2 சாமுவேல் 7 2 Samuel 7 in Tamil and Tanglish

கர்த்தர் ராஜாவைச் சுற்றிலுமிருந்த அவனுடைய எல்லாச் சத்துருக்களுக்கும் அவனை நீங்கலாக்கி, இளைப்பாறப்பண்ணினபோது, அவன் தன் வீட்டிலே வாசமாயிருக்கையில்,

karthar raajaavaich sutrilumirundha avanudaiya ellaach sathurukkalukkum avanai neengalaakki, ilaippaarappanninabodhu, avan than veettilae vaasamaayirukkaiyil,

ராஜா தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தானை நோக்கி: பாரும், கேதுருமரங்களால் செய்யப்பட வீட்டிலே நான் வாசம்பண்ணும்போது தேவனுடைய பெட்டி திரைகளின் நடுவே வாசமாயிருக்கிறதே என்றான்.

raajaa theerkkadharisiyaagiya naathaanai nokki: paarum, kedhurumarangalaal seyyappada veettilae naan vaasambannumbodhu thevanudaiya petti thiraigalin naduvae vaasamaayirukkiradhae endraan.

அப்பொழுது நாத்தான் ராஜாவை நோக்கி: நீர் போய் உம்முடைய இருதயத்தில் உள்ளபடியெல்லாம் செய்யும்; கர்த்தர் உம்மோடு இருக்கிறாரே என்றான்.

appozhudhu naathaan raajaavai nokki: neer poy ummudaiya irudhayathil ullabadiyellaam seyyum; karthar ummodu irukkiraarae endraan.

அன்று ராத்திரியிலே கர்த்தருடைய வார்த்தை நாத்தானுக்கு உண்டாகி, அவர்:

andru raathiriyilae kartharudaiya vaarthai naathaanukku undaagi, avar:

நீ போய் என் தாசனாகிய தாவீதை நோக்கி: கர்த்தர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால், நான் வாசமாயிருக்கத்தக்க ஆலயத்தை நீ எனக்குக் கட்டுவாயோ?

nee poy en thaasanaagiya thaaveedhai nokki: karthar sollugiradhu ennavendraal, naan vaasamaayirukkathakka aalayathai nee enakkuk kattuvaayo?

நான் இஸ்ரவேல் புத்திரரை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின நாள்முதற்கொண்டு இந்நாள்வரைக்கும், நான் ஒரு ஆலயத்திலே வாசம்பண்ணாமல், கூடாரத்திலும் வாசஸ்தலத்திலும் உலாவினேன்.

naan isravel puthirarai egipthilirundhu purappadappannina naalmudharkondu innaalvaraikkum, naan oru aalayathilae vaasambannaamal, koodaarathilum vaasasthalathilum ulaavinen.

நான் இஸ்ரவேலாகிய என் ஜனத்தை மேய்க்கும்படி கட்டளையிட்ட இஸ்ரவேல் கோத்திரங்களில் ஒரு கோத்திரத்தையாவது நோக்கி: நீங்கள் எனக்குக் கேதுருமரத்தால் செய்யப்பட்ட ஆலயத்தைக் கட்டாதிருக்கிறது என்ன என்று நான் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குள் உலாவிவந்த எவ்விடத்திலாவது யாதொரு வார்த்தையைச் சொன்னதுண்டோ?

naan isravelaagiya en janathai meykkumbadi kattalaiyitta isravel kothirangalil oru kothirathaiyaavadhu nokki: neengal enakkuk kedhurumarathaal seyyappatta aalayathaik kattaadhirukkiradhu enna endru naan isravel puthirarukkul ulaavivandha evvidathilaavadhu yaadhoru vaarthaiyaich sonnadhundo?

