தானியேல் 5 Daniel 5 in Tamil and Tanglish

பெல்ஷாத்சார் என்னும் ராஜா தன் பிரபுக்களில் ஆயிரம்பேருக்கு ஒரு பெரிய விருந்து செய்து அந்த ஆயிரம்பேருக்கு முன்பாகத் திராட்சரம் குடித்தான்.

pelshaathsaar ennum raajaa than pirabukkalil aayiramberukku oru periya virundhu seydhu andha aayiramberukku munbaagath thiraatsaram kudithaan.

பெல்ஷாத்சார் திராட்சரசத்தை ருசித்துக்கொண்டிருக்கையில், அவன் தன் தகப்பனாகிய நேபுகாத்நேச்சார் எருசலேம் தேவாலயத்திலிருந்து கொண்டுவந்த பொன் வெள்ளி பாத்திரங்களில், ராஜாவாகிய தானும் தன் பிரபுக்களும் தன் மனைவிகளும் தன் வைப்பாட்டிகளும் குடிக்கிறதற்காக அவைகளைக் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டான்.

pelshaathsaar thiraatsarasathai rusithukkondirukkaiyil, avan than thagappanaagiya nebugaathnechaar erusalem thevaalayathilirundhu konduvandha pon velli paathirangalil, raajaavaagiya thaanum than pirabukkalum than manaivigalum than vaippaattigalum kudikkiradharkaaga avaigalaik konduvarumbadi kattalaiyittaan.

அப்பொழுது எருசலேமிலுள்ள தேவனுடைய வீடாகிய ஆலயத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட பொற்பாத்திரங்களைக் கொண்டுவந்தார்கள்; அவைகளில் ராஜாவும் அவனுடைய பிரபுக்களும் அவனுடைய மனைவிகளும் அவனுடைய வைப்பாட்டிகளும் குடித்தார்கள்.

appozhudhu erusalemilulla thevanudaiya veedaagiya aalayathilirundhu edukkappatta porpaathirangalaik konduvandhaargal; avaigalil raajaavum avanudaiya pirabukkalum avanudaiya manaivigalum avanudaiya vaippaattigalum kudithaargal.

அவர்கள் திராட்சரம் குடித்து, பொன்னும் வெள்ளியும் வெண்கலமும் இரும்பும் மரமும் கல்லுமாகிய தேவர்களைப் புகழ்ந்தார்கள்.

avargal thiraatsaram kudithu, ponnum velliyum vengalamum irumbum maramum kallumaagiya thevargalaip pugazhndhaargal.

அந்நேரத்திலே மனுஷர் கைவிரல்கள் தோன்றி விளக்குக்கு எதிராக ராஜ அரமனையின் சாந்து பூசப்பட்ட சுவரிலே எழுதிற்று; எழுதின அந்தக் கையுறுப்பை ராஜா கண்டான்.

annerathilae manushar kaiviralgal thondri vilakkukku edhiraaga raaja aramanaiyin saandhu poosappatta suvarilae ezhudhitru; ezhudhina andhak kaiyuruppai raajaa kandaan.

அப்பொழுது ராஜாவின் முகம் வேறுபட்டது; அவனுடைய நினைவுகள் அவனைக் கலங்கப்பண்ணினது; அவனுடைய இடுப்பின் கட்டுகள் தளர்ந்தது, அவனுடைய முழங்கால்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொண்டது.

appozhudhu raajaavin mugam verubattadhu; avanudaiya ninaivugal avanaik kalangappanninadhu; avanudaiya iduppin kattugal thalarndhadhu, avanudaiya muzhangaalgal ondrodondru modhikkondadhu.

