Acts 13 · 52 verses
அந்தியோகியா பட்டணத்திலுள்ள சபையிலே பர்னபாவும், நீகர் என்னப்பட்ட சிமியோனும், சிரேனே ஊரானாகிய லூகியும், காற்பங்கு தேசாதிபதியாகிய ஏரோதுடனேகூட வளர்க்கப்பட்ட மனாயீனும், சவுலும், தீர்க்கதரிசிகளாயும் போதகர்களாயும் இருந்தார்கள்.
andhiyogiyaa pattanathilulla sabaiyilae parnabaavum, neegar ennappatta simiyonum, sirenae ooraanaagiya loogiyum, kaarpangu thesaadhibadhiyaagiya erodhudanegooda valarkkappatta manaayeenum, savulum, theerkkadharisigalaayum podhagargalaayum irundhaargal.
அவர்கள் கர்த்தருக்கு ஆராதனை செய்து, உபவாசித்துக்கொண்டிருக்கிறபோது: பர்னபாவையும் சவுலையும் நான் அழைத்த ஊழியத்துக்காக அவர்களைப் பிரித்துவிடுங்கள் என்று பரிசுத்த ஆவியானவர் திருவுளம்பற்றினார்.
avargal kartharukku aaraadhanai seydhu, ubavaasithukkondirukkirabodhu: parnabaavaiyum savulaiyum naan azhaitha oozhiyathukkaaga avargalaip pirithuvidungal endru parisutha aaviyaanavar thiruvulambatrinaar.
அப்பொழுது உபவாசித்து ஜெபம்பண்ணி, அவர்கள்மேல் கைகளை வைத்து, அவர்களை அனுப்பினார்கள்.
appozhudhu ubavaasithu jebambanni, avargalmel kaigalai vaithu, avargalai anuppinaargal.
அப்படியே அவர்கள் பரிசுத்த ஆவியினால் அனுப்பப்பட்டுச் செலுக்கியா பட்டணத்துக்கு வந்து, கப்பல் ஏறி, அங்கிருந்து சீப்புருதீவுக்குப் போனார்கள்.
appadiyae avargal parisutha aaviyinaal anuppappattuch selukkiyaa pattanathukku vandhu, kappal eri, angirundhu seeppurudheevukkup ponaargal.
சாலமி பட்டணத்தில் வந்தபோது அவர்கள் யூதருடைய ஜெப ஆலயங்களில் தேவவசனத்தைப் பிரசங்கித்தார்கள். யோவானும் அவர்களுக்கு உதவிக்காரனாயிருந்தான்.
saalami pattanathil vandhabodhu avargal yoodharudaiya jeba aalayangalil thevavasanathaip pirasangithaargal. yovaanum avargalukku udhavikkaaranaayirundhaan.
அவர்கள் பாப்போ பட்டணம் வரைக்கும் தீவைக் கடந்துவந்தபோது, பர்யேசு என்னும் பேர்கொண்ட மாயவித்தைக்காரனும் கள்ளத் தீர்க்கதரிசியுமான ஒரு யூதனைக் கண்டார்கள்.
avargal paappo pattanam varaikkum theevaik kadandhuvandhabodhu, paryesu ennum pergonda maayavithaikkaaranum kallath theerkkadharisiyumaana oru yoodhanaik kandaargal.
அவன் விவேகமுள்ள மனுஷனாகிய செர்கியுபவுல் என்னும் அதிபதியுடனேகூட இருந்தான். அந்த அதிபதி பர்னபாவையும் சவுலையும் அழைப்பித்து, அவர்களிடத்தில் தேவவசனத்தைக் கேட்க ஆசையாயிருந்தான்.
avan vivegamulla manushanaagiya sergiyubavul ennum adhibadhiyudanegooda irundhaan. andha adhibadhi parnabaavaiyum savulaiyum azhaippithu, avargalidathil thevavasanathaik ketka aasaiyaayirundhaan.
மாயவித்தைக்காரன் என்று அர்த்தங்கொள்ளும் பேரையுடைய அந்த எலிமா என்பவன் அதிபதியை விசுவாசத்தினின்று திருப்பும்படி வகைதேடி, அவர்களோடு எதிர்த்துநின்றான்.
maayavithaikkaaran endru arthangollum peraiyudaiya andha elimaa enbavan adhibadhiyai visuvaasathinindru thiruppumbadi vagaidhedi, avargalodu edhirthunindraan.
