சங்கீதம் 139 Psalms 139 in Tamil and Tanglish

கர்த்தாவே, நீர் என்னை ஆராய்ந்து அறிந்திருக்கிறீர்.

karthaavae, neer ennai aaraayndhu arindhirukkireer.

என் உட்காருதலையும் என் எழுந்திருக்குதலையும் நீர் அறிந்திருக்கிறீர்; என் நினைவுகளைத் தூரத்திலிருந்து அறிகிறீர்.

en utkaarudhalaiyum en ezhundhirukkudhalaiyum neer arindhirukkireer; en ninaivugalaith thoorathilirundhu arigireer.

நான் நடந்தாலும் படுத்திருந்தாலும் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கிறீர்; என் வழிகளெல்லாம் உமக்குத் தெரியும்.

naan nadandhaalum paduthirundhaalum ennaich soozhndhirukkireer; en vazhigalellaam umakkuth theriyum.

என் நாவில் சொல் பிறவாததற்குமுன்னே, இதோ, கர்த்தாவே, அதையெல்லாம் நீர் அறிந்திருக்கிறீர்.

en naavil sol piravaadhadharkumunnae, idho, karthaavae, adhaiyellaam neer arindhirukkireer.

முற்புறத்திலும் பிற்புறத்திலும் நீர் என்னை நெருக்கி, உமது கரத்தை என்மேல் வைக்கிறீர்.

murpurathilum pirpurathilum neer ennai nerukki, umadhu karathai enmel vaikkireer.

இந்த அறிவு எனக்கு மிகுந்த ஆச்சரியமும், எனக்கு எட்டாத உயரமுமாயிருக்கிறது.

indha arivu enakku migundha aachariyamum, enakku ettaadha uyaramumaayirukkiradhu.

உம்முடைய ஆவிக்கு மறைவாக எங்கே போவேன்? உம்முடைய சமுகத்தை விட்டு எங்கே ஓடுவேன்?

ummudaiya aavikku maraivaaga engae poven? ummudaiya samugathai vittu engae oduven?

நான் வானத்திற்கு ஏறினாலும் நீர் அங்கே இருக்கிறீர்; நான் பாதாளத்தில் படுக்கை போட்டாலும், நீர் அங்கேயும் இருக்கிறீர்.

naan vaanathirku erinaalum neer angae irukkireer; naan paadhaalathil padukkai pottaalum, neer angeyum irukkireer.

நான் விடியற்காலத்துச் செட்டைகளை எடுத்து, சமுத்திரத்தின் கடையாந்தரங்களிலே போய்த் தங்கினாலும்,

naan vidiyarkaalathuch settaigalai eduthu, samuthirathin kadaiyaandharangalilae poyth thanginaalum,

அங்கேயும் உமது கை என்னை நடத்தும், உமது வலதுகரம் என்னைப் பிடிக்கும்.

angeyum umadhu kai ennai nadathum, umadhu valadhugaram ennaip pidikkum.

இருள் என்னை மூடிக்கொள்ளுமென்றாலும், இரவும் என்னைச் சுற்றி வெளிச்சமாயிருக்கும்.

irul ennai moodikkollumendraalum, iravum ennaich sutri velichamaayirukkum.

உமக்கு மறைவாக இருளும் அந்தகாரப்படுத்தாது; இரவும் பகலைப்போல வெளிச்சமாயிருக்கும்; உமக்கு இருளும் வெளிச்சமும் சரி.

umakku maraivaaga irulum andhagaarappaduthaadhu; iravum pagalaippola velichamaayirukkum; umakku irulum velichamum sari.

நீர் என் உள்ளிந்திரியங்களைக் கைக்கொண்டிருக்கிறீர்; என் தாயின் கர்ப்பத்தில் என்னைக் காப்பாற்றினீர்.

neer en ullindhiriyangalaik kaikkondirukkireer; en thaayin karppathil ennaik kaappaatrineer.

