அப்போஸ்தலர் 14 Acts 14 in Tamil and Tanglish

இக்கோனியா பட்டணத்திலே அவர்கள் இருவரும் யூதருடைய ஜெபஆலயத்தில் பிரவேசித்து, யூதரிலும் கிரேக்கரிலும் திரளான ஜனங்கள் விசுவாசிக்கத்தக்கதாகப் பிரசங்கித்தார்கள்.

ikkoniyaa pattanathilae avargal iruvarum yoodharudaiya jebaaalayathil piravesithu, yoodharilum kirekkarilum thiralaana janangal visuvaasikkathakkadhaagap pirasangithaargal.

விசுவாசியாத யூதர்கள் சகோதரருக்கு விரோதமாகப் புறஜாதியாருடைய மனதை எழுப்பிவிட்டு, பகையுண்டாக்கினார்க்ள்.

visuvaasiyaadha yoodhargal sagodhararukku virodhamaagap purajaadhiyaarudaiya manadhai ezhuppivittu, pagaiyundaakkinaarkl.

அவர்கள் அங்கே அநேகநாள் சஞ்சரித்துக் கர்த்தரை முன்னிட்டுத் தைரியமுள்ளவர்களாய்ப் போதகம்பண்ணினார்கள்; அவர் தமது கிருபையுள்ள வசனத்திற்குச் சாட்சியாக அடையாளங்களும் அற்புதங்களும் அவர்கள் கைகளால் செய்யப்படும்படி அநுக்கிரகம்பண்ணினார்.

avargal angae aneganaal sanjarithuk kartharai munnittuth thairiyamullavargalaayp podhagambanninaargal; avar thamadhu kirubaiyulla vasanathirkuch saatsiyaaga adaiyaalangalum arpudhangalum avargal kaigalaal seyyappadumbadi anukkiragambanninaar.

பட்டணத்து ஜனங்கள் பிரிந்து, சிலர் யூதரையும் சிலர் அப்போஸ்தலரையும் சேர்ந்துகொண்டார்கள்.

pattanathu janangal pirindhu, silar yoodharaiyum silar apposthalaraiyum serndhugondaargal.

இவர்களை அவமானப்படுத்தவும் கல்லெறியவும் வேண்டுமென்று, புறஜாதியாரும் யூதரும் அவர்கள் அதிகாரிகளும் அமளிபண்ணுகையில்,

ivargalai avamaanappaduthavum kalleriyavum vendumendru, purajaadhiyaarum yoodharum avargal adhigaarigalum amalibannugaiyil,

இவர்கள் அதை அறிந்து, லிக்கவோனியா நாட்டிலுள்ள பட்டணங்களாகிய லீஸ்திராவுக்கும் தெர்பைக்கும் அவைகளின் சுற்றுப்புறங்களுக்கும் ஓடிப்போய்;

ivargal adhai arindhu, likkavoniyaa naattilulla pattanangalaagiya leesthiraavukkum therbaikkum avaigalin sutruppurangalukkum odippoy;

அங்கே சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கம் பண்ணினார்கள்.

angae suviseshathaip pirasangam panninaargal.

லீஸ்திராவிலே ஒருவன் தன் தாயின் வயிற்றிலிருந்து பிறந்ததுமுதல் சப்பாணியாயிருந்து, ஒருபோதும் நடவாமல், கால்கள் வழங்காதவனாய் உட்கார்ந்து,

leesthiraavilae oruvan than thaayin vayitrilirundhu pirandhadhumudhal sappaaniyaayirundhu, orubodhum nadavaamal, kaalgal vazhangaadhavanaay utkaarndhu,

பவுல் பேசுகிறதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். அவனைப் பவுல் உற்றுப்பார்த்து, இரட்சிப்புக்கேற்ற விசுவாசம் அவனுக்கு உண்டென்று கண்டு:

pavul pesugiradhaik kettukkondirundhaan. avanaip pavul utruppaarthu, iratsippukketra visuvaasam avanukku undendru kandu:

நீ எழுந்து காலூன்றி நிமிர்ந்து நில் என்று உரத்த சத்தத்தோடே சொன்னான். உடனே அவன் குதித்தெழுந்து நடந்தான்.

nee ezhundhu kaaloondri nimirndhu nil endru uratha sathathodae sonnaan. udanae avan kudhithezhundhu nadandhaan.