இப்போதும் நீ என் தாசனாகிய தாவீதை நோக்கி: சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால், நீ இஸ்ரவேல் என்கிற என் ஜனங்களுக்கு அதிபதியாயிருக்கும்படி, ஆடுகளின் பின்னே நடந்த உன்னை நான் ஆட்டுமந்தையைவிட்டு எடுத்து,

ippodhum nee en thaasanaagiya thaaveedhai nokki: senaigalin karthar sollugiradhu ennavendraal, nee isravel engira en janangalukku adhibadhiyaayirukkumbadi, aadugalin pinnae nadandha unnai naan aattumandhaiyaivittu eduthu,

நீ போன எவ்விடத்திலும் உன்னோடே இருந்து, உன் சத்துருக்களையெல்லாம் உனக்கு முன்பாக நிர்மூலமாக்கி, பூமியிலிருக்கிற பெரியோர்களின் நாமத்திற்கு ஒத்த பெரிய நாமத்தை உனக்கு உண்டாக்கினேன்.

nee pona evvidathilum unnodae irundhu, un sathurukkalaiyellaam unakku munbaaga nirmoolamaakki, poomiyilirukkira periyorgalin naamathirku otha periya naamathai unakku undaakkinen.

நான் என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு இடத்தை ஏற்படுத்தி, அவர்கள் தங்கள் ஸ்தானத்திலே குடியிருக்கவும், இனி அவர்கள் அலையாமலும், முன்போலும், நான் என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலின்மேல் நியாயாதிபதிகளைக் கட்டளையிட்ட நாள்வரையில் நடந்ததுபோலும், நியாயக்கேட்டின் மக்களால் இனிச் சிறுமைப்படாமலும் இருக்கும்படி அவர்களை நாட்டினேன்.

naan en janamaagiya isravelukku oru idathai erpaduthi, avargal thangal sthaanathilae kudiyirukkavum, ini avargal alaiyaamalum, munbolum, naan en janamaagiya isravelinmel niyaayaadhibadhigalaik kattalaiyitta naalvaraiyil nadandhadhubolum, niyaayakkettin makkalaal inich sirumaippadaamalum irukkumbadi avargalai naattinen.

உன்னுடைய எல்லாச் சத்துருக்களுக்கும் உன்னை நீங்கலாக்கி, இளைப்பாறவும் பண்ணினேன்; இப்போதும் கர்த்தர் உனக்கு வீட்டை உண்டுபண்ணுவாரென்பதைக் கர்த்தர் உனக்கு அறிவிக்கிறார்.

unnudaiya ellaach sathurukkalukkum unnai neengalaakki, ilaippaaravum panninen; ippodhum karthar unakku veettai undubannuvaarenbadhaik karthar unakku arivikkiraar.

உன் நாட்கள் நிறைவேறி, நீ உன் பிதாக்களோடே நித்திரைபண்ணும்போது, நான் உனக்குப்பின்பு உன் கர்ப்பப்பிறப்பாகிய உன் சந்ததியை எழும்பப்பண்ணி, அவன் ராஜ்யத்தை நிலைப்படுத்துவேன்.

un naatkal niraiveri, nee un pidhaakkalodae nithiraibannumbodhu, naan unakkuppinbu un karppappirappaagiya un sandhadhiyai ezhumbappanni, avan raajyathai nilaippaduthuven.

அவன் என் நாமத்திற்கென்று ஒரு ஆலயத்தைக் கட்டுவான்; அவன் ராஜ்யபாரத்தின் சிங்காசனத்தை என்றைக்கும் நிலைக்கப்பண்ணுவேன்.

avan en naamathirkendru oru aalayathaik kattuvaan; avan raajyabaarathin singaasanathai endraikkum nilaikkappannuven.

நான் அவனுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், அவன் எனக்குக் குமாரனாயிருப்பான்; அவன் அக்கிரமம் செய்தால், நான் அவனை மனுஷருடைய மிலாற்றினாலும் மனுபுத்திரருடைய அடிகளினாலும் தண்டிப்பேன்.

naan avanukkup pidhaavaayiruppen, avan enakkuk kumaaranaayiruppaan; avan akkiramam seydhaal, naan avanai manusharudaiya milaatrinaalum manubuthirarudaiya adigalinaalum thandippen.

உனக்கு முன்பாக நான் தள்ளிவிட்ட சவுலிடத்திலிருந்து என் கிருபையை விலக்கினதுபோல அவனைவிட்டு விலக்கமாட்டேன்.

unakku munbaaga naan thallivitta savulidathilirundhu en kirubaiyai vilakkinadhubola avanaivittu vilakkamaatten.

