Acts 9 · 43 verses

அப்போஸ்தலர் 9 Acts 9 in Tamil and Tanglish

தமிழ் பழைய மொழிபெயர்ப்பு · Tamil Old Version · ஒவ்வொரு வசனத்தின் கீழும் Tanglish வரி — apposthalar 9.

1

சவுல் என்பவன் இன்னும் கர்த்தருடைய சீஷரைப் பயமுறுத்திக் கொலை செய்யும்படி சீறிப் பிரதான ஆசாரியரிடத்திற்குப் போய்;

savul enbavan innum kartharudaiya seesharaip payamuruthik kolai seyyumbadi seerip piradhaana aasaariyaridathirkup poy;

2

யூதமார்க்கத்தாராகிய புருஷரையாகிலும் ஸ்திரீகளையாகிலும் தான் கண்டுபிடித்தால், அவர்களைக் கட்டி எருசலேமுக்குக் கொண்டுவரும்படி, தமஸ்குவிலுள்ள ஜெபஆலயங்களுக்கு நிருபங்களைக் கேட்டு வாங்கினான்.

yoodhamaarkkathaaraagiya purusharaiyaagilum sthireegalaiyaagilum thaan kandubidithaal, avargalaik katti erusalemukkuk konduvarumbadi, thamaskuvilulla jebaaalayangalukku nirubangalaik kettu vaanginaan.

3

அவன் பிரயாணமாய்ப் போய், தமஸ்குவுக்குச் சமீபித்தபோது சடிதியிலே வானத்திலிருந்து ஒரு ஒளி அவனைச் சுற்றிப் பிரகாசித்தது;

avan pirayaanamaayp poy, thamaskuvukkuch sameebithabodhu sadidhiyilae vaanathilirundhu oru oli avanaich sutrip piragaasithadhu;

4

அவன் தரையிலே விழுந்தான். அப்பொழுது: சவுலே, சவுலே, நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய் என்று தன்னுடனே சொல்லுகிற ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டான்.

avan tharaiyilae vizhundhaan. appozhudhu: savulae, savulae, nee ennai en thunbappaduthugiraay endru thannudanae sollugira oru sathathaik kettaan.

5

அதற்கு அவன்: ஆண்டவரே, நீர் யார், என்றான். அதற்குக் கர்த்தர்: நீ துன்பப்படுத்துகிற இயேசு நானே, முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாம் என்றார்.

adharku avan: aandavarae, neer yaar, endraan. adharkuk karthar: nee thunbappaduthugira yesu naanae, mullil udhaikkiradhu unakkuk kadinamaam endraar.

6

அவன் நடுங்கித் திகைத்து: ஆண்டவரே, நான் என்னசெய்யச் சித்தமாயிருக்கிறீர் என்றான். அதற்குக் கர்த்தர்: நீ எழுந்து, பட்டணத்துக்குள்ளே போ, நீ செய்யவேண்டியது அங்கே உனக்குச் சொல்லப்படும் என்றார்.

avan nadungith thigaithu: aandavarae, naan ennaseyyach sithamaayirukkireer endraan. adharkuk karthar: nee ezhundhu, pattanathukkullae po, nee seyyavendiyadhu angae unakkuch sollappadum endraar.

7

அவனுடனேகூடப் பிரயாணம்பண்ணின மனுஷர்கள் சத்தத்தைக் கேட்டும் ஒருவரையும் காணாமல் பிரமித்து நின்றார்கள்.

avanudanegoodap pirayaanambannina manushargal sathathaik kettum oruvaraiyum kaanaamal piramithu nindraargal.

8

சவுல் தரையிலிருந்தெழுந்து, தன் கண்களைத் திறந்தபோது ஒருவரையும் காணவில்லை. அப்பொழுது கைலாகு கொடுத்து, அவனைத் தமஸ்குவுக்குக் கூட்டிக்கொண்டுபோனார்கள்

savul tharaiyilirundhezhundhu, than kangalaith thirandhabodhu oruvaraiyum kaanavillai. appozhudhu kailaagu koduthu, avanaith thamaskuvukkuk koottikkondubonaargal

9

அவன் மூன்று நாள் பார்வையில்லாதவனாய்ப் புசியாமலும் குடியாமலும் இருந்தான்.

avan moondru naal paarvaiyillaadhavanaayp pusiyaamalum kudiyaamalum irundhaan.

