில்லை.

appozhudhu piradhaanigalum thesaadhibadhigalum raajyathin visaarippilae thaaniyelaik kutrappaduthumbadi mugaandharam thedinaargal; aanaalum oru mugaandharathaiyum kutrathaiyum kandubidikka avargalaal koodaadhirundhadhu; avan unmaiyullavanaayirundhabadiyaal avanmel sumatha yaadhoru kutramum kuraivum kaanappadavillai.

அப்பொழுது அந்த மனுஷர்: நாம் இந்த தானியேலை அவனுடைய தேவனைப்பற்றிய வேதவிஷயத்திலே குற்றப்படுத்தும் முகாந்தரத்தைக் கண்டுபிடித்தாலொழிய அவனை வேறொன்றிலும் குற்றப்படுத்தும் முகாந்தரத்தைக் கண்டுபிடிக்கக் கூடாது என்றார்கள்.

appozhudhu andha manushar: naam indha thaaniyelai avanudaiya thevanaippatriya vedhavishayathilae kutrappaduthum mugaandharathaik kandubidithaalozhiya avanai verondrilum kutrappaduthum mugaandharathaik kandubidikkak koodaadhu endraargal.

பின்பு அந்தப் பிரதானிகளும் தேசாதிபதிகளும் கூட்டங்கூடி ராஜாவினிடத்தில் போய், அவனை நோக்கி: தரியு ராஜாவே, நீர் என்றும் வாழ்க.

pinbu andhap piradhaanigalum thesaadhibadhigalum koottangoodi raajaavinidathil poy, avanai nokki: thariyu raajaavae, neer endrum vaazhga.

எவனாகிலும் முப்பது நாள்வரையில் ராஜாவாகிய உம்மைத்தவிர எந்த தேவனையானாலும் மனுஷனையானாலும் நோக்கி, யாதொரு காரியத்தைக்குறித்து விண்ணப்பம்பண்ணினால், அவன் சிங்கங்களின் கெபியிலே போடப்பட, ராஜா கட்டளை பிறப்பித்து, உறுதியான தாக்கீது செய்யவேண்டுமென்று ராஜ்யத்தினுடைய எல்லாப் பிரதானிகளும், தேசாதிபதிகளும், பிரபுக்களும், மந்திரிமார்களும் தலைவர்களும் ஆலோசனைபண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

evanaagilum muppadhu naalvaraiyil raajaavaagiya ummaithavira endha thevanaiyaanaalum manushanaiyaanaalum nokki, yaadhoru kaariyathaikkurithu vinnappambanninaal, avan singangalin kebiyilae podappada, raajaa kattalai pirappithu, urudhiyaana thaakkeedhu seyyavendumendru raajyathinudaiya ellaap piradhaanigalum, thesaadhibadhigalum, pirabukkalum, mandhirimaargalum thalaivargalum aalosanaibannikkondirukkiraargal.

ஆதலால் இப்போதும் ராஜாவே, மேதியருக்கும் பெர்சியருக்கும் இருக்கிற மாறாத பிரமாணத்தின்படியே, அந்தத் தாக்கீது மாற்றப்படாதபடி நீர் அதைக் கட்டளையிட்டு, அதற்குக் கையெழுத்து வைக்கவேண்டும் என்றார்கள்.

aadhalaal ippodhum raajaavae, medhiyarukkum persiyarukkum irukkira maaraadha piramaanathinbadiyae, andhath thaakkeedhu maatrappadaadhabadi neer adhaik kattalaiyittu, adharkuk kaiyezhuthu vaikkavendum endraargal.

அப்படியே ராஜாவாகிய தரியு அந்தக் கட்டளைப்பத்திரத்துக்குக் கையெழுத்து வைத்தான்.

appadiyae raajaavaagiya thariyu andhak kattalaippathirathukkuk kaiyezhuthu vaithaan.

