அப்போஸ்தலர் 10 Acts 10 in Tamil and Tanglish

இத்தாலியா பட்டாளம் என்னப்பட்ட பட்டாளத்திலே நூற்றுக்கு அதிபதியாகிய கொர்நேலியு என்னும் பேர்கொண்ட ஒரு மனுஷன் செசரியா பட்டணத்திலே இருந்தான்.

ithaaliyaa pattaalam ennappatta pattaalathilae nootrukku adhibadhiyaagiya korneliyu ennum pergonda oru manushan sesariyaa pattanathilae irundhaan.

அவன் தேவபக்தியுள்ளவனும் தன்வீட்டாரனைவரோடும் தேவனுக்குப் பயந்தவனுமாயிருந்து, ஜனங்களுக்கு மிகுந்த தருமங்களைச் செய்து, எப்பொழுதும் தேவனை நோக்கி ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.

avan thevabakthiyullavanum thanveettaaranaivarodum thevanukkup payandhavanumaayirundhu, janangalukku migundha tharumangalaich seydhu, eppozhudhum thevanai nokki jebambannikkondirundhaan.

பகலில் ஏறக்குறைய ஒன்பதாம் மணிநேரத்திலே தேவனுடைய தூதன் தன்னிடத்தில் வரவும், கொர்நேலியுவே, என்று அழைக்கவும் பிரத்தியட்சமாய்த் தரிசனங்கண்டு,

pagalil erakkuraiya onbadhaam maninerathilae thevanudaiya thoodhan thannidathil varavum, korneliyuvae, endru azhaikkavum pirathiyatsamaayth tharisanangandu,

அவனை உற்றுப்பார்த்து, பயந்து: ஆண்டவரே, என்ன, என்றான். அப்பொழுது அவன்: உன் ஜெபங்களும் உன் தருமங்களும் தேவனுக்கு நினைப்பூட்டுதலாக அவர் சந்நிதியில் வந்தெட்டியிருக்கிறது.

avanai utruppaarthu, payandhu: aandavarae, enna, endraan. appozhudhu avan: un jebangalum un tharumangalum thevanukku ninaippoottudhalaaga avar sannidhiyil vandhettiyirukkiradhu.

இப்பொழுது நீ யோப்பா பட்டணத்துக்கு மனுஷரை அனுப்பி, பேதுரு என்று மறுபேர்கொண்ட சீமோனை அழைப்பி.

ippozhudhu nee yoppaa pattanathukku manusharai anuppi, pedhuru endru marubergonda seemonai azhaippi.

அவன் தோல் பதனிடுகிறவனாகிய சீமோன் என்னும் ஒருவனிடத்திலே தங்கியிருக்கிறான்; அவனுடைய வீடு கடலோரத்திலிருக்கிறது. நீ செய்யவேண்டியதை அவன் உனக்குச் சொல்லுவான் என்றான்.

avan thol padhanidugiravanaagiya seemon ennum oruvanidathilae thangiyirukkiraan; avanudaiya veedu kadalorathilirukkiradhu. nee seyyavendiyadhai avan unakkuch solluvaan endraan.

கொர்நேலியு தன்னுடனே பேசின தேவதூதன் போனபின்பு, தன் வீட்டு மனுஷரில் இரண்டு பேரையும் தன்னிடத்தில் சேவிக்கிற போர்ச்சேவகரில் தேவபக்தியுள்ள ஒருவனையும் அழைத்து,

korneliyu thannudanae pesina thevadhoodhan ponabinbu, than veettu manusharil irandu peraiyum thannidathil sevikkira porchevagaril thevabakthiyulla oruvanaiyum azhaithu,

எல்லாவற்றையும் அவர்களுக்கு விவரித்துச் சொல்லி அவர்களை யோப்பா பட்டணத்துக்கு அனுப்பினான்.

ellaavatraiyum avargalukku vivarithuch solli avargalai yoppaa pattanathukku anuppinaan.

மறுநாளிலே அவர்கள் பிரயாணப்பட்டு, அந்தப் பட்டணத்துக்குச் சமீபித்து வருகையில், பேதுரு ஆறாம் மணிநேரத்தில் ஜெபம்பண்ணும்படி மேல் வீட்டில் ஏறினான்.

marunaalilae avargal pirayaanappattu, andhap pattanathukkuch sameebithu varugaiyil, pedhuru aaraam maninerathil jebambannumbadi mel veettil erinaan.