10

தமஸ்குவிலே அனனியா என்னும்பேருள்ள ஒரு சீஷன் இருந்தான். அவனுக்குக் கர்த்தர் தரிசனமாகி: அனனியாவே, என்றார். அவன்: ஆண்டவரே, இதோ, அடியேன் என்றான்.

thamaskuvilae ananiyaa ennumberulla oru seeshan irundhaan. avanukkuk karthar tharisanamaagi: ananiyaavae, endraar. avan: aandavarae, idho, adiyen endraan.

11

அப்பொழுது கர்த்தர்: நீ எழுந்து நேர்த்தெருவு என்னப்பட்ட தெருவுக்குப்போய், யூதாவின் வீட்டிலே தர்சுபட்டணத்தானாகிய சவுல் என்னும் பேருள்ள ஒருவனைத் தேடு; அவன் இப்பொழுது ஜெபம்பண்ணுகிறான்,

appozhudhu karthar: nee ezhundhu nertheruvu ennappatta theruvukkuppoy, yoodhaavin veettilae tharsubattanathaanaagiya savul ennum perulla oruvanaith thedu; avan ippozhudhu jebambannugiraan,

12

அனனியா என்னும் பேருள்ள ஒருமனுஷன் தன்னிடத்தில் வரவும், தான் பார்வையடையவும்படி தன்மேல் கைவைக்கவும் தரிசனங்கண்டான் என்றார்.

ananiyaa ennum perulla orumanushan thannidathil varavum, thaan paarvaiyadaiyavumbadi thanmel kaivaikkavum tharisanangandaan endraar.

13

அதற்கு அனனியா: ஆண்டவரே, இந்த மனுஷன் எருசலேமிலுள்ள உம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்கு எத்தனையோ பொல்லாங்குகளைச் செய்தானென்று அவனைக்குறித்து அநேகரால் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

adharku ananiyaa: aandavarae, indha manushan erusalemilulla ummudaiya parisuthavaangalukku ethanaiyo pollaangugalaich seydhaanendru avanaikkurithu anegaraal kelvippattirukkiren.

14

இங்கேயும் உம்முடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிற யாவரையும் கட்டும்படி அவன் பிரதான ஆசாரியர்களால் அதிகாரம் பெற்றிருக்கிறான் என்றான்.

ingeyum ummudaiya naamathaith thozhudhugollugira yaavaraiyum kattumbadi avan piradhaana aasaariyargalaal adhigaaram petrirukkiraan endraan.

15

அதற்குக் கர்த்தர் நீ போ; அவன் புறஜாதிகளுக்கும் ராஜாக்களுக்கும் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும் என்னுடைய நாமத்தை அறிவிக்கிறதற்காக நான் தெரிந்துகொண்ட பாத்திரமாயிருக்கிறான்.

adharkuk karthar nee po; avan purajaadhigalukkum raajaakkalukkum isravel puthirarukkum ennudaiya naamathai arivikkiradharkaaga naan therindhugonda paathiramaayirukkiraan.

16

அவன் என்னுடைய நாமத்தினிமித்தம் எவ்வளவாய்ப் பாடுபடவேண்டுமென்பதை நான் அவனுக்குக் காண்பிப்பேன்

avan ennudaiya naamathinimitham evvalavaayp paadubadavendumenbadhai naan avanukkuk kaanbippen

17

அப்பொழுது அனனியா போய், வீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, அவன்மேல் கையை வைத்து சகோதரனாகிய சவுலே, நீ வந்தவழியிலே உனக்குத் தரிசனமான இயேசுவாகிய கர்த்தர், நீ பார்வையடையும்படிக்கும் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்படும்படிக்கும் என்னை அனுப்பினார் என்றான்.

appozhudhu ananiyaa poy, veettukkul piravesithu, avanmel kaiyai vaithu sagodharanaagiya savulae, nee vandhavazhiyilae unakkuth tharisanamaana yesuvaagiya karthar, nee paarvaiyadaiyumbadikkum parisutha aaviyinaal nirappappadumbadikkum ennai anuppinaar endraan.