உன் வீடும், உன் ராஜ்யமும், என்றென்றைக்கும் உனக்கு முன்பாக ஸ்திரப்பட்டிருக்கும்; உன் ராஜாசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைபெற்றிருக்கும் என்கிறாரென்று சொல்லச்சொன்னார்.

un veedum, un raajyamum, endrendraikkum unakku munbaaga sthirappattirukkum; un raajaasanam endrendraikkum nilaibetrirukkum engiraarendru sollachonnaar.

நாத்தான் இந்த எல்லா வார்த்தைகளின்படியும், இந்த எல்லாத் தரிசனத்தின்படியும், தாவீதுக்குச் சொன்னான்.

naathaan indha ellaa vaarthaigalinbadiyum, indha ellaath tharisanathinbadiyum, thaaveedhukkuch sonnaan.

அப்பொழுது தாவீதுராஜா உட்பிரவேசித்து, கர்த்தருடைய சமுகத்திலிருந்து: கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, தேவரீர் என்னை இதுவரைக்கும் கொண்டுவந்ததற்கு, நான் எம்மாத்திரம்? என் வீடும் எம்மாத்திரம்?

appozhudhu thaaveedhuraajaa utpiravesithu, kartharudaiya samugathilirundhu: kartharaagiya aandavarae, thevareer ennai idhuvaraikkum konduvandhadharku, naan emmaathiram? en veedum emmaathiram?

கர்த்தராகிய ஆண்டவரே இது இன்னும் உம்முடைய பார்வைக்குக் கொஞ்சகாரியமாயிருக்கிறது என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவராயிருக்கிற தேவரீர் உம்முடைய அடியானுடைய வீட்டைக்குறித்து, வெகுதூரமாயிருக்கும் காலத்துச்செய்தியை மனுஷர் முறைமையாய்ச்சொன்னீரே.

kartharaagiya aandavarae idhu innum ummudaiya paarvaikkuk konjagaariyamaayirukkiradhu endru kartharaagiya aandavaraayirukkira thevareer ummudaiya adiyaanudaiya veettaikkurithu, vegudhooramaayirukkum kaalathucheydhiyai manushar muraimaiyaaychonneerae.

இனி தாவீது உம்மிடத்தில் சொல்லவேண்டியது என்ன? கர்த்தராகிய ஆண்டவராயிருக்கிற நீர் உமது அடியானை அறிவீர்.

ini thaaveedhu ummidathil sollavendiyadhu enna? kartharaagiya aandavaraayirukkira neer umadhu adiyaanai ariveer.

உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தினிமித்தமும், உம்முடைய சித்தத்தின்படியேயும், இந்தப் பெரிய காரியங்களையெல்லாம் உமது அடியானுக்கு அறிவிக்கும்படிக்குத் தயவுசெய்தீர்.

ummudaiya vaakkuthathathinimithamum, ummudaiya sithathinbadiyeyum, indhap periya kaariyangalaiyellaam umadhu adiyaanukku arivikkumbadikkuth thayavuseydheer.

ஆகையால் தேவனாகிய கர்த்தரே, நீர் பெரியவர் என்று விளங்குகிறது; நாங்கள் எங்கள் காதுகளாலே கேட்ட சகல காரியங்களின்படியும், தேவரீருக்கு நிகரானவர் இல்லை: உம்மைத்தவிர வேறேதேவனும் இல்லை.

aagaiyaal thevanaagiya kartharae, neer periyavar endru vilangugiradhu; naangal engal kaadhugalaalae ketta sagala kaariyangalinbadiyum, thevareerukku nigaraanavar illai: ummaithavira veredhevanum illai.

உம்முடைய ஜனமாகிய இஸ்ரவேலுக்கு நிகரான ஜனமும் உண்டோ? பூலோகத்து ஜாதிகளில் இந்த ஒரே ஜாதியை தேவன் தமக்கு ஜனமாக மீட்கிறதற்கும், தமக்குக் கீர்த்தி விளங்கப்பண்ணுகிறதற்கும் ஏற்பட்டாரே; தேவரீர் எகிப்திலிருந்து மீட்டுக்கொண்டுவந்த உம்முடைய ஜனத்திற்குமுன்பாக பயங்கரமான பெரிய காரியங்களை நடத்தி, உம்முடைய தேசத்திற்கும், அதிலிருந்த ஜாதிகளுக்கும், அவர்கள் தேவர்களுக்கும், உமது மகிமையை விளங்கச்செய்து,

