அப்போஸ்தலர் 4 Acts 4 in Tamil and Tanglish

அவர்கள் ஜனங்களுடனே பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஆசாரியர்களும் தேவாலயத்துச் சேனைத்தலைவனும் சதுசேயரும் அவர்களிடத்தில் வந்து,

avargal janangaludanae pesikkondirukkaiyil, aasaariyargalum thevaalayathuch senaithalaivanum sadhuseyarum avargalidathil vandhu,

அவர்கள் ஜனங்களுக்கு உபதேசிக்கிறதினாலும், இயேசுவை முன்னிட்டு, மரித்தோலிருந்து உயிர்த்தெழுதலைப் பிரசங்கிக்கிறதினாலும், சினங்கொண்டு,

avargal janangalukku ubadhesikkiradhinaalum, yesuvai munnittu, maritholirundhu uyirthezhudhalaip pirasangikkiradhinaalum, sinangondu,

அவர்களைப் பிடித்து, சாயங்காலமாயிருந்தபடியினால், மறுநாள்வரைக்கும் காவலில் வைத்தார்கள்.

avargalaip pidithu, saayangaalamaayirundhabadiyinaal, marunaalvaraikkum kaavalil vaithaargal.

வசனத்தைக் கேட்டவர்களில் அநேகர் விசுவாசித்தார்கள்; அவர்கள் தொகை ஏறக்குறைய ஐயாயிரமாயிருந்தது.

vasanathaik kettavargalil anegar visuvaasithaargal; avargal thogai erakkuraiya aiyaayiramaayirundhadhu.

மறுநாளிலே ஜனங்களுடைய அதிகாரிகளும் மூப்பரும் வேதபாரகரும்,

marunaalilae janangaludaiya adhigaarigalum moopparum vedhabaaragarum,

பிரதான ஆசாரியனாகிய அன்னாவும், காய்பாவும், யோவானும், அலெக்சந்தரும்,

piradhaana aasaariyanaagiya annaavum, kaaybaavum, yovaanum, aleksandharum,

பிரதான ஆசாரியனுடைய குடும்பத்தார் யாவரும் எருசலேமிலே கூட்டங்கூடி, அவர்களை நடுவே நிறுத்தி, நீங்கள் எந்த வல்லமையினாலே இதைச் செய்தீர்கள் என்று கேட்டார்கள்.

piradhaana aasaariyanudaiya kudumbathaar yaavarum erusalemilae koottangoodi, avargalai naduvae niruthi, neengal endha vallamaiyinaalae idhaich seydheergal endru kettaargal.

அப்பொழுது பேதுரு பரிசுத்த ஆவியிலே நிறைந்து, அவர்களை நோக்கி: ஜனத்தின் அதிகாரிகளே, இஸ்ரவேலின் மூப்பர்களே,

appozhudhu pedhuru parisutha aaviyilae niraindhu, avargalai nokki: janathin adhigaarigalae, isravelin mooppargalae,

பிணியாளியாயிருந்த இந்த மனுஷனுக்குச் செய்யப்பட்ட உபகாரத்தைக்குறித்து எதினாலே இவன் ஆரோக்கியமானானென்று நீங்கள் இன்று எங்களிடத்தில் விசாரித்துக்கேட்டால்,

piniyaaliyaayirundha indha manushanukkuch seyyappatta ubagaarathaikkurithu edhinaalae ivan aarokkiyamaanaanendru neengal indru engalidathil visaarithukkettaal,

உங்களால் சிலுவையில் அறையப்பட்டவரும், தேவனால் மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பப்பட்டவருமாயிருக்கிற நசரேனாகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் நாமத்தினாலேயே இவன் உங்களுக்கு முன்பாகச் சொஸ்தமாய் நிற்கிறானானென்று உங்களுக்கும், இஸ்ரவேல் ஜனங்களெல்லாருக்கும் தெரிந்திருக்கக்கடவது.

ungalaal siluvaiyil araiyappattavarum, thevanaal marithorilirundhu ezhuppappattavarumaayirukkira nasarenaagiya yesugiristhuvin naamathinaaleyae ivan ungalukku munbaagach sosthamaay nirkiraanaanendru ungalukkum, isravel janangalellaarukkum therindhirukkakkadavadhu.

