சங்கீதம் 18 Psalms 18 in Tamil and Tanglish

என் பெலனாகிய கர்த்தாவே, உம்மில் அன்புகூருவேன்.

en pelanaagiya karthaavae, ummil anbugooruven.

கர்த்தர் என் கன்மலையும், என் கோட்டையும், என் இரட்சகரும், என் தேவனும் நான் நம்பியிருக்கிற என் துருகமும், என் கேடகமும், என் இரட்சணியக் கொம்பும், என் உயர்ந்த அடைக்கலமுமாயிருக்கிறார்.

karthar en kanmalaiyum, en kottaiyum, en iratsagarum, en thevanum naan nambiyirukkira en thurugamum, en kedagamum, en iratsaniyak kombum, en uyarndha adaikkalamumaayirukkiraar.

துதிக்குப் பாத்திரராகிய கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிடுவேன்; அதனால் என் சத்துருக்களுக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சிக்கப்படுவேன்.

thudhikkup paathiraraagiya kartharai nokkik kooppiduven; adhanaal en sathurukkalukku neengalaakki iratsikkappaduven.

மரணக்கட்டுகள் என்னைச் சுற்றிக்கொண்டது; துர்ச்சனப்பிரவாகம் என்னைப் பயப்படுத்தினது.

maranakkattugal ennaich sutrikkondadhu; thurchanappiravaagam ennaip payappaduthinadhu.

பாதாளக்கட்டுகள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டது; மரணக்கண்ணிகள் என்மேல் விழுந்தது.

paadhaalakkattugal ennaich soozhndhugondadhu; maranakkannigal enmel vizhundhadhu.

எனக்கு உண்டான நெருக்கத்திலே கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, என் தேவனை நோக்கி அபயமிட்டேன்; தமது ஆலயத்திலிருந்து என் சத்தத்தைக் கேட்டார், என் கூப்பிடுதல் அவர் சந்நிதியில் போய், அவர் செவிகளில் ஏறிற்று.

enakku undaana nerukkathilae kartharai nokkik kooppittu, en thevanai nokki abayamitten; thamadhu aalayathilirundhu en sathathaik kettaar, en kooppidudhal avar sannidhiyil poy, avar sevigalil eritru.

அப்பொழுது பூமி அசைந்து அதிர்ந்தது, அவர் கோபங்கொண்டபடியால் பர்வதங்களின் அஸ்திபாரங்கள் குலுங்கி அசைந்தது.

appozhudhu poomi asaindhu adhirndhadhu, avar kobangondabadiyaal parvadhangalin asthibaarangal kulungi asaindhadhu.

அவர் நாசியிலிருந்து புகை எழும்பிற்று, அவர் வாயிலிருந்து பட்சிக்கிற அக்கினி புறப்பட்டது; அதனால் தழல் மூண்டது.

avar naasiyilirundhu pugai ezhumbitru, avar vaayilirundhu patsikkira akkini purappattadhu; adhanaal thazhal moondadhu.

வானங்களைத் தாழ்த்தி இறங்கினார்; அவர் பாதங்களின்கீழ் காரிருள் இருந்தது.

vaanangalaith thaazhthi iranginaar; avar paadhangalingeezh kaarirul irundhadhu.

கேருபீன்மேல் ஏறி வேகமாய்ச் சென்றார்; காற்றின் செட்டைகளைக்கொண்டு பறந்தார்.

kerubeenmel eri vegamaaych sendraar; kaatrin settaigalaikkondu parandhaar.

இருளைத் தமக்கு மறைவிடமாக்கினார்; கரும்புனல்களையும், ஆகாயத்துக் கார்மேகங்களையும் தம்மைச் சூழக் கூடாரமாக்கினார்.

irulaith thamakku maraividamaakkinaar; karumbunalgalaiyum, aagaayathuk kaarmegangalaiyum thammaich soozhak koodaaramaakkinaar.

அவருடைய சந்நிதிப் பிரகாசத்தினால் அவருடைய மேகங்கள் பறந்து விலகிற்று, கல்மழையும் நெருப்புத்தழலும் விழுந்தது.

avarudaiya sannidhip piragaasathinaal avarudaiya megangal parandhu vilagitru, kalmazhaiyum nerupputhazhalum vizhundhadhu.