ராஜா உரத்த சத்தமிட்டு; ஜோசியரையும் கல்தேயரையும் குறிசொல்லுகிறவர்களையும் உள்ளே அழைத்துவரும்படி சொன்னான். ராஜா பாபிலோன் ஞானிகளை நோக்கி: இந்த எழுத்தை வாசித்து, இதின் அர்த்தத்தை எனக்கு வெளிப்படுத்துகிறவன் எவனோ அவன் இரத்தாம்பரமும் கழுத்திலே பொற்சரப்பணியும் தரிக்கப்பட்டு ராஜ்யத்திலே மூன்றாம் அதிபதியாய் இருப்பான் என்று சொன்னான்.

raajaa uratha sathamittu; josiyaraiyum kaldheyaraiyum kurisollugiravargalaiyum ullae azhaithuvarumbadi sonnaan. raajaa paabilon njaanigalai nokki: indha ezhuthai vaasithu, idhin arthathai enakku velippaduthugiravan evano avan irathaambaramum kazhuthilae porsarappaniyum tharikkappattu raajyathilae moondraam adhibadhiyaay iruppaan endru sonnaan.

அப்பொழுது ராஜாவின் ஞானிகளெல்லாரும் வந்து சேர்ந்தார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் அந்த எழுத்தை வாசிக்கவும். அதின் அர்த்தத்தை ராஜாவுக்குத் தெரிவிக்கவும் கூடாதிருந்தது.

appozhudhu raajaavin njaanigalellaarum vandhu serndhaargal; aanaalum avargal andha ezhuthai vaasikkavum. adhin arthathai raajaavukkuth therivikkavum koodaadhirundhadhu.

அப்பொழுது ராஜாவாகிய பெல்ஷாத்சார் மிகவும் கலங்கினான்; அவனுடைய முகம் வேறுபட்டது; அவனுடைய பிரபுக்கள் திகைத்தார்கள்.

appozhudhu raajaavaagiya pelshaathsaar migavum kalanginaan; avanudaiya mugam verubattadhu; avanudaiya pirabukkal thigaithaargal.

ராஜாவும் அவனுடைய பிரபுக்களும் சொன்னவைகளை ராஜாத்தி கேள்விப்பட்டு விருந்துசாலைக்குள் பிரவேசித்தாள். அப்பொழுது ராஜாத்தி: ராஜாவே நீர் என்றும் வாழ்க; உமது நினைவுகள் உம்மைக் கலங்கப்பண்ணவும், உமது முகம் வேறுபடவும் வேண்டியதில்லை.

raajaavum avanudaiya pirabukkalum sonnavaigalai raajaathi kelvippattu virundhusaalaikkul piravesithaal. appozhudhu raajaathi: raajaavae neer endrum vaazhga; umadhu ninaivugal ummaik kalangappannavum, umadhu mugam verubadavum vendiyadhillai.

உம்முடைய ராஜ்யத்திலே ஒரு புருஷன் இருக்கிறான். அவனுக்குள் பரிசுத்த தேவர்களுடைய ஆவி இருக்கிறது; உம்முடைய பிதாவின் நாட்களில் வெளிச்சமும் விவேகமும் தேவர்களின் ஞானத்துக்கு ஒத்த ஞானமும் அவனிடத்தில் காணப்பட்டது; ஆகையால் உம்முடைய பிதாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் என்னும் ராஜாவானவர் அவனைச் சாஸ்திரிகளுக்கும் ஜோசியருக்கும் கல்தேயருக்கும் குறிசொல்லுகிறவர்களுக்கும் அதிபதியாக வைத்தார்.

ummudaiya raajyathilae oru purushan irukkiraan. avanukkul parisutha thevargaludaiya aavi irukkiradhu; ummudaiya pidhaavin naatkalil velichamum vivegamum thevargalin njaanathukku otha njaanamum avanidathil kaanappattadhu; aagaiyaal ummudaiya pidhaavaagiya nebugaathnechaar ennum raajaavaanavar avanaich saasthirigalukkum josiyarukkum kaldheyarukkum kurisollugiravargalukkum adhibadhiyaaga vaithaar.