வீடு கட்டுகிறவர்களாகிய உங்களால் அற்பமாய் எண்ணப்பட்ட அவரே மூலைக்குத் தலைக்கல்லானவர்.

veedu kattugiravargalaagiya ungalaal arpamaay ennappatta avarae moolaikkuth thalaikkallaanavar.

அவராலேயன்றி வேறொருவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை; நாம் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு வானத்தின் கீழெங்கும், மனுஷர்களுக்குள்ளே அவருடைய நாமமேயல்லாமல் வேறொரு நாமம் கட்டளையிடப்படவும் இல்லை என்றான்.

avaraaleyandri veroruvaraalum iratsippu illai; naam iratsikkappadumbadikku vaanathin keezhengum, manushargalukkullae avarudaiya naamameyallaamal veroru naamam kattalaiyidappadavum illai endraan.

பேதுருவும் யோவானும் பேசுகிற தைரியத்தை அவர்கள் கண்டு, அவர்கள் படிப்பறியாதவர்களென்றும் பேதமையுள்ளவர்களென்றும் அறிந்தபடியினால் ஆச்சரியப்பட்டு, அவர்கள் இயேசுவுடனேகூட இருந்தவர்களென்றும் அறிந்துகொண்டார்கள்.

pedhuruvum yovaanum pesugira thairiyathai avargal kandu, avargal padippariyaadhavargalendrum pedhamaiyullavargalendrum arindhabadiyinaal aachariyappattu, avargal yesuvudanegooda irundhavargalendrum arindhugondaargal.

சொஸ்தமாக்கப்ட்ட மனுஷன் அவர்கள் அருகே நிற்கிறதைக் கண்டபடியால், எதிர்பேச அவர்களுக்கு இடமில்லாதிருந்தது.

sosthamaakkaptta manushan avargal arugae nirkiradhaik kandabadiyaal, edhirbesa avargalukku idamillaadhirundhadhu.

அப்பொழுது அவர்களை ஆலோசனை சங்கத்தை விட்டுப் போகும்படி கட்டளையிட்டு, தங்களுக்குள்ளே யோசனைபண்ணிக்கொண்டு:

appozhudhu avargalai aalosanai sangathai vittup pogumbadi kattalaiyittu, thangalukkullae yosanaibannikkondu:

இந்த மனுஷரை நாம் என்ன செய்யலாம்? எருசலேமில் எல்லாருக்கும் தெரிந்திருக்கிற வெளியரங்கமான அற்புதம் இவர்களால் செய்யப்பட்டதே, அதை நாம் இல்லையென்று சொல்லக்கூடாது.

indha manusharai naam enna seyyalaam? erusalemil ellaarukkum therindhirukkira veliyarangamaana arpudham ivargalaal seyyappattadhae, adhai naam illaiyendru sollakkoodaadhu.

ஆகிலும் இது அதிகமாய் ஜனத்துக்குள்ளே பரம்பாதபடிக்கு, ஒருவரோடும் இந்த நாமத்தைக்குறித்துப் பேசக்கூடாதென்று அவர்களை உறுதியாய்ப் பயமுறுத்த வேண்டுமென்று சொல்லிக்கொண்டு,

aagilum idhu adhigamaay janathukkullae parambaadhabadikku, oruvarodum indha naamathaikkurithup pesakkoodaadhendru avargalai urudhiyaayp payamurutha vendumendru sollikkondu,

அவர்களை அழைத்து: இயேசுவின் நாமத்தைக்குறித்து எவ்வளவும் பேசவும் போதிக்கவும் கூடாதென்று அவர்களுக்கு கட்டளையிட்டார்கள்.

avargalai azhaithu: yesuvin naamathaikkurithu evvalavum pesavum podhikkavum koodaadhendru avargalukku kattalaiyittaargal.

பேதுருவும் யோவானும் அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: தேவனுக்குச் செவிகொடுக்கிறதைப்பார்க்கிலும் உங்களுக்குச் செவிகொடுக்கிறது தேவனுக்கு முன்பாக நியாயமாயிருக்குமோ நீங்களே நிதானித்துப்பாருங்கள்.

pedhuruvum yovaanum avargalukkup piradhiyutharamaaga: thevanukkuch sevigodukkiradhaippaarkkilum ungalukkuch sevigodukkiradhu thevanukku munbaaga niyaayamaayirukkumo neengalae nidhaanithuppaarungal.

