எண்ணாகமம் 11 Numbers 11 in Tamil and Tanglish

பின்பு, ஜனங்கள் முறையிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்; அது கர்த்தருடைய செவிகளில் பொல்லாப்பாயிருந்தது; கர்த்தர் அதைக் கேட்டபோது, அவருடைய கோபம் மூண்டது; கர்த்தருடைய அக்கினி அவர்களுக்குள்ளே பற்றியெரிந்து, பாளயத்தின் கடைசியிலிருந்த சிலரைப் பட்சித்தது.

pinbu, janangal muraiyittukkondirundhaargal; adhu kartharudaiya sevigalil pollaappaayirundhadhu; karthar adhaik kettabodhu, avarudaiya kobam moondadhu; kartharudaiya akkini avargalukkullae patriyerindhu, paalayathin kadaisiyilirundha silaraip patsithadhu.

அப்பொழுது ஜனங்கள் மோசேயை நோக்கிக் கூப்பிட்டார்கள்; மோசே கர்த்தரை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணினான்; உடனே அக்கினி அவிந்துபோயிற்று.

appozhudhu janangal moseyai nokkik kooppittaargal; mosae kartharai nokki vinnappambanninaan; udanae akkini avindhuboyitru.

கர்த்தருடைய அக்கினி அவர்களுக்குள்ளே பற்றியெரிந்ததினால், அவ்விடத்துக்குத் தபேரா என்று பேரிட்டான்.

kartharudaiya akkini avargalukkullae patriyerindhadhinaal, avvidathukkuth thaberaa endru perittaan.

பின்பு அவர்களுக்குள் இருந்த பலஜாதியான அந்நிய ஜனங்கள் மிகுந்த இச்சையுள்ளவர்களானார்கள்; இஸ்ரவேல் புத்திரரும் திரும்ப அழுது, நமக்கு இறைச்சியைப் புசிக்கக்கொடுப்பவர் யார்?

pinbu avargalukkul irundha palajaadhiyaana anniya janangal migundha ichaiyullavargalaanaargal; isravel puthirarum thirumba azhudhu, namakku iraichiyaip pusikkakkoduppavar yaar?

நாம் எகிப்திலே கிரயமில்லாமல் சாப்பிட்ட மச்சங்களையும், வெள்ளரிக்காய்களையும், கொம்மட்டிக்காய்களையும், கீரைகளையும், வெண்காயங்களையும், வெள்ளைப்பூண்டுகளையும் நினைக்கிறோம்.

naam egipthilae kirayamillaamal saappitta machangalaiyum, vellarikkaaygalaiyum, kommattikkaaygalaiyum, keeraigalaiyum, vengaayangalaiyum, vellaippoondugalaiyum ninaikkirom.

இப்பொழுது நம்முடைய உள்ளம் வாடிப்போகிறது; இந்த மன்னாவைத்தவிர, நம்முடைய கண்களுக்கு முன்பாக வேறொன்றும் இல்லையே என்று சொன்னார்கள்.

ippozhudhu nammudaiya ullam vaadippogiradhu; indha mannaavaithavira, nammudaiya kangalukku munbaaga verondrum illaiyae endru sonnaargal.

அந்த மன்னா கொத்துமல்லி விதையம்மாத்திரமும், அதின் நிறம் முத்துப்போலவும் இருந்தது.

andha mannaa kothumalli vidhaiyammaathiramum, adhin niram muthuppolavum irundhadhu.

ஜனங்கள் போய் அதைப் பொறுக்கிக்கொண்டுவந்து, ஏந்திரங்களில் அரைத்தாவது உரல்களில் இடித்தாவது, பானைகளில் சமைப்பார்கள்; அதை அப்பங்களுமாகச் சுடுவார்கள்; அதின் ருசி புது ஒலிவ எண்ணெயின் ருசிபோலிருந்தது.

janangal poy adhaip porukkikkonduvandhu, endhirangalil araithaavadhu uralgalil idithaavadhu, paanaigalil samaippaargal; adhai appangalumaagach suduvaargal; adhin rusi pudhu oliva enneyin rusibolirundhadhu.

