Zechariah 3 · 10 verses
அவர் பிரதான ஆசாரியனாகிய யோசுவாவை எனக்குக் காண்பித்தார்; அவன் கர்த்தருடைய தூதனுக்கு முன்பாக நின்றான்; சாத்தான் அவனுக்கு விரோதஞ்செய்ய அவன் வலதுபக்கத்திலே நின்றான்.
avar piradhaana aasaariyanaagiya yosuvaavai enakkuk kaanbithaar; avan kartharudaiya thoodhanukku munbaaga nindraan; saathaan avanukku virodhanjeyya avan valadhubakkathilae nindraan.
அப்பொழுது கர்த்தர் சாத்தானை நோக்கி: கர்த்தர் உன்னைக் கடிந்துகொள்வாராக; சாத்தானே, எருசலேமைத் தெரிந்துகொண்ட கர்த்தர் உன்னைக் கடிந்துகொள்வாராக; இவன் அக்கினியினின்று தப்புவிக்கப்பட்ட கொள்ளி அல்லவா என்றார்.
appozhudhu karthar saathaanai nokki: karthar unnaik kadindhugolvaaraaga; saathaanae, erusalemaith therindhugonda karthar unnaik kadindhugolvaaraaga; ivan akkiniyinindru thappuvikkappatta kolli allavaa endraar.
யோசுவாவோவெனில் அழுக்கு வஸ்திரம் தரித்தவனாய்த் தூதனுக்கு முன்பாக நின்றிருந்தான்.
yosuvaavovenil azhukku vasthiram tharithavanaayth thoodhanukku munbaaga nindrirundhaan.
அவர் தமக்கு முன்பாக நிற்கிறவர்களை நோக்கி: இவன்மேல் இருக்கிற அழுக்கு வஸ்திரங்களைக் களைந்துபோடுங்கள் என்றார்; பின்பு அவனை நோக்கி: பார் நான் உன் அக்கிரமத்தை உன்னிலிருந்து நீங்கச்செய்து, உனக்குச் சிறந்த வஸ்திரங்களைத் தரிப்பித்தேன் என்றார்.
avar thamakku munbaaga nirkiravargalai nokki: ivanmel irukkira azhukku vasthirangalaik kalaindhubodungal endraar; pinbu avanai nokki: paar naan un akkiramathai unnilirundhu neengacheydhu, unakkuch sirandha vasthirangalaith tharippithen endraar.
அவன் சிரசின்மேல் சுத்தமான பாகையை வைப்பார்களாக என்றார்; அப்பொழுது சுத்தமான பாகையை அவன் சிரசின்மேல் வைத்து, அவனுக்கு வஸ்திரங்களைத் தரிப்பித்தார்கள். கர்த்தருடைய தூதன் அங்கே நின்றார்.
avan sirasinmel suthamaana paagaiyai vaippaargalaaga endraar; appozhudhu suthamaana paagaiyai avan sirasinmel vaithu, avanukku vasthirangalaith tharippithaargal. kartharudaiya thoodhan angae nindraar.
கர்த்தருடைய தூதன் யோசுவாவுக்குச் சாட்சியாக:
kartharudaiya thoodhan yosuvaavukkuch saatsiyaaga:
சேனைகளின் கர்த்தர் உரைக்கிறது என்னவென்றால்: நீ என் வழிகளில் நடந்து என் காவலைக் காத்தால், நீ என் ஆலயத்தில் நியாயம் விசாரிப்பாய்; என் பிராகாரங்களையும் காவல்காப்பாய்; இங்கே நிற்கிறவர்களுக்குள்ளே உலாவுகிறதற்கு இடம் நான் உனக்குக் கட்டளையிடுவேன்.
senaigalin karthar uraikkiradhu ennavendraal: nee en vazhigalil nadandhu en kaavalaik kaathaal, nee en aalayathil niyaayam visaarippaay; en piraagaarangalaiyum kaavalgaappaay; ingae nirkiravargalukkullae ulaavugiradharku idam naan unakkuk kattalaiyiduven.
இப்போதும், பிரதான ஆசாரியனாகிய யோசுவாவே, நீ கேள்; உனக்கு முன்பாக உட்கார்ந்திருக்கிற உன் தோழரும் கேட்கக்கடவர்கள்; இவர்கள் அடையாளமாயிருக்கிற புருஷர்; இதோ, கிளை என்னப்பட்டவராகிய என் தாசனை நான் வரப்பண்ணுவேன்.
ippodhum, piradhaana aasaariyanaagiya yosuvaavae, nee kel; unakku munbaaga utkaarndhirukkira un thozharum ketkakkadavargal; ivargal adaiyaalamaayirukkira purushar; idho, kilai ennappattavaraagiya en thaasanai naan varappannuven.
இதோ, நான் யோசுவாவுக்கு முன்பாக வைத்த கல்; இந்த ஒரே கல்லின்மேல் ஏழு கண்களும் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது; இதோ, நான் அதின் சித்திரவேலையை நிறைவேற்றி இந்ததேசத்தில் அக்கிரமத்தை ஒரேநாளிலே நீக்கிப்போடுவேன் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
idho, naan yosuvaavukku munbaaga vaitha kal; indha orae kallinmel ezhu kangalum vaikkappattirukkiradhu; idho, naan adhin sithiravelaiyai niraivetri indhadhesathil akkiramathai orenaalilae neekkippoduven endru senaigalin karthar sollugiraar.
அந்நாளிலே நீங்கள் ஒருவரையொருவர் திராட்சச்செடியின் கீழும் அத்திமரத்தின்கீழும் வரவழைப்பீர்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்றார்.
annaalilae neengal oruvaraiyoruvar thiraatsachediyin keezhum athimarathingeezhum varavazhaippeergal endru senaigalin karthar sollugiraar endraar.