அப்பொழுது பவுல் என்று சொல்லப்பட்ட சவுல் பரிசுத்த ஆவியினால் நிறைந்தவனாய் அவனை உற்றுப்பார்த்து:
appozhudhu pavul endru sollappatta savul parisutha aaviyinaal niraindhavanaay avanai utruppaarthu:
எல்லாக் கபடமும் எல்லாப் பொல்லாங்கும் நிறைந்தவனே, பிசாசின் மகனே, நீதிக்கெல்லாம் பகைஞனே, கர்த்தருடைய செம்மயான வழிகளைப் புரட்டுவதில் ஓயமாட்டாயோ?
ellaak kabadamum ellaap pollaangum niraindhavanae, pisaasin maganae, needhikkellaam pagainjanae, kartharudaiya semmayaana vazhigalaip purattuvadhil oyamaattaayo?
இதோ, இப்பொழுதே, கர்த்தருடைய கை உன்மேல் வந்திருக்கிறது, சில காலம் சூரியனைக் காணாமல் நீ குருடனாயிருப்பாய் என்றான். உடனே மந்தாரமும் இருளும் அவன்மேல் விழுந்தது; அவன் தடுமாறி, கைலாகு கொடுக்கிறவர்களைத் தேடினான்.
idho, ippozhudhae, kartharudaiya kai unmel vandhirukkiradhu, sila kaalam sooriyanaik kaanaamal nee kurudanaayiruppaay endraan. udanae mandhaaramum irulum avanmel vizhundhadhu; avan thadumaari, kailaagu kodukkiravargalaith thedinaan.
அப்பொழுது அதிபதி சம்பவித்ததைக் கண்டு, கர்த்தருடைய உபதேசத்தைக்குறித்து அதிசயப்பட்டு, விசுவாசித்தான்.
appozhudhu adhibadhi sambavithadhaik kandu, kartharudaiya ubadhesathaikkurithu adhisayappattu, visuvaasithaan.
பின்பு பவுலும் அவனைச் சேர்ந்தவர்களும் பாப்போ பட்டணத்தைவிட்டுக் கப்பல் ஏறிப் பம்பிலியாவிலிருக்கும் பெர்கே பட்டணத்துக்கு வந்தார்கள். யோவான் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து, எருசலேமுக்குத் திரும்பிப்போனான்.
pinbu pavulum avanaich serndhavargalum paappo pattanathaivittuk kappal erip pambiliyaavilirukkum pergae pattanathukku vandhaargal. yovaan avargalai vittup pirindhu, erusalemukkuth thirumbipponaan.
அவர்கள் பெர்கே பட்டணத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, பிசீதியா நாட்டிலுள்ள அந்தியோகியாவுக்கு வந்து, ஓய்வுநாளிலே ஜெபஆலயத்தில் பிரவேசித்து, உட்கார்ந்தார்கள்.
avargal pergae pattanathaivittup purappattu, piseedhiyaa naattilulla andhiyogiyaavukku vandhu, oyvunaalilae jebaaalayathil piravesithu, utkaarndhaargal.
நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசன ஆகமமும் வாசித்துமுடிந்தபின்பு: சகோதரரே, நீங்கள் ஜனங்களுக்குப் புத்திசொல்ல விரும்பினால் சொல்லுங்கள் என்று சொல்லும்படி ஜெபஆலயத்தலைவர்கள் அவர்களிடத்தில் ஆள் அனுப்பினார்கள்.
niyaayappiramaanamum theerkkadharisana aagamamum vaasithumudindhabinbu: sagodhararae, neengal janangalukkup puthisolla virumbinaal sollungal endru sollumbadi jebaaalayathalaivargal avargalidathil aal anuppinaargal.
அப்பொழுது பவுல் எழுந்திருந்து, கையமர்த்தி: இஸ்ரவேலரே, தேவனுக்குப் பயந்து நடக்கிற சகல ஜனங்களே, கேளுங்கள்.
appozhudhu pavul ezhundhirundhu, kaiyamarthi: isravelarae, thevanukkup payandhu nadakkira sagala janangalae, kelungal.
