Revelation 18 · 24 verses
இவைகளுக்குப்பின்பு, வேறொரு தூதன் மிகுந்த அதிகாரமுடையவனாய், வானத்திலிருந்து இறங்கிவரக்கண்டேன்; இவனுடைய மகிமையினால் பூமி பிரகாசமாயிற்று.
ivaigalukkuppinbu, veroru thoodhan migundha adhigaaramudaiyavanaay, vaanathilirundhu irangivarakkanden; ivanudaiya magimaiyinaal poomi piragaasamaayitru.
அவன் பலத்த சத்தமிட்டு: மகா பாபிலோன் விழுந்தது! விழுந்தது! அது பேய்களுடைய குடியிருப்பும், அசுத்த ஆவிகளுடைய காவல்வீடும், அசுத்தமும் அருவருப்புமுள்ள சகலவித பறவைகளுடைய கூடுமாயிற்று.
avan palatha sathamittu: magaa paabilon vizhundhadhu! vizhundhadhu! adhu peygaludaiya kudiyiruppum, asutha aavigaludaiya kaavalveedum, asuthamum aruvaruppumulla sagalavidha paravaigaludaiya koodumaayitru.
அவளுடைய வேசித்தனத்தின் உக்கிரமான மதுவை எல்லா ஜாதிகளும் குடித்தார்கள்; பூமியின் ராஜாக்கள் அவளோடே வேசித்தனம்பண்ணினார்கள்; பூமியின் வர்த்தகர் அவளுடைய செல்வச்செருக்கின் மிகுதியினால் ஐசுவரியவான்களானார்கள் என்று விளம்பினான்.
avaludaiya vesithanathin ukkiramaana madhuvai ellaa jaadhigalum kudithaargal; poomiyin raajaakkal avalodae vesithanambanninaargal; poomiyin varthagar avaludaiya selvacherukkin migudhiyinaal aisuvariyavaangalaanaargal endru vilambinaan.
பின்பு, வேறொரு சத்தம் வானத்திலிருந்து உண்டாகக் கேட்டேன். அது: என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களுக்கு உடன்படாமலும், அவளுக்கு நேரிடும் வாதைகளில் அகப்படாமலும் இருக்கும்படிக்கு அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள்.
pinbu, veroru satham vaanathilirundhu undaagak ketten. adhu: en janangalae, neengal avaludaiya paavangalukku udanbadaamalum, avalukku neridum vaadhaigalil agappadaamalum irukkumbadikku avalaivittu veliyae vaarungal.
அவளுடைய பாவம் வானபரியந்தம் எட்டினது, அவளுடைய அநியாயங்களை தேவன் நினைவுகூர்ந்தார்.
avaludaiya paavam vaanabariyandham ettinadhu, avaludaiya aniyaayangalai thevan ninaivugoorndhaar.
அவள் உங்களுக்குப் பலனளித்ததுபோல நீங்களும் அவளுக்குப் பலனளியுங்கள்; அவளுடைய கிரியைகளுக்குத்தக்கதாக அவளுக்கு இரட்டிப்பாகக் கொடுத்துத் தீருங்கள்; அவள் உங்களுக்குக் கலந்துகொடுத்த பாத்திரத்திலே இரட்டிப்பாக அவளுக்குக் கலந்துகொடுங்கள்.
aval ungalukkup palanalithadhubola neengalum avalukkup palanaliyungal; avaludaiya kiriyaigalukkuthakkadhaaga avalukku irattippaagak koduthuth theerungal; aval ungalukkuk kalandhugodutha paathirathilae irattippaaga avalukkuk kalandhugodungal.
அவள் தன்னை மகிமைப்படுத்தி, செல்வச்செருக்காய் வாழ்ந்ததெவ்வளவோ அவ்வளவாய் வாதையையும் துக்கத்தையும் அவளுக்குக் கொடுங்கள். நான் ராஜஸ்திரீயாய் வீற்றிருக்கிறேன்; நான் கைம்பெண்ணல்ல, நான் துக்கத்தைக் காண்பதில்லையென்று அவள் தன் இருதயத்திலே எண்ணினாள்.
aval thannai magimaippaduthi, selvacherukkaay vaazhndhadhevvalavo avvalavaay vaadhaiyaiyum thukkathaiyum avalukkuk kodungal. naan raajasthireeyaay veetrirukkiren; naan kaimbennalla, naan thukkathaik kaanbadhillaiyendru aval than irudhayathilae enninaal.
ஆகையால் அவளுக்கு வரும் வாதைகளாகிய சாவும் துக்கமும் பஞ்சமும் ஒரே நாளிலே வரும்; அவள் அக்கினியினாலே சுட்டெரிக்கப்படுவாள்; அவளுக்கு நியாயத்தீர்ப்புக் கொடுக்கும் தேவனாகிய கர்த்தர் வல்லமையுள்ளவர்.
aagaiyaal avalukku varum vaadhaigalaagiya saavum thukkamum panjamum orae naalilae varum; aval akkiniyinaalae sutterikkappaduvaal; avalukku niyaayatheerppuk kodukkum thevanaagiya karthar vallamaiyullavar.