அவன் மிகுந்த பசியடைந்து சாப்பிட மனதாயிருந்தான்; அதற்கு அவர்கள் ஆயத்தம்பண்ணுகையில், அவன் ஞானதிருஷ்டியடைந்து,

avan migundha pasiyadaindhu saappida manadhaayirundhaan; adharku avargal aayathambannugaiyil, avan njaanadhirushtiyadaindhu,

வானம் திறந்திருக்கிறதாகவும், நாலுமுனைகளும் கட்டப்பட்ட பெரிய துப்பட்டியைப்போல ஒருவிதமான கூடு தன்னிடத்தில் இறங்கித் தரையில் விடப்பட்டிருக்கிறதாகவும்,

vaanam thirandhirukkiradhaagavum, naalumunaigalum kattappatta periya thuppattiyaippola oruvidhamaana koodu thannidathil irangith tharaiyil vidappattirukkiradhaagavum,

அதிலே பூமியிலுள்ள சலவிதமான நாலுகால் ஜீவன்களும் விருட்சங்களும், ஊரும் பிராணிகளும், ஆகாயத்துப் பறவைகளும் இருக்கிறதாகவும், கண்டான்.

adhilae poomiyilulla salavidhamaana naalugaal jeevangalum virutsangalum, oorum piraanigalum, aagaayathup paravaigalum irukkiradhaagavum, kandaan.

அல்லாமலும் பேதுருவே, எழுந்திரு, அடித்துப் புசி என்று அவனுக்குச் சொல்லும் ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று.

allaamalum pedhuruvae, ezhundhiru, adithup pusi endru avanukkuch sollum oru satham undaayitru.

அதற்குப் பேதுரு: அப்படியல்ல, ஆண்டவரே, தீட்டும் அசுத்தமுமாயிருக்கிற யாதொன்றையும் நான் ஒருக்காலும் புசித்ததில்லை என்றான்.

adharkup pedhuru: appadiyalla, aandavarae, theettum asuthamumaayirukkira yaadhondraiyum naan orukkaalum pusithadhillai endraan.

அப்பொழுது தேவன் சுத்தமாக்கினவைகளை நீ தீட்டாக எண்ணாதே என்று இரண்டாந்தரமும் சத்தம் அவனுக்கு உண்டாயிற்று.

appozhudhu thevan suthamaakkinavaigalai nee theettaaga ennaadhae endru irandaandharamum satham avanukku undaayitru.

மூன்றாந்தரமும் அப்படியே உண்டாயிற்று. பின்பு அந்தக் கூடு திரும்ப வானத்துக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது.

moondraandharamum appadiyae undaayitru. pinbu andhak koodu thirumba vaanathukku eduthukkollappattadhu.

அப்பொழுது பேதுரு, தான் கண்டதரிசனத்தைக் குறித்துத் தனக்குள்ளே சந்தேகப்படுகையில், இதோ, கொர்நேலியுவினால் அனுப்பப்பட்ட மனுஷர்கள் சீமோனுடைய வீட்டை விசாரித்துக்கொண்டு வாசற்படியிலே வந்து நின்று:

appozhudhu pedhuru, thaan kandadharisanathaik kurithuth thanakkullae sandhegappadugaiyil, idho, korneliyuvinaal anuppappatta manushargal seemonudaiya veettai visaarithukkondu vaasarpadiyilae vandhu nindru:

பேதுரு என்று மறுபேர்கொண்ட சீமோன் இங்கே தங்கியிருக்கிறாரா என்று கேட்டார்கள்.

pedhuru endru marubergonda seemon ingae thangiyirukkiraaraa endru kettaargal.

பேதுரு அந்தத் தரிசனத்தைக் குறித்துச் சிந்தனை பண்ணிக்கொண்டிருக்கையில், ஆவியானவர்: இதோ, மூன்று மனுஷர் உன்னைத் தேடுகிறார்கள்.

pedhuru andhath tharisanathaik kurithuch sindhanai pannikkondirukkaiyil, aaviyaanavar: idho, moondru manushar unnaith thedugiraargal.

நீ எழுந்து, இறங்கி, ஒன்றுக்கும் சந்தேகப்படாமல், அவர்களுடனே கூடப்போ; நானே அவர்களை அனுப்பினேன் என்று அவனுக்குச் சொன்னார்.

nee ezhundhu, irangi, ondrukkum sandhegappadaamal, avargaludanae koodappo; naanae avargalai anuppinen endru avanukkuch sonnaar.

அப்பொழுது பேதுரு கொர்நேலியுவினால் தன்னிடத்தில் அனுப்பப்பட்ட மனுஷரிடத்திற்கு இறங்கிப்போய்: இதோ, நீங்கள் தேடுகிறவன் நான்தான், நீங்கள் வந்திருக்கிற காரியம் என்ன என்றான்.

appozhudhu pedhuru korneliyuvinaal thannidathil anuppappatta manusharidathirku irangippoy: idho, neengal thedugiravan naandhaan, neengal vandhirukkira kaariyam enna endraan.