இஸ்ரவேலராகிய இந்த ஜனத்தினுடைய தேவன் நம்முடைய பிதாக்களைத் தெரிந்துகொண்டு, எகிப்து தேசத்தில் அவர்கள் பரதேசிகளாய்ச் சஞ்சரித்தபோது ஜனங்களை உயர்த்தி, தமது புயபலத்தினாலே அதிலிருந்து அவர்களைப் புறப்படப்பண்ணி,
isravelaraagiya indha janathinudaiya thevan nammudaiya pidhaakkalaith therindhugondu, egipthu thesathil avargal paradhesigalaaych sanjarithabodhu janangalai uyarthi, thamadhu puyabalathinaalae adhilirundhu avargalaip purappadappanni,
நாற்பது வருஷகாலமாய் வனாந்தரத்தில் அவர்களை ஆதரித்து,
naarpadhu varushagaalamaay vanaandharathil avargalai aadharithu,
கானான் தேசத்தில் ஏழு ஜாதிகளை அழித்து, அவர்களுடைய தேசத்தை இவர்களுக்குச் சுதந்தரமாகப் பங்கிட்டுக்கொடுத்து,
kaanaan thesathil ezhu jaadhigalai azhithu, avargaludaiya thesathai ivargalukkuch sudhandharamaagap pangittukkoduthu,
பின்பு ஏறக்குறைய நானூற்றைம்பது வருஷகாலமாய் சாமுவேல் தீர்க்கதரிசிவரைக்கும் அவர்களுக்கு நியாயாதிபதிகளை ஏற்படுத்திவந்தார்.
pinbu erakkuraiya naanootraimbadhu varushagaalamaay saamuvel theerkkadharisivaraikkum avargalukku niyaayaadhibadhigalai erpaduthivandhaar.
அதுமுதல் தங்களுக்கு ஒரு ராஜாவேண்டுமென்று கேட்டுக்கொண்டார்கள்; அப்படியே தேவன் பென்யமீன் கோத்திரத்தானாகிய கீசுடைய குமாரனான சவுலை நாற்பது வருஷகாலமாய் அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்.
adhumudhal thangalukku oru raajaavendumendru kettukkondaargal; appadiyae thevan penyameen kothirathaanaagiya keesudaiya kumaaranaana savulai naarpadhu varushagaalamaay avargalukkuk koduthaar.
பின்பு அவர் அவனைத் தள்ளி, தாவீதை அவர்களுக்கு ராஜாவாக ஏற்படுத்தி, ஈசாயின் குமாரனாகிய தாவீதை என் இருதயத்துக்கு ஏற்றவனாகக் கண்டேன்; எனக்குச் சித்தமானவைகளையெல்லாம் அவன் செய்வான் என்று அவனைக்குறித்துச் சாட்சியும் கொடுத்தார்.
pinbu avar avanaith thalli, thaaveedhai avargalukku raajaavaaga erpaduthi, eesaayin kumaaranaagiya thaaveedhai en irudhayathukku etravanaagak kanden; enakkuch sithamaanavaigalaiyellaam avan seyvaan endru avanaikkurithuch saatsiyum koduthaar.
அவனுடைய சந்ததியிலே தேவன் தமது வாக்குத்தத்தத்தின்படியே இஸ்ரவேலுக்கு இரட்சகராக இயேசுவை எழும்பப்பண்ணினார்.
avanudaiya sandhadhiyilae thevan thamadhu vaakkuthathathinbadiyae isravelukku iratsagaraaga yesuvai ezhumbappanninaar.
இவர் வெளிப்படுவதற்கு முன்னே மனந்திரும்புதலுக்கேற்ற ஞானஸ்நானத்தைக்குறித்து யோவான் இஸ்ரவேலர் யாவருக்கும் பிரசங்கித்தான்.
ivar velippaduvadharku munnae manandhirumbudhalukketra njaanasnaanathaikkurithu yovaan isravelar yaavarukkum pirasangithaan.
யோவான் தன் பணிவிடை ஓட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறபோது: நீங்கள் என்னை யார் என்று நினைக்கிறீர்கள், நான் அவர் அல்ல, இதோ, எனக்குப்பின் ஒருவர் வருகிறார், அவருடைய பாதரட்சையை அவிழ்க்கிறதற்கும் நான் பாத்திரன் அல்ல என்றான்.
yovaan than panividai ottathai niraivetrugirabodhu: neengal ennai yaar endru ninaikkireergal, naan avar alla, idho, enakkuppin oruvar varugiraar, avarudaiya paadharatsaiyai avizhkkiradharkum naan paathiran alla endraan.