நாங்கள் கண்டவைகளையும் கேட்டவைகளையும் பேசாமலிருக்கக்கூடாதே என்றார்கள்.

naangal kandavaigalaiyum kettavaigalaiyum pesaamalirukkakkoodaadhae endraargal.

நடந்த சங்கதிகளைக்குறித்து எல்லாரும் தேவனை மகிமைப்படுத்தினபடியால், ஜனங்களுக்குப் பயந்து அவர்களை தண்டிக்க வகையொன்றுங்காணாமல், அவர்களைப் பயமுறுத்தி விட்டுவிட்டார்கள்.

nadandha sangadhigalaikkurithu ellaarum thevanai magimaippaduthinabadiyaal, janangalukkup payandhu avargalai thandikka vagaiyondrungaanaamal, avargalaip payamuruthi vittuvittaargal.

அற்புதமாய்ச் சொஸ்தமாக்கப்பட்ட மனுஷன் நாற்பது வயதுக்கு மேற்பட்டவனாயிருந்தான்.

arpudhamaaych sosthamaakkappatta manushan naarpadhu vayadhukku merpattavanaayirundhaan.

அவர்கள் விடுதலையாக்கப்பட்டபின்பு, தங்களைச் சேர்ந்தவர்களிடத்தில் வந்து, பிரதான ஆசாரியர்களும் மூப்பர்களும் தங்களுக்குச் சொன்ன யாவையும் அறிவித்தார்கள்.

avargal vidudhalaiyaakkappattabinbu, thangalaich serndhavargalidathil vandhu, piradhaana aasaariyargalum mooppargalum thangalukkuch sonna yaavaiyum arivithaargal.

அவர்கள் அதைக் கேட்டு, ஒருமனப்பட்டு தேவனை நோக்கிச் சத்தமிட்டு: கர்த்தாவே, நீர் வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள யாவற்றையும் உண்டாக்கின தேவனாயிருக்கிறீர்.

avargal adhaik kettu, orumanappattu thevanai nokkich sathamittu: karthaavae, neer vaanathaiyum poomiyaiyum samuthirathaiyum avaigalilulla yaavatraiyum undaakkina thevanaayirukkireer.

புறஜாதிகள் கொந்தளித்து, ஜனங்கள் விருதா காரியங்களைச் சிந்திப்பானேன் என்றும்,

purajaadhigal kondhalithu, janangal virudhaa kaariyangalaich sindhippaanen endrum,

கர்த்தருக்கு விரோதமாகவும், தேவனுடைய கிறிஸ்துவுக்கு விரோதமாகவும் பூமியின் ராஜாக்கள் எழும்பி நின்று, அதிகாரிகள் ஏகமாய்க் கூட்டங்கூடினார்கள் என்றும் தேவரீர் உம்முடைய தாசனாகிய தாவீதின் வாக்கினால் உரைத்தீரே.

kartharukku virodhamaagavum, thevanudaiya kiristhuvukku virodhamaagavum poomiyin raajaakkal ezhumbi nindru, adhigaarigal egamaayk koottangoodinaargal endrum thevareer ummudaiya thaasanaagiya thaaveedhin vaakkinaal uraitheerae.

அந்தப்படி உம்முடைய கரமும் உம்முடைய ஆலோசனையும் முன் குறித்தவைகள் யாவையும் செய்யும்படி,

andhappadi ummudaiya karamum ummudaiya aalosanaiyum mun kurithavaigal yaavaiyum seyyumbadi,

ஏரோதும் பொந்தியுபிலாத்தும், புறஜாதிகளோடும் இஸ்ரவேல் ஜனங்களோடுங்கூட, நீர் அபிஷேகம்பண்ணின உம்முடைய பரிசுத்த பிள்ளையாகிய இயேசுவுக்கு விரோதமாய், மெய்யாகவே கூட்டங்கூடினார்கள்.

erodhum pondhiyubilaathum, purajaadhigalodum isravel janangalodungooda, neer abishegambannina ummudaiya parisutha pillaiyaagiya yesuvukku virodhamaay, meyyaagavae koottangoodinaargal.

