சங்கீதம் 19 Psalms 19 in Tamil and Tanglish

வானங்கள் தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறது, ஆகாயவிரிவு அவருடைய கரங்களின் கிரியையை அறிவிக்கிறது.

vaanangal thevanudaiya magimaiyai velippaduthugiradhu, aagaayavirivu avarudaiya karangalin kiriyaiyai arivikkiradhu.

பகலுக்குப் பகல் வார்த்தைகளைப் பொழிகிறது, இரவுக்கு இரவு அறிவைத் தெரிவிக்கிறது.

pagalukkup pagal vaarthaigalaip pozhigiradhu, iravukku iravu arivaith therivikkiradhu.

அவைகளுக்குப் பேச்சுமில்லை, வார்த்தையுமில்லை, அவைகளின் சத்தம் கேட்கப்படுவதுமில்லை.

avaigalukkup pechumillai, vaarthaiyumillai, avaigalin satham ketkappaduvadhumillai.

ஆகிலும் அவைகளின் சத்தம் பூமியெங்கும், அவைகளின் வசனங்கள் பூச்சக்கரத்துக் கடைசிவரைக்கும் செல்லுகிறது; அவைகளில் சூரியனுக்கு ஒரு கூடாரத்தை ஸ்தாபித்தார்.

aagilum avaigalin satham poomiyengum, avaigalin vasanangal poochakkarathuk kadaisivaraikkum sellugiradhu; avaigalil sooriyanukku oru koodaarathai sthaabithaar.

அது தன் மணவறையிலிருந்து புறப்படுகிற மணவாளனைப்போலிருந்து, பராக்கிரமசாலியைப்போல் தன் பாதையில் ஓட மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறது.

adhu than manavaraiyilirundhu purappadugira manavaalanaippolirundhu, paraakkiramasaaliyaippol than paadhaiyil oda magizhchiyaayirukkiradhu.

அது வானங்களின் ஒரு முனையிலிருந்து புறப்பட்டு, அவைகளின் மறுமுனை வரைக்கும் சுற்றியோடுகிறது; அதின் காந்திக்கு மறைவானது ஒன்றுமில்லை.

adhu vaanangalin oru munaiyilirundhu purappattu, avaigalin marumunai varaikkum sutriyodugiradhu; adhin kaandhikku maraivaanadhu ondrumillai.

கர்த்தருடைய வேதம் குறைவற்றதும் ஆத்துமாவை உயிர்ப்பிக்கிறதுமாயிருக்கிறது; கர்த்தருடைய சாட்சி சத்தியமும், பேதையை ஞானியாக்குகிறதுமாயிருக்கிறது.

kartharudaiya vedham kuraivatradhum aathumaavai uyirppikkiradhumaayirukkiradhu; kartharudaiya saatsi sathiyamum, pedhaiyai njaaniyaakkugiradhumaayirukkiradhu.

கர்த்தருடைய நியாயங்கள் செம்மையும், இருதயத்தைச் சந்தோஷிப்பிக்கிறதுமாயிருக்கிறது; கர்த்தருடைய கற்பனை தூய்மையும், கண்களைத் தெளிவிக்கிறதுமாயிருக்கிறது.

kartharudaiya niyaayangal semmaiyum, irudhayathaich sandhoshippikkiradhumaayirukkiradhu; kartharudaiya karpanai thooymaiyum, kangalaith thelivikkiradhumaayirukkiradhu.

கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயம் சுத்தமும், என்றைக்கும் நிலைக்கிறதுமாயிருக்கிறது; கர்த்தருடைய நியாயங்கள் உண்மையும், அவைகள் அனைத்தும் நீதியுமாயிருக்கிறது.

kartharukkup payappadugira payam suthamum, endraikkum nilaikkiradhumaayirukkiradhu; kartharudaiya niyaayangal unmaiyum, avaigal anaithum needhiyumaayirukkiradhu.

அவைகள் பொன்னிலும், மிகுந்த பசும்பொன்னிலும் விரும்பப்படத்தக்கதும், தேனிலும் தேன்கூட்டிலிருந்து ஒழுகும் தெளிதேனிலும் மதுரமுள்ளதுமாய் இருக்கிறது.

avaigal ponnilum, migundha pasumbonnilum virumbappadathakkadhum, thenilum thengoottilirundhu ozhugum thelidhenilum madhuramulladhumaay irukkiradhu.

அன்றியும் அவைகளால் உமது அடியேன் எச்சரிக்கப்படுகிறேன்; அவைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறதினால் மிகுந்த பலன் உண்டு.

andriyum avaigalaal umadhu adiyen echarikkappadugiren; avaigalaik kaikkollugiradhinaal migundha palan undu.

தன் பிழைகளை உணருகிறவன் யார்? மறைவான குற்றங்களுக்கு என்னை நீங்கலாக்கும்.

than pizhaigalai unarugiravan yaar? maraivaana kutrangalukku ennai neengalaakkum.

துணிகரமான பாவங்களுக்கு உமது அடியேனை விலக்கிக்காரும், அவைகள் என்னை ஆண்டுகொள்ள ஒட்டாதிரும்; அப்பொழுது நான் உத்தமனாகி, பெரும்பாதகத்துக்கு நீங்கலாயிருப்பேன்.

thunigaramaana paavangalukku umadhu adiyenai vilakkikkaarum, avaigal ennai aandugolla ottaadhirum; appozhudhu naan uthamanaagi, perumbaadhagathukku neengalaayiruppen.

என் கன்மலையும் என் மீட்பருமாகிய கர்த்தாவே, என் வாயின் வார்த்தைகளும், என் இருதயத்தின் தியானமும், உமது சமுகத்தில் பிரீதியாயிருப்பதாக.

en kanmalaiyum en meetparumaagiya karthaavae, en vaayin vaarthaigalum, en irudhayathin thiyaanamum, umadhu samugathil pireedhiyaayiruppadhaaga.