18

உடனே அவன் கண்களிலிருந்து மீன் செதிள்கள் போன்றவைகள் விழுந்தது. அவன் பார்வையடைந்து, எழுந்திருந்து, ஞானஸ்நானம் பெற்றான்.

udanae avan kangalilirundhu meen sedhilgal pondravaigal vizhundhadhu. avan paarvaiyadaindhu, ezhundhirundhu, njaanasnaanam petraan.

19

பின்பு அவன் போஜனம்பண்ணி பெலப்பட்டான். சவுல் தமஸ்குவிலுள்ள சீஷருடனே சிலநாள் இருந்து,

pinbu avan pojanambanni pelappattaan. savul thamaskuvilulla seesharudanae silanaal irundhu,

20

தாமதமின்றி, கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரனென்று ஆலயங்களிலே பிரசங்கித்தான்.

thaamadhamindri, kiristhu thevanudaiya kumaaranendru aalayangalilae pirasangithaan.

21

கேட்டவர்களெல்லாரும் ஆச்சரியப்பட்டு: எருசலேமில் இந்த நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிறவர்களை நாசமாக்கி, இங்கேயும் அப்படிப்பட்டவர்களைக் கட்டிப் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்திற்குக் கொண்டுபோகும்படி வந்தவன் இவனல்லவா என்றார்கள்.

kettavargalellaarum aachariyappattu: erusalemil indha naamathaith thozhudhugollugiravargalai naasamaakki, ingeyum appadippattavargalaik kattip piradhaana aasaariyargalidathirkuk kondubogumbadi vandhavan ivanallavaa endraargal.

22

சவுல் அதிகமாகத் திடன்கொண்டு, இவரே கிறிஸ்துவென்று திருஷ்டாந்தப்படுத்தி, தமஸ்குவில் குடியிருக்கிற யூதர்களைக் கலங்கப்பண்ணினான்.

savul adhigamaagath thidangondu, ivarae kiristhuvendru thirushtaandhappaduthi, thamaskuvil kudiyirukkira yoodhargalaik kalangappanninaan.

23

அநேகநாள் சென்றபின்பு, யூதர்கள் அவனைக் கொலைசெய்யும்படி ஆலோசனை பண்ணினார்கள்.

aneganaal sendrabinbu, yoodhargal avanaik kolaiseyyumbadi aalosanai panninaargal.

24

அவர்களுடைய யோசனை சவுலுக்குத் தெரியவந்தது. அவனைக் கொலைசெய்யும்படி அவர்கள் இரவும் பகலும் கோட்டைவாசல்களைக் காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

avargaludaiya yosanai savulukkuth theriyavandhadhu. avanaik kolaiseyyumbadi avargal iravum pagalum kottaivaasalgalaik kaathukkondirundhaargal.

25

சீஷர்கள் இராத்திரியிலே அவனைக் கூட்டிக்கொண்டுபோய், ஒரு கூடையிலே வைத்து, மதில்வழியாய் இறக்கிவிட்டார்கள்.

seeshargal iraathiriyilae avanaik koottikkonduboy, oru koodaiyilae vaithu, madhilvazhiyaay irakkivittaargal.

26

சவுல் எருசலேமுக்கு வந்து, சீஷருடனே சேர்ந்துகொள்ளப் பார்த்தான்; அவர்கள் அவனைச் சீஷனென்று நம்பாமல் எல்லாரும் அவனுக்குப் பயந்திருந்தார்கள்.

savul erusalemukku vandhu, seesharudanae serndhugollap paarthaan; avargal avanaich seeshanendru nambaamal ellaarum avanukkup payandhirundhaargal.

27

அப்பொழுது பர்னபா என்பவன் அவனைச் சேர்த்துக்கொண்டு, அப்போஸ்தலரிடத்தில் அழைத்துக்கொண்டுபோய், வழியிலே அவன் கர்த்தரைக் கண்ட விதத்தையும், அவர் அவனுடனே பேசினதையும், தமஸ்குவில் அவன் இயேசுவின் நாமத்தினாலே தைரியமாய்ப் பிரசங்கித்ததையும் அவர்களுக்கு விவரித்துச் சொன்னான்.

appozhudhu parnabaa enbavan avanaich serthukkondu, apposthalaridathil azhaithukkonduboy, vazhiyilae avan kartharaik kanda vidhathaiyum, avar avanudanae pesinadhaiyum, thamaskuvil avan yesuvin naamathinaalae thairiyamaayp pirasangithadhaiyum avargalukku vivarithuch sonnaan.