பவுல் செய்ததை ஜனங்கள் கண்டு, தேவர்கள் மனுஷரூபமெடுத்து நம்மிடத்தில் இறங்கிவந்திருக்கிறார்கள் என்று லிக்கவோனியா பாஷையிலே சத்தமிட்டுச் சொல்லி,

pavul seydhadhai janangal kandu, thevargal manusharoobameduthu nammidathil irangivandhirukkiraargal endru likkavoniyaa paashaiyilae sathamittuch solli,

பர்னபாவை யூப்பித்தர் என்றும், பவுல் பிரசங்கத்தை நடத்தினவனானபடியினால் அவனை மெர்க்கூரி என்றும் சொன்னார்கள்.

parnabaavai yooppithar endrum, pavul pirasangathai nadathinavanaanabadiyinaal avanai merkkoori endrum sonnaargal.

அல்லாமலும் பட்டணத்துக்குமுன்னே இருந்த யூப்பித்தருடையகோவில் பூஜாசாரி எருதுகளையும் மாலைகளையும் வாசலண்டையிலே கொண்டுவந்து, ஜனங்களோடேகூட அவர்களுக்குப் பலியிட மனதாயிருந்தான்.

allaamalum pattanathukkumunnae irundha yooppitharudaiyagovil poojaasaari erudhugalaiyum maalaigalaiyum vaasalandaiyilae konduvandhu, janangalodegooda avargalukkup paliyida manadhaayirundhaan.

அப்போஸ்தலராகிய பர்னபாவும் பவுலும் அதைக் கேட்டபொழுது, தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, பட்டணத்துக்குள்ளே ஓடி, உரத்த சத்தமாய்

apposthalaraagiya parnabaavum pavulum adhaik kettabozhudhu, thangal vasthirangalaik kizhithukkondu, pattanathukkullae odi, uratha sathamaay

மனுஷரே, ஏன் இப்படிச் செய்கிறீர்கள். நாங்களும் உங்களைப் போலப்பாடுள்ள மனுஷர்தானே; நீங்கள் இந்த வீணான தேவர்களைவிட்டு, வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள யாவற்றையும் உண்டாக்கின ஜீவனுள்ள தேவனிடத்திற்குத் திரும்பவேண்டுமென்று உங்களுக்குப் பிரசங்கிக்கிறோம்.

manusharae, en ippadich seygireergal. naangalum ungalaip polappaadulla manushardhaanae; neengal indha veenaana thevargalaivittu, vaanathaiyum poomiyaiyum samuthirathaiyum avaigalilulla yaavatraiyum undaakkina jeevanulla thevanidathirkuth thirumbavendumendru ungalukkup pirasangikkirom.

சென்ற காலங்களில் அவர் சகல ஜனங்களையும் தங்கள் தங்கள் வழிகளிலே நடக்க விட்டிருந்தும்,

sendra kaalangalil avar sagala janangalaiyum thangal thangal vazhigalilae nadakka vittirundhum,

அவர் நன்மை செய்துவந்து, வானத்திலிருந்து மழைகளையும் செழிப்புள்ள காலங்களையும் நமக்குத் தந்து, ஆகாரத்தினாலும் சந்தோஷத்தினாலும் நம்முடைய இருதயங்களை நிரப்பி, இவ்விதமாய் அவர் தம்மைக்குறித்துச் சாட்சி விளங்கப்பண்ணாதிருந்ததில்லை என்றார்கள்.

avar nanmai seydhuvandhu, vaanathilirundhu mazhaigalaiyum sezhippulla kaalangalaiyum namakkuth thandhu, aagaarathinaalum sandhoshathinaalum nammudaiya irudhayangalai nirappi, ivvidhamaay avar thammaikkurithuch saatsi vilangappannaadhirundhadhillai endraargal.

இப்படி அவர்கள் சொல்லியும் தங்களுக்கு ஜனங்கள் பலியிடாதபடிக்கு அவர்களை அமர்த்துகிறது அரிதாயிருந்தது.

ippadi avargal solliyum thangalukku janangal paliyidaadhabadikku avargalai amarthugiradhu aridhaayirundhadhu.