கர்த்தர் வானங்களிலே குமுறினார், உன்னதமானவர் தமது சத்தத்தைத் தொனிக்கப்பண்ணினார்; கல்மழையும் நெருப்புத்தழலும் விழுந்தது.

karthar vaanangalilae kumurinaar, unnadhamaanavar thamadhu sathathaith thonikkappanninaar; kalmazhaiyum nerupputhazhalum vizhundhadhu.

தம்முடைய அம்புகளை எய்து, அவர்களைச் சிதறடித்தார்; மின்னல்களைப் பிரயோகித்து, அவர்களைக் கலங்கப்பண்ணினார்.

thammudaiya ambugalai eydhu, avargalaich sidharadithaar; minnalgalaip pirayogithu, avargalaik kalangappanninaar.

அப்பொழுது கர்த்தாவே, உம்முடைய கண்டிதத்தினாலும் உம்முடைய நாசியின் சுவாசக்காற்றினாலும் தண்ணீர்களின் மதகுகள் திறவுண்டு, பூதலத்தின் அஸ்திபாரங்கள் காணப்பட்டது.

appozhudhu karthaavae, ummudaiya kandidhathinaalum ummudaiya naasiyin suvaasakkaatrinaalum thanneergalin madhagugal thiravundu, poodhalathin asthibaarangal kaanappattadhu.

உயரத்திலிருந்து அவர் கைநீட்டி, என்னைப் பிடித்து, ஜலப்பிரவாகத்திலிருக்கிற என்னைத் தூக்கிவிட்டார்.

uyarathilirundhu avar kaineetti, ennaip pidithu, jalappiravaagathilirukkira ennaith thookkivittaar.

என்னிலும் அதிக பலவான்களாயிருந்த என் பலத்த சத்துருவுக்கும் என்னைப் பகைக்கிறவர்களுக்கும் என்னை விடுவித்தார்.

ennilum adhiga palavaangalaayirundha en palatha sathuruvukkum ennaip pagaikkiravargalukkum ennai viduvithaar.

என் ஆபத்துநாளில் எனக்கு எதிரிட்டு வந்தார்கள்; கர்த்தர் எனக்கு ஆதரவாயிருந்தார்.

en aabathunaalil enakku edhirittu vandhaargal; karthar enakku aadharavaayirundhaar.

அவர் விசாலமான இடத்திலே என்னைக் கொண்டுவந்து, என்மேல் பிரியமாயிருந்தபடியால், என்னைத் தப்புவித்தார்.

avar visaalamaana idathilae ennaik konduvandhu, enmel piriyamaayirundhabadiyaal, ennaith thappuvithaar.

கர்த்தர் என் நீதிக்குத்தக்கதாக எனக்குப் பதிலளித்தார்; என் கைகளின் சுத்தத்திற்குத்தக்கதாக எனக்குச் சரிக்கட்டினார்.

karthar en needhikkuthakkadhaaga enakkup padhilalithaar; en kaigalin suthathirkuthakkadhaaga enakkuch sarikkattinaar.

கர்த்தருடைய வழிகளைக் கைக்கொண்டுவந்தேன்; நான் என் தேவனுக்குத் துரோகம்பண்ணினதில்லை.

kartharudaiya vazhigalaik kaikkonduvandhen; naan en thevanukkuth thurogambanninadhillai.

அவருடைய நியாயங்களையெல்லாம் எனக்கு முன்பாக நிறுத்தினேன்; அவருடைய பிரமாணங்களை நான் தள்ளிப்போடவில்லை.

avarudaiya niyaayangalaiyellaam enakku munbaaga niruthinen; avarudaiya piramaanangalai naan thallippodavillai.

அவர் முன்பாக நான் மனவுண்மையாயிருந்து, என் துர்க்குணத்துக்கு என்னை விலக்கிக் காத்துக்கொண்டேன்.

avar munbaaga naan manavunmaiyaayirundhu, en thurkkunathukku ennai vilakkik kaathukkonden.

ஆகையால் கர்த்தர் என் நீதிக்கும், தம்முடைய கண்களுக்கு முன்னிருக்கிற என் கைகளின் சுத்தத்திற்கும் தக்கதாக எனக்குப் பலனளித்தார்.

aagaiyaal karthar en needhikkum, thammudaiya kangalukku munnirukkira en kaigalin suthathirkum thakkadhaaga enakkup palanalithaar.