சகோதரரே, ஆபிரகாமின் சந்ததியில் பிறந்தவர்களே, தேவனுக்குப் பயந்துநடக்கிறவர்களே, இந்த இரட்சிப்பின் வசனம் உங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது.
sagodhararae, aabiragaamin sandhadhiyil pirandhavargalae, thevanukkup payandhunadakkiravargalae, indha iratsippin vasanam ungalukku anuppappattirukkiradhu.
எருசலேமில் குடியிருக்கிறவர்களும் அவர்கள் அதிகாரிகளும் அவரை அறியாமலும், ஓய்வுநாள்தோறும் வாசிக்கப்படுகிற தீர்க்கதரிசிகளின் வாக்கியங்களை அறியாமலும், அவரை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்த்ததினால் அந்த வாக்கியங்களை நிறைவேற்றினார்கள்.
erusalemil kudiyirukkiravargalum avargal adhigaarigalum avarai ariyaamalum, oyvunaaldhorum vaasikkappadugira theerkkadharisigalin vaakkiyangalai ariyaamalum, avarai aakkinaikkullaagath theerthadhinaal andha vaakkiyangalai niraivetrinaargal.
மரணத்திற்கு ஏதுவானதொன்றும் அவரிடத்தில் காணாதிருந்தும், அவரைக் கொலைசெய்யும்படிக்குப் பிலாத்துவை வேண்டிக்கொண்டார்கள்.
maranathirku edhuvaanadhondrum avaridathil kaanaadhirundhum, avaraik kolaiseyyumbadikkup pilaathuvai vendikkondaargal.
அவரைக்குறித்து எழுதியிருக்கிறவைகள் யாவையும் அவர்கள் நிறைவேற்றினபின்பு, அவரை மரத்திலிருந்து இறக்கி, கல்லறையிலே வைத்தார்கள்.
avaraikkurithu ezhudhiyirukkiravaigal yaavaiyum avargal niraivetrinabinbu, avarai marathilirundhu irakki, kallaraiyilae vaithaargal.
தேவனோ அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினார்.
thevano avarai marithorilirundhu ezhuppinaar.
தம்முடனேகூடக் கலிலேயாவிலிருந்து எருசலேமுக்குப் போனவர்களுக்கு அவர் அநேகநாள் தரிசனமானார்; அவர்களோ ஜனங்களுக்கு முன்பாக அவருக்குச் சாட்சிகளாயிருக்கிறார்கள்.
thammudanegoodak kalileyaavilirundhu erusalemukkup ponavargalukku avar aneganaal tharisanamaanaar; avargalo janangalukku munbaaga avarukkuch saatsigalaayirukkiraargal.
நீர் என்னுடைய குமாரன், இன்று நான் உம்மை ஜநிப்பித்தேன் என்று இரண்டாம் சங்கீதத்தில் எழுதியிருக்கிறபடியே,
neer ennudaiya kumaaran, indru naan ummai janippithen endru irandaam sangeedhathil ezhudhiyirukkirabadiyae,
இயேசுவை எழுப்பினதினாலே தேவன் நம்முடைய பிதாக்களுக்கு அருளிச்செய்த வாக்குத்தத்தத்தை அவர்களுடைய பிள்ளைகளாகிய நமக்கு நிறைவேற்றினார் என்று நாங்களும் உங்களுக்குச் சுவிசேஷமாய் அறிவிக்கிறோம்.
yesuvai ezhuppinadhinaalae thevan nammudaiya pidhaakkalukku arulicheydha vaakkuthathathai avargaludaiya pillaigalaagiya namakku niraivetrinaar endru naangalum ungalukkuch suviseshamaay arivikkirom.
இனி அவர் அழிவுக்குட்படாதபடிக்கு அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினார் என்பதைக்குறித்து: தாவீதுக்கு அருளின நிச்சயமான கிருபைகளை உங்களுக்குக் கட்டளையிடுவேன் என்று திருவுளம்பற்றினார்.
ini avar azhivukkutpadaadhabadikku avarai marithorilirundhu ezhuppinaar enbadhaikkurithu: thaaveedhukku arulina nichayamaana kirubaigalai ungalukkuk kattalaiyiduven endru thiruvulambatrinaar.