அதற்கு அவர்கள்: நீதிமானும், தேவனுக்குப் பயப்படுகிறவரும், யூதஜனங்களெல்லாராலும் நல்லவரென்று சாட்சி பெற்றவருமாகிய கொர்நேலியு என்னும் நூற்றுக்கு அதிபதி உம்மைத் தம்முடைய வீட்டுக்கு அழைப்பித்து, உம்மால் சொல்லப்படும் வார்த்தைகளைக் கேட்கும்படி பரிசுத்த தூதனால் தேவயத்தனமாய்க் கட்டளைபெற்றார் என்றார்கள்.

adharku avargal: needhimaanum, thevanukkup payappadugiravarum, yoodhajanangalellaaraalum nallavarendru saatsi petravarumaagiya korneliyu ennum nootrukku adhibadhi ummaith thammudaiya veettukku azhaippithu, ummaal sollappadum vaarthaigalaik ketkumbadi parisutha thoodhanaal thevayathanamaayk kattalaibetraar endraargal.

அப்பொழுது பேதுரு அவர்களை உள்ளே அழைத்து, அவர்களுக்கு உபசாரஞ்செய்து, மறுநாளிலே அவர்களுடனேகூடப் புறப்பட்டான்; யோப்பா பட்டணத்தாராகிய சகோதரரில் சிலரும் அவனுடனேகூடப் போனார்கள்.

appozhudhu pedhuru avargalai ullae azhaithu, avargalukku ubasaaranjeydhu, marunaalilae avargaludanegoodap purappattaan; yoppaa pattanathaaraagiya sagodhararil silarum avanudanegoodap ponaargal.

மறுநாளிலே செசரியா பட்டணத்தில் பிரவேசித்தார்கள். கொர்நேலியு தன் உறவின்முறையாரையும் தன்னுடைய விசேஷித்த சிநேகிதரையும் கூடவரவழைத்து, அவர்களுக்காகக் காத்திருந்தான்.

marunaalilae sesariyaa pattanathil piravesithaargal. korneliyu than uravinmuraiyaaraiyum thannudaiya viseshitha sinegidharaiyum koodavaravazhaithu, avargalukkaagak kaathirundhaan.

பேதுரு உள்ளே பிரவேசிக்கிறபொழுது, கொர்நேலியு அவனுக்கு எதிர்கொண்டுபோய், அவன் பாதத்தில் விழுந்து, பணிந்துகொண்டான்.

pedhuru ullae piravesikkirabozhudhu, korneliyu avanukku edhirgonduboy, avan paadhathil vizhundhu, panindhugondaan.

பேதுரு அவனைத் தூக்கியெடுத்து: எழுந்திரும், நானும் ஒரு மனுஷன்தான் என்றான்.

pedhuru avanaith thookkiyeduthu: ezhundhirum, naanum oru manushandhaan endraan.

அவனுடனே பேசிக்கொண்டு உள்ளேபோய், அநேகர் கூடிவந்திருக்கிறதைக் கண்டு,

avanudanae pesikkondu ulleboy, anegar koodivandhirukkiradhaik kandu,

அவர்களை நோக்கி: அந்நிய ஜாதியானுடனே கலந்து அவனிடத்தில் போக்குவரவாயிருப்பது யூதனானவனுக்கு விலக்கப்பட்டிருக்கிறதென்று நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள்; அப்படியிருந்தும், எந்த மனுஷனையும் தீட்டுள்ளவனென்றும் அசுத்தனென்றும் நான் சொல்லாதபடிக்கு தேவன் எனக்குக் காண்பித்திருக்கிறார்.

avargalai nokki: anniya jaadhiyaanudanae kalandhu avanidathil pokkuvaravaayiruppadhu yoodhanaanavanukku vilakkappattirukkiradhendru neengal arindhirukkireergal; appadiyirundhum, endha manushanaiyum theettullavanendrum asuthanendrum naan sollaadhabadikku thevan enakkuk kaanbithirukkiraar.

ஆகையால் நீங்கள் என்னை அழைப்பித்தபோது நான் எதிர்பேசாமல் வந்தேன். இப்போதும் என்ன காரியத்துக்காக என்னை அழைத்தீர்கள் என்று கேட்கிறேன் என்றான்.

aagaiyaal neengal ennai azhaippithabodhu naan edhirbesaamal vandhen. ippodhum enna kaariyathukkaaga ennai azhaitheergal endru ketkiren endraan.