தயவுள்ளவனுக்கு நீர் தயவுள்ளவராகவும், உத்தமனுக்கு நீர் உத்தமராகவும்;

thayavullavanukku neer thayavullavaraagavum, uthamanukku neer uthamaraagavum;

புனிதனுக்கு நீர் புனிதராகவும், மாறுபாடுள்ளவனுக்கு நீர் மாறுபடுகிறவராகவும் தோன்றுவீர்.

punidhanukku neer punidharaagavum, maarubaadullavanukku neer maarubadugiravaraagavum thondruveer.

தேவரீர் சிறுமைப்பட்ட ஜனத்தை இரட்சிப்பீர்; மேட்டிமையான கண்களைத் தாழ்த்துவீர்.

thevareer sirumaippatta janathai iratsippeer; mettimaiyaana kangalaith thaazhthuveer.

தேவரீர் என் விளக்கை ஏற்றுவீர்; என் தேவனாகிய கர்த்தர் என் இருளை வெளிச்சமாக்குவார்.

thevareer en vilakkai etruveer; en thevanaagiya karthar en irulai velichamaakkuvaar.

உம்மாலே நான் ஒரு சேனைக்குள் பாய்ந்துபோவேன்; என் தேவனாலே ஒரு மதிலைத் தாண்டுவேன்.

ummaalae naan oru senaikkul paayndhuboven; en thevanaalae oru madhilaith thaanduven.

தேவனுடைய வழி உத்தமமானது: கர்த்தருடைய வசனம் புடமிடப்பட்டது; தம்மை நம்புகிற அனைவருக்கும் அவர் கேடகமாயிருக்கிறார்.

thevanudaiya vazhi uthamamaanadhu: kartharudaiya vasanam pudamidappattadhu; thammai nambugira anaivarukkum avar kedagamaayirukkiraar.

கர்த்தரேயல்லாமல் தேவன் யார்? நம்முடைய தேவனையன்றிக் கன்மலையும் யார்?

karthareyallaamal thevan yaar? nammudaiya thevanaiyandrik kanmalaiyum yaar?

என்னைப் பலத்தால் இடைகட்டி, என் வழியைச் செவ்வைப்படுத்துகிறவர் தேவனே.

ennaip palathaal idaigatti, en vazhiyaich sevvaippaduthugiravar thevanae.

அவர் என் கால்களை மான்களுடைய கால்களைப்போலாக்கி, என்னுடைய உயர்தலங்களில் என்னை நிறுத்துகிறார்.

avar en kaalgalai maangaludaiya kaalgalaippolaakki, ennudaiya uyardhalangalil ennai niruthugiraar.

வெண்கல வில்லும் என் புயங்களால் வளையும்படி, என் கைகளை யுத்தத்திற்குப் பழக்குவிக்கிறார்.

vengala villum en puyangalaal valaiyumbadi, en kaigalai yuthathirkup pazhakkuvikkiraar.

உம்முடைய இரட்சிப்பின் கேடகத்தையும் எனக்குத் தந்தீர்; உம்முடைய வலதுகரம் என்னைத் தாங்குகிறது, உம்முடைய காருணியம் என்னைப் பெரியவனாக்கும்.

ummudaiya iratsippin kedagathaiyum enakkuth thandheer; ummudaiya valadhugaram ennaith thaangugiradhu, ummudaiya kaaruniyam ennaip periyavanaakkum.

என் கால்கள் வழுவாதபடிக்கு, நான் நடக்கிற வழியை அகலமாக்கினீர்.

en kaalgal vazhuvaadhabadikku, naan nadakkira vazhiyai agalamaakkineer.

என் சத்துருக்களைப் பின்தொடர்ந்து அவர்களைப் பிடிப்பேன்; அவர்களை நிர்மூலமாக்கும் வரைக்கும் திரும்பேன்.

en sathurukkalaip pindhodarndhu avargalaip pidippen; avargalai nirmoolamaakkum varaikkum thirumben.

அவர்கள் எழுந்திருக்கமாட்டாதபடிக்கு, என் பாதங்களின்கீழ் விழத்தக்கதாக அவர்களை வெட்டினேன்.

avargal ezhundhirukkamaattaadhabadikku, en paadhangalingeezh vizhathakkadhaaga avargalai vettinen.