தானியேலோவென்றால், அந்தப் பத்திரத்துக்குக் கையெழுத்து வைக்கப்பட்டதென்று அறிந்தபோதிலும், தன் வீட்டுக்குள்ளேபோய், தன் மேலறையிலே எருசலேமுக்கு நேராக பலகணிகள் திறந்திருக்க, அங்கே தான் முன் செய்துவந்தபடியே தினம் மூன்று வேளையும் தன் தேவனுக்கு முன்பாக முழங்காற்படியிட்டு ஜெபம்பண்ணி, ஸ்தோத்திரம் செலுத்தினான்.

thaaniyelovendraal, andhap pathirathukkuk kaiyezhuthu vaikkappattadhendru arindhabodhilum, than veettukkulleboy, than melaraiyilae erusalemukku neraaga palaganigal thirandhirukka, angae thaan mun seydhuvandhabadiyae thinam moondru velaiyum than thevanukku munbaaga muzhangaarpadiyittu jebambanni, sthothiram seluthinaan.

அப்பொழுது அந்த மனுஷர்கூட்டங்கூடி, தானியேல் தன் தேவனுக்கு முன்பாக ஜெபம்பண்ணி விண்ணப்பம்செய்கிறதைக் கண்டார்கள்.

appozhudhu andha manushargoottangoodi, thaaniyel than thevanukku munbaaga jebambanni vinnappamseygiradhaik kandaargal.

பின்பு அவர்கள் ராஜாவுக்கு முன்பாக வந்து, ராஜாவின் தாக்கீதைக்குறித்து: எந்த மனுஷனாகிலும் முப்பது நாள்வரையில் ராஜாவாகிய உம்மைத்தவிர எந்த தேவனையானாலும் மனுஷனையானாலும் நோக்கி யாதொரு காரியத்தைக்குறித்து விண்ணப்பம் பண்ணினால். அவன் சிங்கங்களின் கெபியிலே போடப்படவேண்டும் என்று நீர் கட்டளைப்பத்திரத்தில் கையெழுத்து வைத்தீர் அல்லவா என்றார்கள்; அதற்கு ராஜா: அந்தக் காரியம் மேதியருக்கும் பெர்சியருக்கும் இருக்கிற மாறாத பிரமாணத்தின்படி உறுதியாக்கப்பட்டதே என்றான்.

pinbu avargal raajaavukku munbaaga vandhu, raajaavin thaakkeedhaikkurithu: endha manushanaagilum muppadhu naalvaraiyil raajaavaagiya ummaithavira endha thevanaiyaanaalum manushanaiyaanaalum nokki yaadhoru kaariyathaikkurithu vinnappam panninaal. avan singangalin kebiyilae podappadavendum endru neer kattalaippathirathil kaiyezhuthu vaitheer allavaa endraargal; adharku raajaa: andhak kaariyam medhiyarukkum persiyarukkum irukkira maaraadha piramaanathinbadi urudhiyaakkappattadhae endraan.

அப்பொழுது அவர்கள் ராஜாவை நோக்கி: சிறைபிடிக்கப்பட்ட யூதேயாதேசத்தின் புத்திரரில் தானியேல் என்பவன் உம்மையும் நீர் கையெழுத்து வைத்துக்கொடுத்த கட்டளையையும் மதியாமல், தினம் மூன்று வேளையும் தான் பண்ணும் விண்ணப்பத்தைப் பண்ணுகிறான் என்றார்கள்.

appozhudhu avargal raajaavai nokki: siraibidikkappatta yoodheyaadhesathin puthiraril thaaniyel enbavan ummaiyum neer kaiyezhuthu vaithukkodutha kattalaiyaiyum madhiyaamal, thinam moondru velaiyum thaan pannum vinnappathaip pannugiraan endraargal.

ராஜா இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது, தன்னில் மிகவும் சஞ்சலப்பட்டு, தானியேலைக் காப்பாற்றும்படிக்கு அவன்பேரில் தன் மனதை வைத்து, அவனைத் தப்புவிக்கிறதற்காகச் சூரியன் அஸ்தமிக்கு மட்டும் பிரயாசப்பட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

raajaa indha vaarthaigalaik kettabodhu, thannil migavum sanjalappattu, thaaniyelaik kaappaatrumbadikku avanberil than manadhai vaithu, avanaith thappuvikkiradharkaagach sooriyan asthamikku mattum pirayaasappattukkondirundhaan.