28

அதன்பின்பு அவன் எருசலேமிலே அவர்களிடத்தில் போக்கும் வரத்துமாயிருந்து;

adhanbinbu avan erusalemilae avargalidathil pokkum varathumaayirundhu;

29

கர்த்தராகிய இயேசுவின் நாமத்தினாலே தைரியமாய்ப் பிரசங்கித்து, கிரேக்கருடனே பேசித் தர்க்கித்தான், அவர்களோ அவனைக் கொலைசெய்ய எத்தனம்பண்ணினார்கள்.

kartharaagiya yesuvin naamathinaalae thairiyamaayp pirasangithu, kirekkarudanae pesith tharkkithaan, avargalo avanaik kolaiseyya ethanambanninaargal.

30

சகோதரரோ அதை அறிந்து, அவனைச் செசுரியாவுக்கு அழைத்துக்கொண்டுபோய், தர்சுவுக்கு அனுப்பிவிட்டார்கள்.

sagodhararo adhai arindhu, avanaich sesuriyaavukku azhaithukkonduboy, tharsuvukku anuppivittaargal.

31

அப்பொழுது யூதேயா கலிலேயா சமாரியா நாடுகளிலெங்கும் சபைகள் சமாதானம் பெற்று, பக்திவிருத்தியடைந்து, கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயத்தோடும், பரிசுத்த ஆவியின் ஆறுதலோடும் நடந்து பெருகின.

appozhudhu yoodheyaa kalileyaa samaariyaa naadugalilengum sabaigal samaadhaanam petru, pakthiviruthiyadaindhu, kartharukkup payappadugira payathodum, parisutha aaviyin aarudhalodum nadandhu perugina.

32

பேதுரு போய் எல்லாரையும் சந்தித்துவருகையில், அவன் லித்தா ஊரிலே குடியிருக்கிற பரிசுத்தவான்களிடத்திற்கும் போனான்.

pedhuru poy ellaaraiyum sandhithuvarugaiyil, avan lithaa oorilae kudiyirukkira parisuthavaangalidathirkum ponaan.

33

அங்கே எட்டு வருஷமாய்க் கட்டிலின்மேல் திமிர்வாதமுள்ளவனாய்க் கிடந்த ஐனேயா என்னும் பேருள்ள ஒரு மனுஷனைக் கண்டான்.

angae ettu varushamaayk kattilinmel thimirvaadhamullavanaayk kidandha aineyaa ennum perulla oru manushanaik kandaan.

34

பேதுரு அவனைப் பார்த்து: ஐனேயாவே, இயேசுகிறிஸ்து உன்னைக் குணமாக்குகிறார்; நீ எழுந்து, உன் படுக்கையை நீயே போட்டுக்கொள் என்றான். உடனே அவன் எழுந்திருந்தான்.

pedhuru avanaip paarthu: aineyaavae, yesugiristhu unnaik kunamaakkugiraar; nee ezhundhu, un padukkaiyai neeyae pottukkol endraan. udanae avan ezhundhirundhaan.

35

லித்தாவிலும் சாரோனிலும் குடியிருந்தவர்களெல்லாரும் அவனைக் கண்டு, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பினார்கள்.

lithaavilum saaronilum kudiyirundhavargalellaarum avanaik kandu, kartharidathil thirumbinaargal.

36

யோப்பா பட்டணத்தில் கிரேக்குப்பாஷையிலே தொற்காள் என்று அர்த்தங்கொள்ளும் தபீத்தாள் என்னும் பேருடைய ஒரு சீஷி இருந்தாள்; அவள் நற்கிரியைகளையும் தருமங்களையும் மிகுதியாய்ச் செய்துகொண்டுவந்தாள்.

yoppaa pattanathil kirekkuppaashaiyilae thorkaal endru arthangollum thabeethaal ennum perudaiya oru seeshi irundhaal; aval narkiriyaigalaiyum tharumangalaiyum migudhiyaaych seydhugonduvandhaal.