ராஜாவினால் பெல்தெஷாத்சாரென்னும் பேரிடப்பட்ட அந்த தானியேலுக்குள் சொப்பனங்களை வியார்த்திபண்ணுகிறதும், புதைபொருள்களை வெளிப்படுத்துகிறதும், கருகலானவைகளைத் தெளிவிக்கிறதுமான அறிவும் புத்தியும் விசேஷித்த ஆவியும் உண்டென்று காணப்பட்டது; இப்போதும் தானியேல் அழைக்கப்படட்டும், அவன் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துவான் என்றாள்.

raajaavinaal peldheshaathsaarennum peridappatta andha thaaniyelukkul soppanangalai viyaarthibannugiradhum, pudhaiborulgalai velippaduthugiradhum, karugalaanavaigalaith thelivikkiradhumaana arivum puthiyum viseshitha aaviyum undendru kaanappattadhu; ippodhum thaaniyel azhaikkappadattum, avan arthathai velippaduthuvaan endraal.

அப்பொழுது தானியேல் ராஜாவின்முன் உள்ளே அழைத்துவந்துவிடப்பட்டான்; ராஜா தானியேலைப் பார்த்து: நீ என் பிதாவாகிய ராஜா யூதாவிலிருந்து சிறைபிடித்துவந்த யூதரில் ஒருவனாகிய தானியேல் அல்லவா?

appozhudhu thaaniyel raajaavinmun ullae azhaithuvandhuvidappattaan; raajaa thaaniyelaip paarthu: nee en pidhaavaagiya raajaa yoodhaavilirundhu siraibidithuvandha yoodharil oruvanaagiya thaaniyel allavaa?

உனக்குள்ளே தேவர்களின் ஆவி உண்டென்றும், வெளிச்சமும் புத்தியும் விசேஷித்த ஞானமும் உன்னிடத்தில் காணப்பட்டதென்றும் உன்னைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டேன்.

unakkullae thevargalin aavi undendrum, velichamum puthiyum viseshitha njaanamum unnidathil kaanappattadhendrum unnaikkurithuk kelvippatten.

இப்போதும் இந்த எழுத்தை வாசிக்கிறதற்கும், இதின் அர்த்தத்தை எனக்குத் தெரிவிக்கிறதற்கும் சாஸ்திரிகளும் ஜோசியரும் எனக்கு முன்பாக அழைத்துக்கொண்டுவரப்பட்டார்கள்; ஆனாலும் இந்த வசனத்தின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்த அவர்களால் கூடாமற்போயிற்று.

ippodhum indha ezhuthai vaasikkiradharkum, idhin arthathai enakkuth therivikkiradharkum saasthirigalum josiyarum enakku munbaaga azhaithukkonduvarappattaargal; aanaalum indha vasanathin arthathai velippadutha avargalaal koodaamarpoyitru.

பொருளை வெளிப்படுத்தவும் கருகலானவைகளைத் தெளிவிக்கவும் உன்னைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டேன்; இப்போது நீ இந்த எழுத்தை வாசிக்கவும், இதின் அர்த்தத்தை எனக்குத் தெரிவிக்கவும் உன்னாலே கூடுமானால், நீ இரத்தாம்பரமும் கழுத்திலே பொற்சரப்பணியும் தரிக்கப்பட்டு, ராஜ்யத்திலே மூன்றாம் அதிபதியாய் இருப்பாய் என்றான்.

porulai velippaduthavum karugalaanavaigalaith thelivikkavum unnaikkurithuk kelvippatten; ippodhu nee indha ezhuthai vaasikkavum, idhin arthathai enakkuth therivikkavum unnaalae koodumaanaal, nee irathaambaramum kazhuthilae porsarappaniyum tharikkappattu, raajyathilae moondraam adhibadhiyaay iruppaay endraan.

அப்பொழுது தானியேல் ராஜசமுகத்தில் பிரதியுத்தரமாக: உம்முடைய வெகுமானங்கள் உம்மிடத்திலேயே இருக்கட்டும்; உம்முடைய பரிசுகளை வேறொருவனுக்குக் கொடும். இந்த எழுத்தை நான் ராஜாவுக்கு வாசித்து, இதின் அர்த்தத்தைத் தெரிவிப்பேன்.

appozhudhu thaaniyel raajasamugathil piradhiyutharamaaga: ummudaiya vegumaanangal ummidathileyae irukkattum; ummudaiya parisugalai veroruvanukkuk kodum. indha ezhuthai naan raajaavukku vaasithu, idhin arthathaith therivippen.