அப்பொழுது அந்த மனுஷர் ராஜாவினிடத்தில் கூட்டமாய் வந்து: ராஜா கட்டளையிட்ட எந்தத் தாக்கீதும் கட்டளையும் மாற்றப்படக் கூடாதென்பது மேதியருக்கும் பெர்சியருக்கும் பிரமாணமாயிருக்கிறதென்று அறிவீராக என்றார்கள்.

appozhudhu andha manushar raajaavinidathil koottamaay vandhu: raajaa kattalaiyitta endhath thaakkeedhum kattalaiyum maatrappadak koodaadhenbadhu medhiyarukkum persiyarukkum piramaanamaayirukkiradhendru ariveeraaga endraargal.

அப்பொழுது ராஜா கட்டளையிட, அவர்கள் தானியேலைக் கொண்டுவந்து, அவனைச் சிங்கங்களின் கெபியிலே போட்டார்கள். ராஜா தானியேலை நோக்கி: நீ இடைவிடாமல் ஆராதிக்கிற உன் தேவன் உன்னைத் தப்புவிப்பார் என்றான்.

appozhudhu raajaa kattalaiyida, avargal thaaniyelaik konduvandhu, avanaich singangalin kebiyilae pottaargal. raajaa thaaniyelai nokki: nee idaividaamal aaraadhikkira un thevan unnaith thappuvippaar endraan.

ஒரு கல் கெபியினுடைய வாசலின்மேல் கொண்டுவந்து வைக்கப்பட்டது; தானியேலைப்பற்றிய தீர்மானம் மாற்றப்படாதபடிக்கு ராஜா தன் மோதிரத்தினாலும் தன் பிரபுக்களின் மோதிரத்தினாலும் அதின்மேல் முத்திரைபோட்டான்.

oru kal kebiyinudaiya vaasalinmel konduvandhu vaikkappattadhu; thaaniyelaippatriya theermaanam maatrappadaadhabadikku raajaa than modhirathinaalum than pirabukkalin modhirathinaalum adhinmel muthiraibottaan.

பின்பு ராஜா தன் அரமனைக்குப்போய், இராமுழுதும் போஜனம்பண்ணாமலும், கீதவாத்தியம் முதலானவைகளைத் தனக்கு முன்பாக வரவொட்டாமலும் இருந்தான்; அவனுக்கு நித்திரையும் வராமற்போயிற்று.

pinbu raajaa than aramanaikkuppoy, iraamuzhudhum pojanambannaamalum, keedhavaathiyam mudhalaanavaigalaith thanakku munbaaga varavottaamalum irundhaan; avanukku nithiraiyum varaamarpoyitru.

காலமே கிழக்கு வெளுக்கும்போது ராஜா எழுந்திருந்து, சிங்கங்களின் கெபிக்குத் தீவிரமாய்ப் போனான்.

kaalamae kizhakku velukkumbodhu raajaa ezhundhirundhu, singangalin kebikkuth theeviramaayp ponaan.

ராஜா கெபியின் கிட்டவந்தபோது, துயரசத்தமாய்த் தானியேலைக் கூப்பிட்டு: தானியேலே, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய தாசனே, நீ இடைவிடாமல் ஆராதிக்கிற உன் தேவன் உன்னைச் சிங்கங்களுக்குத் தப்புவிக்க வல்லவராயிருந்தாரா என்று தானியேலைக் கேட்டான்.

raajaa kebiyin kittavandhabodhu, thuyarasathamaayth thaaniyelaik kooppittu: thaaniyelae, jeevanulla thevanudaiya thaasanae, nee idaividaamal aaraadhikkira un thevan unnaich singangalukkuth thappuvikka vallavaraayirundhaaraa endru thaaniyelaik kettaan.

அப்பொழுது தானியேல்: ராஜாவே நீர் என்றும் வாழ்க.

appozhudhu thaaniyel: raajaavae neer endrum vaazhga.

சிங்கங்கள் என்னைச் சேதப்படுத்தாதபடிக்கு தேவன் தம்முடைய தூதனை அனுப்பி, அவைகளின் வாயைக் கட்டிப்போட்டார்; அதேனென்றால் அவருக்கு முன்பாக நான் குற்றமற்றவனாய்க் காணப்பட்டேன்; ராஜாவாகிய உமக்கு முன்பாகவும் நான் நீதிகேடு செய்ததில்லை என்றான்.

singangal ennaich sedhappaduthaadhabadikku thevan thammudaiya thoodhanai anuppi, avaigalin vaayaik kattippottaar; adhenendraal avarukku munbaaga naan kutramatravanaayk kaanappatten; raajaavaagiya umakku munbaagavum naan needhigedu seydhadhillai endraan.