37

அந்நாட்களில் அவள் வியாதிப்பட்டு மரணமடைந்தாள். அவளைக் குளிப்பாட்டி, மேல்வீட்டிலே கிடத்திவைத்தார்கள்.

annaatkalil aval viyaadhippattu maranamadaindhaal. avalaik kulippaatti, melveettilae kidathivaithaargal.

38

யோப்பா பட்டணம் லித்தா ஊருக்குச் சமீபமானபடியினாலே, பேதுரு அவ்விடத்தில் இருக்கிறானென்று சீஷர்கள் கேள்விப்பட்டு, தாமதமில்லாமல் தங்களிடத்தில் வரவேண்டுமென்று சொல்லும்படி இரண்டு மனுஷரை அவனிடத்திற்கு அனுப்பினார்கள்.

yoppaa pattanam lithaa oorukkuch sameebamaanabadiyinaalae, pedhuru avvidathil irukkiraanendru seeshargal kelvippattu, thaamadhamillaamal thangalidathil varavendumendru sollumbadi irandu manusharai avanidathirku anuppinaargal.

39

பேதுரு எழுந்து, அவர்களுடனே கூடப்போனான். அவன் போய்ச் சேர்ந்தபொழுது, அவர்கள் அவனை மேல்வீட்டுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போனார்கள். அப்பொழுது விதவைகளெல்லாரும் அழுது, தொற்காள் தங்களுடனே கூட இருக்கையில் செய்திருந்த அங்கிகளையும் வஸ்திரங்களையும் காண்பித்து, அவனைச் சூழ்ந்து நின்றார்கள்.

pedhuru ezhundhu, avargaludanae koodapponaan. avan poych serndhabozhudhu, avargal avanai melveettukku azhaithukkondu ponaargal. appozhudhu vidhavaigalellaarum azhudhu, thorkaal thangaludanae kooda irukkaiyil seydhirundha angigalaiyum vasthirangalaiyum kaanbithu, avanaich soozhndhu nindraargal.

40

பேதுரு எல்லாரையும் வெளியே போகச்செய்து, முழங்காற்படியிட்டு ஜெபம்பண்ணி, பிரேதத்தின் புறமாய்த் திரும்பி: தபீத்தாளே, எழுந்திரு என்றான். அப்பொழுது அவள் தன் கண்களைத் திறந்து, பேதுருவைப் பார்த்து உட்கார்ந்தாள்.

pedhuru ellaaraiyum veliyae pogacheydhu, muzhangaarpadiyittu jebambanni, piredhathin puramaayth thirumbi: thabeethaalae, ezhundhiru endraan. appozhudhu aval than kangalaith thirandhu, pedhuruvaip paarthu utkaarndhaal.

41

அவன் அவளுக்குக் கைகொடுத்து, அவளை எழுந்திருக்கப்பண்ணி, பரிசுத்தவான்களையும் விதவைகளையும் அழைத்து, அவளை உயிருள்ளவளாக அவர்கள் முன் நிறுத்தினான்.

avan avalukkuk kaigoduthu, avalai ezhundhirukkappanni, parisuthavaangalaiyum vidhavaigalaiyum azhaithu, avalai uyirullavalaaga avargal mun niruthinaan.

42

இது யோப்பா பட்டணம் எங்கும் தெரியவந்தது. அப்பொழுது அநேகர் கர்த்தரிடத்தில் விசுவாசமுள்ளவர்களானார்கள்.

idhu yoppaa pattanam engum theriyavandhadhu. appozhudhu anegar kartharidathil visuvaasamullavargalaanaargal.

43

பின்பு அவன் யோப்பா பட்டணத்தில் தோல் பதனிடுகிறவனாகிய சீமோன் என்னும் ஒருவனிடத்தில் அநேகநாள் தங்கியிருந்தான்.

pinbu avan yoppaa pattanathil thol padhanidugiravanaagiya seemon ennum oruvanidathil aneganaal thangiyirundhaan.