ummudaiya janamaagiya isravelukku nigaraana janamum undo? poologathu jaadhigalil indha orae jaadhiyai thevan thamakku janamaaga meetkiradharkum, thamakkuk keerthi vilangappannugiradharkum erpattaarae; thevareer egipthilirundhu meettukkonduvandha ummudaiya janathirkumunbaaga payangaramaana periya kaariyangalai nadathi, ummudaiya thesathirkum, adhilirundha jaadhigalukkum, avargal thevargalukkum, umadhu magimaiyai vilangacheydhu,

உம்முடைய ஜனமாகிய இஸ்ரவேலர் என்றைக்கும் உம்முடைய ஜனமாயிருப்பதற்கு, அவர்களைத் திடப்படுத்தி, கர்த்தராகிய நீர்தாமே அவர்களுக்கு தேவனானீர்.

ummudaiya janamaagiya isravelar endraikkum ummudaiya janamaayiruppadharku, avargalaith thidappaduthi, kartharaagiya neerdhaamae avargalukku thevanaaneer.

இப்போதும் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் உமது அடியானையும் அவன் வீட்டையும் குறித்துச் சொன்ன வார்த்தையை என்றென்றைக்கும் நிலைவரப்படுத்த, தேவரீர் சொன்னபடியே செய்தருளும்.

ippodhum thevanaagiya karthaavae, neer umadhu adiyaanaiyum avan veettaiyum kurithuch sonna vaarthaiyai endrendraikkum nilaivarappadutha, thevareer sonnabadiyae seydharulum.

அப்படியே சேனைகளின் கர்த்தர் இஸ்ரவேலின்மேல் தேவனானவர் என்று சொல்லி, உம்முடைய நாமம் என்றென்றைக்கும் மகிமைப்படுவதாக; உமது அடியானாகிய தாவீதின் வீடு உமக்கு முன்பாக நிலைநிற்பதாக.

appadiyae senaigalin karthar isravelinmel thevanaanavar endru solli, ummudaiya naamam endrendraikkum magimaippaduvadhaaga; umadhu adiyaanaagiya thaaveedhin veedu umakku munbaaga nilainirpadhaaga.

உனக்கு வீடுகட்டுவேன் என்று இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய சேனைகளின் கர்த்தராயிருக்கிற நீர் உமது அடியானின் செவிக்கு வெளிப்படுத்தினீர்; ஆகையால் உம்மை நோக்கி இந்த விண்ணப்பத்தைச் செய்ய உமது அடியானுக்கு மனத்தைரியம் கிடைத்தது.

unakku veedugattuven endru isravelin thevanaagiya senaigalin kartharaayirukkira neer umadhu adiyaanin sevikku velippaduthineer; aagaiyaal ummai nokki indha vinnappathaich seyya umadhu adiyaanukku manathairiyam kidaithadhu.

இப்போதும் கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, நீரே தேவன்; உம்முடைய வார்த்தைகள் சத்தியம்; தேவரீர் உமது அடியானுக்கு இந்த நல்விசேஷங்களை வாக்குத்தத்தம்பண்ணினீர்.

ippodhum kartharaagiya aandavarae, neerae thevan; ummudaiya vaarthaigal sathiyam; thevareer umadhu adiyaanukku indha nalviseshangalai vaakkuthathambannineer.

இப்போதும் உமது அடியானின் வீடு என்றைக்கும் உமக்கு முன்பாக இருக்கும்படி அதை ஆசீர்வதித்தருளும்; கர்த்தரான ஆண்டவராகிய தேவரீர் அதைச் சொன்னீர், உம்முடைய ஆசீர்வாதத்தினாலே உமது அடியானின் வீடு என்றைக்கும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பதாக என்றான்.

ippodhum umadhu adiyaanin veedu endraikkum umakku munbaaga irukkumbadi adhai aaseervadhitharulum; kartharaana aandavaraagiya thevareer adhaich sonneer, ummudaiya aaseervaadhathinaalae umadhu adiyaanin veedu endraikkum aaseervadhikkappattiruppadhaaga endraan.