சங்கீதம் 12 Psalms 12 in Tamil and Tanglish

இரட்சியும் கர்த்தாவே, பக்தியுள்ளவன் அற்றுப்போகிறான்; உண்மையுள்ளவர்கள் மனுபுத்திரரில் குறைந்திருக்கிறார்கள்.

iratsiyum karthaavae, pakthiyullavan atruppogiraan; unmaiyullavargal manubuthiraril kuraindhirukkiraargal.

அவரவர் தங்கள் தோழரோடே பொய்பேசுகிறார்கள்; இச்சக உதடுகளால் இருமனதாய்ப் பேசுகிறார்கள்.

avaravar thangal thozharodae poybesugiraargal; ichaga udhadugalaal irumanadhaayp pesugiraargal.

இச்சகம்பேசுகிற எல்லா உதடுகளையும், பெருமைகளைப் பேசுகிற நாவையும் கர்த்தர் அறுத்துப்போடுவார்.

ichagambesugira ellaa udhadugalaiyum, perumaigalaip pesugira naavaiyum karthar aruthuppoduvaar.

அவர்கள்: எங்கள் நாவுகளால் மேற்கொள்ளுவோம், எங்கள் உதடுகள் எங்களுடையது; யார் எங்களுக்கு ஆண்டவன் என்று சொல்லுகிறார்கள்.

avargal: engal naavugalaal merkolluvom, engal udhadugal engaludaiyadhu; yaar engalukku aandavan endru sollugiraargal.

ஏழைகள் பாழாக்கப்பட்டதினிமித்தமும், எளியவர்கள் விடும் பெருமூச்சினிமித்தமும், நான் இப்பொழுது எழுந்து, அவன்மேல் சீறுகிறவர்களுக்கு அவனைக் காத்துச் சுகமாயிருக்கப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

ezhaigal paazhaakkappattadhinimithamum, eliyavargal vidum perumoochinimithamum, naan ippozhudhu ezhundhu, avanmel seerugiravargalukku avanaik kaathuch sugamaayirukkappannuven endru karthar sollugiraar.

கர்த்தருடைய சொற்கள் மண்குகையில் ஏழுதரம் உருக்கி புடமிடப்பட்ட வெள்ளிக்கொப்பான சுத்த சொற்களாயிருக்கிறது.

kartharudaiya sorkal mangugaiyil ezhudharam urukki pudamidappatta vellikkoppaana sutha sorkalaayirukkiradhu.

கர்த்தாவே, நீர் அவர்களைக் காப்பாற்றி, அவர்களை என்றைக்கும் இந்தச் சந்ததிக்கு விலக்கிக் காத்துக்கொள்ளுவீர்.

karthaavae, neer avargalaik kaappaatri, avargalai endraikkum indhach sandhadhikku vilakkik kaathukkolluveer.

மனுபுத்திரரில் சண்டாளர் உயர்ந்திருக்கும்போது, துன்மார்க்கர் எங்கும் சுற்றித்திரிவார்கள்.

manubuthiraril sandaalar uyarndhirukkumbodhu, thunmaarkkar engum sutrithirivaargal.