இரவிலே பாளயத்தின்மேல் பனிபெய்யும்போது, மன்னாவும் அதின்மேல் விழும்.

iravilae paalayathinmel panibeyyumbodhu, mannaavum adhinmel vizhum.

அந்தந்த வம்சங்களைச் சேர்ந்த ஜனங்கள் தங்கள் தங்கள் கூடாரவாசலில் நின்று அழுகிறதை மோசே கேட்டான்; கர்த்தருக்கு மிகவும் கோபம் மூண்டது; மோசேயின் பார்வைக்கும் அது பொல்லாப்பாயிருந்தது.

andhandha vamsangalaich serndha janangal thangal thangal koodaaravaasalil nindru azhugiradhai mosae kettaan; kartharukku migavum kobam moondadhu; moseyin paarvaikkum adhu pollaappaayirundhadhu.

அப்பொழுது மோசே கர்த்தரை நோக்கி: நீர் இந்த ஜனங்கள் எல்லாருடைய பாரத்தையும் என்மேல் சுமத்தினதினால், உமது அடியானுக்கு உபத்திரவம் வரப்பண்ணினதென்ன? உம்முடைய கண்களில் எனக்குக் கிருபை கிடையாதே போனதென்ன?

appozhudhu mosae kartharai nokki: neer indha janangal ellaarudaiya paarathaiyum enmel sumathinadhinaal, umadhu adiyaanukku ubathiravam varappanninadhenna? ummudaiya kangalil enakkuk kirubai kidaiyaadhae ponadhenna?

இவர்களுடைய பிதாக்களுக்கு நான் ஆணையிட்டுக்கொடுத்த தேசத்துக்கு நீ இவர்களை முலையுண்கிற பாலகனைத் தகப்பன் சுமந்துகொண்டுபோவதுபோல, உன் மார்பிலே அணைத்துக்கொண்டுபோ என்று நீர் என்னோடே சொல்லும்படி இந்த ஜனங்களையெல்லாம் கர்ப்பந்தரித்தேனோ? இவர்களைப் பெற்றது நானோ?

ivargaludaiya pidhaakkalukku naan aanaiyittukkodutha thesathukku nee ivargalai mulaiyungira paalaganaith thagappan sumandhugondubovadhubola, un maarbilae anaithukkondubo endru neer ennodae sollumbadi indha janangalaiyellaam karppandharitheno? ivargalaip petradhu naano?

இந்த ஜனங்கள் எல்லாருக்கும் கொடுக்கிறதற்கு எனக்கு இறைச்சி எங்கேயிருந்து வரும்? எனக்கு இறைச்சிகொடு என்று என்னைப் பார்த்து அழுகிறார்களே.

indha janangal ellaarukkum kodukkiradharku enakku iraichi engeyirundhu varum? enakku iraichigodu endru ennaip paarthu azhugiraargalae.

இந்த ஜனங்களெல்லாரையும் நான் ஒருவனாய்த் தாங்கக் கூடாது; எனக்கு இது மிஞ்சின பாரமாயிருக்கிறது.

indha janangalellaaraiyum naan oruvanaayth thaangak koodaadhu; enakku idhu minjina paaramaayirukkiradhu.

உம்முடைய கண்களிலே எனக்குக் கிருபை கிடைத்ததானால், இப்படி எனக்குச் செய்யாமல், என் உபத்திரவத்தை நான் காணாதபடிக்கு இப்பொழுதே என்னைக் கொன்றுபோடும் என்று வேண்டிக்கொண்டான்.

ummudaiya kangalilae enakkuk kirubai kidaithadhaanaal, ippadi enakkuch seyyaamal, en ubathiravathai naan kaanaadhabadikku ippozhudhae ennaik kondrubodum endru vendikkondaan.

அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: இஸ்ரவேல் ஜனங்களுக்கு மூப்பரும் தலைவருமானவர்கள் இன்னார் என்று நீ அறிந்திருக்கிறாயே, அந்த மூப்பரில் எழுபதுபேரைக் கூட்டி, அவர்களை ஆசரிப்புக் கூடாரத்தினிடத்தில் அங்கே உன்னோடேகூட வந்து நிற்கும்படி செய்.

appozhudhu karthar moseyai nokki: isravel janangalukku moopparum thalaivarumaanavargal innaar endru nee arindhirukkiraayae, andha moopparil ezhubadhuberaik kootti, avargalai aasarippuk koodaarathinidathil angae unnodegooda vandhu nirkumbadi sey.

அப்பொழுது நான் இறங்கிவந்து அங்கே உன்னோடே பேசி, நீ ஒருவன் மாத்திரம் ஜனங்களின் பாரத்தைச் சுமக்காமல், உன்னோடேகூட அவர்களும் அதைச் சுமப்பதற்காக உன்மேல் இருக்கிற ஆவியை அவர்கள்மேலும் வைப்பேன்.

appozhudhu naan irangivandhu angae unnodae pesi, nee oruvan maathiram janangalin paarathaich sumakkaamal, unnodegooda avargalum adhaich sumappadharkaaga unmel irukkira aaviyai avargalmelum vaippen.

நீ ஜனங்களை நோக்கி: நாளைக்காக உங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணுங்கள்; நீங்கள் இறைச்சி சாப்பிடுவீர்கள்; எங்களுக்கு இறைச்சி சாப்பிடக் கொடுப்பவர் யார் என்றும், எகிப்திலே எங்களுக்குச் செளக்கியமாயிருந்தது என்றும், கர்த்தருடைய செவிகள் கேட்க அழுதீர்களே; ஆகையால், நீங்கள் சாப்பிடும்படி கர்த்தர் உங்களுக்கு இறைச்சி கொடுப்பார்.

nee janangalai nokki: naalaikkaaga ungalaip parisuthambannungal; neengal iraichi saappiduveergal; engalukku iraichi saappidak koduppavar yaar endrum, egipthilae engalukkuch selakkiyamaayirundhadhu endrum, kartharudaiya sevigal ketka azhudheergalae; aagaiyaal, neengal saappidumbadi karthar ungalukku iraichi koduppaar.

நீங்கள் ஒருநாள், இரண்டுநாள், ஐந்துநாள், பத்துநாள், இருபதுநாள் மாத்திரமல்ல,

neengal orunaal, irandunaal, aindhunaal, pathunaal, irubadhunaal maathiramalla,

ஒரு மாதம்வரைக்கும் புசிப்பீர்கள், அது உங்கள் மூக்காலே புறப்பட்டு, உங்களுக்குத் தெவிட்டிப்போகுமட்டும் புசிப்பீர்கள், உங்களுக்குள்ளே இருக்கிற கர்த்தரை அசட்டைபண்ணி, நாங்கள் ஏன் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டோம் என்று அவருக்கு முன்பாக அழுதீர்களே என்று சொல் என்றார்.

oru maadhamvaraikkum pusippeergal, adhu ungal mookkaalae purappattu, ungalukkuth thevittippogumattum pusippeergal, ungalukkullae irukkira kartharai asattaibanni, naangal en egipthilirundhu purappattom endru avarukku munbaaga azhudheergalae endru sol endraar.

அதற்கு மோசே: என்னோடிருக்கிற காலாட்கள் ஆறுலட்சம்பேர்; ஒருமாதம் முழுவதும் புசிக்கும்படி அவர்களுக்கு இறைச்சி கொடுப்பேன் என்று சொன்னீரே.

adharku mosae: ennodirukkira kaalaatkal aarulatsamber; orumaadham muzhuvadhum pusikkumbadi avargalukku iraichi koduppen endru sonneerae.