யுத்தத்திற்கு நீர் என்னைப் பலத்தால் இடைகட்டி என்மேல் எழும்பினவர்களை என் கீழ் மடங்கப்பண்ணினீர்.

yuthathirku neer ennaip palathaal idaigatti enmel ezhumbinavargalai en keezh madangappannineer.

நான் என் பகைஞரைச் சங்கரிக்கும்படியாக, என் சத்துருக்களின் பிடரியை எனக்கு ஒப்புக்கொடுத்தீர்.

naan en pagainjaraich sangarikkumbadiyaaga, en sathurukkalin pidariyai enakku oppukkodutheer.

அவர்கள் கூப்பிடுகிறார்கள், அவர்களை இரட்சிப்பார் ஒருவருமில்லை; கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறார்கள், அவர்களுக்கு அவர் உத்தரவு கொடுக்கிறதில்லை.

avargal kooppidugiraargal, avargalai iratsippaar oruvarumillai; kartharai nokkik kooppidugiraargal, avargalukku avar utharavu kodukkiradhillai.

நான் அவர்களைக் காற்று முகத்திலே பறக்கிற தூளாக இடித்து, தெருக்களிலுள்ள சேற்றைப்போல் அவர்களை எறிந்துபோடுகிறேன்.

naan avargalaik kaatru mugathilae parakkira thoolaaga idithu, therukkalilulla setraippol avargalai erindhubodugiren.

ஜனங்களின் சண்டைகளுக்கு நீர் என்னைத் தப்புவித்து, ஜாதிகளுக்கு என்னைத் தலைவனாக்குகிறீர்; நான் அறியாத ஜனங்கள் என்னைச் சேவிக்கிறார்கள்.

janangalin sandaigalukku neer ennaith thappuvithu, jaadhigalukku ennaith thalaivanaakkugireer; naan ariyaadha janangal ennaich sevikkiraargal.

அவர்கள் என் சத்தத்தைக் கேட்டவுடனே எனக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்கள்; அந்நியரும் எனக்கு இச்சகம்பேசி அடங்குகிறார்கள்.

avargal en sathathaik kettavudanae enakkuk keezhppadigiraargal; anniyarum enakku ichagambesi adangugiraargal.

அந்நியர் முனைவிழுந்துபோய், தங்கள் அரண்களிலிருந்து தத்தளிப்பாய்ப் புறப்படுகிறார்கள்.

anniyar munaivizhundhuboy, thangal arangalilirundhu thathalippaayp purappadugiraargal.

கர்த்தர் ஜீவனுள்ளவர்; என் கன்மலையானவர் துதிக்கப்படுவாராக; என் இரட்சிப்பின் தேவன் உயர்ந்திருப்பாராக.

karthar jeevanullavar; en kanmalaiyaanavar thudhikkappaduvaaraaga; en iratsippin thevan uyarndhiruppaaraaga.

அவர் எனக்காகப் பழிக்குப் பழிவாங்கி ஜனங்களை எனக்குக் கீழ்ப்படுத்துகிற தேவனானவர்.

avar enakkaagap pazhikkup pazhivaangi janangalai enakkuk keezhppaduthugira thevanaanavar.

அவரே என் சத்துருக்களுக்கு என்னை விலக்கி விடுவிக்கிறவர்; எனக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்கள்மேல் என்னை நீர் உயர்த்தி கொடுமையான மனுஷனுக்கு என்னைத் தப்புவிக்கிறீர்.

avarae en sathurukkalukku ennai vilakki viduvikkiravar; enakku virodhamaay ezhumbugiravargalmel ennai neer uyarthi kodumaiyaana manushanukku ennaith thappuvikkireer.

இதினிமித்தம் கர்த்தாவே, ஜாதிகளுக்குள்ளே உம்மைத் துதித்து, உம்முடைய நாமத்திற்குச் சங்கீதம் பாடுவேன்.

idhinimitham karthaavae, jaadhigalukkullae ummaith thudhithu, ummudaiya naamathirkuch sangeedham paaduven.

தாம் ஏற்படுத்தின ராஜாவுக்கு மகத்தான இரட்சிப்பை அளித்து, தாம் அபிஷேகம்பண்ணின தாவீதுக்கும் அவன் சந்ததிக்கும் சதாகாலமும் கிருபை செய்கிறார்.

thaam erpaduthina raajaavukku magathaana iratsippai alithu, thaam abishegambannina thaaveedhukkum avan sandhadhikkum sadhaagaalamum kirubai seygiraar.