அவளுடனே வேசித்தனஞ்செய்து செல்வச்செருக்காய் வாழ்ந்த பூமியின் ராஜாக்களும் அவள் வேகிறதினால் உண்டான புகையைக் காணும்போது அவளுக்காக அழுது புலம்பி,
avaludanae vesithananjeydhu selvacherukkaay vaazhndha poomiyin raajaakkalum aval vegiradhinaal undaana pugaiyaik kaanumbodhu avalukkaaga azhudhu pulambi,
அவளுக்கு உண்டான வாதையினால் பயந்து, தூரத்திலே நின்று: ஐயையோ! பாபிலோன், மகாநகரமே! பலமான பட்டணமே! ஒரே நாழிகையில் உனக்கு ஆக்கினை வந்ததே! என்பார்கள்.
avalukku undaana vaadhaiyinaal payandhu, thoorathilae nindru: aiyaiyo! paabilon, magaanagaramae! palamaana pattanamae! orae naazhigaiyil unakku aakkinai vandhadhae! enbaargal.
பூமியின் வர்த்தகர்களும் தங்கள் தங்கள் சரக்குகளாகிய பொன்னையும், வெள்ளியையும், இரத்தினங்களையும், முத்துக்களையும், சல்லாவையும், இரத்தாம்பரத்தையும், பட்டாடைகளையும், சிவப்பாடைகளையும்,
poomiyin varthagargalum thangal thangal sarakkugalaagiya ponnaiyum, velliyaiyum, irathinangalaiyum, muthukkalaiyum, sallaavaiyum, irathaambarathaiyum, pattaadaigalaiyum, sivappaadaigalaiyum,
சகலவித வாசனைக் கட்டைகளையும், தந்தத்தினால் செய்திருக்கிற சகலவித வஸ்துக்களையும், விலையுயர்ந்த மரத்தினாலும் வெண்கலத்தினாலும் இரும்பினாலும் வெள்ளைக் கல்லினாலும் செய்திருக்கிற சகலவித வஸ்துக்களையும்,
sagalavidha vaasanaik kattaigalaiyum, thandhathinaal seydhirukkira sagalavidha vasthukkalaiyum, vilaiyuyarndha marathinaalum vengalathinaalum irumbinaalum vellaik kallinaalum seydhirukkira sagalavidha vasthukkalaiyum,
இலவங்கப்பட்டையையும், தூபவர்க்கங்களையும், தைலங்களையும், சாம்பிராணியையும், திராட்சரசத்தையும், எண்ணெயையும், மெல்லிய மாவையும் கோதுமையையும், மாடுகளையும், ஆடுகளையும், குதிரைகளையும், இரதங்களையும், அடிமைகளையும், மனுஷருடைய ஆத்துமாக்களையும் இனிக் கொள்வாரில்லாதபடியால், அவளுக்காக அழுது புலம்புவார்கள்.
ilavangappattaiyaiyum, thoobavarkkangalaiyum, thailangalaiyum, saambiraaniyaiyum, thiraatsarasathaiyum, enneyaiyum, melliya maavaiyum kodhumaiyaiyum, maadugalaiyum, aadugalaiyum, kudhiraigalaiyum, iradhangalaiyum, adimaigalaiyum, manusharudaiya aathumaakkalaiyum inik kolvaarillaadhabadiyaal, avalukkaaga azhudhu pulambuvaargal.
உன் ஆத்துமா இச்சித்த பழவர்க்கங்கள் உன்னைவிட்டு நீங்கிப்போயின; கொழுமையானவைகளும் சம்பிரமமானவைகளும் உன்னைவிட்டு நீங்கிப்போயின; நீ அவைகளை இனிக் காண்பதில்லை.
un aathumaa ichitha pazhavarkkangal unnaivittu neengippoyina; kozhumaiyaanavaigalum sambiramamaanavaigalum unnaivittu neengippoyina; nee avaigalai inik kaanbadhillai.
இப்படிப்பட்டவைகளைக் கொண்டு வர்த்தகம்பண்ணி அவளால் ஐசுவரியவான்களானவர்கள் அவளுக்கு உண்டான வாதையினால் பயந்து, தூரத்திலே நின்று;
ippadippattavaigalaik kondu varthagambanni avalaal aisuvariyavaangalaanavargal avalukku undaana vaadhaiyinaal payandhu, thoorathilae nindru;
ஐயையோ! சல்லாவும் இரத்தாம்பரமும் சிவப்பாடையும் தரித்து, பொன்னினாலும் இரத்தினங்களினாலும் முத்துக்களினாலும் சிங்காரிக்கப்பட்டிருந்த மகா நகரமே! ஒரு நாழிகையிலே இவ்வளவு ஐசுவரியமும் அழிந்துபோயிற்றே! என்று சொல்லி, அழுது துக்கிப்பார்கள்.
aiyaiyo! sallaavum irathaambaramum sivappaadaiyum tharithu, ponninaalum irathinangalinaalum muthukkalinaalum singaarikkappattirundha magaa nagaramae! oru naazhigaiyilae ivvalavu aisuvariyamum azhindhuboyitrae! endru solli, azhudhu thukkippaargal.