நான் பிரமிக்கத்தக்க அதிசயமாய் உண்டாக்கப்பட்டபடியால் உம்மைத் துதிப்பேன்; உமது கிரியைகள் அதிசயமானவைகள். அது என் ஆத்துமாவுக்கு நன்றாய்த் தெரியும்.

naan piramikkathakka adhisayamaay undaakkappattabadiyaal ummaith thudhippen; umadhu kiriyaigal adhisayamaanavaigal. adhu en aathumaavukku nandraayth theriyum.

நான் ஒளிப்பிடத்திலே உண்டாக்கப்பட்டு, பூமியின் தாழ்விடங்களிலே விசித்திர விநோதமாய் உருவாக்கப்பட்டபோது என் எலும்புகள் உமக்கு மறைவாயிருக்கவில்லை.

naan olippidathilae undaakkappattu, poomiyin thaazhvidangalilae visithira vinodhamaay uruvaakkappattabodhu en elumbugal umakku maraivaayirukkavillai.

என் கருவை உம்முடைய கண்கள் கண்டது; என் அவயவங்களில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோதே அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும், உமது புஸ்தகத்தில் எழுதியிருந்தது.

en karuvai ummudaiya kangal kandadhu; en avayavangalil ondraagilum illaadhabodhae avaigal anaithum, avaigal uruverpadum naatkalum, umadhu pusthagathil ezhudhiyirundhadhu.

தேவனே, உமது ஆலோசனைகள் எனக்கு எத்தனை அருமையானவைகள்; அவைகளின் தொகை எவ்வளவு அதிகம்.

thevanae, umadhu aalosanaigal enakku ethanai arumaiyaanavaigal; avaigalin thogai evvalavu adhigam.

அவைகளை நான் எண்ணப்போனால், மணலைப்பார்க்கிலும் அதிகமாம்; நான் விழிக்கும்போது இன்னும் உம்மண்டையில் இருக்கிறேன்.

avaigalai naan ennapponaal, manalaippaarkkilum adhigamaam; naan vizhikkumbodhu innum ummandaiyil irukkiren.

தேவனே, நீர் துன்மார்க்கனை அழித்தீரானால் நலமாயிருக்கும்; இரத்தப்பிரியரே, நீங்கள் என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள்.

thevanae, neer thunmaarkkanai azhitheeraanaal nalamaayirukkum; irathappiriyarae, neengal ennaivittu agandrubongal.

அவர்கள் உம்மைக் குறித்துத் துன்மார்க்கமாய்ப் பேசுகிறார்கள்; உம்முடைய சத்துருக்கள் உமது நாமத்தை வீணாய் வழங்குகிறார்கள்.

avargal ummaik kurithuth thunmaarkkamaayp pesugiraargal; ummudaiya sathurukkal umadhu naamathai veenaay vazhangugiraargal.

கர்த்தாவே, உம்மைப் பகைக்கிறவர்களை நான் பகையாமலும், உமக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்களை அருவருக்காமலும் இருப்பேனோ?

karthaavae, ummaip pagaikkiravargalai naan pagaiyaamalum, umakku virodhamaay ezhumbugiravargalai aruvarukkaamalum iruppeno?

முழுப்பகையாய் அவர்களைப் பகைக்கிறேன்; அவர்களை எனக்குப் பகைஞராக எண்ணுகிறேன்.

muzhuppagaiyaay avargalaip pagaikkiren; avargalai enakkup pagainjaraaga ennugiren.

தேவனே என்னை ஆராய்ந்து, என் இருதயத்தை அறிந்துகொள்ளும், என்னைச் சோதித்து, என் சிந்தனைகளை அறிந்துகொள்ளும்.

thevanae ennai aaraayndhu, en irudhayathai arindhugollum, ennaich sodhithu, en sindhanaigalai arindhugollum.

வேதனை உண்டாக்கும் வழி என்னிடத்தில் உண்டோ என்று பார்த்து நித்திய வழியிலே என்னை நடத்தும்.

vedhanai undaakkum vazhi ennidathil undo endru paarthu nithiya vazhiyilae ennai nadathum.