அதற்குக் கொர்நேலியு: நாலு நாளைக்கு முன்னே இந்நேரத்திலே நான் உபவாசித்து, ஒன்பதாம்மணி நேரத்தில் வீட்டிலே ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்; அப்பொழுது பிரகாசமுள்ள வஸ்திரந்தரித்த ஒரு மனுஷன் ஒருவன் எனக்கு முன்பாக நின்று:

adharkuk korneliyu: naalu naalaikku munnae innerathilae naan ubavaasithu, onbadhaammani nerathil veettilae jebambannikkondirundhen; appozhudhu piragaasamulla vasthirandharitha oru manushan oruvan enakku munbaaga nindru:

கொர்நேலியுவே உன் ஜெபம் கேட்கப்பட்டது, உன் தானதருமங்கள் தேவசந்நிதியில் நினைத்தருளப்பட்டது.

korneliyuvae un jebam ketkappattadhu, un thaanadharumangal thevasannidhiyil ninaitharulappattadhu.

யோப்பா பட்டணத்துக்கு ஆளனுப்பி, பேதுரு என்று மறுபேர்கொண்ட சீமோனை வரவழைப்பாயாக, அவன் கடலோரத்திலே தோல்பதனிடுகிறவனாகிய சீமோனுடைய வீட்டிலே தங்கியிருக்கிறான்; அவன் வந்து உன்னிடத்தில் பேசுவான் என்றார்.

yoppaa pattanathukku aalanuppi, pedhuru endru marubergonda seemonai varavazhaippaayaaga, avan kadalorathilae tholbadhanidugiravanaagiya seemonudaiya veettilae thangiyirukkiraan; avan vandhu unnidathil pesuvaan endraar.

அந்தப்படியே நான் உடனே உம்மிடத்திற்கு ஆள் அனுப்பினேன்; நீர் வந்தது நல்ல காரியம்; தேவனாலே உமக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட யாவையும் கேட்கும்படிக்கு நாங்கள் எல்லாரும் இப்பொழுது இங்கே தேவசமுகத்தில் கூடியிருக்கிறோம் என்றான்.

andhappadiyae naan udanae ummidathirku aal anuppinen; neer vandhadhu nalla kaariyam; thevanaalae umakkuk kattalaiyidappatta yaavaiyum ketkumbadikku naangal ellaarum ippozhudhu ingae thevasamugathil koodiyirukkirom endraan.

அப்பொழுது பேதுரு பேசத்தொடங்கி: தேவன் பட்சபாதமுள்ளவரல்ல என்றும்,

appozhudhu pedhuru pesathodangi: thevan patsabaadhamullavaralla endrum,

எந்த ஜனத்திலாயினும் அவருக்குப் பயந்திருந்து நீதியைச் செய்கிறவன் எவனோ அவனே அவருக்கு உகந்தவன் என்றும் நிச்சயமாய் அறிந்திருக்கிறேன்.

endha janathilaayinum avarukkup payandhirundhu needhiyaich seygiravan evano avanae avarukku ugandhavan endrum nichayamaay arindhirukkiren.

எல்லாருக்கும் கர்த்தராயிருக்கிற இயேசுகிறிஸ்துவைக்கொண்டு அவர் சமாதானத்தைச் சுவிசேஷமாய்க் கூறி, இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கு அனுப்பின வார்த்தையை அறிந்திருக்கிறீர்களே.

ellaarukkum kartharaayirukkira yesugiristhuvaikkondu avar samaadhaanathaich suviseshamaayk koori, isravel puthirarukku anuppina vaarthaiyai arindhirukkireergalae.

யோவான் ஞானஸ்நானத்தைக்குறித்துப் பிரசங்கித்தபின்பு, கலிலேயா நாடு முதற்கொண்டு யூதேயா தேசமெங்கும் நடந்த சங்கதி இதுவே.

yovaan njaanasnaanathaikkurithup pirasangithabinbu, kalileyaa naadu mudharkondu yoodheyaa thesamengum nadandha sangadhi idhuvae.

நசரேயனாகிய இயேசுவைத் தேவன் பரிசுத்த ஆவியினாலும் வல்லமையினாலும் அபிஷேகம்பண்ணினார்; தேவன் அவருடனேகூட இருந்தபடியினாலே அவர் நன்மைசெய்கிறவராயும் பிசாசின் வல்லமையில் அகப்பட்ட யாவரையும் குணமாக்குகிறவராயும் சுற்றித்திரிந்தார்.

nasareyanaagiya yesuvaith thevan parisutha aaviyinaalum vallamaiyinaalum abishegambanninaar; thevan avarudanegooda irundhabadiyinaalae avar nanmaiseygiravaraayum pisaasin vallamaiyil agappatta yaavaraiyum kunamaakkugiravaraayum sutrithirindhaar.