அன்றியும், உம்முடைய பரிசுத்தர் அழிவைக் காணவொட்டீர் என்று வேறொரு சங்கீதத்தில் சொல்லியிருக்கிறது.
andriyum, ummudaiya parisuthar azhivaik kaanavotteer endru veroru sangeedhathil solliyirukkiradhu.
தாவீது தன் காலத்திலே தேவனுடைய சித்தத்தின்படி அவருக்கு ஊழியஞ்செய்தபின்பு நித்திரையடைந்து, தன்பிதாக்களிடத்திலே சேர்க்கப்பட்டு, அழிவைக் கண்டான்.
thaaveedhu than kaalathilae thevanudaiya sithathinbadi avarukku oozhiyanjeydhabinbu nithiraiyadaindhu, thanbidhaakkalidathilae serkkappattu, azhivaik kandaan.
தேவனால் எழுப்பப்பட்டவரோ அழிவைக் காணவில்லை.
thevanaal ezhuppappattavaro azhivaik kaanavillai.
ஆதலால் சகோதரரே, இவர் மூலமாய் உங்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு உண்டாகும் என்று அறிவிக்கப்படுகிறதென்றும்,
aadhalaal sagodhararae, ivar moolamaay ungalukkup paavamannippu undaagum endru arivikkappadugiradhendrum,
மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தினாலே நீங்கள் எவைகளினின்று விடுதலையாகி நீதிமான்களாக்கப்படக்கூடாதிருந்ததோ, விசுவாசிக்கிறவன் எவனும் அவைகளினின்று இவராலே விடுதலையாகி நீதிமானாக்கப்படுகிறான் என்றும் உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கக்கடவது.
moseyin niyaayappiramaanathinaalae neengal evaigalinindru vidudhalaiyaagi needhimaangalaakkappadakkoodaadhirundhadho, visuvaasikkiravan evanum avaigalinindru ivaraalae vidudhalaiyaagi needhimaanaakkappadugiraan endrum ungalukkuth therindhirukkakkadavadhu.
அன்றியும், தீர்க்கதரிசிகளின் புஸ்தகத்திலே:
andriyum, theerkkadharisigalin pusthagathilae:
அசட்டைகாரரே, பாருங்கள், பிரமித்து அழிந்துபோங்கள்! உங்கள் நாட்களில் ஒரு கிரியையை நான் நடப்பிப்பேன், ஒருவன் அதை உங்களுக்கு விவரித்துச் சொன்னாலும் நீங்கள் விசுவாசிக்கமாட்டீர்கள் என்று சொல்லியிருக்கிறபடி, உங்களுக்கு நேரிடாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள் என்றான்.
asattaigaararae, paarungal, piramithu azhindhubongal! ungal naatkalil oru kiriyaiyai naan nadappippen, oruvan adhai ungalukku vivarithuch sonnaalum neengal visuvaasikkamaatteergal endru solliyirukkirabadi, ungalukku neridaadhabadikku echarikkaiyaayirungal endraan.
அவர்கள் யூதருடைய ஜெபஆலயத்திலிருந்து புறப்படுகையில், அடுத்த ஓய்வுநாளிலே இந்த வசனங்களைத் தங்களுக்குச் சொல்லவேண்டும் என்று புறஜாதியார் வேண்டிக்கொண்டார்கள்.
avargal yoodharudaiya jebaaalayathilirundhu purappadugaiyil, adutha oyvunaalilae indha vasanangalaith thangalukkuch sollavendum endru purajaadhiyaar vendikkondaargal.
ஜெபஆலயத்தில் கூடின சபை கலைந்துபோனபின்பு, யூதரிலும் யூதமார்க்கத்தமைந்த பக்தியுள்ளவர்களிலும் அநேகர் பவுலையும் பர்னபாவையும் பின்பற்றினார்கள். அவர்களுடனே இவர்கள் பேசி, தேவனுடைய கிருபையிலே நிலைக்கும்படி அவர்களுக்குப் புத்திசொன்னார்கள்.
jebaaalayathil koodina sabai kalaindhubonabinbu, yoodharilum yoodhamaarkkathamaindha pakthiyullavargalilum anegar pavulaiyum parnabaavaiyum pinbatrinaargal. avargaludanae ivargal pesi, thevanudaiya kirubaiyilae nilaikkumbadi avargalukkup puthisonnaargal.