இப்பொழுதும், கர்த்தாவே அவர்கள் பயமுறுத்தல்களை தேவரீர் கவனித்து,

ippozhudhum, karthaavae avargal payamuruthalgalai thevareer kavanithu,

உம்முடைய பரிசுத்த பிள்ளையாகிய இயேசுவின் நாமத்தினாலே அடையாளங்களும் அற்புதங்களும் நடக்கும்படி செய்து, பிணியாளிகளைக் குணமாக்கும்படி உம்முடைய கரத்தை நீட்டி, உம்முடைய ஊழியக்காரர் உம்முடைய வசனத்தை முழுதைரியத்தோடும் சொல்லும்படி அவர்களுக்கு அநுக்கிரகஞ்செய்தருளும் என்றார்கள்.

ummudaiya parisutha pillaiyaagiya yesuvin naamathinaalae adaiyaalangalum arpudhangalum nadakkumbadi seydhu, piniyaaligalaik kunamaakkumbadi ummudaiya karathai neetti, ummudaiya oozhiyakkaarar ummudaiya vasanathai muzhudhairiyathodum sollumbadi avargalukku anukkiraganjeydharulum endraargal.

அவர்கள் ஜெபம்பண்ணினபோது அவர்கள் கூடியிருந்த இடம் அசைந்தது. அவர்களெல்லாரும் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டு, தேவவசனத்தைத் தைரிமாய்ச் சொன்னார்கள்.

avargal jebambanninabodhu avargal koodiyirundha idam asaindhadhu. avargalellaarum parisutha aaviyinaal nirappappattu, thevavasanathaith thairimaaych sonnaargal.

விசுவாசிகளாகிய திரளான கூட்டத்தார் ஒரே இருதயமும் ஒரே மனமுமுள்ளவர்களாயிருந்தார்கள். ஒருவனாகிலும் தனக்குள்ளவைகளில் ஒன்றையும் தன்னுடையதென்று சொல்லவில்லை; சகலமும் அவர்களுக்குப் பொதுவாயிருந்தது.

visuvaasigalaagiya thiralaana koottathaar orae irudhayamum orae manamumullavargalaayirundhaargal. oruvanaagilum thanakkullavaigalil ondraiyum thannudaiyadhendru sollavillai; sagalamum avargalukkup podhuvaayirundhadhu.

கர்த்தராகிய இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலைக்குறித்து அப்போஸ்தலர் மிகுந்த பலமாய்ச் சாட்சிகொடுத்தார்கள்; அவர்களெல்லார்மேலும் பூரண கிருபை உண்டாயிருந்தது.

kartharaagiya yesuvin uyirthezhudhalaikkurithu apposthalar migundha palamaaych saatsigoduthaargal; avargalellaarmelum poorana kirubai undaayirundhadhu.

நிலங்களையும் வீடுகளையும் உடையவர்கள் அவர்களை விற்று, விற்கப்பட்டவைகளின் கிரயத்தைக் கொண்டுவந்து,

nilangalaiyum veedugalaiyum udaiyavargal avargalai vitru, virkappattavaigalin kirayathaik konduvandhu,

அப்போஸ்தலருடைய பாதத்தில் வைத்தார்கள். அவனவனுக்குத் தேவையானதற்குத்தக்கதாய்ப் பகிர்ந்துகொடுக்கப்பட்டது; அவர்களில் ஒருவனுக்கும் ஒன்றும் குறைவாயிருந்ததில்லை.

apposthalarudaiya paadhathil vaithaargal. avanavanukkuth thevaiyaanadharkuthakkadhaayp pagirndhugodukkappattadhu; avargalil oruvanukkum ondrum kuraivaayirundhadhillai.

சீப்புருதீவானும் லேவியனும் அப்போஸ்தலராலே ஆறுதலின் மகன் என்று அர்த்தங்கொள்ளும் பர்னபா என்னும் மறுபேர்பெற்றவனுமாகிய யோசே என்பவன்,

seeppurudheevaanum leviyanum apposthalaraalae aarudhalin magan endru arthangollum parnabaa ennum maruberbetravanumaagiya yosae enbavan,

தனக்கு உண்டாயிருந்த நிலத்தைவிற்று, அதின் கிரயத்தைக் கொண்டுவந்து, அப்போஸ்தலருடைய பாதத்திலே வைத்தான்.

thanakku undaayirundha nilathaivitru, adhin kirayathaik konduvandhu, apposthalarudaiya paadhathilae vaithaan.