யூதருடைய தேசத்திலும் எருசலேமிலும் அவர் செய்தவைகளெல்லாவற்றிலும் நாங்கள் சாட்சிகளாயிருக்கிறோம். அவரை மரத்திலே தூக்கிக் கொலைசெய்தார்கள்.

yoodharudaiya thesathilum erusalemilum avar seydhavaigalellaavatrilum naangal saatsigalaayirukkirom. avarai marathilae thookkik kolaiseydhaargal.

மூன்றாம் நாளிலே தேவன் அவரை எழுப்பிப் பிரத்தியட்சமாய்க் காணும்படிசெய்தார்.

moondraam naalilae thevan avarai ezhuppip pirathiyatsamaayk kaanumbadiseydhaar.

ஆயினும் எல்லா ஜாதிகளுக்கும் பிரத்தியட்சமாகும்படி செய்யாமல், அவர் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தபின்பு அவரோடே புசித்துக் குடித்தவர்களும் தேவனால் முன்பு நியமிக்கப்பட்ட சாட்சிகளுமாகிய எங்களுக்கே பிரத்தியட்சமாகும்படி செய்தார்.

aayinum ellaa jaadhigalukkum pirathiyatsamaagumbadi seyyaamal, avar marithorilirundhu ezhundhabinbu avarodae pusithuk kudithavargalum thevanaal munbu niyamikkappatta saatsigalumaagiya engalukkae pirathiyatsamaagumbadi seydhaar.

அன்றியும் அவரே உயிரோடிருக்கிறவர்களுக்கும் மரித்தோர்களுக்கும் தேவனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட நியாதிபதியென்று ஜனங்களுக்குப் பிரசங்கிக்கவும், சாட்சியாக ஒப்புவிக்கவும், அவர் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்.

andriyum avarae uyirodirukkiravargalukkum marithorgalukkum thevanaal erpaduthappatta niyaadhibadhiyendru janangalukkup pirasangikkavum, saatsiyaaga oppuvikkavum, avar engalukkuk kattalaiyittaar.

அவரை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் அவருடைய நாமத்தினாலே பாவமன்னிப்பைப் பெறுவானென்று தீர்க்கதரிசிகளெல்லாரும் அவரைக்குறித்தே சாட்சிகொடுக்கிறார்கள் என்றான்.

avarai visuvaasikkiravan evano avan avarudaiya naamathinaalae paavamannippaip peruvaanendru theerkkadharisigalellaarum avaraikkurithae saatsigodukkiraargal endraan.

இந்த வார்த்தைகளைப் பேதுரு பேசிகொண்டிருக்கையில் வசனத்தைக்கேட்டவர்கள் யாவர்மேலும் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கினார்.

indha vaarthaigalaip pedhuru pesigondirukkaiyil vasanathaikkettavargal yaavarmelum parisutha aaviyaanavar iranginaar.

அவர்கள் பல பாஷைகளைப் பேசுகிறதையும் தேவனைப் புகழுகிறதையும்,

avargal pala paashaigalaip pesugiradhaiyum thevanaip pugazhugiradhaiyum,

பேதுருவோடேகூட வந்திருந்த விருத்தசேதனமுள்ள விசுவாசிகள் கேட்கும்போது, பரிசுத்த ஆவியின் வரம் புறஜாதிகள்மேலும் பொழிந்தருளப்பட்டதைக்குறித்துப் பிரமித்தார்கள்.

pedhuruvodegooda vandhirundha viruthasedhanamulla visuvaasigal ketkumbodhu, parisutha aaviyin varam purajaadhigalmelum pozhindharulappattadhaikkurithup piramithaargal.

அப்பொழுது பேதுரு: நம்மைப்போலப் பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்ற இவர்களும் ஞானஸ்நானம் பெறாதாபடிக்கு எவனாகிலும் தண்ணீரை விலக்கலாமா என்று சொல்லி,

appozhudhu pedhuru: nammaippolap parisutha aaviyaip petra ivargalum njaanasnaanam peraadhaabadikku evanaagilum thanneerai vilakkalaamaa endru solli,

கர்த்தருடைய நாமத்தினாலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுக்கும்படி கட்டளையிட்டான். அப்பொழுது சிலநாள் அங்கே தங்கும்படி அவனை வேண்டிக்கொண்டார்கள்.

kartharudaiya naamathinaalae avargalukku njaanasnaanangodukkumbadi kattalaiyittaan. appozhudhu silanaal angae thangumbadi avanai vendikkondaargal.