அடுத்த ஓய்வுநாளிலே கொஞ்சங்குறையப் பட்டணத்தாரனைவரும் தேவவசனத்தைக் கேட்கும்படி கூடிவந்தார்கள்.
adutha oyvunaalilae konjanguraiyap pattanathaaranaivarum thevavasanathaik ketkumbadi koodivandhaargal.
யூதர்கள் ஜனக்கூட்டங்களைக் கண்டபோது பொறாமையினால் நிறைந்து, பவுலினால் சொல்லப்பட்டவைகளுக்கு எதிரிடையாய்ப் பேசி, விரோதித்துத் தூஷித்தார்கள்.
yoodhargal janakkoottangalaik kandabodhu poraamaiyinaal niraindhu, pavulinaal sollappattavaigalukku edhiridaiyaayp pesi, virodhithuth thooshithaargal.
அப்பொழுது பவுலும் பர்னபாவும் தைரியங்கொண்டு அவர்களை நோக்கி: முதலாவது உங்களுக்கே தேவவசனத்தைச் சொல்லவேண்டியதாயிருந்தது; நீங்களோ அதைத் தள்ளி, உங்களை நித்தியஜீவனுக்கு அபாத்திரராகத் தீர்த்துக்கொள்ளுகிறபடியினால், இதோ, நாங்கள் புறஜாதியாரிடத்தில் போகிறோம்.
appozhudhu pavulum parnabaavum thairiyangondu avargalai nokki: mudhalaavadhu ungalukkae thevavasanathaich sollavendiyadhaayirundhadhu; neengalo adhaith thalli, ungalai nithiyajeevanukku abaathiraraagath theerthukkollugirabadiyinaal, idho, naangal purajaadhiyaaridathil pogirom.
நீர் பூமியின் கடைசிபரியந்தமும் இரட்சிப்பாயிருக்கும்படி உம்மை ஜாதிகளுக்கு ஒளியாக வைத்தேன் என்கிற வேதவாக்கியத்தின்படி கர்த்தர் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறபடியினால் இப்படிச் செய்கிறோம் என்றார்கள்.
neer poomiyin kadaisibariyandhamum iratsippaayirukkumbadi ummai jaadhigalukku oliyaaga vaithen engira vedhavaakkiyathinbadi karthar engalukkuk kattalaiyittirukkirabadiyinaal ippadich seygirom endraargal.
புறஜாதியார் அதைக் கேட்டுச் சந்தோஷப்பட்டு, கர்த்தருடைய வசனத்தை மகிமைப்படுத்தினார்கள். நித்திய ஜீவனுக்கு நியமிக்கப்பட்டவர்கள் எவர்களோ அவர்கள் விசுவாசித்தார்கள்.
purajaadhiyaar adhaik kettuch sandhoshappattu, kartharudaiya vasanathai magimaippaduthinaargal. nithiya jeevanukku niyamikkappattavargal evargalo avargal visuvaasithaargal.
கர்த்தருடைய வசனம் அத்தேசமெங்கும் பிரசித்தமாயிற்று.
kartharudaiya vasanam athesamengum pirasithamaayitru.
யூதர்கள் பக்தியும் கனமுமுள்ள ஸ்திரீகளையும் பட்டணத்து முதலாளிகளையும் எடுத்துவிட்டு, பவுலையும் பர்னபாவையும் துன்பப்படுத்தும்படி செய்து, தங்கள் எல்லைகளுக்குப் புறம்பாக அவர்களைத் துரத்திவிட்டார்கள்.
yoodhargal pakthiyum kanamumulla sthireegalaiyum pattanathu mudhalaaligalaiyum eduthuvittu, pavulaiyum parnabaavaiyum thunbappaduthumbadi seydhu, thangal ellaigalukkup purambaaga avargalaith thurathivittaargal.
இவர்கள் தங்கள் கால்களில் படிந்த தூசியை அவர்களுக்கு எதிராக உதறிப்போட்டு, இக்கோனியா பட்டணத்துக்குப் போனார்கள்.
ivargal thangal kaalgalil padindha thoosiyai avargalukku edhiraaga udharippottu, ikkoniyaa pattanathukkup ponaargal.
சீஷர்கள் சந்தோஷத்தினாலும் பரிசுத்த ஆவியினாலும் நிரப்பப்பட்டார்கள்.
seeshargal sandhoshathinaalum parisutha aaviyinaalum nirappappattaargal.