ராஜாவே உன்னதமான தேவன் உம்முடைய பிதாவாகிய நேபுகாத்நேச்சாருக்கு ராஜ்யத்தையும் மகத்துவத்தையும் கனத்தையும் மகிமையையும் கொடுத்தார்.

raajaavae unnadhamaana thevan ummudaiya pidhaavaagiya nebugaathnechaarukku raajyathaiyum magathuvathaiyum kanathaiyum magimaiyaiyum koduthaar.

அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மகத்துவத்திலே சகல ஜனங்களும் ஜாதியாரும் பாஷைக்காரரும் அவருக்கு முன்பாக நடுங்கிப் பயந்திருந்தார்கள்; அவர் தமக்குச் சித்தமானவனைக் கொன்றுபோடுவார், தமக்குச் சித்தமானவனை உயிரோடே வைப்பார், தமக்குச் சித்தமானவனை உயர்த்துவார், தமக்குச் சித்தமானவனைத் தாழ்த்துவார்.

avarukkuk kodukkappatta magathuvathilae sagala janangalum jaadhiyaarum paashaikkaararum avarukku munbaaga nadungip payandhirundhaargal; avar thamakkuch sithamaanavanaik kondruboduvaar, thamakkuch sithamaanavanai uyirodae vaippaar, thamakkuch sithamaanavanai uyarthuvaar, thamakkuch sithamaanavanaith thaazhthuvaar.

அவருடைய இருதயம் மேட்டிமையாகி, அவருடைய ஆவி கர்வத்தினாலே கடினப்பட்டபோது, அவர் தமது சிங்காசனத்திலிருந்து தள்ளப்பட்டார்; அவருடைய மகிமை அவரைவிட்டு அகன்றுபோயிற்று.

avarudaiya irudhayam mettimaiyaagi, avarudaiya aavi karvathinaalae kadinappattabodhu, avar thamadhu singaasanathilirundhu thallappattaar; avarudaiya magimai avaraivittu agandruboyitru.

அவர் மனுஷரினின்று தள்ளப்பட்டார்; அவருடைய இருதயம் மிருகங்களுடைய இருதயம்போலாயிற்று; காட்டுக்கழுதைகளோடே சஞ்சரித்தார்; உன்னதமான தேவன் மனுஷரின் ராஜ்யத்தில் ஆளுகை செய்து, தமக்குச் சித்தமானவனை அதின்மேல் அதிகாரியாக்குகிறார் என்று அவர் உணர்ந்துகொள்ளுமட்டும் மாடுகளைப்போல் புல்லை மேய்ந்தார்; அவருடைய சரீரம் ஆகாயத்துப் பனியிலே நனைந்தது.

avar manusharinindru thallappattaar; avarudaiya irudhayam mirugangaludaiya irudhayambolaayitru; kaattukkazhudhaigalodae sanjarithaar; unnadhamaana thevan manusharin raajyathil aalugai seydhu, thamakkuch sithamaanavanai adhinmel adhigaariyaakkugiraar endru avar unarndhugollumattum maadugalaippol pullai meyndhaar; avarudaiya sareeram aagaayathup paniyilae nanaindhadhu.

அவருடைய குமாரனாகிய பெல்ஷாத்சார் என்னும் நீரோவென்றால், இதையெல்லாம் அறிந்திருந்தும், உமது இருதயத்தைத் தாழ்த்தாமல்,

avarudaiya kumaaranaagiya pelshaathsaar ennum neerovendraal, idhaiyellaam arindhirundhum, umadhu irudhayathaith thaazhthaamal,