பின்பு அந்தியோகியாவிலும் இக்கோனியாவிலுமிருந்து சில யூதர்கள்வந்து, ஜனங்களுக்குப் போதனைசெய்து, பவுலைக் கல்லெறிந்து, அவன் மரித்துப்போனானென்று எண்ணி, அவனைப் பட்டணத்துக்கு வெளியிலே இழுத்துக்கொண்டுபோனார்கள்.

pinbu andhiyogiyaavilum ikkoniyaavilumirundhu sila yoodhargalvandhu, janangalukkup podhanaiseydhu, pavulaik kallerindhu, avan marithupponaanendru enni, avanaip pattanathukku veliyilae izhuthukkondubonaargal.

சீஷர்கள் அவனைச் சூழ்ந்துநிற்கையில், அவன் எழுந்து, பட்டணத்திற்குள் பிரவேசித்தான். மறுநாளில் பர்னபாவுடனேகூடத் தெர்பைக்குப் புறப்பட்டுப்போனான்.

seeshargal avanaich soozhndhunirkaiyil, avan ezhundhu, pattanathirkul piravesithaan. marunaalil parnabaavudanegoodath therbaikkup purappattupponaan.

அந்தப் பட்டணத்தில் அவர்கள் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து, அநேகரைச் சீஷராக்கினபின்பு, லீஸ்திராவுக்கும் இக்கோனியாவுக்கும் அந்தியோகியாவுக்கும் திரும்பி வந்து,

andhap pattanathil avargal suviseshathaip pirasangithu, anegaraich seesharaakkinabinbu, leesthiraavukkum ikkoniyaavukkum andhiyogiyaavukkum thirumbi vandhu,

சீஷருடைய மனதைத் திடப்படுத்தி, விசுவாசத்திலே நிலைத்திருக்கும்படி அவர்களுக்குப் புத்திசொல்லி, நாம் அநேக உபத்திரவங்களின் வழியாய் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்கவேண்டுமென்று சொன்னார்கள்.

seesharudaiya manadhaith thidappaduthi, visuvaasathilae nilaithirukkumbadi avargalukkup puthisolli, naam anega ubathiravangalin vazhiyaay thevanudaiya raajyathil piravesikkavendumendru sonnaargal.

அல்லாமலும் அந்தந்தச் சபைகளில் அவர்களுக்கு மூப்பர்களை ஏற்படுத்திவைத்து, உபவாசித்து ஜெபம்பண்ணி, அவர்கள் விசுவாசித்துப் பற்றிக்கொண்ட கர்த்தருக்கு அவர்களை ஒப்புவித்தார்கள்.

allaamalum andhandhach sabaigalil avargalukku mooppargalai erpaduthivaithu, ubavaasithu jebambanni, avargal visuvaasithup patrikkonda kartharukku avargalai oppuvithaargal.

பின்பு பிசீதியாநாட்டைக் கடந்து, பம்பிலியா நாட்டிற்கு வந்து,

pinbu piseedhiyaanaattaik kadandhu, pambiliyaa naattirku vandhu,

பெர்கே ஊரில் வசனத்தைப் பிரசங்கித்து, அத்தாலியா பட்டணத்திற்குப் போனார்கள்.

pergae ooril vasanathaip pirasangithu, athaaliyaa pattanathirkup ponaargal.

அங்கே கப்பல் ஏறி, தாங்கள் நிறைவேற்றின கிரியைக்காக தேவனுடைய கிருபைக்கு ஒப்புவிக்கப்பட்டுப் புறப்பட்டு அந்தியோகியாவுக்கு வந்தார்கள்.

angae kappal eri, thaangal niraivetrina kiriyaikkaaga thevanudaiya kirubaikku oppuvikkappattup purappattu andhiyogiyaavukku vandhaargal.

அவர்கள் அங்கே சேர்ந்தபொழுது சபையைக் கூடிவரச்செய்து, தேவன் தங்களைக்கொண்டு செய்தவைகளையும், அவர் புறஜாதிகளுக்கு விசுவாசத்தின் கதவைத்திறந்ததையும் அறிவித்து,

avargal angae serndhabozhudhu sabaiyaik koodivaracheydhu, thevan thangalaikkondu seydhavaigalaiyum, avar purajaadhigalukku visuvaasathin kadhavaithirandhadhaiyum arivithu,

அங்கே சீஷருடனேகூட அநேகநாள் சஞ்சரித்திருந்தார்கள்.

angae seesharudanegooda aneganaal sanjarithirundhaargal.