ஆடுமாடுகளை அவர்களுக்காக அடித்தாலும் அவர்களுக்குப் போதுமா? சமுத்திரத்து மச்சங்களையெல்லாம் அவர்களுக்காகச் சேர்த்தாலும் அவர்களுக்குப் போதுமா என்றான்.

aadumaadugalai avargalukkaaga adithaalum avargalukkup podhumaa? samuthirathu machangalaiyellaam avargalukkaagach serthaalum avargalukkup podhumaa endraan.

அதற்குக் கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: கர்த்தருடய கை குறுகியிருக்கிறதோ? என் வார்த்தையின்படி நடக்குமோ? நடவாதோ என்று, நீ இப்பொழுது காண்பாய் என்றார்.

adharkuk karthar moseyai nokki: kartharudaya kai kurugiyirukkiradho? en vaarthaiyinbadi nadakkumo? nadavaadho endru, nee ippozhudhu kaanbaay endraar.

அப்பொழுது மோசே புறப்பட்டு, கர்த்தருடைய வார்த்தைகளை ஜனங்களுக்குச் சொல்லி, ஜனங்களின் மூப்பரில் எழுபதுபேரைக் கூட்டி, கூடாரத்தைச் சுற்றிலும் அவர்களை நிறுத்தினான்.

appozhudhu mosae purappattu, kartharudaiya vaarthaigalai janangalukkuch solli, janangalin moopparil ezhubadhuberaik kootti, koodaarathaich sutrilum avargalai niruthinaan.

கர்த்தர் மேகத்தில் இறங்கி, அவனோடே பேசி, அவன்மேலிருந்த ஆவியை மூப்பராகிய அந்த எழுபதுபேர்மேலும் வைத்தார் அந்த ஆவி அவர்கள்மேல் வந்து தங்கினமாத்திரத்தில் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள்; சொல்லி, பின்பு ஓய்ந்தார்கள்.

karthar megathil irangi, avanodae pesi, avanmelirundha aaviyai moopparaagiya andha ezhubadhubermelum vaithaar andha aavi avargalmel vandhu thanginamaathirathil theerkkadharisanam sonnaargal; solli, pinbu oyndhaargal.

அப்பொழுது இரண்டுபேர் பாளயத்தில் இருந்துவிட்டார்கள்; ஒருவன்பேர் எல்தாத், மற்றவன்பேர் மேதாத்; அவர்களும் பேர்வழியில் எழுதப்பட்டிருந்தும், கூடாரத்துக்குப் போகப் புறப்படாதிருந்தார்கள்; அவர்கள்மேலும் ஆவி வந்து தங்கினதினால், பாளயத்தில் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள்.

appozhudhu iranduber paalayathil irundhuvittaargal; oruvanber eldhaath, matravanber medhaath; avargalum pervazhiyil ezhudhappattirundhum, koodaarathukkup pogap purappadaadhirundhaargal; avargalmelum aavi vandhu thanginadhinaal, paalayathil theerkkadharisanam sonnaargal.

ஒரு பிள்ளையாண்டான் ஓடிவந்து, எல்தாதும் மேதாதும் பாளயத்தில் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிறார்கள் என்று மோசேக்கு அறிவித்தான்.

oru pillaiyaandaan odivandhu, eldhaadhum medhaadhum paalayathil theerkkadharisanam sollugiraargal endru mosekku arivithaan.

உடனே மோசேயினிடத்தில் உள்ள வாலிபரில் ஒருவனும் அவனுடைய ஊழியக்காரனும் நூனின் குமாரனுமாகிய யோசுவா பிரதியுத்தரமாக: என் ஆண்டவனாகிய மோசேயே, அவர்களைத் தடைபண்ணும் என்றான்.

udanae moseyinidathil ulla vaalibaril oruvanum avanudaiya oozhiyakkaaranum noonin kumaaranumaagiya yosuvaa piradhiyutharamaaga: en aandavanaagiya moseyae, avargalaith thadaibannum endraan.