பரலோகத்தின் ஆண்டவருக்கு விரோதமாக உம்மை உயர்த்தினீர்; அவருடைய ஆலயத்தின் பாத்திரங்களை உமக்கு முன்பாகக் கொண்டுவந்தார்கள்; நீரும், உம்முடைய பிரபுக்களும், உம்முடைய மனைவிகளும் உம்முடைய வைப்பாட்டிகளும் அவைகளில் திராட்சரசம் குடித்தீர்கள்; இதுவுமன்றி, தம்முடைய கையில் உமது சுவாசத்தை வைத்திருக்கிறவரும், உமது வழிகளுக்கு எல்லாம் அதிகாரியுமாகிய தேவனை நீர் மகிமைப்படுத்தாமல் காணாமலும் கேளாமலும் உணராமலும் இருக்கிற வெள்ளியும் பொன்னும் வெண்கலமும் இரும்பும் மரமும் கல்லுமாகிய தேவர்களைப் புகழ்ந்தீர்.

paralogathin aandavarukku virodhamaaga ummai uyarthineer; avarudaiya aalayathin paathirangalai umakku munbaagak konduvandhaargal; neerum, ummudaiya pirabukkalum, ummudaiya manaivigalum ummudaiya vaippaattigalum avaigalil thiraatsarasam kuditheergal; idhuvumandri, thammudaiya kaiyil umadhu suvaasathai vaithirukkiravarum, umadhu vazhigalukku ellaam adhigaariyumaagiya thevanai neer magimaippaduthaamal kaanaamalum kelaamalum unaraamalum irukkira velliyum ponnum vengalamum irumbum maramum kallumaagiya thevargalaip pugazhndheer.

அப்பொழுது அந்தக் கையுறுப்பு அவரால் அனுப்பப்பட்டு, இந்த எழுத்து எழுதப்பட்டது

appozhudhu andhak kaiyuruppu avaraal anuppappattu, indha ezhuthu ezhudhappattadhu

எழுதப்பட்ட எழுத்து என்னவென்றால்: மெனே, மெனே, தெக்கேல், உப்பார்சின் என்பதே.

ezhudhappatta ezhuthu ennavendraal: menae, menae, thekkel, uppaarsin enbadhae.

இந்த வசனத்தின் அர்த்தமாவது: மெனே என்பதற்கு, தேவன் உன் ராஜ்யத்தை மட்டிட்டு அதற்கு முடிவுண்டாக்கினார் என்றும்,

indha vasanathin arthamaavadhu: menae enbadharku, thevan un raajyathai mattittu adharku mudivundaakkinaar endrum,

தெக்கேல் என்பதற்கு நீ தராசிலே நிறுக்கப்பட்டு, குறையக் காணப்பட்டாய் என்றும்,

thekkel enbadharku nee tharaasilae nirukkappattu, kuraiyak kaanappattaay endrum,

பெரேஸ் என்பதற்கு, உன் ராஜ்யம் பிரிக்கப்பட்டு, மேதியருக்கும் பெர்சியருக்கும் கொடுக்கப்பட்டது என்றும் அர்த்தமாம் என்றான்.

peres enbadharku, un raajyam pirikkappattu, medhiyarukkum persiyarukkum kodukkappattadhu endrum arthamaam endraan.

அப்பொழுது பெல்ஷாத்சார் தானியேலுக்கு இரத்தாம்பரத்தையும், அவனுடைய கழுத்தில் பொற்சரப்பணியையும் தரிப்பிக்கவும், ராஜ்யத்திலே அவன் மூன்றாம் அதிகாரியாயிருப்பவன் என்று அவனைக்குறித்துப் பறைமுறையிடவும் கட்டளையிட்டான்.

appozhudhu pelshaathsaar thaaniyelukku irathaambarathaiyum, avanudaiya kazhuthil porsarappaniyaiyum tharippikkavum, raajyathilae avan moondraam adhigaariyaayiruppavan endru avanaikkurithup paraimuraiyidavum kattalaiyittaan.

அன்று இராத்திரியிலே கல்தேயரின் ராஜாவாகிய பெல்ஷாத்சார் கொலைசெய்யப்பட்டான்.

andru iraathiriyilae kaldheyarin raajaavaagiya pelshaathsaar kolaiseyyappattaan.

மேதியனாகிய தரியு தன் அறுபத்திரண்டாம் வயதில் ராஜ்யத்தைக்கட்டிக்கொண்டான்.

medhiyanaagiya thariyu than arubathirandaam vayadhil raajyathaikkattikkondaan.