மாலுமிகள் யாவரும், கப்பல்களில் யாத்திரை பண்ணுகிறவர்கள் யாவரும், கப்பலாட்களும், சமுத்திரத்திலே தொழில்செய்கிற யாவரும் தூரத்திலே நின்று,
maalumigal yaavarum, kappalgalil yaathirai pannugiravargal yaavarum, kappalaatkalum, samuthirathilae thozhilseygira yaavarum thoorathilae nindru,
அவள் வேகிறதினால் உண்டான புகையைப் பார்த்து: இந்த மகா நகரத்திற்கொப்பான நகரம் உண்டோ என்று சத்தமிட்டு,
aval vegiradhinaal undaana pugaiyaip paarthu: indha magaa nagarathirkoppaana nagaram undo endru sathamittu,
தங்கள் தலைகள்மேல் புழுதியைப்போட்டுக்கொண்டு: ஐயையோ, மகா நகரமே! சமுத்திரத்திலே கப்பல்களையுடைய அனைவரும் இவளுடைய உச்சிதமான சம்பூரணத்தினால் ஐசுவரியவான்களானார்களே! ஒரு நாழிகையில் இவள் பாழாய்ப்போனாளே! என்று அழுது துக்கித்து ஓலமிடுவார்கள்.
thangal thalaigalmel puzhudhiyaippottukkondu: aiyaiyo, magaa nagaramae! samuthirathilae kappalgalaiyudaiya anaivarum ivaludaiya uchidhamaana sambooranathinaal aisuvariyavaangalaanaargalae! oru naazhigaiyil ival paazhaaypponaalae! endru azhudhu thukkithu olamiduvaargal.
பரலோகமே! பரிசுத்தவான்களாகிய அப்போஸ்தலர்களே! தீர்க்கதரிசிகளே! அவளைக்குறித்துக் களிகூருங்கள். உங்கள் நிமித்தம் தேவன் அவளை நியாயந்தீர்த்தாரே! என்று தூதன் சொன்னான்.
paralogamae! parisuthavaangalaagiya apposthalargalae! theerkkadharisigalae! avalaikkurithuk kaligoorungal. ungal nimitham thevan avalai niyaayandheerthaarae! endru thoodhan sonnaan.
அப்பொழுது, பலமுள்ள தூதனொருவன் பெரிய ஏந்திரக்கல்லையொத்த ஒரு கல்லை எடுத்துச் சமுத்திரத்திலே எறிந்து: இப்படியே பாபிலோன் மகாநகரம் வேகமாய்த் தள்ளுண்டு, இனி ஒருபோதும் காணப்படாமற்போகும்.
appozhudhu, palamulla thoodhanoruvan periya endhirakkallaiyotha oru kallai eduthuch samuthirathilae erindhu: ippadiyae paabilon magaanagaram vegamaayth thallundu, ini orubodhum kaanappadaamarpogum.
சுரமண்டலக்காரரும், கீதவாத்தியக்காரரும். நாகசுரக்காரரும், எக்காளக்காரருமானவர்களுடைய சத்தம் இனி உன்னிடத்தில் கேட்கப்படுவதுமில்லை; எந்தத் தொழிலாளியும் இனி உன்னிடத்தில் காணப்படுவதுமில்லை; ஏந்திரசத்தம் இனி உன்னிடத்தில் கேட்கப்படுவதுமில்லை.
suramandalakkaararum, keedhavaathiyakkaararum. naagasurakkaararum, ekkaalakkaararumaanavargaludaiya satham ini unnidathil ketkappaduvadhumillai; endhath thozhilaaliyum ini unnidathil kaanappaduvadhumillai; endhirasatham ini unnidathil ketkappaduvadhumillai.
விளக்குவெளிச்சம் இனி உன்னிடத்தில் பிரகாசிப்பதுமில்லை; மணவாளனும் மணவாட்டியுமானவர்களுடைய சத்தம் இனி உன்னிடத்தில் கேட்கப்படுவதுமில்லை. உன் வர்த்தகர் பூமியில் பெரியோர்களாயிருந்தார்களே; உன் சூனியத்தால் எல்லா ஜாதிகளும் மோசம்போனார்களே.
vilakkuvelicham ini unnidathil piragaasippadhumillai; manavaalanum manavaattiyumaanavargaludaiya satham ini unnidathil ketkappaduvadhumillai. un varthagar poomiyil periyorgalaayirundhaargalae; un sooniyathaal ellaa jaadhigalum mosambonaargalae.
தீர்க்கதரிசிகளுடைய இரத்தமும் பரிசுத்தவான்களுடைய இரத்தமும் பூமியில் கொல்லப்பட்ட அனைவருடைய இரத்தமும் அவளிடத்தில் காணப்பட்டது என்று விளம்பினான்.
theerkkadharisigaludaiya irathamum parisuthavaangaludaiya irathamum poomiyil kollappatta anaivarudaiya irathamum avalidathil kaanappattadhu endru vilambinaan.