அப்பொழுது ராஜா தன்னில் மிகவும் சந்தோஷப்பட்டு தானியேலைக் கெபியிலிருந்து தூக்கிவிடச் சொன்னான்; அப்படியே தானியேல் கெபியிலிருந்து தூக்கிவிடப்பட்டான்; அவன் தன் தேவன்பேரில் விசுவாசித்திருந்தபடியால், அவனில் ஒரு சேதமும் காணப்படவில்லை.

appozhudhu raajaa thannil migavum sandhoshappattu thaaniyelaik kebiyilirundhu thookkividach sonnaan; appadiyae thaaniyel kebiyilirundhu thookkividappattaan; avan than thevanberil visuvaasithirundhabadiyaal, avanil oru sedhamum kaanappadavillai.

தானியேலின்மேல் குற்றஞ்சாற்றின மனுஷரையோவென்றால் ராஜா கொண்டுவரச்சொன்னான்; அவர்களையும் அவர்கள் குமாரரையும் அவர்கள் மனைவிகளையும் சிங்கங்களின் கெபியிலே போட்டார்கள்; அவர்கள் கெபியின் அடியிலே சேருமுன்னே சிங்கங்கள் அவர்கள்மேல் பாய்ந்து, அவர்கள் எலும்புகளையெல்லாம் நொறுக்கிப்போட்டது.

thaaniyelinmel kutranjaatrina manusharaiyovendraal raajaa konduvarachonnaan; avargalaiyum avargal kumaararaiyum avargal manaivigalaiyum singangalin kebiyilae pottaargal; avargal kebiyin adiyilae serumunnae singangal avargalmel paayndhu, avargal elumbugalaiyellaam norukkippottadhu.

பின்பு ராஜாவாகிய தரியு தேசமெங்கும் குடியிருக்கிற எல்லா ஜனங்களுக்கும், ஜாதியாருக்கும் பாஷைக்காரருக்கும் எழுதினது என்னவென்றால்: உங்களுக்குச் சமாதானம் பெருகக்கடவது.

pinbu raajaavaagiya thariyu thesamengum kudiyirukkira ellaa janangalukkum, jaadhiyaarukkum paashaikkaararukkum ezhudhinadhu ennavendraal: ungalukkuch samaadhaanam perugakkadavadhu.

என் ராஜ்யத்தின் ஆளுகைக்குள் எங்குமுள்ளவர்கள் யாவரும் தானியேலின் தேவனுக்கு முன்பாக நடுங்கிப் பயப்படவேண்டுமென்று என்னாலே தீர்மானம்பண்ணப்படுகிறது; அவர் ஜீவனுள்ள தேவன். அவர் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறவர்; அவருடைய ராஜ்யம் அழியாதது; அவருடைய கர்த்தத்துவம் முடிவுபரியந்தமும் நிற்கும்.

en raajyathin aalugaikkul engumullavargal yaavarum thaaniyelin thevanukku munbaaga nadungip payappadavendumendru ennaalae theermaanambannappadugiradhu; avar jeevanulla thevan. avar endrendraikkum nilaithirukkiravar; avarudaiya raajyam azhiyaadhadhu; avarudaiya karthathuvam mudivubariyandhamum nirkum.

தானியேலைச் சிங்கங்களின் கைக்குத் தப்புவித்த அவரே தப்புவிக்கிறவரும் இரட்சிக்கிறவரும், வானத்திலும் பூமியிலும் அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் செய்கிறவருமாயிருக்கிறார் என்று எழுதினான்.

thaaniyelaich singangalin kaikkuth thappuvitha avarae thappuvikkiravarum iratsikkiravarum, vaanathilum poomiyilum adaiyaalangalaiyum arpudhangalaiyum seygiravarumaayirukkiraar endru ezhudhinaan.

தரியுவின் ராஜ்யபார காலத்திலும், பெர்சியனாகிய கோரேசுடைய ராஜ்யபாரகாலத்திலும் தானியேலின் காரியம் ஜெயமாயிருந்தது.

thariyuvin raajyabaara kaalathilum, persiyanaagiya koresudaiya raajyabaaragaalathilum thaaniyelin kaariyam jeyamaayirundhadhu.