அதற்கு மோசே: நீ எனக்காக வைராக்கியம் காண்பிக்கிறாயோ? கர்த்தருடைய ஜனங்கள் எல்லாரும் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லத்தக்கதாக, கர்த்தர் தம்முடைய ஆவியை அவர்கள்மேல் இறங்கப்பண்ணினால் நலமாயிருக்குமே என்றான்.

adharku mosae: nee enakkaaga vairaakkiyam kaanbikkiraayo? kartharudaiya janangal ellaarum theerkkadharisanam sollathakkadhaaga, karthar thammudaiya aaviyai avargalmel irangappanninaal nalamaayirukkumae endraan.

பின்பு, மோசேயும் இஸ்ரவேலின் மூப்பரும் பாளயத்திலே வந்து சேர்ந்தார்கள்.

pinbu, moseyum isravelin moopparum paalayathilae vandhu serndhaargal.

அப்பொழுது கர்த்தரிடத்திலிருந்து புறப்பட்ட ஒரு காற்று சமுத்திரத்திலிருந்து காடைகளை அடித்துக்கொண்டுவந்து, பாளயத்திலும் பாளயத்தைச் சுற்றிலும், இந்தப்பக்கம் ஒருநாள் பிரயாணமட்டும் அந்தப்பக்கம் ஒருநாள் பிரயாணமட்டும், தரையின்மேல் இரண்டுமுழ உயரம் விழுந்துகிடக்கச் செய்தது.

appozhudhu kartharidathilirundhu purappatta oru kaatru samuthirathilirundhu kaadaigalai adithukkonduvandhu, paalayathilum paalayathaich sutrilum, indhappakkam orunaal pirayaanamattum andhappakkam orunaal pirayaanamattum, tharaiyinmel irandumuzha uyaram vizhundhugidakkach seydhadhu.

அப்பொழுது ஜனங்கள் எழும்பி அன்று பகல்முழுவதும், இராமுழுவதும், மறுநாள் முழுவதும் காடைகளைச் சேர்த்தார்கள்; கொஞ்சமாய்ச் சேர்த்தவன் பத்து ஓமர் அளவு சேர்த்தான்; அவைகளைப் பாளயத்தைச் சுற்றிலும் தங்களுக்காகக் குவித்துவைத்தார்கள்.

appozhudhu janangal ezhumbi andru pagalmuzhuvadhum, iraamuzhuvadhum, marunaal muzhuvadhum kaadaigalaich serthaargal; konjamaaych serthavan pathu omar alavu serthaan; avaigalaip paalayathaich sutrilum thangalukkaagak kuvithuvaithaargal.

தங்கள் பற்கள் நடுவே இருக்கும் இறைச்சியை அவர்கள் மென்று தின்னுமுன்னே கர்த்தருடைய கோபம் ஜனங்களுக்குள்ளே மூண்டது; கர்த்தர் ஜனங்களை மகா பெரிய வாதையால் வாதித்தார்.

thangal parkal naduvae irukkum iraichiyai avargal mendru thinnumunnae kartharudaiya kobam janangalukkullae moondadhu; karthar janangalai magaa periya vaadhaiyaal vaadhithaar.

இச்சித்த ஜனங்களை அங்கே அடக்கம்பண்ணினதினால், அந்த ஸ்தலத்துக்குக் கிப்ரோத் அத்தாவா என்று பேரிட்டான்.

ichitha janangalai angae adakkambanninadhinaal, andha sthalathukkuk kiproth athaavaa endru perittaan.

பின்பு, ஜனங்கள் கிப்ரோத் அத்தாவா என்னும் இடத்தை விட்டு, ஆஸரோத்துக்குப் பிரயாணம்பண்ணி, ஆஸரோத்திலே தங்கினார்கள்.

pinbu, janangal kiproth athaavaa ennum idathai vittu, aasarothukkup pirayaanambanni, aasarothilae thanginaargal.